Hebreus 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Nthɛ yie ghɔ, ŋa pia fāʼo ntou pa miŋkwentie yəɨ pia nɛ, p̂ia mīʼaŋ ŋguoŋ pa lrì pugu pa phɨ ŋa a krɛ̄i mbɨŋ pia nɛ, p̂ia tei ni tiishii, tei ŋa a pɔ shhɨ pia nɛ,
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 nchhɔ ndīi pi Jishɔ, mbɔ ŋoŋ ŋa piŋ yia llɔ mbhɔ yu, a lɔ mbɨnɨ mbɔ ŋoŋ ŋa a chwīe piŋ yia pɔ ki ntəɨ nɛ. Nthɛ pwanjuʼɔ ŋa a ni mbɔ shhɨ yu nɛ, a ni ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ yi ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ nthɨŋkwo ŋa a ni ŋkhu ŋkuoŋ wáʼa, mbīʼi lrithɔ khu nu ŋkuoŋ wáʼa ghɔ a pɔ nnu gha, pi chərə vi ŋgei mbhɔ jɨ shhɨ faaŋ Minnwi.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Pīʼi mbɨŋ ju ŋa a ni ntīi shii moŋ ŋkwaŋ kipɨna yɛ ŋa a ni nthɔ nu ghɔ llɔ mbhɔ ghaŋ phɨ nɛ, nnɛ ŋa kiʼi ɔ fāʼo lɨʼənoŋ nshūu mbɨ̄nɨ njiŋ.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Moŋ ŋkrɔ̀ yəɨ pəɨ pa phɨ, pəɨ lɔ naa ndɨʼɨ ti nchəɨŋ moŋ nthɨŋkwo ŋa pi jwi vəɨ
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 ki pəɨ līʼɛ māʼaŋ njùʼɔ yɛ ŋa a chrā ni pəɨ nɔ pa puoŋ pi nɛ.
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Nthɛ ŋa Taathɔ ghà njuʼu ŋoŋ ŋa a khwā nɛ,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 A pɔ nthɛ pi yuʼu nu ŋa pəɨ fāʼo nɔ wɛ̄iŋ nu njùʼɔ yəɨ. Minnwi fāʼa nu mbɨŋ pəɨ pi nɔ puoŋ pi. Nthɛ ŋa a yəɨ muuŋ ŋa tǎa vi ghà mieŋ ki lɔ njuʼu vi?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 P̈i mieŋ ki lɔ njuʼu vəɨ nɔ haʼaŋ pi ghà njuʼu ŋguoŋ puoŋ nɛ, a nōoŋ ŋa pəɨ pɔ pi nɔ pa puoŋ phi mbhi, ki lɔ mbɔ ŋkiɛŋ pa puoŋ.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Nɔ pīgi nu, pia fāʼo pa tǎa ŋkuoŋ shhɛ hɛiŋ ŋa pugu ghà njuʼu via, ndɔ pia wuʼɔ nja njaʼo vugu. Yie lɔ mbie ŋa pia ka pɨ̄nɨ njaʼo nchò Tǎa pa jijwɛ pugu pa chɔmbhi yaʼo mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Pa tǎa ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ ghà njuʼu via nɔ muuŋ kuo ndɨɨ nɔ haʼaŋ pugu līi a kāʼo mbhɔ pugu nɛ, ndɔ A ghà njuʼu via nnɛ ŋa pia pɔ shiʼi, nnɛ ŋa pia fāʼo ŋkwaŋ taoŋtaoŋ yi.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Ŋguoŋ yuʼu nu ghà mfhi nɔ haʼaŋ a thɔ pi ni yúʼɔ ndɨɨ ghɔ ki lɔ mbɔ pi nnu shiʼi, ndɔ a gha ndara, ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yɛʼi yaoŋ ŋkuoŋ ghɔ nɛ, a yuŋ ntíɛŋ mbɔ taʼaŋggi pugu chɔmbhi ndɨndɨ.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Nthɛ yie ghɔ, kə̄rə mbhɔ mɔ ŋa a kɨna nɛ tɔthɨ, ndɔ nshwīi kwɛ́rɛ mɔ ŋa a nāna nɛ.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 P̂əɨ chwīe shɛndaoŋ haʼaŋ kwò yəɨ tɔgɔ nu fɔ nɛ pɔ yi tithi, nnɛ ŋa kiʼi kwò yəɨ haʼaŋ a lɔ nja ntɨnɨ nɛ tēe nɔ yòu yi, a ka tɨtɨnɨ mbɔ shiʼi.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Kāa nɔ pɔ nu ni taʼaŋggi pəɨ pa shesheŋoŋ ndɔ mbɨnɨ nchhɔ chɔmbhi taoŋtaoŋ ŋa a ŋkiɛŋ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ lɔ shi njəɨ Taathɔ nɛ.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 P̂əɨ lɨna nɔ yəɨ nu ŋa shesheŋoŋ lɔ nshūu mbɨnɨ njiŋ ntaoŋ moŋ pwapuŋ Minnwi. P̂əɨ lɨna nɔ yəɨ nu ŋa kiʼi shesheŋoŋ pɔ nɔ ŋǐeŋ thɨ lwillwi ŋa a ghà ŋkuʼɔ nthɔ ni ghaghaʼa ntou ŋgwa kie ŋkuoŋ ghɔ mfuo noŋ yugu nɛ.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 P̂əɨ yəɨ ŋa kiʼi shesheŋoŋ pɔ miŋkwoshuoŋ, ki ŋoŋ ki pɔgɔ Minnwi nɔ Ɛshɔ ŋa a ni mfīni lɨʼɨ yi nɔ muuŋ shhɨ nthɛ taʼa ŋgɛ́ maoŋ jɨ nɛ.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nthɛ ŋa pəɨ ji ŋa a ni ŋga nuʼuŋ ndaʼa, a tāʼa nu nɔ fāʼo nu mbɔrɔ, pi lāa vi nthɛ ŋa a shini ndɔ nuʼuŋ mfāʼo shɨ̀na nɔ pɨnɨ nu ŋkwri njùʼɔ yi, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a ni ntāʼa shɨ̀na ni ŋkhǐ ligi nɛ.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Pəɨ lɔ njiʼi nthɔ pi ŋkɨŋ mbra ŋa minthɛ pəɨ kāoŋ, pugu móŋoŋ ŋa a kɨɨ nu, ni tɨtɨnɨ njiŋnjiŋ pugu pa mmɛ fiŋ,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 ni ntàŋ ŋa pi tua pugu pa ŋggì ŋa chrà yi chwīe ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo nɛ lɨ̄gəɨ ŋa kiʼi pi nuʼuŋ mbɨnɨ nchrā ni pugu.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Nthɛ ŋa gɨ́ yɛ ŋa pi ni mfɛ ni pugu nɛ ni ŋgaʼa vugu. Gɨ́ ghɔ ni mbɔ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ ŋa a kāoŋ minyieŋ ŋkāoŋ mbra ghɔ, pi tuŋ vi ni ŋgùʼɔ a khu.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Shishini, lɨʼɨ ghɔ ni ŋgūru ti Mushi chhu ŋa, “Ǹdɨnaoŋ ni pɔgɔ gu pugu pa wrū nu.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Ndɔ pəɨ thɔ pi yəɨ mbra ŋa pi mɛ̄iŋ ni Shayaoŋ nɛ, pugu pa mmɛ laʼataoŋ Minnwi maoŋ, mbɔ Jerushalɛiŋ ŋa a llɔ po, shhɨ pa ŋkaŋŋkaŋ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi ŋa pugu kɨrɨ moŋ mmɛ pwatua nɛ,
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 pəɨ thɔ pi moŋ chɔshi pa fǔoŋ phi haʼaŋ pi nāʼaŋ ligi yugu po nɛ. Pəɨ thɔ pi shhɨ Minnwi ŋgaŋ shaʼa ŋguoŋ ŋgwa, shhɨ pa jijwɛ pa ŋgwa ndɨndɨ ŋa pi chwīe pugu pɔ ki ntəɨ nɛ.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Pəɨ thɔ pi shhɨ Jishɔ mbɔ ŋgaŋ chīni ŋgwa pugu pa Minnwi moŋ kɨ̀na fhi, shhɨ chhǐ ŋa pi yrā, ŋa a chrā pa nnu shiʼi nchaa chhǐ Abe nɛ.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 P̂əɨ lɨna nu ŋa pəɨ lɔ njiʼi ndāa vi ŋa a chrā nu nɛ. Nthɛ ŋa ä mbɔ ŋa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ndāa nɔ yaʼo nu chrà Minnwi mbhɔ ŋoŋ ŋa Minnwi ni mfɛ ŋkɨ̀nɨ yi ghɔ ŋkuoŋ shhɛ hɛiŋ nɛ shini ndɔ ntei, pəɨ pīʼi kiʼɛ ŋa minthɛ pia kie pi nɛiŋ ntei, nɔ haʼaŋ p̈ia ndāa ju ŋa a chrā nu pi llɔ po nɛ!
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ghɔ, ŋggì yi chɨ̄ʼɨ shhɛ, ndɔ ndwɛ a kāʼa ŋa, “Ndɔ mbaʼa ǹshi ŋguʼɔ mbɨ̄nɨ nchɨ̄ʼɨ pi shhɛ təʼɨ vi ŋkamuʼɔŋ, ndɔ ǹshi nchɨ̄ʼɨ po ŋkaa yu.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Chrà yei ŋa “ǹshi ŋguʼɔ mbɨ̄nɨ” thɔ, nōoŋ pi fuʼu nu pa maoŋ ŋa minthɛ pi chɨ̄ʼɨ nɛ, mbɔ pa yaoŋ ŋa pi chwīe nɛ, nnɛ ŋa pa maoŋ ŋa minthɛ paʼa pi lɔ nchɨ̄ʼɨ nɛ nthɛ pugu kɨna.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Nthɛ yie ghɔ, p̂ia fāʼo tōo nu nthɛ ŋa pia fāʼo Shaʼafuoŋ Minnwi ŋa minthɛ paʼa pi lɔ nchɨ̄ʼɨ nɛ. Nthɛ yie ghɔ, pia ghaʼo Minnwi moŋ shɛndaoŋ ŋa a shi mbwa vi nɛ moŋ yaʼo nchò pugu pa pɔ́gɔ,
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 nthɛ ŋa Minnwi yia pɔ pi móŋoŋ ŋa a ghà ŋkɨɨ yaoŋ nshiʼi nɛ.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.