Atos 7

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pie Shitifiŋ ŋa, “Yei nnu shini?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Shitifiŋ khwɛ̄ ŋa, “Lǐŋ paŋ pugu pa tǎa paŋ, pəɨ ywɛrɛ nnu ŋa ǹchhu nu nɛ. Minnwi ndighaʼo ni nōoŋ noŋ yi ni tǎa via Abrahaŋ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Meshopotemia nɛ ŋkaoŋ a maa ŋgə̄ɨ ndaʼa Haraŋ,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 nchhu ghɔ ŋa, ‘Taoŋ mieŋ laʼa yəɨ pugu pa ndaaŋoŋ yɔ ŋgə̄ɨ moŋ laʼataoŋ yɛ ŋa ǹshi nōoŋ vɛ nɛ.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Nnɛ, a taoŋ kiʼɛ laʼa pugu, mbɔ laʼa pa Chadiɛŋ, ŋgə̄ɨ nchhɔ Haraŋ. Tǎa vi ni ŋga ŋkhu, Minnwi fuʼu vi fɔ nthɔ ni ju laʼataoŋ yei ŋa pəɨ chhɔ fɔ nɛ.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Minnwi shi ki lɔ njiʼi mfɛ, njiʼi nthɛ pi muuŋ pra shhɛ ghɔ nɔ ji. Ndɔ Minnwi kāʼa vi kāʼa ŋa a shi mfɛ shhɛ ghɔ a pɔ ji pugu pa ŋgwrɛiŋoŋ yi, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ a shi ki lɔ mfāʼo muuŋ ndɨɨ ghɔ nɛ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Minnwi ni nchhu ŋa, ‘Ŋgwrɛiŋoŋ yɔ shi ndaʼa nɔ pa ghɨ̀nɨ laʼataoŋ ŋgwa nduoŋ, ŋgū pa kǔna fɔ, pi fɛ ŋgəʼɨ ni pugu nɔ khwɛ ŋkɨɨ ŋgaʼo.’
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Minnwi pɨnɨ nchhu ŋa, ‘Ndɔ ǹshi nshaʼa ŋgwa pighɔ, ŋa pəɨ shi fāʼa mbhɔ pugu nɔ ŋkǔna nɛ, mfɛ njɔ́ ni pugu, yei gha ntɔgɔ pugu taoŋ laʼataoŋ ghɔ nthɔ ŋgaʼo a shhɛ hɛiŋ.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Minnwi pɨnɨ ŋgwrā kɨ̀na pugu Abrahaŋ ŋa a niʼiŋ pimbia ŋgunu mbrɛi nɔ nōoŋ nu ŋa pugu pɔ pi yi Minnwi ndɔ nshi nchwīe nnu ŋa a chhu ni Abrahaŋ nɛ. Nnɛ, pi ni ŋga mbhi Aiji, a laʼa taʼa taŋ, Abrahaŋ niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi, Aiji niʼiŋ ji muuŋ mbɔ Jakɔ ŋgunu mbrɛi, Jakɔ niʼiŋ paanchrɔ puoŋ pi ŋgunu mbrɛi, mbɔ pa tǎa pia.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Pa tǎa pia pighɔ fāʼo kɨghɨʼə nthɛ Joshɛ ndǐŋ vugu, mfīni vi laʼataoŋ Ijipti, ndɔ Minnwi pɔ pugu yu kaʼa,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 ŋkwe vi moŋ ŋguoŋ pa ŋgəʼɨŋgəʼɨ pi. Joshɛ ni ŋga ŋgə̄ɨ shhɨ Fɛrɔ, Minnwi chwīe a fāʼo mbha nnu shiʼi ligi Fɛrɔ mbɔ fùoŋ Ijipti, ndɔ mfɛ shiethɔ ghɔ. Fùoŋ chwīe Joshɛ pɔ mmɛŋoŋ nthɔ nshaʼa Ijipti pugu pa ntuʼɔ yi.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Nnɛ, njì gū moŋ ŋguoŋ Ijipti pugu pa Kanaŋ, njì ghɔ chwīe ŋgwa yəɨ ŋgəʼɨ ntou yi, ti paʼa pa tǎa pia lɔ mfāʼo yaoŋ nɔ jɨ nu.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Jakɔ gha njaʼo ŋa maoŋ jɨ pɔ Ijipti a fǔoŋ ntaoŋ pi pa tǎa pia fɔ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 A gha mbɔ moŋ mbra ŋgɛ, Joshɛ chwīe pa lǐŋ pi ji vi, Fɛrɔ ji ndaaŋoŋ Joshɛ kiʼɛ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Joshɛ māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ mɛ̄iŋ Jakɔ tǎa vi, ŋa a thɔ Ijipti pugu pa ŋguoŋ mbaanda yi ghao mbɔ khwachəɨ wuŋ ŋgwa ni yi tiɛŋ.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Nɛnnɛ, Jakɔ shwiʼi Ijipti mbɔ lɨʼɨ haʼaŋ a ni ŋkhu pugu pa tǎa pia.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Pi ni ntiɛŋ khu yugu mbɨnɨ nɔ ghɔ Shɛkɛŋ ntwei vugu fɔ moŋ fúŋ ŋa Abrahaŋ ni njuoŋ mbhɔ puoŋ Hamoŋ ni yichəɨ fɨʼɨ mbəʼɨ mbɨŋ nɛ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Nɔ haʼaŋ ndɨɨ kàʼa ŋa Minnwi ni ŋkāʼa Abrahaŋ nɔ ghɔ ni nchənə mbara nu nɛ, pa ŋgwa pia pɨnɨ njiɛŋ mbīgi Ijipti.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ndugwi yi, yichəɨ fùoŋ ŋa a shini ndɔ nji Joshɛ nɛ jɛ̄ nthɔ nshaʼa Ijipti
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 A kuʼɔ thɔ pa tǎa pia, nchwīe ŋgəʼɨ mbɨŋ pugu, mfra vugu ŋa pugu nūʼɔŋ puoŋ pugu mbhi, nnɛ ŋa pugu khu.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “A ni mbɔ pi moŋ yei pɨɨ ndɨɨ ŋa pi ni mbhi Mushi. Mushi ni mbɔ ŋkiɛŋ muuŋ pwapwa. Pi ni nūʼɔŋ vi nda wuʼɔ nɔ trɛi nàoŋ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Pi ni ŋga mfuʼu vi nūʼɔŋ mbhi, muuŋ Fɛrɔ yi miŋgwɛ lɔ̄gɔ vi nɔ muuŋ vi ŋkuʼɔ ni ju nɔ muuŋ vi.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Pi ni njɛʼi Mushi ni ŋguoŋ shiethɔ pa ŋgwa Ijipti. A ni ŋgū ŋkiɛŋ mmɛŋoŋ ndiɛŋ moŋ chrà yi pugu pa nchwīe nu nnu mi.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “A ni ŋga ŋkwo pɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo, a thɔ njùʼɔ yu ŋa a kra lǐŋ pi mbɔ puoŋ Ishrae.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 A ni ŋga njəɨ ŋoŋ Ijipti thɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni muuŋ Ishrae, a ghə̄ɨ lɨʼɨ ghɛ̄rɛ vi njwi ŋoŋ Ijipti ghɔ nɔ luʼu nu ŋgəʼɨ yɛ ŋa a chwīe mbɨŋ vie ŋoŋ nɛ.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 A ni ŋkwāʼa ŋa pa lǐŋ pi shi nji ŋa Minnwi taoŋ vi nɔ kwe nu vugu, ndɔ paʼa pugu lɔ njiʼi nji.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 “Mbhi ni ŋga ndaŋ, a yəɨ paa puoŋ Ishrae pugu wie ŋkrɔ̀, a paʼo nu ŋa pugu chīni ŋggì, nchhu ŋa, ‘Lǐŋ paŋ, pəɨ pa lǐŋ, pəɨ wie pi ŋkrɔ̀ khɔ nɛiŋ?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Ndɔ yɛ ŋoŋ ŋa a ni nthɔ ŋgwie ndǐŋ vi nɛ tūʼɔ Mushi mfɛ hini, mbie vi ŋa, ‘A nūʼɔŋ gɔ̌ nūʼɔŋ ghɔ ŋa ɔ shaʼa vigi?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Ɔ tāʼa nu njwi a ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ɔ ni njwi ŋoŋ Ijipti yua nɛ?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 A ni ŋga ŋkhwɛ̄ nɛiŋ, Mushi tei ŋgə̄ɨ mbɔ ŋgɨ̀nɨ laʼataoŋ Midia, ndaŋ mbhi paa puoŋ pimbia.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Ndwɛ Mushi ni ŋga ŋkwo laʼa Midia nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo, ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi nōoŋ noŋ yi ghɔ nɔ lɨŋ móŋoŋ ŋkɨɨ nu ŋkuoŋ muuŋ thɨ yuyuʼu moŋ ŋkǔnu njó ŋkuoŋ mbra Shinai.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Mushi ni ŋgrāo yaoŋ ŋa a ni njəɨ nɛ, nchənə mbara yəɨ ghɔ nɔ yəɨ nu shiʼi, ŋga mbara njaʼo ŋggì Taathɔ:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Mi Minnwi pa tǎa pɔ, Minnwi Abrahaŋ, Aiji ni Jakɔ.’ Mushi wrū nthɛ pɔgɔ gu ki lɔ nuʼuŋ ntāʼa nu mbɛʼi.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Minnwi Taathɔ chhu ghɔ ŋa, ‘Shrāo tra yɔ, nthɛ ŋa lɨʼɨ ŋa ɔ thi nɛ pɔ pi shhɛ taoŋtaoŋ.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ǹjəɨ fɨʼɨ ŋkwaŋ ŋgəʼɨ ŋa pi fɛ nu ni ŋgwa paŋ laʼataoŋ pa Ijipti nɛ, ǹjaʼo kə̄ɨ yugu nshwiʼi shhɛ nɔ kwe nu vugu. Thɔ ndwɛ ǹtaoŋ ghɔ laʼataoŋ Ijipti.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Mushi vei ŋa ŋgwa Ishrae ni ndāa vi, nchhu nu ŋa, ‘A nūʼɔŋ gɔ̌ nūʼɔŋ ghɔ ŋa ɔ shaʼa vigi?’ A ju ŋa Minnwi chuʼɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ ŋgaŋ ntaoŋ vi ŋa a ni nōoŋ noŋ yi ghɔ ŋkuoŋ muuŋ thɨ yuyuʼu ŋa a shaʼa puoŋ Ishrae ndɔ ŋkwe vugu moŋ ŋgəʼɨ nɛ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 A ni mfuʼu pa puoŋ Ishrae laʼataoŋ Ijipti. A ni nthɔ nchwīe pa nnu ghraoghrao ndɔ nōoŋ pa lì moŋ laʼataoŋ Ijipti pugu pa mooŋ mmɛ ŋkhǐ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Ŋkhǐ Pipie nɛ, pugu pa mooŋ ŋkǔnu njó nɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Yei Mushi yɛ ŋa a ni nchhu ni ŋgwa Ishrae ŋa, ‘Minnwi shi nchuʼɔ njəɨlɨʼɨ yi mfɛ ni pəɨ llɔ shɨna pəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni nuʼuŋ nchuʼɔ a nɛ.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Mushi yei, ju yɛ ŋa a ni mbɔ pugu pa kɨrɨ ŋgwa Ishrae moŋ ŋkǔnu njó, a ni mbɔ hɛiŋ pugu pa ŋkhu tǎa pia pugu pa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, ŋa a ni nchrā ghɔ ŋkuoŋ mbra Shinai, a kwe chrà maoŋ ghɔ, mbɔ chrà Minnwi nɔ fɛ nu ni pia.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Pa tǎa pia ni ndāa nɔ yaʼo nu nchò yi, ŋka lāa vi lāa ŋkhwā njùʼɔ pugu nɔ pɨ̄nɨ nu laʼataoŋ Ijipti,
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 nchhu nu ni Ɛroŋ ŋa, ‘Puoŋ yaoŋ mfɛ ni pigi nɔ Minnwi ŋa a shi mbɔ nthishɨ vigi, a mbɔ pi Mushi vei ŋa a ni mfuʼu vigi Ijipti nɛ, pigi llɔ nji nnu ŋa a chwīe vi nɛ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 A ndɨɨ ghɔ ŋa pugu ni nchwīe yaoŋ puoŋ a pɔ nɔ muuŋ nàʼaŋ mimbia, pugu fɛʼiŋgiɛŋ ghɔ, mfāʼo mmɛ jɨ nɔ ghaʼo nu yaoŋ ŋa pugu chwīe ni mbhɔ yugu.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nthɛ yie ghɔ, Minnwi pāʼa ŋkǔnu yi ni pugu, mfɛ vugu ŋa pugu thɔ ŋgaʼo pi pa maoŋ moŋ tɔthɨ nɔ pa fɨ́nəɨ, fhú, ni minaoŋ, nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 A ni mbɔ ntǎa nnwi Molokɛ ŋa pəɨ ni ntiɛŋ nyīeŋ nu nɔ ghɔ,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Pa tǎa pia ni mfāʼo Ntǎa ŋa a nōoŋ ŋa Minnwi pɔ pugu pugu nɛ moŋ ŋkǔnu njó. Pi ni nchwīe Ntǎa ghɔ nɔ haʼaŋ Minnwi ni nchhu ni Mushi ŋa a chwīe ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nōoŋ ghɔ nɛ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 A ni ŋga ndaʼa, pa tǎa pia ŋa pa tǎa pugu ni mfɛ ntǎa ghɔ ni pugu nɛ tiɛŋ ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ ndɨɨ ŋa pugu pa Joshua ni ŋgə̄ɨ ŋkwe shhɛ mbhɔ pa laʼataoŋ ŋa Minnwi ni mfuʼu pa laʼataoŋ pighɔ fɔ nɛ. A ni ŋkɨna fɔ ti nthɔ nchəɨŋ thɔ Devi.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 “Devi ŋa Minnwi ni nōoŋ pwapuŋ yi ghɔ nɛ, a luoŋ ni Minnwi ŋa a mieŋ a krao lɨʼɨ chhɔ ni Minnwi Jakɔ.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Ndɔ a ni ŋkrao Sholomu ŋkrao Nda ghɔ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Mbapa nɛnnɛ, Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ shiʼa nchhɔ moŋ nda ŋa a krao ŋoŋmishua ni mbhɔ mi nɛ nɔ haʼaŋ njəɨlɨʼɨ Minnwi chhu ŋa,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Taathɔ chhu ŋa, “Po pɔ pi faaŋ a,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ǹshini ndɔ nchwīe ŋguoŋ pa maoŋ pei ghao pi ni mbhɔ ma?” ’
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Pa kwéi thɔ pei, ŋgwa ŋa mbaʼa pugu piŋ chrà Minnwi ki njaʼo. Pəɨ ghà nchɨ̄ʼə nchò Jijwɛ Minnwi ŋguoŋ ndɨɨ ghao wuʼɔ nɔ haʼaŋ pa tǎa pəɨ ni nchwīe nu nɛ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 A yəɨ njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pa tǎa pəɨ shini ndɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu? Pugu ni njwi pa ghaŋ māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ Minnwi, ŋa pugu ni nchīi thɔ nu muuŋ fàʼa vi yi tithi nɛ. Ndwɛ pəɨ fīni vi njwi vi.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Pəɨ ni ŋkwe gɨ́ Minnwi nɔ haʼaŋ ghaŋ ntaoŋ Minnwi ni mfɛ ni pəɨ nɛ, ndɔ ki lɔ njiʼi nūʼɔŋ gɨ́ ghɔ.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Nɔ haʼaŋ pa ŋgwa nda pa kúŋ ni njaʼo nnu ŋa Shitifiŋ ni nchhu nɛ, a shāʼa laʼa muŋu pugu kru shua muŋu moŋ pɨgɨtua.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ndɔ Shitifiŋ lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po njəɨ ndighaʼo Minnwi, ndɔ njəɨ Jishɔ a thi ŋgei mbhɔ Minnwi yi jɨ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Shitifiŋ ghɔ chhu ŋa, “Njəɨ! Ǹjəɨ po ŋaʼaŋ, ǹjəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua a thi ŋgei mbhɔ Minnwi yi jɨ!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Pa ŋgwa pighɔ fɔ paʼo ŋgòu, nchri tə́nə yugu ni mbhɔ muŋu, ntei nchò vi,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 mfuʼu vi ntaoŋ nɔ moŋ laʼa, tuŋ vi ni ŋguʼɔ, pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntigi pa nnu thɔ yu nɛ ni mieŋ pa mmɛ ndhwí pugu ni maʼaŋ mikhwa chəɨ ligi yi pɔ Shɔɔ.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ ntuŋ Shitifiŋ nɛ, a luoŋ Minnwi nchhu ŋa, “Jishɔ Taathɔ, kwe jijwɛ a.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 A kwiŋ kwɛ́rɛ yi shhɛ, ŋkə̄ɨ ni njɨ ŋa, “Taathɔ, kiʼi ŋgwɛ̄iŋ vugu nthɛ nnu pɨphɨ yei ŋa pugu chwīe nɛ.” A ni nchhu nɛnnɛ ŋkhu.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.