Hebreus 12
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Nthɛ yie ghɔ, ŋa pia fāʼo ntou pa miŋkwentie yəɨ pia nɛ, p̂ia mīʼaŋ ŋguoŋ pa lrì pugu pa phɨ ŋa a krɛ̄i mbɨŋ pia nɛ, p̂ia tei ni tiishii, tei ŋa a pɔ shhɨ pia nɛ,
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 nchhɔ ndīi pi Jishɔ, mbɔ ŋoŋ ŋa piŋ yia llɔ mbhɔ yu, a lɔ mbɨnɨ mbɔ ŋoŋ ŋa a chwīe piŋ yia pɔ ki ntəɨ nɛ. Nthɛ pwanjuʼɔ ŋa a ni mbɔ shhɨ yu nɛ, a ni ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ yi ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ nthɨŋkwo ŋa a ni ŋkhu ŋkuoŋ wáʼa, mbīʼi lrithɔ khu nu ŋkuoŋ wáʼa ghɔ a pɔ nnu gha, pi chərə vi ŋgei mbhɔ jɨ shhɨ faaŋ Minnwi.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Pīʼi mbɨŋ ju ŋa a ni ntīi shii moŋ ŋkwaŋ kipɨna yɛ ŋa a ni nthɔ nu ghɔ llɔ mbhɔ ghaŋ phɨ nɛ, nnɛ ŋa kiʼi ɔ fāʼo lɨʼənoŋ nshūu mbɨ̄nɨ njiŋ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Moŋ ŋkrɔ̀ yəɨ pəɨ pa phɨ, pəɨ lɔ naa ndɨʼɨ ti nchəɨŋ moŋ nthɨŋkwo ŋa pi jwi vəɨ
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 ki pəɨ līʼɛ māʼaŋ njùʼɔ yɛ ŋa a chrā ni pəɨ nɔ pa puoŋ pi nɛ.
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Nthɛ ŋa Taathɔ ghà njuʼu ŋoŋ ŋa a khwā nɛ,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 A pɔ nthɛ pi yuʼu nu ŋa pəɨ fāʼo nɔ wɛ̄iŋ nu njùʼɔ yəɨ. Minnwi fāʼa nu mbɨŋ pəɨ pi nɔ puoŋ pi. Nthɛ ŋa a yəɨ muuŋ ŋa tǎa vi ghà mieŋ ki lɔ njuʼu vi?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 P̈i mieŋ ki lɔ njuʼu vəɨ nɔ haʼaŋ pi ghà njuʼu ŋguoŋ puoŋ nɛ, a nōoŋ ŋa pəɨ pɔ pi nɔ pa puoŋ phi mbhi, ki lɔ mbɔ ŋkiɛŋ pa puoŋ.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Nɔ pīgi nu, pia fāʼo pa tǎa ŋkuoŋ shhɛ hɛiŋ ŋa pugu ghà njuʼu via, ndɔ pia wuʼɔ nja njaʼo vugu. Yie lɔ mbie ŋa pia ka pɨ̄nɨ njaʼo nchò Tǎa pa jijwɛ pugu pa chɔmbhi yaʼo mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ?
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Pa tǎa ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ ghà njuʼu via nɔ muuŋ kuo ndɨɨ nɔ haʼaŋ pugu līi a kāʼo mbhɔ pugu nɛ, ndɔ A ghà njuʼu via nnɛ ŋa pia pɔ shiʼi, nnɛ ŋa pia fāʼo ŋkwaŋ taoŋtaoŋ yi.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Ŋguoŋ yuʼu nu ghà mfhi nɔ haʼaŋ a thɔ pi ni yúʼɔ ndɨɨ ghɔ ki lɔ mbɔ pi nnu shiʼi, ndɔ a gha ndara, ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yɛʼi yaoŋ ŋkuoŋ ghɔ nɛ, a yuŋ ntíɛŋ mbɔ taʼaŋggi pugu chɔmbhi ndɨndɨ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Nthɛ yie ghɔ, kə̄rə mbhɔ mɔ ŋa a kɨna nɛ tɔthɨ, ndɔ nshwīi kwɛ́rɛ mɔ ŋa a nāna nɛ.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 P̂əɨ chwīe shɛndaoŋ haʼaŋ kwò yəɨ tɔgɔ nu fɔ nɛ pɔ yi tithi, nnɛ ŋa kiʼi kwò yəɨ haʼaŋ a lɔ nja ntɨnɨ nɛ tēe nɔ yòu yi, a ka tɨtɨnɨ mbɔ shiʼi.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Kāa nɔ pɔ nu ni taʼaŋggi pəɨ pa shesheŋoŋ ndɔ mbɨnɨ nchhɔ chɔmbhi taoŋtaoŋ ŋa a ŋkiɛŋ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ lɔ shi njəɨ Taathɔ nɛ.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 P̂əɨ lɨna nɔ yəɨ nu ŋa shesheŋoŋ lɔ nshūu mbɨnɨ njiŋ ntaoŋ moŋ pwapuŋ Minnwi. P̂əɨ lɨna nɔ yəɨ nu ŋa kiʼi shesheŋoŋ pɔ nɔ ŋǐeŋ thɨ lwillwi ŋa a ghà ŋkuʼɔ nthɔ ni ghaghaʼa ntou ŋgwa kie ŋkuoŋ ghɔ mfuo noŋ yugu nɛ.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 P̂əɨ yəɨ ŋa kiʼi shesheŋoŋ pɔ miŋkwoshuoŋ, ki ŋoŋ ki pɔgɔ Minnwi nɔ Ɛshɔ ŋa a ni mfīni lɨʼɨ yi nɔ muuŋ shhɨ nthɛ taʼa ŋgɛ́ maoŋ jɨ nɛ.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nthɛ ŋa pəɨ ji ŋa a ni ŋga nuʼuŋ ndaʼa, a tāʼa nu nɔ fāʼo nu mbɔrɔ, pi lāa vi nthɛ ŋa a shini ndɔ nuʼuŋ mfāʼo shɨ̀na nɔ pɨnɨ nu ŋkwri njùʼɔ yi, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a ni ntāʼa shɨ̀na ni ŋkhǐ ligi nɛ.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Pəɨ lɔ njiʼi nthɔ pi ŋkɨŋ mbra ŋa minthɛ pəɨ kāoŋ, pugu móŋoŋ ŋa a kɨɨ nu, ni tɨtɨnɨ njiŋnjiŋ pugu pa mmɛ fiŋ,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 ni ntàŋ ŋa pi tua pugu pa ŋggì ŋa chrà yi chwīe ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo nɛ lɨ̄gəɨ ŋa kiʼi pi nuʼuŋ mbɨnɨ nchrā ni pugu.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Nthɛ ŋa gɨ́ yɛ ŋa pi ni mfɛ ni pugu nɛ ni ŋgaʼa vugu. Gɨ́ ghɔ ni mbɔ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ ŋa a kāoŋ minyieŋ ŋkāoŋ mbra ghɔ, pi tuŋ vi ni ŋgùʼɔ a khu.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Shishini, lɨʼɨ ghɔ ni ŋgūru ti Mushi chhu ŋa, “Ǹdɨnaoŋ ni pɔgɔ gu pugu pa wrū nu.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Ndɔ pəɨ thɔ pi yəɨ mbra ŋa pi mɛ̄iŋ ni Shayaoŋ nɛ, pugu pa mmɛ laʼataoŋ Minnwi maoŋ, mbɔ Jerushalɛiŋ ŋa a llɔ po, shhɨ pa ŋkaŋŋkaŋ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi ŋa pugu kɨrɨ moŋ mmɛ pwatua nɛ,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 pəɨ thɔ pi moŋ chɔshi pa fǔoŋ phi haʼaŋ pi nāʼaŋ ligi yugu po nɛ. Pəɨ thɔ pi shhɨ Minnwi ŋgaŋ shaʼa ŋguoŋ ŋgwa, shhɨ pa jijwɛ pa ŋgwa ndɨndɨ ŋa pi chwīe pugu pɔ ki ntəɨ nɛ.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Pəɨ thɔ pi shhɨ Jishɔ mbɔ ŋgaŋ chīni ŋgwa pugu pa Minnwi moŋ kɨ̀na fhi, shhɨ chhǐ ŋa pi yrā, ŋa a chrā pa nnu shiʼi nchaa chhǐ Abe nɛ.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 P̂əɨ lɨna nu ŋa pəɨ lɔ njiʼi ndāa vi ŋa a chrā nu nɛ. Nthɛ ŋa ä mbɔ ŋa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ndāa nɔ yaʼo nu chrà Minnwi mbhɔ ŋoŋ ŋa Minnwi ni mfɛ ŋkɨ̀nɨ yi ghɔ ŋkuoŋ shhɛ hɛiŋ nɛ shini ndɔ ntei, pəɨ pīʼi kiʼɛ ŋa minthɛ pia kie pi nɛiŋ ntei, nɔ haʼaŋ p̈ia ndāa ju ŋa a chrā nu pi llɔ po nɛ!
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ghɔ, ŋggì yi chɨ̄ʼɨ shhɛ, ndɔ ndwɛ a kāʼa ŋa, “Ndɔ mbaʼa ǹshi ŋguʼɔ mbɨ̄nɨ nchɨ̄ʼɨ pi shhɛ təʼɨ vi ŋkamuʼɔŋ, ndɔ ǹshi nchɨ̄ʼɨ po ŋkaa yu.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Chrà yei ŋa “ǹshi ŋguʼɔ mbɨ̄nɨ” thɔ, nōoŋ pi fuʼu nu pa maoŋ ŋa minthɛ pi chɨ̄ʼɨ nɛ, mbɔ pa yaoŋ ŋa pi chwīe nɛ, nnɛ ŋa pa maoŋ ŋa minthɛ paʼa pi lɔ nchɨ̄ʼɨ nɛ nthɛ pugu kɨna.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Nthɛ yie ghɔ, p̂ia fāʼo tōo nu nthɛ ŋa pia fāʼo Shaʼafuoŋ Minnwi ŋa minthɛ paʼa pi lɔ nchɨ̄ʼɨ nɛ. Nthɛ yie ghɔ, pia ghaʼo Minnwi moŋ shɛndaoŋ ŋa a shi mbwa vi nɛ moŋ yaʼo nchò pugu pa pɔ́gɔ,
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 nthɛ ŋa Minnwi yia pɔ pi móŋoŋ ŋa a ghà ŋkɨɨ yaoŋ nshiʼi nɛ.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.