Lucas 14

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yichəɨ Llɛ́ Ji ni mbɔ, Jishɔ ghə̄ɨ nda yichəɨ nthishɨ pa ŋgwa Farashi lɨʼɨ jɨ maoŋ, pa ŋgwa thɔ mbɛʼi vi.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ ŋoŋ ŋa a ni mfāʼo ghɨ̌nɔ mikuʼɔ kwò pugu pa mbhɔ chəɨŋ.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jishɔ pie ni pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ pugu pa ŋgwa Farashi ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋoŋ Llɛ́ Ji ki ŋga?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Paʼa pugu lɔ ŋkhwɛ̄, Jishɔ lɔ̄gɔ ŋgaŋ ghɨ̌nɔ ghɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi mieŋ vi kiʼɛ ŋa a ghə̄ɨ.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Nɛnnɛ a chhu ni pugu ŋa, “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa m̈uuŋ vi ki fua yi ŋgū moŋ tiɛŋ ŋkhǐ shishhi, paʼa a lɔ ŋkiʼi nshūu vi shūu mfuʼu Llɛ́ Ji?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Pugu pou khwɛ̀.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā luʼɔ chrà ni pa ghaŋ gɛ̀ pi ndɨɨ ŋa a yəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu chhɔ ntɛrɛ pa lɨʼɨ liɛŋ yəɨ taprɛi nɛ, nchhu nu ni pugu ŋa,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Ndɨɨ ŋa pi gɛ̄ ghɔ lɨʼɨ jɨ láŋ nɛ, kiʼi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ liɛŋ, nthɛ ŋa kəʼɨchəɨ pi gɛ̄ ŋoŋ ŋa a chɨ̄ɨ nchaa ghɔ.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Nnɛ ŋa ŋoŋ ŋa a gɛ̄ vəɨ nɛ shi nthɔ nchhu vɛ ŋa, ‘Fɛ lɨʼɨ yɔ ni ŋoŋ vei!’, kaŋ ɔ shi ŋgə̄ɨ kiʼɛ moŋ shhunoŋ ndɔ̄gɔ ndugwi njiŋ lɨʼɨ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 “Ndɔ ndɨɨ ŋa pi gɛ̄ ghɔ lɨʼɨ nɛ, ghə̄ɨ nchhɔ nɔ ndugwi njiŋ lɨʼɨ, nɛnnɛ ŋa ndɨɨ ŋa ŋoŋ vɛ ŋa a gɛ̄ ghɔ thɔ nɛ, kəʼɨchəɨ a chhu vɛ ŋa, ‘Taannu a, kuʼɔ nɔ lɨʼɨ liɛŋ’. Nɛnnɛ ɔ shi nchɨɨ ligi ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pəɨ pugu pɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a kə̄rə noŋ yi nɛ, pi shi nshwiʼi vi shhɛ. Shesheŋoŋ ŋa a shwiʼi noŋ yi shhɛ nɛ, pi shi ŋkə̄rə vi tɔthɨ.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Jishɔ chhu ni ŋoŋ ghɔ ŋkaa yu ŋa a ni ŋgɛ̄ vi nɛ ŋa, “Ndɨɨ ŋa ɔ pīri ŋkiɛŋ maoŋ jɨ nɛ, kiʼi mɛ̄iŋ pi taannu pɔ, ki lǐŋ pɔ, ki ndaaŋoŋ yɔ, ki taakuo pɔ, mbɔ ghaŋ fàʼo, nthɛ ŋa pugu shi ma ŋgɛ̄ ghɔ ŋkaa pugu nnɛ a pɔ ŋa ɔ kwo fāʼo pe yɔ ni nnu ŋa ɔ ni nchwīe nɛ.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ndɨɨ ŋa ɔ pīri jɨ nɛ, gɛ̄ pi pa mbou, pa ŋkwíni, pa nchriligi,
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 nnɛ, kaŋ ɔ shi mfāʼo mbɔrɔ nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pugu lɔ ma nduʼu vɛ. Minnwi shi nduʼu shiʼi yɔ ndɨɨ ŋa pa ŋgwa shiʼi lɛ ŋkuʼɔ nɛ.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Ndɨɨ ŋa yichəɨ taʼa ŋgaŋ gɛ̀ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi ni njaʼo yei nnu nɛ, nchhu ni Jishɔ ŋa, “A fɨʼɨ pwatua nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa a shi mbɔ ŋgia jɨ moŋ ntuʼɔ fùoŋ Minnwi?”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ ni ma mbīri mmɛ jɨ ŋgɛ̄ ntou ŋgwa.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ndɨɨ jɨ ghɔ ni ŋga ŋkāʼo, a taoŋ muuŋ fàʼa vi ŋa a chhu ni ghaŋ gɛ̀ pi ŋa, ‘Pəɨ thɔ, ŋguoŋ yaoŋ kwo kāʼo!’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ŋguoŋ yugu ghao jɛ̄ nthɔ njūa shwieshwie. Fǔoŋ yi chhu ni muuŋ fàʼa ghɔ ŋa, ‘Ǹjuoŋ shhɛ, a pie ŋa ŋ̀guʼɔ ŋgə̄ɨ njəɨ, m̀baʼo mbhɔ ŋa a mieŋ a ǹduʼu.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Yichəɨ chhu ji ŋa, ‘Ŋ̀kwo yuoŋ wuŋ fua fāʼa nyìeŋ ŋgə̄ɨ nu lɨʼɨ ywɛʼi vugu, nthɛ yie ghɔ, ǹduoŋ ŋa a līʼɛ fàŋ a.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Vichəɨ chhu ji ŋa, ‘Ŋ̀guʼɔ ŋka laŋlaŋ. Nthɛ yie ghɔ, minthɛ paʼa ǹdɔ nthɔ.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Muuŋ fàʼa ghɔ pɨ̄nɨ nshwei taathɔ vi ni pa nnu pei. Ŋgaŋ nda ghɔ chhu ni muuŋ fàʼa vi ghɔ moŋ pɨgɨtua ŋa, ‘Taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ pa laʼa, pugu pa fra, nchhu ni pa ghaŋ pou, pa ŋkwíni, pa nchriligi ŋa pugu thɔ.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 A gha ndara muuŋ fàʼa ghɔ chhu ŋa, ‘Taathɔ, ŋ̀kwo fāʼa ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chhu nɛ, ndɔ shɨna wuʼɔ mbiʼi ni pichəɨ ŋgwa moŋ nda.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Nɛnnɛ, taathɔ pɨnɨ nchhu ghɔ ŋa, ‘Taoŋ ŋgə̄ɨ shɛndaoŋ ntou, pugu pa ndaoŋ mooŋ trǔ, nɨŋɨ ŋa ŋgwa thɔ nii nnɛ ŋa nda a lɨnaoŋ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ndɔ ǹshwei vəɨ, mbaʼa kaŋ taʼa ŋoŋ ŋa mi ni ŋgɛ̄ vugu nɛ ywɛʼi sheshe yaoŋ jɨ.’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ndwɛ, yú ŋgwa ni nthɔ njōu njiŋ Jishɔ, a kara nchhu ni pugu ŋa,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Ŋ̈oŋ nthɔ njiŋ a ki lɔ mbɨ̄na tǎa vi, pugu pa mǔuŋ vi, ni ŋgwɛ vi, pugu pa puoŋ pi, ni lǐŋ pi pi pimbia, pugu pa pi piŋgɛ, ooŋ, pugu pa chɔmbhi yi, kaŋ minthɛ paʼa a lɔ mbɔ ŋgaŋ younjiŋ a.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Shesheŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi ntiɛŋ wáʼa yi nthɔ njiŋ mu nɛ, nthɛ paʼa a lɔ njōu njiŋ a.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa ä ntāʼa nu ŋkrao nda tɔthɨ, paʼa a lɔ mfǔoŋ nchɔchhɔ shhɛ ndīi fɨʼɨ nchuoŋ yi, nɔ yəɨ nu ŋa a fāʼo fɨʼɨ mbɨŋ ŋa mimfɛ a krao nɔ ghɔ mīʼɛŋ nɛ?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Kiɛŋ nɛnnɛ, kaŋ a shi ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa a nūʼɔŋ kwonda tɔthɨ ghɔ ki lɔ mīʼɛŋ nda tɔthɨ ghɔ nɛ, shesheŋoŋ gha njəɨ, māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 nchhu nu ŋa, ‘Ŋoŋ vei ni njɛ̄ ŋkrao nu nda ki lɔ njiʼi mīʼɛŋ.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Ki a yəɨ fùoŋ ŋa minthɛ a ghə̄ɨ nu māʼaŋ yichəɨ fùoŋ ni wuŋ ŋkaŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀, yie fùoŋ lɔ fāʼo pi paa wuŋ ŋkaŋ ghaŋ nchhɔ̀, ki a lɔ fǔoŋ nchɔchhɔ shhɛ ndīi ŋa mimfɛ a māʼaŋ vi ni wuŋ ŋkaŋ ghaŋ nchhɔ̀ pighɔ.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ti a nchɔchhɔ njəɨ ŋa mimfɛ paʼa a lɔ māʼaŋ vi, a taoŋ ghaŋ ntaoŋ ŋa pugu ghə̄ɨ mbie vie fùoŋ ŋa, ‘Pigi chwīe nɛiŋ nji ŋa mimfɛ pia fāʼo taʼaŋggi.’
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Wuʼɔ nɛnnɛ, shesheŋoŋ vəɨ nthɛ paʼa a lɔ njōu njiŋ a ki lɔ mīʼaŋ ŋguoŋ nnu pi nthɛ a.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Khí pwa, ndɔ ghrɨ́ yi nɔ chwīe nu yaoŋ pwa mbhɛ, ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ ni ghrɨ́ yi ghɔ pi nɛiŋ?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Nthɛ ŋa mbaʼa a yiʼi nuʼuŋ mfāʼo ghɛ̀rɛ shhɛ, ki nɔ gwí ŋkuʼu maoŋ chwīe yaoŋ pwa. Pi ghà mīʼaŋ khí yɛ ŋa a lɔ nuʼuŋ mfāʼo ghɛ̀rɛ nɛ mīʼaŋ. Ywɛrɛ, ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.