João 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Ŋoŋ chəɨ ni ŋgɨ̄nɔ nu ligi yi pɔ Lasharɔ llɔ Betani, mbɔ laʼataoŋ Meri pugu ndǐŋ vi Mata.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Meri vei ni mbɔ ŋoŋ yɛ ŋa a ni nshāʼo wru laminda mbɨŋ Taathɔ, njɨ̄gɨ kwò yi ni ŋgiithɔ yi nɛ, ŋa ndǐŋ vi Lasharɔ ni ŋgɨ̄nɔ nu.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Piŋgɛ pighɔ ŋa pugu ni mbɔ pa lǐŋ nɛ taoŋ ŋkɨ̀nɨ ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ŋkiɛŋ taannu yɔ ŋa ɔ khwā vi ŋgaʼa nɛ ghɨ̄nɔ nu.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ndɔ Jishɔ ni ŋga njaʼo, nchhu ŋa, “Ghɨ̌nɔ ghɔ lɔ mbɔ yi gu. A pɔ pi nɔ fɛ nu ndighaʼo ni Minnwi nnɛ ŋa Muuŋ Minnwi tɔgɔ ŋkuoŋ ghɔ mfāʼo ndighaʼo.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jishɔ ni ŋkhwā Mata pugu Meri ndǐŋ vi, ni Lasharɔ.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Nnɛ, ni ŋga njaʼo ŋa Lasharɔ ghɨ̄nɔ nu, mbɨnɨ ndaʼa paa llɛ́ mbīgi lɨʼɨ ŋa a ki pɔ nɛ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Nnɛ, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pia pɨnɨ ŋgə̄ɨ Judia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Masha, a lɔ njiʼi shɨga nɔ haʼaŋ ŋgwa Juu ni ntāʼa nu ntuŋ ghɔ ni ŋgùʼɔ nɛ, ɔ kwo pɨnɨ ŋgə̄ɨ nu fɔ?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A lɔ mbɔ paanchrɔ awa ŋa pi ghà mfāʼo líʼɛ? S̈hesheŋoŋ nyīeŋ moŋ liʼɛ paʼa a lɔ njiʼi ŋkɔ̄rɔ, nthɛ ŋa a thɔ njəɨ liʼɛ ŋkuoŋ mbhi yei.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ndɔ ti s̈hesheŋoŋ nyīeŋ pi ni tuʼu, a kɔ̄rɔ nthɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo liʼɛ.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jishɔ ni ŋga nchhu nnu pei mīʼɛŋ, nchhu ni pugu ŋa, “Lasharɔ taannu via gū lɔ̄gɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ ŋgūʼu vi.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, A ŋgū moŋ lɔ̄gɔ, kaŋ noŋ yi shi ntɔgɔ.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jishɔ ni ŋga nchhu nnɛ, njiŋ yi pɔ pi ŋa a kukhu, pugu pīʼi yugu ŋa a pɔ pi wuʼɔ lɔgɔ gha nɔ fɛrɛ nu.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Nnɛ, Jishɔ shiethɔ yugu ŋa, “Lasharɔ kwo khu!
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ndɔ, nthɛ vəɨ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ ŋa ǹshini ndɔ mbɔ fɔ, nnɛ ŋa pəɨ shi mbiŋ. Ndɔ pia ghə̄ɨ njəɨ vi.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Nnɛ, Toma ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni kəʼɨ nɛ chhu ni pɛ ghaŋ younjiŋ ŋa pugu pugu ni njōu njiŋ Jishɔ kaʼa nɛ ŋa, “Pia ghə̄ɨ ŋkaa pia, nnɛ ŋa minthɛ pia pa Masha khu kaʼa.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jishɔ ni ŋga nchəɨŋ, njəɨ ŋa Lasharɔ kwo pɔ moŋ fúŋ nɔ khwɛ llɛmbhi.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 A shini ndɔ njiʼi nchəɨŋ khwɛ ŋkaŋ kwò nɔ llɔ nu Betani ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ntou pa ŋgwa Juu ni ŋgə̄ɨ lɨʼɨ kra Mata pugu Meri nɔ māʼaŋ nu njùʼɔ yugu nthɛ gu ndǐŋ vugu.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Nnɛ Mata gha njaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu, ntaoŋ ŋgə̄ɨ njəɨ vi, ndɔ Meri kɨna nchɔchhɔ nda.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mata chhu ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ɔ kaŋ ni mbɔ hɛiŋ, ndǐŋ vigi shi kaŋ ndɔ ŋkhu.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ndɔ njiʼi nthɛ pi ndwɛ, ǹji ŋa sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie mbhɔ Minnwi nɛ, Minnwi shi mfɛ vɛ.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ndǐŋ ghɔ shi mbɨnɨ ndɔllɔ mfāʼo chɔmbhi.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mata chhu ghɔ ŋa, “Nji ŋa a shi mbɨnɨ ndɔllɔ moŋ ndɨɨ ŋa ŋgwa lɛ ŋkuʼɔ moŋ ndugwi llɛ́ nɛ.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “A mmu mbɔ ŋgaŋ kuʼɔ moŋ gu ndɔ mbɔ chɔmbhi. Shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a shi ŋkhu nɛ, a shi mfāʼo chɔmbhi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ndɔ ti shesheŋoŋ ŋa a yi maoŋ ndɔ mbiŋ a nɛ, mbaʼa a yiʼi ma ŋkhu. Ɔ piŋ nnu yei?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mata ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Ooŋ, ma Taathɔ, m̀biŋ ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi ŋa a ni mfāʼo nɔ thɔ nu moŋ mbhi nɛ.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 A ni ŋga nchhu nnu yei, ŋgə̄ɨ mɛ̄iŋ Meri ndǐŋ vi, nchhu ghɔ njiŋnjiŋ ŋa, “Masha pɔ hɛiŋ nthɔ mɛ̄iŋ ghɔ.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 A gha njaʼo, njiʼa ndɔ pi llɔ ŋgə̄ɨ njəɨ vi.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jishɔ shini ndɔ naa nchəɨŋ moŋ laʼa yaʼa. A ni ŋguʼɔ mbiʼi lɨʼɨ haʼaŋ Mata ni mbara vi nɛ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ndɨɨ ŋa pa Juu pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ nda pugu nthɔ māʼaŋ njùʼɔ yi yəɨ Meri lɔllɔ ni njɨ ntaoŋ mbhi nɛ, pugu younjiŋ yi, mbīʼi yugu ŋa a tāʼa ŋgə̄ɨ chofuŋ ŋkə̄ɨ fɔ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Meri ni ŋga nthɔ nɔ lɨʼɨ ŋa Jishɔ ni mbɔ nɛ njəɨ vi, ŋgū ni puŋ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Taathɔ, ɔ̈ kaŋ ni ŋkwo pɔ hɛiŋ, ndǐŋ a shi kaŋ ndɔ ŋkhu!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jishɔ ni ŋga njəɨ a kə̄ɨ nu, mbɨnɨ njəɨ pa Juu ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ kə̄ɨ nu ŋkaa pugu, nnu ghɔ pɨgɨ vi, njùʼɔ yi ghana vi ntou yi.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 A pie ŋa, “Fúŋ ŋa pəɨ nūʼɔŋ vi fɔ nɛ pɔ pi hɨŋ?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jishɔ ni ŋkə̄ɨ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Nnɛ pa ŋgwa Juu chhu ŋa, “Pəɨ līi fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a khwā vi njəɨ!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ndɔ pichəɨ chhu yugu ŋa, “A kaŋ ni mfɛ paʼa Ju ŋa a ni nchuʼɔ ligi pa nchriligi nɛ lɔ nchwīe ki a lɔ njiʼi ŋkhu?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Nɛnnɛ, nnu ghɔ pɨnɨ mbɨgɨ Jishɔ, a ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ. A ni mbɔ llù, pi nūʼɔŋ ŋgùʼɔ cho ghɔ.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jishɔ chhu ŋa, “Pəɨ pɨʼɨ ŋgùʼɔ ghɔ.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ǹshi nì ndɔ nchhu vɛ ŋa ɔ̈ mbiŋ, kaŋ ɔ shi njəɨ ndighaʼo Minnwi?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Nnɛ, pugu pɨʼɨ ŋgùʼɔ ghɔ. Jishɔ kə̄rə ligi yi tɔthɨ nchhu ŋa, “Tǎa, ǹtōo ghɔ ŋa ɔ yaʼo a nɛ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ǹji ŋa ɔ ghà ŋguʼɔ njaʼo a, ndɔ ǹchhu yei nthɛ pi ŋgwa pei ŋa pugu thi hɛiŋ nɛ, nnɛ ŋa pinthɛ pugu piŋ ŋa a taoŋ gɔ̀ ntaoŋ a.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 A ni ŋga nchhu pei nnu, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Lasharɔ, taoŋ mbhi hɛiŋ!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ŋoŋ ghɔ ŋa a ni ŋkwo khu taoŋ mbhi, pa mbhɔ mi ni kwò mi pɔ yi liŋ ni ndhwí fhu, ligi yi wuʼɔ mbɔ yi liŋ ni ndhwí.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nthɛ yie ghɔ, ntou pa Juu ŋa pugu ni nthɔ lɨʼɨ kra Meri, njəɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ, piŋ Jishɔ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ndɔ pichəɨ ghə̄ɨ njəɨ pa ŋgwa Farashi nshwei vugu ni nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi kɨrɨ pa kúŋ nchhu ŋa, “Pia shi nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ŋoŋ vei thɔ nōoŋ ntou pa lì!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 P̈ia mieŋ vi a ghə̄ɨ nu shhɨ nɛnnɛ, ŋguoŋ ŋgwa piŋ vi, pa ŋgwa Roma thɔ nshāʼa Nda Minnwi yia pugu pa laʼataoŋ yia.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ndɔ taʼa ŋoŋ vugu, ligi yi pɔ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ, chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji kaŋ taʼa nnu.Ŋkwaŋ haʼaŋ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ|alt="How the fatherhead of the stand in front of those who offered sacrifice looked like" src="43_Luke3 2_HighPriest.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="11:49"
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Pəɨ lɔ nji ŋa, a pwa ni pəɨ ŋa taʼa ŋoŋ khu nthɛ ŋguoŋ ŋgwa nchaa ŋa ŋguoŋ laʼataoŋ shiʼi.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 A shini ndɔ nchhu yei nnu pi ni thɔ yi, ndɔ nɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ, a ni nchhu nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa Jishɔ shi ŋkhu nɔ thɔ pa ŋgwa laʼataoŋ pa Juu,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋgwa laʼataoŋ pa Juu təʼɨ vugu, mbɔ nɔ kɨrɨ nu ŋguoŋ pa puoŋ Minnwi ŋa pugu sha moŋ ghaa mbhi nɛ pugu pɔ taʼa yi.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Nnɛ, jɛ̄ yua ghɔ, pa thishɨ pa ŋgwa Juu pīri ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu shi njwi Jishɔ nɛ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Nthɛ yie ghɔ, paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ nyīeŋ lɨʼɨ wo shɨna pa Juu. A lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ krao laʼataoŋ yɛ ŋa a para moŋ ŋkǔnu njó nɛ, moŋ laʼataoŋ Ɛfrɛiŋ ndaʼa fɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ndɨɨ jɨ Jɨ Lli Njiʼa pa Juu ni ŋkwo para nu, ntou ŋgwa kuʼɔ llɔ moŋ laʼa ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ chwīe nu noŋ yugu mbɔ yi taoŋtaoŋ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ chhu nɛ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Pugu ni nchhɔ ntāʼa Jishɔ, nchhu nu ni noŋ pugu nɔ haʼaŋ pugu ni nthi Nda Minnwi nɛ ŋa, “Pəɨ pīʼi ŋa? Pəɨ pīʼi ŋa mbaʼa a yiʼi ndɔ nthɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ŋkwo fɛ gɨ́ ŋa s̈hesheŋoŋ nji lɨʼɨ ŋa a pɔ nɛ, a chwīe pugu ji nnɛ ŋa minthɛ pugu wɛ̄iŋ vi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.