Lucas 13
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Pichəɨ pa ŋgwa ni mbɔ fɔ ndɨɨ ghɔ ŋa pugu ni nshwei Jishɔ ŋkwaŋ haʼaŋ Pailɛ ni njwi pichəɨ ŋgwa Galili ndɨɨ ŋa pugu thɔ fɛ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni Minnwi nɛ.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ pīʼi ŋa ŋgwa Galili pei chwīe phɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa Galili nduoŋ nthɛ ŋa pi jwi vugu nnɛ nɛ?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ǹshwei vəɨ ŋa ŋga! Ndɔ ti p̈əɨ mieŋ ki pāʼa ŋkǔnu yəɨ ni phɨ kaŋ pəɨ shi ŋkhu ghao ŋkaa pəɨ.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ki pəɨ pīʼi ŋa fuoŋnchrɔ ŋgwa laʼataoŋ Shiloaŋ, ŋa nda tɔthɨ ni ŋgū njwi vugu nɛ, ni mbɔ pi pa ŋgwo nnu mbɨmbhɨ nchaa ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pugu ni nchhɔ Jerushalɛiŋ nɛ?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ǹshwei vəɨ ŋa ŋga! Ndɔ ti p̈əɨ mieŋ ki pāʼa ŋkǔnu yəɨ ni phɨ, kaŋ pəɨ ghao shi ŋkhu ŋkaa pəɨ.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Jishɔ chhu yei luʼɔ chrà ni pa ghaŋ younjiŋ pi: “Yichəɨ ŋoŋ ni mbhi wùnu moŋ nyìeŋ yu, nthɔ lɨʼɨ ka ntíɛŋ ŋkuoŋ ghɔ paʼa a lɔ mbɔ.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Nnɛ, a chhu ni ŋgaŋ fàʼa yi ŋa, ‘Līi njəɨ, nɔ trɛi ŋgaʼo ǹthɔ nthɔ nu hɛiŋ nɔ thɔ nu ntāʼa ntíɛŋ thɨ ndɔ paʼa ndɔ njəɨ sheshe yi. Kəʼɨ māʼaŋ shhɛ, kiʼi a nuʼuŋ nthɔ njɨ shhɛ gha.’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 “Muuŋ fàʼa yi ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Taathɔ, pɨnɨ mieŋ fɔ nɔ taʼa ŋgaʼo, ntou laʼo yi niʼiŋ khí fɔ.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Ti ä njuŋ ntíɛŋ ŋgaʼo yini, a pwa, ti ä nchhɔ ki yuŋ, ɔ kəʼɨ vi māʼaŋ shhɛ.’ ”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Yichəɨ taʼa Llɛ́ Ji pa Juu ni mbɔ, Jishɔ thɔ njɛʼi nu moŋ nda luoŋ Minnwi.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ miŋgwɛ chəɨŋ fɔ, mfāʼo jijwɛ pɨphɨ ŋa a ni nchwīe a ghɨ̄nɔ nu nɔ fuoŋnchrɔ ŋgaʼo. A ni ntuʼutuʼu, ti mimfɛ paʼa a lɔ ntithi tɔthɨ ndɨndɨ.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Jishɔ gha njəɨ vi, mɛ̄iŋ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Miŋgwɛ, ɔ lūgu moŋ ghɨ̌nɔ yɔ.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Nūʼɔŋ mbhɔ mi mbɨŋ yu, a pɨʼɨ ntithi ndɨndɨ chomilaoŋ ghɔ, ŋgaʼo Minnwi.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi pɨgɨtua ŋa Jishɔ yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ Llɛ́ Ji. Nchhu ni pa ŋgwa ŋa, “Pi fāʼo nɔ fāʼa nu nɔ ntɨgao llɛmbhi, nthɛ yie ghɔ, p̂əɨ thɔ pi moŋ shɨna llɛ́ pighɔ pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yəɨ, kiʼi a pɔ pi Llɛ́ Ji.”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Taathɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ghaŋ mifɨɨ pei, shesheŋoŋ shɨna pəɨ shiʼa mfēi fua yi pugu ŋkwɛ́iŋ yi moŋ nda ŋa pugu ghà ndaʼa nɛ, ŋgə̄ɨ ni ju choŋkhi mfɛ ŋkhǐ ghɔ Llɛ́ Ji?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Ti ndwɛ, m̀baʼa ŋkwe miŋgwɛ vei Llɛ́ Ji, muuŋ Abrahaŋ, ŋa Shata ŋkrao vi nɔ fuoŋnchrɔ ŋgaʼo nɛ?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 A ni ŋga nchhu nnu yei, lrithɔ wɛ̄iŋ pa mbɨ̌na pi, ndɔ ŋguoŋ pichəɨ pa ŋgwa nduoŋ fāʼo pwanjuʼɔ nthɛ ŋguoŋ pa mɛmmɛ nnu ŋa a chwīe nɛ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Nɛnnɛ Jishɔ pie ŋa, “Shaʼafuoŋ Minnwi pɔ pi nɔ khɔ? Mimfɛ m̀āʼaŋ fɨʼɨ yi pi ni khɔ?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 A pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ŋoŋ lɔ̄gɔ ŋgə̄ɨ māʼaŋ moŋ nyìeŋ yu, a kuʼɔ ŋgū thɨ, pa mishi thɔ ŋkrao nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ pi.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 A pɨnɨ nuʼuŋ mbie ŋa, “Mimfɛ m̀āʼaŋ fɨʼɨ nɔ Shaʼafuoŋ Minnwi pi ni khɔ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 A pɔ pi nɔ yaoŋ chwīe prupɨna kuʼɔ haʼaŋ miŋgwɛ lɔ̄gɔ niʼiŋ moŋ taʼa brumaʼa prupɨna, a chwīe ŋguoŋ prupɨna ghɔ kuʼɔ ghao.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Jishɔ ni nyīeŋ ntɔgɔ moŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi puoŋ pi, nthɔ njɛʼi nu nɔ haʼaŋ a ni ntɔgɔ ŋgə̄ɨ nu Jerushalɛiŋ nɛ.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Yichəɨ ŋoŋ pie vi ŋa, “Taathɔ, a wuʼɔ shɨgɛi ŋgwa haʼaŋ pugu shi ndūgu?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Ǹshwei vəɨ, pəɨ paʼo nɔ nii nu pi moŋ muuŋ chonda, nthɛ ŋa ntou ŋgwa shi mbaʼo nɔ nii nu ndɔ a ghaʼa vugu.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Ndɨɨ ŋa ŋgaŋ nda shi nuʼuŋ ndɔllɔ mfɨ̄nɨ chonda nɛ, pəɨ tithi mbhi nthɔ ŋkwēi chonda, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, chuʼɔ chonda ni pigi.’ A shi ŋkhwɛ̄ nchhu ni pəɨ ŋa, ‘Ǹdɔ njiʼi nji vəɨ ki lɨʼɨ haʼaŋ pəɨ llɔ nɛ.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Nɛnnɛ, pəɨ shi nchhu ŋa, ‘Pia ni njɨ ndɔ nnu kaʼa, ndɔ ɔ ni njɛʼi shɛndaoŋ laʼataoŋ pigi.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Ndɔ a shi nchhu ni pəɨ ŋa, ‘Ǹdɔ njiʼi nji vəɨ ki lɨʼɨ haʼaŋ pəɨ llɔ nɛ. Pəɨ lɔllɔ, ŋguoŋ vəɨ pa ŋgūo nnu mbɨmbhɨ.’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “Pəɨ shi ŋkə̄ɨ ndɔ ŋkru shua məɨ fɔ ndɨɨ ŋa pəɨ yəɨ Abrahaŋ, ni Aiji, ni Jakɔ, ni ŋguoŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, pugu pɔ moŋ ntuʼɔ fùoŋ Minnwi ndɔ, pi māʼaŋ vəɨ mbhi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ŋgwa shi ma ndhɔ ŋgei laʼataoŋ shaʼa minaoŋ, ni yi ŋgei nii minaoŋ pi ma ndhɔ khwi pugu pa mbiɛŋ, nchhɔ yəɨ taprɛi moŋ ntuʼɔ fùoŋ Minnwi.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Līi njəɨ, pichəɨ pa ŋgwa ŋa pugu pɔ ndugwi njiŋ nɛ ma mbɔ shhɨ, pichəɨ ŋa pugu pɔ shhɨ lūgwi njiŋ.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pichəɨ pa ŋgwa Farashi thɔ mbara Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Kwiɛŋ ŋkiʼɛ ŋgəɨghəɨ, nthɛ ŋa Hɛrɔ tāʼa nu njwi ghɔ.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ghə̄ɨ nshwei mimbaaŋguo ghɔ fɛ a nɔ ghɔ ŋa ǹthɔ nɛ mfuʼu pa miŋwɛiŋ ndɔ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ shiʼa pugu pa yua, ndɔ a gha mbɔ moŋ trɛi llɛ́ m̀īʼɛŋ fàʼa a.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Ndɔ a kāʼo vəɨ ŋa shiʼa, ni yua, pugu pa yua vini, m̀bɔ shɛndaoŋ ŋgə̄ɨ nu, nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pi lɔ njwi njəɨlɨʼɨ Minnwi ki a lɔ mbɔ pi Jerushalɛiŋ.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Jerushalɛiŋ, Jerushalɛiŋ, laʼataoŋ ŋa pugu jwi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ndɔ ntuŋ pa ŋgwa ŋa pi taoŋ vugu vɛ nɛ ni ŋgùʼɔ, a ŋgɛ́ yi khɔ ŋa ǹtāʼa nu ŋkɨrɨ puoŋ pɔ taʼa lɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ miŋguo ghà ŋkɨrɨ puoŋ pi laʼo prǎ yi nɛ, ndɔ paʼa ɔ lɔ ntāʼa nu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Līi njəɨ, nda yəɨ kɨna ŋkuʼɔ fùŋ. Ndɔ ǹchhu ni pəɨ ŋa mbaʼa pəɨ nuʼuŋ njəɨ a, kaŋ a nɛiŋ ndɨɨ thɔ ŋa pəɨ shi nchhu ŋa, ‘Mbɔrɔ pɔ ni ŋoŋ ŋa a thɔ nɔ ligi Taathɔ nɛ.’ ”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.