Hebreus 9
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Fǔoŋ kɨ̀na ni mfāʼo pa gɨ́ nɔ nnu ghaʼo Minnwi pugu pa lɨʼɨ ghaʼo Minnwi ŋkuoŋ shhɛ.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Pi ni njīgi ntǎa a fāʼo paa njiɛŋ. Moŋ fǔoŋ njiɛŋ, yaoŋ tigi laŋ ni mbɔ fɔ, ni taprɛi ni brɛi ŋa pi fɛ ni Minnwi nɛ. Pi ni mɛ̄iŋ fǔoŋ njiɛŋ yei ni Lɨʼɨ Taoŋtaoŋ.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Njiɛŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Ndugwi Lɨʼɨ Taoŋtaoŋ nɛ ni mbɔ njiŋ mbra ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ,
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 mfāʼo lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ ŋa pi chwīe ni laoŋgo nɔ tūoŋ nu lěi pugu pa ŋkùŋ nūʼɔŋ kɨ̀na, pi pūoŋ ni laoŋgo, kɨ̌ŋ ŋa pi chwīe ni laoŋgo ni mana moŋ ghɔ ni mbɔ moŋ ŋkùŋ ghɔ, ni mbìe Ɛroŋ ŋa a ni ŋkhɛ̄ nɛ, ni ŋgùʼɔ ŋa Minnwi ni nāʼaŋ kɨ̀na yi ŋkuoŋ ghɔ nɛ.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Thɔ ŋkùŋ ghɔ ni mbɔ pa mimaoŋ ŋa pugu ni mfāʼo pra yugu nchhɔ nōoŋ ndighaʼo Minnwi, pra yugu kuru faaŋ kwoshɨnɨ. Ndɔ ndwɛ, minthɛ paʼa pigi lɔ mfɨ̄ʼɨ ŋguoŋ nnu pei ŋgə̄ɨ shhɨ.Ŋkùŋ nūʼɔŋ kɨ̀na|alt="Box for keeping the covenant" src="cn02092c.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="9:5"
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Yei ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni mbīri pa maoŋ pighɔ nɛ. Pa ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi nii moŋ fǔoŋ njiɛŋ sheshe llɛ́ nɔ chwīe nu pa fàʼa pugu.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Ndɔ a wuʼɔ nii taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ təʼɨ vi moŋ mbra njiɛŋ ndɔ ŋguʼɔ nchwīe nnɛ pi taʼa ŋgɛ́ moŋ taʼa ŋgaʼo. A ghà nii ni chhǐ nɔ fɛ nu ni Minnwi nthɛ noŋ yi pugu pa phɨ ŋgwa nduoŋ haʼaŋ pugu chwīe moŋ ki ji nɛ.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Moŋ nnu yei, Jijwɛ Minnwi ni nōoŋ ŋa shɛndaoŋ tɔgɔ nu nii moŋ Lɨʼɨ Taoŋtaoŋ lɔ naa mbɔ yi wo yaʼa nɔ haʼaŋ fǔoŋ njiɛŋ ntǎa ghɔ wuʼɔ nthi fɔ nɛ.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Yei pɔ pi lì nɔ ndɨɨ yei. Yei nōoŋ ŋa pa maoŋ fɛ́ pugu pa minyieŋ fɛʼiŋgiɛŋ haʼaŋ pi fɛ ni Minnwi nɛ nthɛ paʼa a lɔ nchwīe ŋgaŋthɔ pa ghaŋ ghaʼo Minnwi pɔ ki ntəɨ,
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 nthɛ ŋa pugu wuʼɔ ndīi pi pa nnu maoŋ jɨ pugu pa maoŋ nnu, pugu pa ŋkwaŋ ŋkwaŋ nnu wɛ̄iŋ ŋkhǐ, mbɔ pa gɨ́ nthɛ frɛinoŋ ŋa a fāʼa ti nthɔ nchəɨŋ moŋ ndɨɨ nnu fhi nɛ.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Ndɔ ndwɛ, Krishto thɔ nɔ Taathɔ pa Thishɨ Ghaŋ Fɛʼiŋgiɛŋ mfɛ pa maoŋ shiʼi ŋa a kwo thɔ nɛ. A nii kiʼɛ moŋ ntǎa liɛŋ ŋa a pɔ ki ntəɨ. Pi shi lɔ njiʼi nchwīe ntǎa yei ni mbhɔ ŋoŋmishua, paʼa ndɔ njiʼi mbɔ pi yi ŋkuoŋ mbhi yei haʼaŋ pi chwiechwie nɛ.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 A nii taʼa ŋgɛ́ a lɔ mbɔ ŋguoŋ yi moŋ pa Lɨʼɨ Taoŋtaoŋ, ndɔ paʼa ndɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ chhǐ pa mimbhi pugu pa puoŋ nàʼaŋ, ndɔ a ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ chhǐ yi, nnɛ njuoŋ lūgu nu yia nɔ ŋguoŋ ndɨɨ.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 A kaŋ ni mbɔ ŋa chhǐ mimbhi pugu nàʼaŋ mimbia pugu pa phu muuŋ nàʼaŋ tūoŋ haʼaŋ pi lɔ̄gɔ njrā mbɨŋ ŋgwa nɛ nthɛ a chwīe ŋgwa haʼaŋ pugu fāʼo nchhí nɛ pɔ pi taoŋtaoŋ,
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 a nōoŋ ŋa chhǐ Krishto, ŋa a tɔgɔ mbhɔ Jijwɛ ŋa a lɔ mfāʼo ndugwi yi nɛ, mfɛ noŋ yi ki nchhí lɔ mbɔ mbɨŋ yu ni Minnwi nɛ, shi nshɨ̄gao ŋgaŋthɔ yia a pɔ ki ntəɨ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ llɔ ŋkuoŋ pa fàʼa khu nɔ ghaʼo nu Minnwi maoŋ.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Nthɛ yie ghɔ, a ju mbɔ ŋgaŋ chīni ŋggì moŋ kɨ̀na fhi, nnɛ ŋa ŋgwa pɛ ŋa a gɛ̄ vugu nɛ nthɛ pugu fāʼo mbɔrɔ ki ndugwi yi ŋa Minnwi kāʼa nɔ fɛ nu ni pugu nɛ, nthɛ ŋa ju Krishto kwo khu nɔ yuoŋ nu ŋgwa mfuʼu moŋ phɨ ŋa pi ni nchwīe ndɨɨ fǔoŋ kɨ̀na nɛ.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Ndɨɨ ŋa ŋoŋ nūʼɔŋ gɨ́ nɔ haʼaŋ pa nnu shi mbɔ ndɨɨ ŋa a khu nɛ, a pie ŋa pi nōoŋ ŋa ŋoŋ ŋa a nūʼɔŋ gɨ́ ghɔ nɛ kwo khu,
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 nthɛ ŋa ŋkwaŋ gɨ́ ghɔ ghà ŋguʼɔ mfāʼa pi ndɨɨ ŋa ŋoŋ ghɔ kwo khu nɛ, nthɛ ŋa mbaʼa gɨ́ ghɔ fāʼa ndɨɨ ŋa ŋoŋ ghɔ wuʼɔ mbiʼi yi maoŋ nɛ.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 A ni nchwīe yie ghɔ pi ni nchwīe fǔoŋ kɨ̀na jɛ̄ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ chhǐ.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Nthɛ ŋa Mushi ni ŋga nchhu ŋguoŋ kɨ̀na ŋa a taoŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ nɛ ni ŋguoŋ ŋgwa ghao, ndɔ̄gɔ chhǐ puoŋ nàʼaŋ pugu pa mimbhi nyāaŋ ni ŋkhǐ njrā ŋkuoŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ pugu pa ŋgwa, ni yichəɨ ŋkwaŋ muuŋ thɨ pi mɛ̄iŋ ni haisho, pugu pa ŋgì ŋa a taoŋ mbɨŋ minjɨɨ, pi niʼiŋ yaoŋ fɔ a fāʼo ŋgwrà pipie.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 A ni ŋga njrā, nchhu nu ŋa, “Yei chhǐ wrā kɨ̀na yɛ ŋa Minnwi ni mfɛ gɨ́ ni pəɨ nthɛ yie nɛ.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Wuʼɔ nɛnnɛ, a pɨnɨ nuʼuŋ njrā chhǐ ghɔ ŋkuoŋ ntǎa pugu pa ŋguoŋ pa maoŋ pɛ ŋa pi ghà ŋgaʼo Minnwi nɔ ghɔ nɛ.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Shishini, moŋ gɨ́ Mushi, pi ghà nchwīe yaoŋ pɔ yi taoŋtaoŋ ntɔgɔ pi kúoŋ chhǐ, ti chhǐ mieŋ ki kwri, paʼa līʼɛ nu phɨ lɔ mbɔ.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Nthɛ yie ghɔ, a ni mbie ŋa pi chwīe pa fhi maoŋ haʼaŋ a pɔ po nɛ pɔ yi taoŋtaoŋ moŋ shɛndaoŋ yei, ndɔ pa maoŋ po pie ŋa pi chwīe a pɔ yi taoŋtaoŋ ni pa ŋkiɛŋ maoŋ fɛʼiŋgiɛŋ a chaa pei.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Nthɛ ŋa Krishto shini ndɔ nii moŋ lɨʼɨ taoŋtaoŋ haʼaŋ pi chwīe pi ni mbhɔ nɛ, ŋa a ni mbɔ fhi ŋkiɛŋ yi nɛ, ndɔ a ni nja nii pi ŋkiɛŋ moŋ po nduthɔ yi, ndwɛ nɔ thi nu shhɨ Minnwi nɔ lɨʼɨ yia.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 A shini ndɔ njiʼi mfāʼo nɔ fɛ nu noŋ yi nɔ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgɛŋgɛ, nɔ haʼaŋ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋa a nii moŋ pa Lɨʼɨ Taoŋtaoŋ sheshe ŋgaʼo ni chhǐ ŋa a lɔ njiʼi mbɔ ji nɛ.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 A kaŋ ni mbɔ nɛnnɛ, a kaŋ ni mfāʼo nɔ yəɨ nu ŋgəʼɨ ŋgɛŋgɛ llɔ ndɨɨ ŋa pi ni mbāʼo mbhi nɛ. Ndɔ nɔ haʼaŋ a pɔ nɛ, a nōoŋ noŋ yi taʼa ŋgɛ, a lɔ mbɔ ŋguoŋ yi moŋ ndugwi ŋguoŋ pa ndɨɨ ghao nɔ fuʼu nu phɨ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ fɛ nu noŋ yi nɔ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nūʼɔŋ ŋa ŋoŋmishua shi ŋkhu taʼa ŋgɛ, mbra nnu a thi sháʼa nɛ,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 wuʼɔ nɛnnɛ, pi fɛ Krishto taʼa ŋgɛ́ nɔ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ kwe nu phɨ ntou ŋgwa, a shi mbɨnɨ nōoŋ noŋ yi mbra ŋgɛ́ ki lɔ nuʼuŋ nthɛ pi shɨ̄gao nu phɨ, ndɔ nthɛ pi kwe nu ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ njwɛrɛ vi ŋkiɛŋ yie nɛ.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.