Hebreus 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Ndwɛ, piŋ pɔ pi fāʼo nu tɨnɨnjuʼɔ ni pa yaoŋ haʼaŋ ɔ fāʼo kwàʼa ŋkuoŋ ghɔ nɛ, nji nu ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa ɔ shi mfāʼo yaoŋ ŋa ɔ lɔ naa njəɨ nɛ.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Nthɛ ŋa a ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, Minnwi piŋ pa ŋgwa llɛshhɨ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 A pɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ ŋa pia ji ŋa Minnwi ni nchwīe mbhi pi ni chrà ŋa a ni ntaoŋ nchò yu nɛ, nnɛ ŋa yaoŋ ŋa pi yəɨ nɛ, pi shini ndɔ nchwīe pi ni pa yaoŋ ŋa pi yəɨ nɛ.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 A ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ ŋa Abe ni mfɛ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni Minnwi a pwa nchaa yi Keiŋ, ŋa Minnwi ni mbiŋ vi ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ, mbiŋ vi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ nu ji yaoŋ fɛ́. Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ a kukhu nɛ, ndɔ ntɔgɔ ŋkuoŋ piŋ yi ghɔ, a wuʼɔ nchrā nu.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 A ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ pi lɔ̄gɔ Enoke ŋkuʼɔ nɔ tɔthɨ nnɛ ŋa kiʼi a khu, kaŋ taʼa ŋoŋ shini ndɔ njəɨ vi nthɛ ŋa Minnwi ni ndɔ̄gɔ vi. Ndwɛ, ŋkaoŋ pi maa ndɔ̄gɔ vi, pi ni ŋkwo piŋ vi ŋa a ni ŋkwo chwīe túa Minnwi pwa.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Mbaʼa shesheŋoŋ chwīe túa Minnwi pwa ki lɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a thɔ njəɨ Minnwi nɛ, pie ŋa a piŋ ŋa Minnwi pɔ fɔ ndɔ nchhɔ ŋkɨ̄nɛiŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu tāʼa vi nɛ.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, Minnwi ni ŋga shūu tə́nə Noa ni pa nnu ŋa a thɔ nu ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a shini ndɔ naa njəɨ nɛ, moŋ pɔgɔ Minnwi, a ni nchwīe mmɛ pie ŋa a pɔ nɔ nda nɛ nɔ kwe nu mbaanda yi nɔ ghɔ. Nthɛ yei, ŋguoŋ mbhi ni mfāʼo njɔ́ gu, Minnwi ni nchhu ŋa Noa ŋoŋ ndɨndɨ nthɛ pi piŋ yi.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, ndɨɨ ŋa Minnwi ni ŋgɛ̄ Abrahaŋ ŋa a ghə̄ɨ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ a shi mfɛ ghɔ nɔ ji nɛ, Abrahaŋ yaʼo nchò yi, ntaoŋ ki lɔ nji lɨʼɨ haʼaŋ a ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ a ni ŋgə̄ɨ nɔ chhɔ nu moŋ laʼataoŋ ŋa Minnwi ni ŋkāʼa nɔ fɛ nu ghɔ nɛ, moŋ ŋgɨ̀nɨ laʼataoŋ ghɔ a laʼa fɔ moŋ pa ntǎa, wuʼɔ nɔ ŋa Aiji pugu Jakɔ, ŋa pi ni ŋkāʼa vugu ni shhɛ ghɔ ni ndaʼa moŋ ntǎa ŋkaa pugu nɛ.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Nthɛ ŋa a ni nchhɔ nchēi pi mmɛ laʼataoŋ yɛ ŋa Minnwi ni mbīʼi ŋkwaŋ haʼaŋ a fāʼo nɔ pɔ nu ndɔ ŋkrao nɛ, kwò mmɛ laʼataoŋ ghɔ pɔ ki ndugwi yi.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 A ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ ŋa njiʼi nthɛ pi Shera ni mfāʼo njɨ nɔ shūu nu, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ŋgaʼombhi yi ni ŋkwo chaa yi ŋoŋ ŋa minthɛ a shūu nɛ, nthɛ ŋa a ni mbīʼi ŋa ŋoŋ ŋa a kāʼa vi nɛ ŋoŋ ndɨndɨ nɔ chwīe nu nnu haʼaŋ a kāʼa nɛ.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Nthɛ yie ghɔ, llɔ mbɨŋ taʼa ŋoŋ ŋa a ni ŋkwo pɔ nɔ ŋoŋ khu, pi ni mbhi ŋgwrɛiŋgwa ŋa pugu ni njiɛŋ ti mbɔ nɔ fɨ́nəɨ po, mbɨnɨ njiɛŋ ti mbɔ nɔ shíshhɛ ŋkɨŋ ŋkhǐ ŋa minthɛ paʼa pi lɔ nshia nɛ.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ŋguoŋ pa ŋgwa pei ni ŋkhu moŋ piŋ ki lɔ naa mfāʼo yaoŋ ŋa pi ni ŋkāʼa nɛ, ndɔ pugu ni njəɨ pi fie shhɨ pugu ndɔ mbiŋ maoŋ pighɔ, ndɔ mbɨnɨ nchhu ŋa pugu pɔ pi pa ghɨ̀nɨ ndɔ paʼa ŋkuoŋ shhɛ yei lɔ mbɔ laʼa yugu.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Nthɛ ŋa pa ŋgwa haʼaŋ pugu ghà nchrā ŋkwaŋ nnu pei nɛ chwīe paʼa khuthɔ lɔ nuʼuŋ mbɔ ŋa pugu chhɔ ntāʼa laʼataoŋ haʼaŋ a shi mbɔ yugu nɛ, yɛ ŋa pugu ni ndhɔ fɔ nɛ.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Pugu kaŋ ni nchhɔ mbīʼi laʼataoŋ yɛ ŋa pugu ni ndhɔ fɔ nɛ, pugu kaŋ ni mfāʼo shɨ̀na nɔ pɨ̄nɨ nu fɔ.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ndɔ nɔ haʼaŋ a pɔ nɛ, pugu chhɔ nshigi pi laʼataoŋ haʼaŋ a pwa nchaa yei nɛ, mbɔ yi po. Nɛnnɛ Minnwi lɔ njiʼi mfāʼo lrithɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni Minnwi yugu, nthɛ ŋa a kwo pīri mmɛ laʼataoŋ ni pugu.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ ndɨɨ ŋa Minnwi ni njwɛʼi Abrahaŋ nɛ, a ni mfɛ Aiji nɔ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Abrahaŋ ju ŋa Minnwi ni mfɛ kàʼa ghɔ nɛ, ndɔ a ni nthɔ mbīri nu nɔ fɛ nu fiɛŋ muuŋ vi nɔ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni Minnwi.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Minnwi ni nchhu ghɔ ŋa, “A shi ntɔgɔ pi mbɨŋ Aiji ŋa ɔ shi mfāʼo ŋgwrɛiŋgwa ŋa mi ni ŋkāʼa nɛ.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abrahaŋ ni njwɛrɛ ŋa minthɛ Minnwi pɨʼɨ Aiji moŋ gu, ndɔ nɔ chrā nu, Abrahaŋ ni mbɨnɨ mfāʼo vi llɔ moŋ gu.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ Aiji ni mfɛ mbɔrɔ ni Jakɔ pugu Ɛshɔ nɔ pa nnu ŋa a lɛ ma nthɔ nɛ.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, ndɨɨ ŋa Jakɔ ni ŋkhu nu nɛ, a fɛ mbɔrɔ ni sheshe muuŋ Joshɛ ndɔ ŋgaʼo Minnwi nɔ haʼaŋ a ni njɨʼə noŋ yi thɔ mbìe yi nɛ.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 A ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, Joshɛ gha ntāʼa ŋkhu, nchrā ŋkuoŋ ŋkwaŋ haʼaŋ puoŋ Ishrae shi ntaoŋ laʼataoŋ Ijipti nɛ, ndɔ mfɛ pa gɨ́ nɔ nnu haʼaŋ pi shi nchwīe ni pa kwéi pi nɛ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 A ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, pi gha mbhi Mushi, pa tǎa pi lə̄ɨŋ vi nɔ trɛi nàoŋ, nthɛ ŋa pugu ni njəɨ ŋa a mbwa muuŋ, ndɔ paʼa pugu lɔ mfāʼo pɔgɔ gu nɔ pəʼɨ nu gɨ́ fùoŋ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, Mushi ni ŋga ŋgū mmɛŋoŋ ndāa ŋa kiʼi pi mɛ̄iŋ vi ŋa a muuŋ muuŋ fùoŋ Fɛrɔ yi miŋgwɛ.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 A ni ŋka chuʼɔ pi nɔ yəɨ nu ŋgəʼɨ pugu pa ŋgwa Minnwi nchaa ŋa a fāʼo pwanjuʼɔ pwatua moŋ phɨ nɔ kuo ndɨɨ.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 A ni mbīʼi ŋa fāʼo nu wɛ́ʼi nthɛ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ ŋkiɛŋ mmɛ fāʼo nchaa pa fāʼo moŋ laʼataoŋ Ijipti, nthɛ ŋa a ni nthɔ ndīi pi kɨ̀nɛiŋ ŋa a pɔ shhɨ nɛ.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, a lɔllɔ Ijipti pi ki lɔ njiʼi mfāʼo pɔgɔ gu nthɛ pɨgɨtua fùoŋ. Pi nɔ haʼaŋ a ni nthɔ njəɨ Minnwi haʼaŋ pi shiʼa njəɨ vi nɛ, a ni ndāa nɔ shrī nu ŋkǔnu yi mbɨnɨ.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, a ni nūʼɔŋ Jɨ Lli Njiʼa ndɔ mbɨnɨ nchhu ŋa pi mīŋi chhǐ ŋkuoŋ pa chonda, nnɛ ŋa kiʼi ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ŋa pi ni ntaoŋ vi ŋa a jwi pa fǔoŋ phi nɛ kāoŋ vugu.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, pugu ni nshāʼa mmɛ ŋkhǐ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Ŋkhǐ Pipie pi nɔ haʼaŋ pugu ni ntɔgɔ pi ŋkuoŋ shhɛ yo, ndɔ pa ŋgwa Ijipti gha mōoŋ yugu ŋkhu moŋ ŋkhǐ ghɔ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, pa ŋkaʼa ŋguʼɔ Jeriko ni mbūo nshāʼo shhɛ ndɨɨ ŋa pugu ni ŋgɨ̄ŋ mbāoŋ nɔ khwachəɨ llɛ́ nɛ.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ, Raha miŋgwɛ shakhɨ shini ndɔ ŋkhu pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɨnɨthɔ nɛ, nthɛ ŋa a ni ntuo pa miyra llɔ laʼataoŋ Ishrae shiʼi.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ŋ̀guʼɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ? Nthɛ ŋa ndɨɨ shi mbou vəɨ nɔ chrā nu nthɛ pa Gidioŋ, Bara, Shaoŋshi, Jefta, nthɛ Devi pugu Shamuɛ pugu pa njəɨlɨʼɨ Minnwi,
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 haʼaŋ pugu ni ntɔgɔ ŋkuoŋ piŋ ŋgaʼa pa laʼataoŋ. Pugu ni nchwīe nnu ŋa a kāʼo nɛ ndɔ mfāʼo yaoŋ ŋa Minnwi ni ŋkāʼa nɛ. Pugu ni nchri nchò pa paʼo,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 mbɨgɛi njɨ móŋoŋ, ndəʼɨ ki pi lɔ njwi vugu ni kafa, mfāʼo ghrɨ́ moŋ pou ghrɨ́, mfāʼo tɨtɨnɨ ghrɨ́ moŋ nchhɔ̀, māʼaŋ ŋgaʼa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ pa taoŋ nduoŋ pugu tei.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Piŋgɛ ni mbɨnɨ mfāʼo lǐŋ pugu haʼaŋ pugu ni ŋkwo khu nɛ ntɔgɔ pi moŋ kuʼɔ nu moŋ gu.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Pi ni māʼaŋ pichəɨ ni kwə̀ɨŋ, ndɔ ŋgwie pichəɨ ti ŋkrao ni pa chɛiŋ māʼaŋ moŋ chə́ɨŋ.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Pi ni ntuŋ vugu ni ŋgùʼɔ, nsho vugu pugu taoŋ paa krao, njwi vugu ni kafa. Pugu māʼaŋ pa ŋgrào minjɨɨ pugu pa mimbhi mbɨŋ pugu nyīeŋ nu, mbou, pi fɛ ŋgəʼɨ ni pugu, paʼa ndɔ ntuo vugu shiʼi.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Mbha nnu ŋgwa pei ni nja mbwa ŋgaʼa nɔ pɔ nu ŋkuoŋ mbhi yei, pugu ni nthɔ nyīeŋ nu lɨʼɨlɨʼɨ moŋ ŋkǔnu njó pugu pa ŋkuoŋ mbra nchhɔ nu moŋ pa llù pugu pa pùo.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pi ni mbiŋ ŋguoŋ ŋgwa pei nthɛ piŋ yugu nɛ, pugu shini ndɔ mfāʼo yaoŋ ŋa Minnwi ni ŋkāʼa nɛ,
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 nthɛ ŋa Minnwi ni nūʼɔŋ yaoŋ ŋa a pwa nchaa yie nɛ ni pia, nnɛ ŋa pia ŋkiɛŋ, paʼa pi lɔ nchwīe pugu pɔ ki ntəɨ.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.