João 21
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Pa nnu pei ni ŋga ntɔgɔ, Jishɔ nōoŋ noŋ yi ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋkɨŋ ŋkhǐ Tiberia. Yei ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nōoŋ noŋ yi nɛ.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Shemu Pita pugu Toma (ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni kəʼɨ nɛ), ni Natania llɔ Kanaŋ moŋ Galili mbɔ puoŋ Shebedi, pugu pa pichəɨ paa ghaŋ younjiŋ pi ni mbɔ kaʼa.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Shemu Pita chhu ni pugu ŋa, “Ŋgə̄ɨ pi ŋgunu.”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ mbhi ni ndaŋ nu nɛ, Jishɔ thi ŋkɨŋ ŋkhǐ. Ndɔ paʼa pa ghaŋ younjiŋ pi lɔ njiʼi nji ŋa a ni mbɔ pi Jishɔ.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pa puoŋ paŋ, pəɨ fāʼo sheshe shhu?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ māʼaŋ ndáŋ nɔ ŋgei mbhɔ jɨ kikuoŋ, kaŋ pəɨ shi ŋgwɛ̄iŋ pichəɨ.” Nɛnnɛ, pugu māʼaŋ, a shini ndɔ njiʼi njiʼɛ nɔ shūu nu ndáŋ ghɔ niʼiŋ moŋ kikuoŋ nthɛ fɨʼɨ shhu ŋa a ni mbɔ moŋ ghɔ nɛ.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Yie ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ŋa Jishɔ ni ŋkhwā vi nɛ chhu kiʼɛ ni Pita ŋa, “A Taathɔ!” Shemu Pita ni ŋga njaʼo ŋa a Taathɔ, ndɔ̄gɔ mmɛ ndhwí yi māʼaŋ nthɛ ŋa a ni nshrāo nɔ fāʼa nu fàʼa, a ni ndhi nchəɨŋ ŋkhǐ ntaoŋ nu mbhi.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Pichəɨ ghaŋ younjiŋ nduoŋ taoŋ yugu mbhi pi moŋ kikuoŋ, nthɔ nshūu ndáŋ yɛ ŋa a ni ndɨnaoŋ ni shhu nɛ, nthɛ ŋa lɨʼɨ ŋa pugu ni mbɔ nɛ shini ndɔ nshɨga nɔ nchəɨŋ nu mbhi. A ni mbɔ yaoŋ nɔ taʼa ŋkɨɨ kwo.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Pugu ni ŋga ntaoŋ nchəɨŋ mbhi, njəɨ móŋoŋ ŋa pi frə̄ɨ ni shhu ŋkuoŋ ghɔ pugu pa brɛi.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ thɔ ni pichəɨ shhu ŋa pəɨ wuʼɔ ŋka wɛ̄iŋ wɛ̄iŋ nɛ.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Nnɛ Shemu Pita kuʼɔ moŋ pie, nshūu ndáŋ ghɔ ntaoŋ nɔ mbhi, mɛmmɛ shhu lɨnaoŋ moŋ ghɔ. Pa shhu pighɔ ni mbɔ taʼa ŋkɨɨ ni tiɛŋ wuŋ ni ndigi yi trɛi. Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pa shhu pighɔ ni njiɛŋ, ndáŋ ghɔ shini ndɔ nshāa.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ thɔ njɨ maoŋ.” Ndɔ paʼa yichəɨ kaŋ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi lɔ mōoŋ mbie vi ŋa, “Ɔ pɔ pi gɔ̌?” Nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a Taathɔ.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Jishɔ thɔ ndɔ̄gɔ brɛi ghɔ pugu pa shhu mfɛ ni pugu.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ndwɛ ni mbɔ ŋgɛ́ yi trɛi ŋa Jishɔ ni nōoŋ noŋ yi ni ghaŋ younjiŋ pi ndɨɨ ŋa a ni ŋkwo kuʼɔ moŋ gu nɛ.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Pugu ni ŋga mīʼɛŋ jɨ nu maoŋ, Jishɔ chhu ni Shemu Pita ŋa, “Shemu, muuŋ Jouŋ, ɔ khwā a nchaa nɔ haʼaŋ pei ŋgwa khwā a nɛ?”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 A pɨnɨ nuʼuŋ nchhu ghɔ mbra ŋgɛ́ ŋa, “Shemu, muuŋ Jouŋ, ɔ khwā a?”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 A pɨnɨ nchhu ghɔ a pɔ trɛi ŋgɛ́ ŋa, “Shemu, muuŋ Jouŋ, ɔ khwā a?”
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Shishini, ǹchhu vɛ ŋa, ndɨɨ ŋa ɔ ni mbɔ mikəʼɨ nɛ, ɔ ni nthɔ māʼaŋ ndhwí yɔ ŋgə̄ɨ sheshe lɨʼɨ ŋa ɔ tāʼa nu nɛ. Ndɔ ndɨɨ ŋa ɔ lūnu nɛ, ɔ shwīi mbhɔ yɔ ŋoŋ nduoŋ māʼaŋ ndhwí yɔ, ndɔ̄gɔ ghɔ ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ ŋa ɔ lɔ ntāʼa nu nɛ.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 (A ni nchhu yei nɔ nōoŋ nu ŋkwaŋ gu ŋa a shi ŋkhu nɔ ghaʼo nu Minnwi nɛ.) Jishɔ ni ŋga nchhu yei mīʼɛŋ nchhu ŋa, “Yōu njiŋ a.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pita kara ligi yi njəɨ yɛ taʼa ŋgaŋ younjiŋ ŋa Jishɔ ni ŋkhwā nɛ thɔ nu njiŋ pugu. Mbɔ yɛ ŋa a ni nchhɔ njɨ maoŋ yəɨ yu ŋkuoŋ taprɛi, ni nchhu ŋa, “Taathɔ, a gɔ̌ ŋa a shi fīni ghɔ?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pita ni ŋga njəɨ vi, nchhu ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ti ŋoŋ vei nɛ?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “M̈i ntāʼa nu ŋa a kɨna yi maoŋ ti ǹshi nuʼuŋ mbɨnɨ, ɔ fɛ̄ʼi khɔ yɔ nɔ ghɔ? Ndɔ ni gɔ̀, thɔ njōu njiŋ a!”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Nnɛ pa chrà nyīeŋ nu shɨna pa lǐŋ ŋa, mbaʼa taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi vei khu. Ndɔ ti Jishɔ shini ndɔ nchhu ŋa mbaʼa a yiʼi ŋkhu. A ni nchhu pi ŋa, “M̈i ŋkhwā ŋa a kɨna yi maoŋ ti ǹshi nuʼuŋ nthɔ ɔ fɛ̄ʼi khɔ yɔ nɔ?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Yei ni mbɔ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ yɛ ŋa a thɔ nchhu nnu pei nɛ, ndɔ nāʼaŋ nnu pei nɛ, ndɔ pia ji ŋa nnu ŋa a chhu nɛ nnu shini.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Ntou pa pichəɨ nnu ni mbɔ fɔ ŋa Jishɔ ni nchwīe. A kaŋ mbɔ ŋa pi nāʼaŋ pa nnu pighɔ pa taʼa taʼa, paʼa ŋkuoŋ mbhi lɔ mfāʼo lɨʼɨ nūʼɔŋ ŋwaʼaŋlɨ yɛ ŋa pi shi nāʼaŋ moŋ ghɔ nɛ.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.