João 18
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Jishɔ ni ŋga ŋkwo mīʼɛŋ lúoŋ yei, ntaoŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi ŋgə̄ɨ nshāʼa Pɨprəɨ Kidroŋ. Nyìeŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nii fɔ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Judashi, ŋa a ni mfīni Jishɔ nɛ, ni nji lɨʼɨ ghɔ nthɛ ŋa Jishɔ ni njiɛŋ mbāoŋ nu fɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Nnɛ Judashi lɔ̄gɔ kwíe pa shoogɛ Roma, ni pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ntaoŋ nɛ, pugu pugu ghə̄ɨ moŋ nyīeŋ ghɔ. Pugu ni ntuo truka, pugu pa ŋkiʼa pugu pa maoŋ nchhɔ̀.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jishɔ gha ŋkwo ji ŋguoŋ nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ yu nɛ, ntaoŋ nthɔ shhɨ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa pi gɔ̌?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nchhu ni pugu ŋa, “A mmu mbɔ ju nɛ,” pugu pɨ̄nɨ njiŋnjiŋ ŋgū shhɛ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Nnɛ Jishɔ pɨnɨ mbie vugu ŋa, “Pəɨ tāʼa pi gɔ̌?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Mi ni ŋkwo chhu ŋa a mmu mbɔ ju. Nnɛ ti p̈əɨ ntāʼa a, pəɨ mieŋ ŋgwa pei ghə̄ɨ.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Yei nnu ni mbɔ nɔ chwīe nu nnu ŋa a ni ŋkwo chhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ: “Shɨna ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ, ǹshi lɔ mbhɛ kaŋ taʼa yi fɔ.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Nnɛ Shemu Pita, ŋa a ni mfāʼo kafa nɛ, shua nche tə́nə muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, tə́nə muuŋ fàʼa ghɔ yaʼa. (Ligi muuŋ fàʼa ghɔ ni mbɔ Maakushi.)
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Nnɛ Jishɔ chhu ni Pita ŋa, “Niʼiŋ kafa yɔ moŋ m̀baʼa yi. Ɔ pīʼi ŋa m̀baʼa njiʼi nnu ndua ŋgəʼɨ yɛ ŋa Tǎa fɛ vəɨ nɛ?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Nnɛ kwíe pa shoogɛ pighɔ pugu pa thishɨ pugu ni pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pa ŋgwa Juu wɛ̄iŋ Jishɔ ŋkrao vi,
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 fǔoŋ ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ njəɨ Anaŋ, nthɛ ŋa a ni mbɔ tǎa ŋgwɛ Kaifa ŋa a ni mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ nɛ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 A ni mbɔ Kaifa ŋa a ni ntɨgɨ pa ŋgwa Juu ŋa, “A pwa ŋa taʼa ŋoŋ khu nɔ ligi ŋguoŋ ŋgwa.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Shemu Pita pugu yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ghə̄ɨ njiŋ Jishɔ. Nthɛ ŋa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni nja nji yie taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ shiʼi nɛ, a nii moŋ yɨna Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ndɔ Pita thi pi chonda mbhi. Nnɛ yɛ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ ŋa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni nji vi nɛ taoŋ mbhi nchrā pugu yɛ muuŋ miŋgwɛ ŋa a ni mbɔ choŋkaʼa nɛ, ndɔ̄gɔ Pita nii ni ju.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa a ni mfāʼa nu choŋkaʼa nɛ chhu ni Pita ŋa, “Gɔ̀ ŋkaa ghɔ lɔ mbɔ taʼa ŋgaŋ younjiŋ ŋoŋ yinɛ?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ndwɛ puoŋ fàʼa pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi ni frə̄ɨ móŋoŋ nthi fɔ njɨgɔ nu nthɛ ŋa fɨgəɨ ni mbɔ. Pita ni mbɔ pugu pugu nthi fɔ nthɔ njɨgɔ nu ŋkaa yu.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pie Jishɔ ni pa pie nthɛ pa ghaŋ younjiŋ pi pugu pa nnu ŋa a ni njɛʼi nu nɛ.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ŋ̀ga ŋguʼɔ nchrā pi lɨʼɨ wo ni ŋguoŋ ŋgwa ghao. Ŋ̀ga ŋguʼɔ njɛʼi moŋ pa nda luoŋ Minnwi pugu pa Nda Minnwi lɨʼɨ haʼaŋ ŋguoŋ pa Juu ghà ŋkɨrɨ nɛ. Ǹdɔ njiʼi nchrā sheshe nnu pi lə̄ɨŋ.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Ti ɔ pie a pi ŋa? Pie ni ŋgwa haʼaŋ pugu ni njaʼo nnu ŋa mi ni njɛʼi nu nɛ, pugu ji nnu ŋa mi ni nchhu nɛ.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 A ni ŋga nchhu nnu pei, yichəɨ taʼa ŋgaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi wie Jishɔ ni mbhɔ yi, nchhu nu ŋa, “Yinɛ haʼaŋ pi ghà ŋkhwɛ̄ nnu ni taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɛ?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Nnu ŋa ǹchhu nu nɛ mieŋ ki kāʼo, ɔ chhu nɛ ntəɨ ghɔ ni ŋguoŋ ŋgwa pei hɛiŋ. Ndɔ ti ä mbɔ ŋa nnu ŋa ǹchhu nɛ kāʼo, ɔ wie kiʼɛ ŋa?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Anaŋ taoŋ vi kiʼɛ, a wuʼɔ mbɔ moŋ ŋkɨɨ, ni Kaifa mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Shemu Pita ni ŋguʼɔ ntithi fɔ nthɔ njɨgɔ móŋoŋ. Nnɛ pugu chhu ghɔ ŋa, “Gɔ̀ ŋkaa ghɔ lɔ mbɔ taʼa ŋgaŋ younjiŋ ŋoŋ vinɛ?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, mbɔ ndaaŋoŋ ŋoŋ vɛ ŋa Pita ni njaʼa tə́nə yi nɛ pie ŋa, ǹshini ndɔ njəɨ ghɔ moŋ nyìeŋ pəɨ yu?
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Pita pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ŋkamuʼɔŋ. Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, miŋkəʼɨ khwɛ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ŋkiɛŋ ni muuŋ tutuʼu, pugu lɔ̄gɔ Jishɔ llɔ nda Kaifa ŋgə̄ɨ nɔ ntuʼɔ mmɛ ŋgaŋ shaʼa lɨʼɨ. Nduthɔ yugu shini ndɔ nii ntuʼɔ mmɛ ŋgaŋ shaʼa lɨʼɨ ghɔ nnɛ ŋa kiʼi pugu fuo noŋ yugu nji ŋa mimfɛ pugu jɨ Lli Njiʼa.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Nnɛ Pailɛ taoŋ mbhi njəɨ vugu mbie ŋa, “Pəɨ wɛ̄iŋ ŋoŋ vei ŋa a fāaŋ pi khɔ?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Pugu khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ŋoŋ vei kaŋ mieŋ ki thɔ nchwīe pi phɨ, pigi shi kaŋ ndɔ ndɔ̄gɔ vi nthɔ mfɛ vɛ.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pailɛ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ̄gɔ vi ni noŋ yəɨ nshaʼa vi ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ yəɨ chhu nɛ.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Yei nnu ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ nōoŋ nu ŋa nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ nnu shini ndɨɨ ŋa a ni nshwei ŋkwaŋ gu ŋa a shi ŋkhu nɛ.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Nnɛ Pailɛ pɨnɨ nii ntuʼɔ yu, mɛ̄iŋ Jishɔ mbie ghɔ ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Yei pie llɔ pi mbɔ ghɔ ki a chhu pichəɨ ŋgwa vɛ nnɛ nthɛ a?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pailɛ khwɛ̄ ŋa, “Ɔ pīʼi ŋa m̀bɔ pi ŋoŋ Juu? Ŋgwa laʼa pəɨ pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ chaʼa ghɔ mfɛ vəɨ. Ɔ chwīe pi nɛiŋ?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Shaʼafuoŋ a lɔ njiʼi mbɔ pi yi ŋkuoŋ mbhi yei. Shaʼafuoŋ a kaŋ ni mbɔ pi yi ŋkuoŋ mbhi yei, pa ghaŋ younjiŋ paŋ kaŋ nthɔ ŋgwie ŋkrɔ̀, nnɛ ŋa kiʼi pi chaʼa a mfɛ ni thishɨ pa ŋgwa Juu. Njɨ a nɔ shaʼa nu lɔ ndhɔ pi ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Nnɛ Pailɛ chhu ghɔ kiʼɛ ŋa, “Yie nōoŋ ŋa ɔ fùoŋ?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pailɛ pie ghɔ ŋa, “Nnu shini pɔ pi khɔ?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ndɔ pəɨ fāʼo nùʼɔŋ ŋa ŋ̀ga ŋguʼɔ nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ chə́ɨŋ mfɛ ni pəɨ ndɨɨ Lli Njiʼa. Nnɛ pəɨ tāʼa nu ŋa nchuʼɔ fùoŋ pa ŋgwa Juu mfɛ ni pəɨ?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Pugu chhu ni njɨ ŋa, “Paʼa ndɔ mbɔ pi ŋoŋ vei, mbɔ pi Baraba.” Baraba ni mbɔ ŋgɨna minwi.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.