Lucas 10
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Pa nnu pei ni ŋga ntɔgɔ, Taathɔ pɨnɨ ntɛrɛ khwachəɨ wuŋ ŋgwa ni yi paa ntaoŋ vugu pa pi paa ŋa pugu ghə̄ɨ shhɨ yu moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ pɛ ŋa a tāʼa nu ŋgə̄ɨ fɔ nɛ.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 A ni nchhu ni pugu ŋa, “Maoŋ kwōo yiɛŋ ndɔ ghaŋ kwōo pi kɨgəɨ. Nthɛ yie ghɔ, pəɨ luoŋ ni taʼanjuʼɔ mbhɔ Taathɔ ŋa a fāʼo maoŋ pighɔ nɛ ŋa a taoŋ pa ghaŋ fàʼa pugu ghə̄ɨ ŋkwōo maoŋ pi.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 P̂əɨ ghə̄ɨ! Ǹtaoŋ vəɨ nɔ pa puoŋ minjɨɨ shɨna pa miŋaŋieŋ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Kiʼi ntuo pìɛŋ mbɨŋ, ki pìɛŋ maoŋ jɨ, ki kwri tra. Kiʼi nchrā ni ŋoŋ shɛndaoŋ.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, fǔoŋ nchhu ŋa, ‘Ghɨghrɨ pɔ moŋ nda hɛiŋ.’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Ti ŋ̈oŋ mbɔ fɔ ŋa a khwā ghɨghrɨ, kaŋ ghɨghrɨ yɔ shi nshwiʼi mbɨŋ yu. Ŋkiɛŋ nɛnnɛ, kaŋ ghɨghrɨ yɔ shi mbɨnɨ mbhɔ ghɔ.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Kɨna moŋ yie nda nthɔ njɨ nu ndɔ nnu sheshe yaoŋ ŋa pi fɛ vɛ nɛ, nthɛ ŋa a pie ŋa ŋgaŋ fàʼa fāʼo pe yi. Kiʼi nyīeŋ pi nda nda.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Sheshe laʼataoŋ ŋa pəɨ nii fɔ pi piŋ vəɨ fɔ nɛ, pəɨ jɨ sheshe yaoŋ yɛ ŋa pi fɛ ni pəɨ fɔ nɛ.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Pəɨ yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ pa ŋgɨ̌nɔ fɔ, nchhu ni pugu ŋa, ‘Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ nɛ ti mbara yəɨ pəɨ.’
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ndɔ ti p̈əɨ nii moŋ sheshe laʼataoŋ ki pugu lɔ mbiŋ vəɨ, pəɨ ghə̄ɨ taʼandaoŋ pugu nchhu fɔ ŋa,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Ti mfɛ pi ni pru laʼataoŋ yəɨ ŋa a kuʼɔ nɔ kwò miŋi nɛ, pigi yɨ̄gɨ nɛ mfɛ thɔ pəɨ. Ndɔ pəɨ kwiŋ ŋa Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ nɛ ti mbara.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Shishini, ǹshwei vəɨ, moŋ llɛmbhi sháʼa, a shi njiʼɛ ni laʼataoŋ Shodoŋ nchaa yie laʼataoŋ ŋa pugu lāa vəɨ nɛ.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “Ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ, ma ŋgwa Korashiŋ! Ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ, ma ŋgwa Beshaida! Nthɛ ŋa pa nnu ghraoghrao pei ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ hɛiŋ nɛ, kaŋ ni mbɔ pi Tairɛ pugu Shidoŋ, pugu kaŋ ni ŋkwo māʼaŋ ndhwí ywei gu nchhɔ moŋ phu nɔ nōoŋ nu ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Mbapa nɛnnɛ, a shi ndɛ njiʼɛ ni laʼataoŋ Tairɛ pugu Shidoŋ moŋ llɛmbhi sháʼa nchaa vəɨ.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Ndɔ ni pəɨ, ma ŋgwa Kapanuŋ, pəɨ pīʼi ŋa Minnwi shi ndɔ̄gɔ vəɨ ŋkuʼɔ nɔ po? Ŋga! A shi nshwiʼi vəɨ moŋ lɨʼɨ ŋgwa khu.”
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Jishɔ chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Shesheŋoŋ ŋa a yaʼo nnu ŋa pəɨ chhu nɛ, yaʼo pi mmu, shesheŋoŋ ŋa a lāa nnu ŋa pəɨ chhu nɛ lāa pi mmu. Ndɔ shesheŋoŋ ŋa a lāa a nɛ lāa pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Khwachəɨ wuŋ ŋgwa ni yi paa pighɔ pɨ̄nɨ moŋ pwanjuʼɔ, nchhu ŋa, “Taathɔ, pa miŋwɛiŋ yaʼo nchò yigi ndɨɨ ŋa pigi fɛ gɨ́ ni pugu ni ligi yɔ nɛ.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Mi nì njəɨ Shata gū llɔ po nɔ fiembɨ.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Līi njəɨ, m̀fɛ njɨ ni pəɨ ŋa pəɨ nyīeŋ ŋkuoŋ pa mitwɛʼi pugu pa ŋíeŋ pugu pa ŋguoŋ ghrɨ́ mimbɨna ki kàʼa lɔ ŋkēe vəɨ.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Mbapa nɛnnɛ, kiʼi pəɨ fāʼo pwanjuʼɔ nthɛ pi ŋa pa miŋwɛiŋ yaʼo nchò yəɨ. Pəɨ ka fāʼo pwanjuʼɔ nthɛ pi ŋa Minnwi nāʼaŋ ligi yəɨ po.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Moŋ ndɨɨ ghɔ, Jishɔ fāʼo pwanjuʼɔ moŋ Jijwɛ Minnwi nchhu ŋa, “Tǎa, a gɔ̀ mbɔ Taathɔ po pugu pa ŋkuoŋ shhɛ. Ǹtōo ghɔ nthɛ ŋa yaoŋ ŋa ɔ lə̄ɨŋ ni ghaŋ shiethɔ pugu pa ghaŋ lɨna nɛ, ɔ nōoŋ ni pa puoŋ fhu. Ooŋ, ma Tǎa, yei ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ ni ŋkhwā ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Tǎa a kwo chaʼa ŋguoŋ yaoŋ mfɛ mbhɔ mu, yichəɨ ŋoŋ lɔ nji ŋoŋ ŋa Muuŋ yie ghɔ nɛ ŋkiɛŋ Tǎa, ki nji ŋoŋ ŋa Tǎa yie ghɔ nɛ ŋkiɛŋ Muuŋ pugu pa shesheŋoŋ ŋa Muuŋ chuʼɔ nɔ nōoŋ nu Tǎa ghɔ nɛ.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jishɔ kara nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi njiŋnjiŋ ŋa, “Pəɨ fāʼo ntou prɔthɔ nɔ yəɨ nu pa nnu pɛ ŋa pəɨ yəɨ nu nɛ.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Ǹshwei vəɨ ŋa ntou pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa fùoŋ ni ŋkhwā nɔ yəɨ nu pa nnu ŋa pəɨ yəɨ nu nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ. Ki nɔ yaʼo nu pa nnu ŋa pəɨ yaʼo nu nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njaʼo.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ lɔllɔ tɔthɨ lɨʼɨ mōoŋ Jishɔ, mbie vi ŋa, “Masha, a yiʼi ŋa ǹchwīe nɛiŋ nɔ fāʼo nu chɔmbhi ki mmɛ?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu pi ŋa? Njiŋ yi pɔ pi ŋa vɛ?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Ŋoŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, “Khwā Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ ghao, pugu pa nchə̌ɨ yɔ, pugu pa ŋguoŋ njɨ yɔ, pugu pa ŋguoŋ pīʼi nu yɔ, ndɔ mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkhwā taakuo yɔ ndɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ khwɛ̄ a kāʼo. Chwīe nɛnnɛ mfāʼo chɔmbhi.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ŋgaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ ghɔ tāʼa nu nɔ nōoŋ nu ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ, nɛnnɛ mbie Jishɔ ŋa, “Taakuo a pɔ pi gɔ̌?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ŋoŋ Juu ni ndhɔ Jerushalɛiŋ nshwiʼi nu Jeriko, ŋgwīʼi mbɨŋ pa ŋgɨna minwi. Pugu wie vi, ŋkwe ndhwí yi pugu pa mbɨŋ yi, ŋgə̄ɨ ni vugu mieŋ vi a piʼi shɨgɛi ŋkhu.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 “A ni ŋga mbɔ nɛnnɛ, ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, mbɔ ŋoŋ Juu, ni shwiʼi nu shɛndaoŋ ghɔ ŋga njəɨ vi, mbəɨ ntɔgɔ po ndaoŋ nduoŋ.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Wuʼɔ nɛnnɛ, ŋoŋ Levi ni nshwiʼi nu shɛndaoŋ ghɔ ŋkaa yu, ŋga njəɨ vi, mbəɨ ntɔgɔ po ndaoŋ nduoŋ.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 “Ndɔ ŋoŋ Shamaria ŋa a ni ŋgə̄ɨ kra taoŋ ŋgwīʼi mbɨŋ yu, ŋga njəɨ vi, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu,
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 nshwiʼi ŋgə̄ɨ mbara ŋoŋ vei, nshāʼo wru pugu pa làʼo ŋkuoŋ fɨ́ yi ndɔ ŋkrao. Ntiɛŋ vi nūʼɔŋ ŋkuoŋ ŋkwɛ́iŋ yi, ŋgə̄ɨ ni ju moŋ nda pa ghɨ̀nɨ, nchhɔ ndɨna nu ni ju fɔ.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Mbhi ni ŋga ndaŋ ŋoŋ Shamaria vei fuʼu mbɨŋ mfɛ ni taathɔ moŋ nda yei, nchhu ghɔ ŋa, ‘Lɨna nu ni ju ti ǹshi mbɨnɨ. Mbɨŋ ŋa a shi mbīgi nɛ, ǹshi mbe vɛ.’ ”
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Jishɔ pie ŋa, “A yəɨ shɨna trɛi ŋgwa pei ŋa a taakuo ŋoŋ vei ŋa pa ŋgɨna minwi ni ŋgwɛ̄iŋ vi ŋgwie vi ndəɨŋ vi nɛ?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Minnwi khwɛ̄ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a ki nōoŋ kwoshɨnɨ nɛ.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋga nyīeŋ nu, a ghə̄ɨ nii moŋ yichəɨ laʼataoŋ. Miŋgwɛ chəɨ, ligi yi pɔ Mata, chhu ghɔ ŋa a thɔ a pwa nda yu.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 A ni mfāʼo ndǐŋ vi, ligi yi pɔ Meri. Meri chhɔ shhɛ laʼo kwò Taathɔ nthɔ njaʼo ntɨ́gɨ yi.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Njùʼɔ Mata ni ŋgana vi nthɛ ntou pa maoŋ jɨ ŋa a ni mfāʼo nɔ pīri nu nɛ. A pie Jishɔ ŋa, “Taathɔ, a lɔ ŋgana ghɔ ŋa ndǐŋ a mieŋ a ŋa mbīri ŋguoŋ pa maoŋ təʼɨ a? Chhu nɛ ghɔ a thɔ ŋgɛ̄rɛ a.”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ndɔ Taathɔ ka khwɛ̄ ghɔ pi ŋa, “Mata, Mata, njùʼɔ yɔ ghana nu, ɔ wie noŋ yɔ nthɛ ntou pa nnu,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 a wuʼɔ taʼa yaoŋ mbɔ mmɛ nnu. Meri kwo tɛrɛ ŋkiɛŋ yi ghɔ, mbɔ yɛ ŋa mbaʼa pi ma ŋkwe mbhɔ yu nɛ.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.