João 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI
1 Ŋoŋ chəɨ ni ŋgɨ̄nɔ nu ligi yi pɔ Lasharɔ llɔ Betani, mbɔ laʼataoŋ Meri pugu ndǐŋ vi Mata.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Meri vei ni mbɔ ŋoŋ yɛ ŋa a ni nshāʼo wru laminda mbɨŋ Taathɔ, njɨ̄gɨ kwò yi ni ŋgiithɔ yi nɛ, ŋa ndǐŋ vi Lasharɔ ni ŋgɨ̄nɔ nu.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Piŋgɛ pighɔ ŋa pugu ni mbɔ pa lǐŋ nɛ taoŋ ŋkɨ̀nɨ ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ŋkiɛŋ taannu yɔ ŋa ɔ khwā vi ŋgaʼa nɛ ghɨ̄nɔ nu.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Ndɔ Jishɔ ni ŋga njaʼo, nchhu ŋa, “Ghɨ̌nɔ ghɔ lɔ mbɔ yi gu. A pɔ pi nɔ fɛ nu ndighaʼo ni Minnwi nnɛ ŋa Muuŋ Minnwi tɔgɔ ŋkuoŋ ghɔ mfāʼo ndighaʼo.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jishɔ ni ŋkhwā Mata pugu Meri ndǐŋ vi, ni Lasharɔ.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Nnɛ, ni ŋga njaʼo ŋa Lasharɔ ghɨ̄nɔ nu, mbɨnɨ ndaʼa paa llɛ́ mbīgi lɨʼɨ ŋa a ki pɔ nɛ.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Nnɛ, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pia pɨnɨ ŋgə̄ɨ Judia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Masha, a lɔ njiʼi shɨga nɔ haʼaŋ ŋgwa Juu ni ntāʼa nu ntuŋ ghɔ ni ŋgùʼɔ nɛ, ɔ kwo pɨnɨ ŋgə̄ɨ nu fɔ?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A lɔ mbɔ paanchrɔ awa ŋa pi ghà mfāʼo líʼɛ? S̈hesheŋoŋ nyīeŋ moŋ liʼɛ paʼa a lɔ njiʼi ŋkɔ̄rɔ, nthɛ ŋa a thɔ njəɨ liʼɛ ŋkuoŋ mbhi yei.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ndɔ ti s̈hesheŋoŋ nyīeŋ pi ni tuʼu, a kɔ̄rɔ nthɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo liʼɛ.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Jishɔ ni ŋga nchhu nnu pei mīʼɛŋ, nchhu ni pugu ŋa, “Lasharɔ taannu via gū lɔ̄gɔ, ǹshi ŋgə̄ɨ ŋgūʼu vi.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, A ŋgū moŋ lɔ̄gɔ, kaŋ noŋ yi shi ntɔgɔ.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Jishɔ ni ŋga nchhu nnɛ, njiŋ yi pɔ pi ŋa a kukhu, pugu pīʼi yugu ŋa a pɔ pi wuʼɔ lɔgɔ gha nɔ fɛrɛ nu.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Nnɛ, Jishɔ shiethɔ yugu ŋa, “Lasharɔ kwo khu!
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Ndɔ, nthɛ vəɨ, m̀fāʼo pwanjuʼɔ ŋa ǹshini ndɔ mbɔ fɔ, nnɛ ŋa pəɨ shi mbiŋ. Ndɔ pia ghə̄ɨ njəɨ vi.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Nnɛ, Toma ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni kəʼɨ nɛ chhu ni pɛ ghaŋ younjiŋ ŋa pugu pugu ni njōu njiŋ Jishɔ kaʼa nɛ ŋa, “Pia ghə̄ɨ ŋkaa pia, nnɛ ŋa minthɛ pia pa Masha khu kaʼa.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Jishɔ ni ŋga nchəɨŋ, njəɨ ŋa Lasharɔ kwo pɔ moŋ fúŋ nɔ khwɛ llɛmbhi.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 A shini ndɔ njiʼi nchəɨŋ khwɛ ŋkaŋ kwò nɔ llɔ nu Betani ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ntou pa ŋgwa Juu ni ŋgə̄ɨ lɨʼɨ kra Mata pugu Meri nɔ māʼaŋ nu njùʼɔ yugu nthɛ gu ndǐŋ vugu.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Nnɛ Mata gha njaʼo ŋa Jishɔ thɔ nu, ntaoŋ ŋgə̄ɨ njəɨ vi, ndɔ Meri kɨna nchɔchhɔ nda.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mata chhu ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, ɔ kaŋ ni mbɔ hɛiŋ, ndǐŋ vigi shi kaŋ ndɔ ŋkhu.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ndɔ njiʼi nthɛ pi ndwɛ, ǹji ŋa sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie mbhɔ Minnwi nɛ, Minnwi shi mfɛ vɛ.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ndǐŋ ghɔ shi mbɨnɨ ndɔllɔ mfāʼo chɔmbhi.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Mata chhu ghɔ ŋa, “Nji ŋa a shi mbɨnɨ ndɔllɔ moŋ ndɨɨ ŋa ŋgwa lɛ ŋkuʼɔ moŋ ndugwi llɛ́ nɛ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “A mmu mbɔ ŋgaŋ kuʼɔ moŋ gu ndɔ mbɔ chɔmbhi. Shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a shi ŋkhu nɛ, a shi mfāʼo chɔmbhi.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ndɔ ti shesheŋoŋ ŋa a yi maoŋ ndɔ mbiŋ a nɛ, mbaʼa a yiʼi ma ŋkhu. Ɔ piŋ nnu yei?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mata ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Ooŋ, ma Taathɔ, m̀biŋ ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Minnwi ŋa a ni mfāʼo nɔ thɔ nu moŋ mbhi nɛ.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 A ni ŋga nchhu nnu yei, ŋgə̄ɨ mɛ̄iŋ Meri ndǐŋ vi, nchhu ghɔ njiŋnjiŋ ŋa, “Masha pɔ hɛiŋ nthɔ mɛ̄iŋ ghɔ.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 A gha njaʼo, njiʼa ndɔ pi llɔ ŋgə̄ɨ njəɨ vi.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Jishɔ shini ndɔ naa nchəɨŋ moŋ laʼa yaʼa. A ni ŋguʼɔ mbiʼi lɨʼɨ haʼaŋ Mata ni mbara vi nɛ.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ndɨɨ ŋa pa Juu pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ nda pugu nthɔ māʼaŋ njùʼɔ yi yəɨ Meri lɔllɔ ni njɨ ntaoŋ mbhi nɛ, pugu younjiŋ yi, mbīʼi yugu ŋa a tāʼa ŋgə̄ɨ chofuŋ ŋkə̄ɨ fɔ.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Meri ni ŋga nthɔ nɔ lɨʼɨ ŋa Jishɔ ni mbɔ nɛ njəɨ vi, ŋgū ni puŋ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Taathɔ, ɔ̈ kaŋ ni ŋkwo pɔ hɛiŋ, ndǐŋ a shi kaŋ ndɔ ŋkhu!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Jishɔ ni ŋga njəɨ a kə̄ɨ nu, mbɨnɨ njəɨ pa Juu ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ kə̄ɨ nu ŋkaa pugu, nnu ghɔ pɨgɨ vi, njùʼɔ yi ghana vi ntou yi.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 A pie ŋa, “Fúŋ ŋa pəɨ nūʼɔŋ vi fɔ nɛ pɔ pi hɨŋ?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jishɔ ni ŋkə̄ɨ.
35 Jesus chorou.
36 Nnɛ pa ŋgwa Juu chhu ŋa, “Pəɨ līi fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a khwā vi njəɨ!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ndɔ pichəɨ chhu yugu ŋa, “A kaŋ ni mfɛ paʼa Ju ŋa a ni nchuʼɔ ligi pa nchriligi nɛ lɔ nchwīe ki a lɔ njiʼi ŋkhu?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Nɛnnɛ, nnu ghɔ pɨnɨ mbɨgɨ Jishɔ, a ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ. A ni mbɔ llù, pi nūʼɔŋ ŋgùʼɔ cho ghɔ.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jishɔ chhu ŋa, “Pəɨ pɨʼɨ ŋgùʼɔ ghɔ.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ǹshi nì ndɔ nchhu vɛ ŋa ɔ̈ mbiŋ, kaŋ ɔ shi njəɨ ndighaʼo Minnwi?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Nnɛ, pugu pɨʼɨ ŋgùʼɔ ghɔ. Jishɔ kə̄rə ligi yi tɔthɨ nchhu ŋa, “Tǎa, ǹtōo ghɔ ŋa ɔ yaʼo a nɛ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ǹji ŋa ɔ ghà ŋguʼɔ njaʼo a, ndɔ ǹchhu yei nthɛ pi ŋgwa pei ŋa pugu thi hɛiŋ nɛ, nnɛ ŋa pinthɛ pugu piŋ ŋa a taoŋ gɔ̀ ntaoŋ a.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 A ni ŋga nchhu pei nnu, mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Lasharɔ, taoŋ mbhi hɛiŋ!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ŋoŋ ghɔ ŋa a ni ŋkwo khu taoŋ mbhi, pa mbhɔ mi ni kwò mi pɔ yi liŋ ni ndhwí fhu, ligi yi wuʼɔ mbɔ yi liŋ ni ndhwí.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Nthɛ yie ghɔ, ntou pa Juu ŋa pugu ni nthɔ lɨʼɨ kra Meri, njəɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ, piŋ Jishɔ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ndɔ pichəɨ ghə̄ɨ njəɨ pa ŋgwa Farashi nshwei vugu ni nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi kɨrɨ pa kúŋ nchhu ŋa, “Pia shi nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ŋoŋ vei thɔ nōoŋ ntou pa lì!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 P̈ia mieŋ vi a ghə̄ɨ nu shhɨ nɛnnɛ, ŋguoŋ ŋgwa piŋ vi, pa ŋgwa Roma thɔ nshāʼa Nda Minnwi yia pugu pa laʼataoŋ yia.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Ndɔ taʼa ŋoŋ vugu, ligi yi pɔ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ, chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji kaŋ taʼa nnu.Ŋkwaŋ haʼaŋ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ|alt="How the fatherhead of the stand in front of those who offered sacrifice looked like" src="43_Luke3 2_HighPriest.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="11:49"
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Pəɨ lɔ nji ŋa, a pwa ni pəɨ ŋa taʼa ŋoŋ khu nthɛ ŋguoŋ ŋgwa nchaa ŋa ŋguoŋ laʼataoŋ shiʼi.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 A shini ndɔ nchhu yei nnu pi ni thɔ yi, ndɔ nɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgaʼo ghɔ, a ni nchhu nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa Jishɔ shi ŋkhu nɔ thɔ pa ŋgwa laʼataoŋ pa Juu,
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋgwa laʼataoŋ pa Juu təʼɨ vugu, mbɔ nɔ kɨrɨ nu ŋguoŋ pa puoŋ Minnwi ŋa pugu sha moŋ ghaa mbhi nɛ pugu pɔ taʼa yi.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Nnɛ, jɛ̄ yua ghɔ, pa thishɨ pa ŋgwa Juu pīri ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu shi njwi Jishɔ nɛ.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Nthɛ yie ghɔ, paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ nyīeŋ lɨʼɨ wo shɨna pa Juu. A lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ krao laʼataoŋ yɛ ŋa a para moŋ ŋkǔnu njó nɛ, moŋ laʼataoŋ Ɛfrɛiŋ ndaʼa fɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Ndɨɨ jɨ Jɨ Lli Njiʼa pa Juu ni ŋkwo para nu, ntou ŋgwa kuʼɔ llɔ moŋ laʼa ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ chwīe nu noŋ yugu mbɔ yi taoŋtaoŋ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ chhu nɛ.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Pugu ni nchhɔ ntāʼa Jishɔ, nchhu nu ni noŋ pugu nɔ haʼaŋ pugu ni nthi Nda Minnwi nɛ ŋa, “Pəɨ pīʼi ŋa? Pəɨ pīʼi ŋa mbaʼa a yiʼi ndɔ nthɔ lɨʼɨ jɨ ghɔ?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ŋkwo fɛ gɨ́ ŋa s̈hesheŋoŋ nji lɨʼɨ ŋa a pɔ nɛ, a chwīe pugu ji nnɛ ŋa minthɛ pugu wɛ̄iŋ vi.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.