João 11

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ŋoŋ chəɨ ni ŋgɨ̄nɔ nu ligi yi pɔ Lasharɔ llɔ Betani, mbɔ laʼataoŋ Meri pugu ndǐŋ vi Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri vei ni mbɔ ŋoŋ yɛ ŋa a ni nshāʼo wru laminda mbɨŋ Taathɔ, njɨ̄gɨ kwò yi ni ŋgiithɔ yi nɛ, ŋa ndǐŋ vi Lasharɔ ni ŋgɨ̄nɔ nu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Piŋgɛ pighɔ ŋa pugu ni mbɔ pa lǐŋ nɛ taoŋ ŋkɨ̀nɨ ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ŋkiɛŋ taannu yɔ ŋa ɔ khwā vi ŋgaʼa nɛ ghɨ̄nɔ nu.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ndɔ Jishɔ ni ŋga njaʼo, nchhu ŋa, “Ghɨ̌nɔ ghɔ lɔ mbɔ yi gu. A pɔ pi nɔ fɛ nu ndighaʼo ni Minnwi nnɛ ŋa Muuŋ Minnwi tɔgɔ ŋkuoŋ ghɔ mfāʼo ndighaʼo.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jishɔ ni ŋkhwā Mata pugu Meri ndǐŋ vi, ni Lasharɔ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Nnɛ, ni ŋga njaʼo ŋa Lasharɔ ghɨ̄nɔ nu, mbɨnɨ ndaʼa paa llɛ́ mbīgi lɨʼɨ ŋa a ki pɔ nɛ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Nnɛ, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pia pɨnɨ ŋgə̄ɨ Judia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Masha, a lɔ njiʼi shɨga nɔ haʼaŋ ŋgwa Juu ni ntāʼa nu ntuŋ ghɔ ni ŋgùʼɔ nɛ, ɔ kwo pɨnɨ ŋgə̄ɨ nu fɔ?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A lɔ mbɔ paanchrɔ awa ŋa pi ghà mfāʼo líʼɛ? S̈hesheŋoŋ nyīeŋ moŋ liʼɛ paʼa a lɔ njiʼi ŋkɔ̄rɔ, nthɛ ŋa a thɔ njəɨ liʼɛ ŋkuoŋ mbhi yei.
9 Jesus respondeu:
10 Ndɔ ti s̈hesheŋoŋ nyīeŋ pi ni tuʼu, a kɔ̄rɔ nthɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo liʼɛ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jishɔ ni ŋga nchhu nnu pei mīʼɛŋ, nchhu ni pugu ŋa, “Lasharɔ taannu via gū lɔ̄gɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ ŋgūʼu vi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, A ŋgū moŋ lɔ̄gɔ, kaŋ noŋ yi shi ntɔgɔ.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jishɔ ni ŋga nchhu nnɛ, njiŋ yi pɔ pi ŋa a kukhu, pugu pīʼi yugu ŋa a pɔ pi wuʼɔ lɔgɔ gha nɔ fɛrɛ nu.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nnɛ, Jishɔ shiethɔ yugu ŋa, “Lasharɔ kwo khu!
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ndɔ, nthɛ vəɨ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ ŋa ǹshini ndɔ mbɔ fɔ, nnɛ ŋa pəɨ shi mbiŋ. Ndɔ pia ghə̄ɨ njəɨ vi.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Nnɛ, Toma ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni kəʼɨ nɛ chhu ni pɛ ghaŋ younjiŋ ŋa pugu pugu ni njōu njiŋ Jishɔ kaʼa nɛ ŋa, “Pia ghə̄ɨ ŋkaa pia, nnɛ ŋa minthɛ pia pa Masha khu kaʼa.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Jishɔ ni ŋga nchəɨŋ, njəɨ ŋa Lasharɔ kwo pɔ moŋ fúŋ nɔ khwɛ llɛmbhi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 A shini ndɔ njiʼi nchəɨŋ khwɛ ŋkaŋ kwò nɔ llɔ nu Betani ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ntou pa ŋgwa Juu ni ŋgə̄ɨ lɨʼɨ kra Mata pugu Meri nɔ māʼaŋ nu njùʼɔ yugu nthɛ gu ndǐŋ vugu.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nnɛ Mata gha njaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu, ntaoŋ ŋgə̄ɨ njəɨ vi, ndɔ Meri kɨna nchɔchhɔ nda.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata chhu ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ɔ kaŋ ni mbɔ hɛiŋ, ndǐŋ vigi shi kaŋ ndɔ ŋkhu.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ndɔ njiʼi nthɛ pi ndwɛ, ǹji ŋa sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie mbhɔ Minnwi nɛ, Minnwi shi mfɛ vɛ.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ndǐŋ ghɔ shi mbɨnɨ ndɔllɔ mfāʼo chɔmbhi.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata chhu ghɔ ŋa, “Nji ŋa a shi mbɨnɨ ndɔllɔ moŋ ndɨɨ ŋa ŋgwa lɛ ŋkuʼɔ moŋ ndugwi llɛ́ nɛ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “A mmu mbɔ ŋgaŋ kuʼɔ moŋ gu ndɔ mbɔ chɔmbhi. Shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a shi ŋkhu nɛ, a shi mfāʼo chɔmbhi.
25 Então Jesus declarou:
26 Ndɔ ti shesheŋoŋ ŋa a yi maoŋ ndɔ mbiŋ a nɛ, mbaʼa a yiʼi ma ŋkhu. Ɔ piŋ nnu yei?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mata ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Ooŋ, ma Taathɔ, m̀biŋ ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi ŋa a ni mfāʼo nɔ thɔ nu moŋ mbhi nɛ.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 A ni ŋga nchhu nnu yei, ŋgə̄ɨ mɛ̄iŋ Meri ndǐŋ vi, nchhu ghɔ njiŋnjiŋ ŋa, “Masha pɔ hɛiŋ nthɔ mɛ̄iŋ ghɔ.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 A gha njaʼo, njiʼa ndɔ pi llɔ ŋgə̄ɨ njəɨ vi.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jishɔ shini ndɔ naa nchəɨŋ moŋ laʼa yaʼa. A ni ŋguʼɔ mbiʼi lɨʼɨ haʼaŋ Mata ni mbara vi nɛ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ndɨɨ ŋa pa Juu pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ nda pugu nthɔ māʼaŋ njùʼɔ yi yəɨ Meri lɔllɔ ni njɨ ntaoŋ mbhi nɛ, pugu younjiŋ yi, mbīʼi yugu ŋa a tāʼa ŋgə̄ɨ chofuŋ ŋkə̄ɨ fɔ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Meri ni ŋga nthɔ nɔ lɨʼɨ ŋa Jishɔ ni mbɔ nɛ njəɨ vi, ŋgū ni puŋ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Taathɔ, ɔ̈ kaŋ ni ŋkwo pɔ hɛiŋ, ndǐŋ a shi kaŋ ndɔ ŋkhu!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jishɔ ni ŋga njəɨ a kə̄ɨ nu, mbɨnɨ njəɨ pa Juu ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ kə̄ɨ nu ŋkaa pugu, nnu ghɔ pɨgɨ vi, njùʼɔ yi ghana vi ntou yi.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 A pie ŋa, “Fúŋ ŋa pəɨ nūʼɔŋ vi fɔ nɛ pɔ pi hɨŋ?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jishɔ ni ŋkə̄ɨ.
35 Jesus chorou.
36 Nnɛ pa ŋgwa Juu chhu ŋa, “Pəɨ līi fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a khwā vi njəɨ!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ndɔ pichəɨ chhu yugu ŋa, “A kaŋ ni mfɛ paʼa Ju ŋa a ni nchuʼɔ ligi pa nchriligi nɛ lɔ nchwīe ki a lɔ njiʼi ŋkhu?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nɛnnɛ, nnu ghɔ pɨnɨ mbɨgɨ Jishɔ, a ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ. A ni mbɔ llù, pi nūʼɔŋ ŋgùʼɔ cho ghɔ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jishɔ chhu ŋa, “Pəɨ pɨʼɨ ŋgùʼɔ ghɔ.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ǹshi nì ndɔ nchhu vɛ ŋa ɔ̈ mbiŋ, kaŋ ɔ shi njəɨ ndighaʼo Minnwi?”
40 Jesus respondeu:
41 Nnɛ, pugu pɨʼɨ ŋgùʼɔ ghɔ. Jishɔ kə̄rə ligi yi tɔthɨ nchhu ŋa, “Tǎa, ǹtōo ghɔ ŋa ɔ yaʼo a nɛ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ǹji ŋa ɔ ghà ŋguʼɔ njaʼo a, ndɔ ǹchhu yei nthɛ pi ŋgwa pei ŋa pugu thi hɛiŋ nɛ, nnɛ ŋa pinthɛ pugu piŋ ŋa a taoŋ gɔ̀ ntaoŋ a.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 A ni ŋga nchhu pei nnu, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Lasharɔ, taoŋ mbhi hɛiŋ!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ŋoŋ ghɔ ŋa a ni ŋkwo khu taoŋ mbhi, pa mbhɔ mi ni kwò mi pɔ yi liŋ ni ndhwí fhu, ligi yi wuʼɔ mbɔ yi liŋ ni ndhwí.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Nthɛ yie ghɔ, ntou pa Juu ŋa pugu ni nthɔ lɨʼɨ kra Meri, njəɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ, piŋ Jishɔ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ndɔ pichəɨ ghə̄ɨ njəɨ pa ŋgwa Farashi nshwei vugu ni nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi kɨrɨ pa kúŋ nchhu ŋa, “Pia shi nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ŋoŋ vei thɔ nōoŋ ntou pa lì!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 P̈ia mieŋ vi a ghə̄ɨ nu shhɨ nɛnnɛ, ŋguoŋ ŋgwa piŋ vi, pa ŋgwa Roma thɔ nshāʼa Nda Minnwi yia pugu pa laʼataoŋ yia.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ndɔ taʼa ŋoŋ vugu, ligi yi pɔ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ, chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji kaŋ taʼa nnu.Ŋkwaŋ haʼaŋ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ|alt="How the fatherhead of the stand in front of those who offered sacrifice looked like" src="43_Luke3 2_HighPriest.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="11:49"
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Pəɨ lɔ nji ŋa, a pwa ni pəɨ ŋa taʼa ŋoŋ khu nthɛ ŋguoŋ ŋgwa nchaa ŋa ŋguoŋ laʼataoŋ shiʼi.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 A shini ndɔ nchhu yei nnu pi ni thɔ yi, ndɔ nɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ, a ni nchhu nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa Jishɔ shi ŋkhu nɔ thɔ pa ŋgwa laʼataoŋ pa Juu,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋgwa laʼataoŋ pa Juu təʼɨ vugu, mbɔ nɔ kɨrɨ nu ŋguoŋ pa puoŋ Minnwi ŋa pugu sha moŋ ghaa mbhi nɛ pugu pɔ taʼa yi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nnɛ, jɛ̄ yua ghɔ, pa thishɨ pa ŋgwa Juu pīri ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu shi njwi Jishɔ nɛ.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Nthɛ yie ghɔ, paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ nyīeŋ lɨʼɨ wo shɨna pa Juu. A lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ krao laʼataoŋ yɛ ŋa a para moŋ ŋkǔnu njó nɛ, moŋ laʼataoŋ Ɛfrɛiŋ ndaʼa fɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ndɨɨ jɨ Jɨ Lli Njiʼa pa Juu ni ŋkwo para nu, ntou ŋgwa kuʼɔ llɔ moŋ laʼa ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ chwīe nu noŋ yugu mbɔ yi taoŋtaoŋ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ chhu nɛ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Pugu ni nchhɔ ntāʼa Jishɔ, nchhu nu ni noŋ pugu nɔ haʼaŋ pugu ni nthi Nda Minnwi nɛ ŋa, “Pəɨ pīʼi ŋa? Pəɨ pīʼi ŋa mbaʼa a yiʼi ndɔ nthɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ŋkwo fɛ gɨ́ ŋa s̈hesheŋoŋ nji lɨʼɨ ŋa a pɔ nɛ, a chwīe pugu ji nnɛ ŋa minthɛ pugu wɛ̄iŋ vi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.