Atos 5

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndɔ ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Anania. Pugu ŋgwɛ vi, Shafira, ni mfīni yaoŋ yugu.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 A lə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa pugu ni mfīni yaoŋ ghɔ nɔ nɛ, ŋgwɛ vi ji, ŋguʼɔ nthɔ pi ni ghrà yi nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Anania, a chwīe khɔ ɔ mieŋ Shata nii njùʼɔ ghɔ, ɔ lɛʼiŋgiɛŋ ni Jijwɛ Minnwi, ndə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa ɔ fīni shhɛ yɔ ghɔ nɔ nɛ?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Ndɨɨ ŋa ɔ shini ndɔ naa mfīni nɛ, a lɔɔ mbɔ jɔ? Ndɨɨ ŋa ɔ ni ŋkwo fīni nɛ, a lɔɔ ŋguʼɔ mbɔ jɔ? Ti a chwīe khɔ ɔ pīʼi chwīe nu ŋkwaŋ nnu yei? Ɔ lɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ pi ni ŋgwamishua, ɔ lɛʼi pi ni Minnwi.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Anania ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgū shhɛ ŋkhu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo nnu yei nɛ.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Pa maʼaŋ mikhwa lɔllɔ ndiŋ vi moŋ ndhwí, ntiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi ŋgə̄ɨ ntwei.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 A ni ŋga njo njunu, ŋgwɛ vi nii ndɔ ki lɔ nji nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Pita chhu ghɔ ŋa, “Shwei a, yei fɨʼɨ mbɨŋ ŋa pəɨ ndaoŋ ghɔ fīni shhɛ ghɔ nɔ nɛ?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ taaŋ nɔ mōoŋ nu Jijwɛ Taathɔ? Ŋgwa haʼaŋ pugu twei ndaoŋ ghɔ nɛ pɔ nɛ chonda, pugu shi ntiɛŋ ghɔ ntaoŋ nɔ.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, a gū shhɛ shhɨ yu ŋkhu, pa maʼaŋ mikhwa pighɔ nii njəɨ ŋa a kwo khu. Pugu tiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi, ntwei vi yəɨ ndaoŋ vi.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa moŋ chɔshi ghɔ pugu pa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nnu pei nɛ.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nōoŋ pa lì ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao. Ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ ni mbɔ moŋ Varinda Sholomu.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Shesheŋoŋ ŋa a shini ndɔ njiʼi mbɔ ŋgia yugu nɛ shini ndɔ njiʼi mōoŋ nɔ tūru nu pugu pugu njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pugu ni ndīi vugu nɔ pa ŋkiɛŋ ŋgwa.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ndɔ ntountou ŋgwa haʼaŋ pugu ki piŋ Taathɔ nɛ ka mīʼɛŋ mbīgi pīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, mbia pugu pa piŋgɛ.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Nthɛ pa nnu haʼaŋ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchwīe nu nɛ, pi tiɛŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ ntaoŋ nɔ ghɔ nɔ pa shɛndaoŋ, nūʼɔŋ vugu ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu pa ŋgrào nnɛ ŋa kəʼɨchəɨ miliʼi Pita gū mbɨŋ pugu nɔ haʼaŋ a ni ntɔgɔ nu nɛ.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Ntou yú ŋgwa pɨnɨ ŋkɨrɨ llɔ moŋ pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Jerushalɛiŋ nthɔ nu ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ ni nthɔ ŋgana vugu nɛ, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pakwo pi, mbɔ pa ŋgwa Shadushi, lɨnaoŋ ni kighɨʼə nthɛ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ niʼiŋ moŋ chə́ɨŋ.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Ndɔ, a gha mbɔ ni tuʼu, ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ chuʼɔ cho chə́ɨŋ mfuʼu vugu mbhi nchhu ŋa,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Pəɨ ghə̄ɨ nthi moŋ Nda Minnwi, nshwei ŋguoŋ chrà chɔmbhi fhi yei ni ŋgwa.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ yaʼo nchò yugu, a gha mbɔ ni tutuʼu pugu nii Nda Minnwi njɛ̄ yɛʼi nu.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Pa shoogɛ gha ŋgə̄ɨ moŋ chə́ɨŋ paʼa ndɔ njəɨ vugu fɔ, mbɨnɨ kiʼɛ mfɨ̄ʼɨ ni pugu ŋa,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Pigi yəɨ cho chə́ɨŋ pi ya mfɨ̄nɨ shiʼi, pa ghaŋ kɛ̄ʼi pi thi nɔ pa cho pi, ndɔ pigi gha nchuʼɔ, paʼa ndɔ njəɨ ŋoŋ moŋ ghɔ.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Ndɨɨ ŋa mmɛŋoŋ pa shoogɛ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni njaʼo nnu yei nɛ, pugu ghrāo ŋa a nthɛ yei ŋkwaŋ nnu shi ndugwi pi hɨŋ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Yichəɨ ŋoŋ thɔ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ! Ŋgwa pɛ ŋa pəɨ ni niʼiŋ chə́ɨŋ nɛ thi Nda Minnwi nthɔ njɛʼi ŋgwa.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Nnɛ mmɛŋoŋ shoogɛ pugu pa ŋgwa pi ghə̄ɨ nthɔ ni pugu ndɔ ki lɔ nchwīe pi nnu kɨkrɨ nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa minthɛ pa ŋgwa tuŋ vugu ni ŋgùʼɔ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Pugu ni ŋga nthɔ ni ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntigi vugu shhɨ pa kúŋ. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tou vugu,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 nchhu nu ŋa, “Pigi ni ŋkwo ya mfɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pəɨ ŋa kiʼi pəɨ nuʼuŋ njɛʼi ŋgwa ni ligi ŋoŋ vinɛ ndɔ pəɨ līi njəɨ, pəɨ kwo yɛʼi ŋgwa moŋ Jerushalɛiŋ ŋkwe lɨʼɨ ghao, nthɔ nchwīe nu a pɔ ŋa a jwi pigi njwi vi.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Ndɔ Pita pugu pa pichəɨ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A yiʼi ŋa pigi yaʼo nchò Minnwi nchaa nchò ŋgwamishua.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Minnwi pa tǎa pia ni mbɨʼɨ Jishɔ llɔ moŋ gu, mbɔ Jishɔ ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa njwi nɛ.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Minnwi kə̄rə vi, nchərə ŋgei mbhɔ yi yi jɨ nɔ Nthishɨ mbɨnɨ mbɔ Ŋkwe, nɔ fɛ nu shɨ̀na ni pa Ishrae nɔ pāʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi līʼɛ phɨ yugu.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Pigi pa miŋkwentie nnu pei, Jijwɛ Minnwi ŋa Minnwi fɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo vi nɛ pɔ yichəɨ.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, a pɨgɨ vugu nshāʼa laʼa muŋu nnɛ pugu tāʼa nu njwi vugu.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ Farashi shɨna ŋgwa pighɔ, ligi yi pɔ Gamalia, mbɔ ŋgaŋ yɛʼi gɨ́, ŋa ŋgwa līi vi nɔ ŋoŋ chɨɨchɨɨ, lɔllɔ tɔthɨ mfɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntaoŋ nɔ mbhi nɔ kuo ndɨɨ.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Pi gha ntaoŋ ni pugu, a chhu kiʼɛ ni pa kúŋ pighɔ ŋa, “Ŋgwa Ishrae, pəɨ lɨna nu ni nnu haʼaŋ pəɨ chwīe nu mbɨŋ ŋgwa pei nɛ.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Pəɨ kwiŋ nu ŋa yichəɨ ndɨɨ ni ma mbɔ Tioda taoŋ, nchhu nu ŋa a mmɛŋoŋ ndiɛŋ. Yaoŋ nɔ khwɛ ŋkɨɨ ŋgwa younjiŋ yi. Ndɔ pi ni njwi vi, ŋgwa ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ shāaŋ, nnu ŋa a ni nthi nɔ nɛ shāna gha.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 A ni ŋga ntɔgɔ ji, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, mbɔ ŋoŋ llɔ Galili moŋ ŋgaʼombhi shia ŋgwa, nuʼuŋ ntaoŋ ji, nshūu ntou ŋgwa pugu younjiŋ yi. Pi jwi vi ŋkaa yu, ghaŋ younjiŋ pi shāaŋ.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 “Nnɛ, moŋ yei nnu ŋa a pɔ shhɛ nɛ, kiʼi pəɨ chwīe nnu mbɨŋ ŋgwa pei, p̂əɨ mieŋ vugu təʼɨ vugu. Nnu ŋa pugu kāʼa ndɔ nchwīe nɛ, m̈bɔ ŋa a llɔ pi mbɔ ŋoŋmishua, kaŋ a shi nshāna mmɛ gha.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Ndɔ a ndhɔ pi mbhɔ Minnwi, kaŋ minthɛ, paʼa pəɨ lɔ ŋgaʼa vugu. Pəɨ ka yəɨ noŋ pəɨ ŋgwie ŋkrɔ̀ pi pəɨ pa Minnwi.” Pa kúŋ pighɔ lɔ̄gɔ ntɨ́gɨ Gamalia.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Pugu mɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ, pugu nii nda, pugu wie vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchrā nu ni ligi Jishɔ, nnɛ mieŋ vugu pugu ghə̄ɨ.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Nɛnnɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ taoŋ nda pa kúŋ nthɔ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa Minnwi shia vugu shɨna pa ŋgwa ŋa mimfɛ pugu yəɨ ŋgəʼɨ pi shhū vugu nɔ ligi Jishɔ nɛ.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ŋguoŋ llɛ́ ghao moŋ Nda Minnwi pugu pa laʼa pa ŋgwa, pugu ghə̄ɨ nchhɔ ntɨgɨ nu ndɔ nchīi nu ŋa, “Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.”
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.