João 19
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Nnɛ Pailɛ lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgwie vi ni ŋgwàŋ.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Pa shoogɛ paʼa ndiʼi minduandua nɔ ŋkie, nūʼɔŋ thɔ yu, māʼaŋ pɨ̀rɨ mbɨŋ yu.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Pugu thɔ njəɨ vi, nchhu nu ŋa, “Pigi ghɨnɔ ghɔ ma fùoŋ pa Juu!” Ndɔ ŋgwie vi ni mbhɔ yugu.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Pailɛ pɨnɨ ntaoŋ mbhi ŋkamuʼɔŋ nchhu ni pugu ŋa, “Njəɨ, ǹtaoŋ nu ni ju mbhi mfɛ ni pəɨ nnɛ ŋa pəɨ ji ŋa ǹdɔ njiʼi njəɨ sheshe fàŋ ŋa a chwīe.”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Nɛnnɛ Jishɔ taoŋ mbhi ni ŋkie minduandua thɔ yu ni pɨ̀rɨ mbɨŋ yu. Pailɛ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ghɔ pɔ nɛiŋ!”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi ni ŋga njəɨ vi, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Pa ŋgwa Juu khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pigi fāʼo gɨ́, ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ ghɔ chhu nɛ, a nōoŋ ŋa a fāʼo nɔ khu nu nthɛ ŋa a nūʼɔŋ noŋ yi ŋa a Muuŋ Minnwi.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Pailɛ ni ŋga njaʼo yei nnu, mbɨnɨ ŋkaa pɔgɔ pɔgɔ mbīgi.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Mbɨnɨ nii moŋ ntuʼɔ mbie Jishɔ ŋa, “Ɔ llɔ pi hɨŋ?” Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ ŋkhwɛ̄.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Nnɛ Pailɛ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ lɔ ntāʼa nu nchrā vəɨ, ɔ lɔ nji ŋa m̀fāʼo ghrɨ́ nɔ chuʼɔ nu ghɔ, mfāʼo ghrɨ́ nɔ kwīŋ nu ghɔ ŋkuoŋ wáʼa?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ɔ fāʼo ghrɨ́ mbɨŋ mu ŋguʼɔ nthɛ pi ŋa a fɛ Minnwi vɛ. Nthɛ yie ghɔ, ŋoŋ yɛ ŋa a chaʼa a mfɛ vɛ nɛ fāʼo ju mmɛ phɨ.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Jɛ̄ ndɨɨ ghɔ, Pailɛ taʼa pa shɛndaoŋ nɔ chuʼɔ nu vi. Ndɔ pa Juu paʼo ŋgòu ŋa, “Ɔ̈ nchuʼɔ vi, kaŋ ɔ lɔ mbɔ taannu Kaisha. Shesheŋoŋ ŋa a nūʼɔŋ noŋ yi ŋa a fùoŋ nɛ tɨnɨ pi thɔ ni Kaisha.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Nnɛ ndɨɨ ŋa Pailɛ ni njaʼo yei chrà nɛ, a lɔ̄gɔ Jishɔ ntaoŋ nɔ mbhi, nchɔchhɔ ŋkuoŋ faaŋ sháʼa yi nɔ lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni lɨʼɨ nūʼɔŋ ni ŋgùʼɔ nɛ (mbɔ moŋ chrà Hibru ŋa Gabata).
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 A ni mbɔ llɛ́ pīri nu noŋ nɔ jɨ nu Lli Njiʼa. A ni mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ. Pailɛ chhu ni pa Juu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ, fùoŋ vəɨ pɔ nɛiŋ!”
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Pugu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Jwi vi jwi, kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Nnɛ, a chaʼa vi mfɛ ni pugu ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 a taoŋ mbhi ntiɛŋ wáʼa yi ŋgə̄ɨ nu nɔ lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ŋa Lɨʼɨ Kwéi Thɔ, ŋa pi mɛ̄iŋ moŋ chrà Hibru ŋa Gogota nɛ.
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Pugu kwīŋ vi fɔ ŋkuoŋ wáʼa pugu pa pichəɨ paa ŋgwa, taʼa yi nɔ sheshe ŋgei mbhɔ yi, Jishɔ pɔ titri pugu.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pailɛ nāʼaŋ yaoŋ ŋkwiŋ ŋkuoŋ wáʼa yi. Yaoŋ ghɔ ni mbɔ ŋa, “Jishɔ lɔ Nasharɛ, mbɔ Fùoŋ pa Juu.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ntou pa ŋgwa Juu ni mɛ̄iŋ yaoŋ yei, nthɛ ŋa lɨʼɨ ŋa pi ni ŋkwīŋ Jishɔ nɛ ni mbara moŋ laʼa ndɔ pi ni nāʼaŋ moŋ chrà Hibru ni chrà Latiŋ ni chrà Gri.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pa Juu chhu ni Pailɛ ŋa, “Kiʼi nāʼaŋ ŋa, ‘Fùoŋ pa Juu,’ ka nāʼaŋ pi ŋa, ‘Ŋoŋ vei ni nchhu ŋa, A mmu mbɔ Fùoŋ pa Juu.’ ”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Pailɛ khwɛ̄ ŋa, “Yaoŋ ŋa ŋ̀kwo nāʼaŋ nɛ, ŋ̀kwo nāʼaŋ.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Pa shoogɛ ni ŋga ŋkwīŋ Jishɔ ŋkuoŋ wáʼa, ndɔ̄gɔ mmɛ ndhwí fɨgəɨ yi nshāa a taoŋ khwɛ lɨʼɨ, sheshe taʼa shoogɛ fāʼo taʼa pra yi. Mbɨnɨ ndɔ̄gɔ ndhwí ŋa a ni māʼaŋ moŋ ghɔ nɛ, paʼa lɨʼɨ yōu lɔ mbɔ ŋkuoŋ ghɔ, pi ni ntuŋ a pɔ pi taʼa pra yi llɔ thɔ ghɔ nshwiʼi fɛ nɔ laʼo yi.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Nɛnnɛ pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Kiʼi pia shāa, pia ka māʼaŋ pi yaoŋ nɔ yəɨ nu ŋa a shi mbɔ yi gɔ̌?” Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa a chhu ŋa, “Pugu ni ŋgrā mmɛ ndhwí fɨgəɨ a shɨna pugu, māʼaŋ yaoŋ shhɛ nɔ jɨ nu muuŋ ndhwí a,” nnɛ pa shoogɛ pighɔ chwīe nnu pei.
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Ndɔ mǔuŋ Jishɔ pugu ndǐŋ mǔuŋ vi, ni Meri ŋgwɛ Klopa, Meri Madaliŋ ni nthi fɔ yəɨ wáʼa Jishɔ.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Jishɔ ni ŋga njəɨ mǔuŋ vi, pugu ŋgaŋ younjiŋ yi yɛ ŋa ju Jishɔ ni ŋkhwā vi nɛ thi fɔ. A chhu ni mǔuŋ vi ŋa, “Ma, līi njəɨ, a muuŋ ghɔ!”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Nnɛ nchhu ni ŋgaŋ younjiŋ yi ghɔ ŋa, “A mǔuŋ ghɔ.” Jɛ̄ ndɨɨ ghɔ ŋgaŋ younjiŋ yi ghɔ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ nda yu.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Jishɔ ni nji ndwɛ ŋa ŋguoŋ nnu kwo mmɛ, nchhu ŋa (nɔ chwīe nu chrà Minnwi pɔ nnu shini), “Njùʼɔ a yaoŋ.”
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Mikei làʼo chəchɨgəɨ ni nthi fɔ, nnɛ pugu lɔ̄gɔ kusha nchru moŋ làʼo ghɔ, nshhɔ̄ thɔ muuŋ thɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni haisho nɛ, ŋkə̄rə nūʼɔŋ nɔ nchò yi.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Jishɔ gha nnu làʼo chəchɨgəɨ ghɔ, nchhu ŋa, “A mmɛ nɛ!” Ntuʼu thɔ yi shhɛ Jijwɛ yi taoŋ.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nthɛ ŋa a ni mbɔ Llɛ́ pīri nu noŋ nɛ, nɔ yəɨ nu ŋa khu yugu lɔ ŋkɨna ŋkuoŋ wáʼa llɛ́ Ji (mbɔ ŋkiɛŋ mmɛ Llɛ́ Ji nthɛ ŋa a ni mbɔ Llɛ́ jɨ Lli Njiʼa) nɛ, pa Juu pie Pailɛ ŋa pi pəʼɨ kwò muŋu, nshwiʼi khu yugu ŋkuoŋ wáʼa.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Nnɛ pa shoogɛ thɔ mbəʼɨ kwò fǔoŋ yi pugu vichəɨ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu nɛ.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Pugu ni ŋga nchəɨŋ mbɨŋ Jishɔ, njəɨ ŋa a kwo khu, paʼa ndɔ nuʼuŋ mbəʼɨ kwò yi.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Ndɔ taʼa ŋoŋ shɨna pa shoogɛ pighɔ chwɛ̄ʼi mbru yi ni khwǎ, chhǐ pugu pa ŋkhǐ taoŋ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ŋoŋ ŋa a ni njəɨ nnu yei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni nchrā nthɛ nnu ghɔ, nnɛ ŋa pəɨ ŋkaa pəɨ nthɛ pəɨ piŋ. Nnu ŋa a ni nchhu nɛ nnu shini, a ji ŋa a chrā pi nnu shini.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Pa nnu pei ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa chrà Minnwi pɔ yi nnu shini ŋa: “Mbaʼa pi yiʼi mbəʼɨ kaŋ taʼa kwéi yi.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Yichəɨ lɨʼɨ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi pɨnɨ nchhu ŋa, “Pugu shi ndīi ŋoŋ ŋa pugu chwɛ̄ʼi nɛ.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Pa nnu pei ni ŋga ntɔgɔ, Joshɛ llɔ Arimatia, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ moŋ njiŋ nthɛ ŋa a ni mbɔgɔ pa Juu nɛ, luoŋ ni Pailɛ ŋa a lɔ̄gɔ khu Jishɔ. Pailɛ piŋ ŋa a lɔ̄gɔ. Nnɛ a thɔ ndɔ̄gɔ khu Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nikodemu ŋkaa yu, ŋa a ni ŋkwo fǔoŋ nthɔ njəɨ Jishɔ ni tuʼu nɛ, thɔ ni laminda ŋa pi nyaŋ ni yichəɨ yaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni məə pugu aloe nɛ, a pou yaoŋ mbɔ ghrà kilu.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Nnɛ pugu lɔ̄gɔ khu Jishɔ, ndiŋ moŋ mbhɔ ndhwí fhu ni laminda ghɔ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ pa Juu pɔ nɛ.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Yichəɨ nyìeŋ ni mbɔ moŋ lɨʼɨ ŋa pi ni ŋkwīŋ Jishɔ fɔ ŋkuoŋ wáʼa nɛ, chəɨ fúŋ fhi ŋa pi fīʼi moŋ ŋguʼɔ ni mbɔ fɔ, ŋa pi lɔ naa ma ntwei ŋoŋ fɔ.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Nnɛ nthɛ nnu Pīri nu noŋ pa Juu, ndɔ mbɨnɨ mbɔ ŋa fúŋ ghɔ ni mbɔ fɔ nɛ, pugu twei vi fɔ.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.