Atos 5
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI
1 Ndɔ ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Anania. Pugu ŋgwɛ vi, Shafira, ni mfīni yaoŋ yugu.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 A lə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa pugu ni mfīni yaoŋ ghɔ nɔ nɛ, ŋgwɛ vi ji, ŋguʼɔ nthɔ pi ni ghrà yi nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Anania, a chwīe khɔ ɔ mieŋ Shata nii njùʼɔ ghɔ, ɔ lɛʼiŋgiɛŋ ni Jijwɛ Minnwi, ndə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa ɔ fīni shhɛ yɔ ghɔ nɔ nɛ?
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Ndɨɨ ŋa ɔ shini ndɔ naa mfīni nɛ, a lɔɔ mbɔ jɔ? Ndɨɨ ŋa ɔ ni ŋkwo fīni nɛ, a lɔɔ ŋguʼɔ mbɔ jɔ? Ti a chwīe khɔ ɔ pīʼi chwīe nu ŋkwaŋ nnu yei? Ɔ lɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ pi ni ŋgwamishua, ɔ lɛʼi pi ni Minnwi.”
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Anania ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgū shhɛ ŋkhu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo nnu yei nɛ.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Pa maʼaŋ mikhwa lɔllɔ ndiŋ vi moŋ ndhwí, ntiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi ŋgə̄ɨ ntwei.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 A ni ŋga njo njunu, ŋgwɛ vi nii ndɔ ki lɔ nji nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Pita chhu ghɔ ŋa, “Shwei a, yei fɨʼɨ mbɨŋ ŋa pəɨ ndaoŋ ghɔ fīni shhɛ ghɔ nɔ nɛ?”
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ taaŋ nɔ mōoŋ nu Jijwɛ Taathɔ? Ŋgwa haʼaŋ pugu twei ndaoŋ ghɔ nɛ pɔ nɛ chonda, pugu shi ntiɛŋ ghɔ ntaoŋ nɔ.”
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, a gū shhɛ shhɨ yu ŋkhu, pa maʼaŋ mikhwa pighɔ nii njəɨ ŋa a kwo khu. Pugu tiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi, ntwei vi yəɨ ndaoŋ vi.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa moŋ chɔshi ghɔ pugu pa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nnu pei nɛ.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nōoŋ pa lì ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao. Ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ ni mbɔ moŋ Varinda Sholomu.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Shesheŋoŋ ŋa a shini ndɔ njiʼi mbɔ ŋgia yugu nɛ shini ndɔ njiʼi mōoŋ nɔ tūru nu pugu pugu njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pugu ni ndīi vugu nɔ pa ŋkiɛŋ ŋgwa.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Ndɔ ntountou ŋgwa haʼaŋ pugu ki piŋ Taathɔ nɛ ka mīʼɛŋ mbīgi pīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, mbia pugu pa piŋgɛ.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Nthɛ pa nnu haʼaŋ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchwīe nu nɛ, pi tiɛŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ ntaoŋ nɔ ghɔ nɔ pa shɛndaoŋ, nūʼɔŋ vugu ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu pa ŋgrào nnɛ ŋa kəʼɨchəɨ miliʼi Pita gū mbɨŋ pugu nɔ haʼaŋ a ni ntɔgɔ nu nɛ.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Ntou yú ŋgwa pɨnɨ ŋkɨrɨ llɔ moŋ pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Jerushalɛiŋ nthɔ nu ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ ni nthɔ ŋgana vugu nɛ, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pakwo pi, mbɔ pa ŋgwa Shadushi, lɨnaoŋ ni kighɨʼə nthɛ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ niʼiŋ moŋ chə́ɨŋ.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Ndɔ, a gha mbɔ ni tuʼu, ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ chuʼɔ cho chə́ɨŋ mfuʼu vugu mbhi nchhu ŋa,
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 “Pəɨ ghə̄ɨ nthi moŋ Nda Minnwi, nshwei ŋguoŋ chrà chɔmbhi fhi yei ni ŋgwa.”
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ yaʼo nchò yugu, a gha mbɔ ni tutuʼu pugu nii Nda Minnwi njɛ̄ yɛʼi nu.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Pa shoogɛ gha ŋgə̄ɨ moŋ chə́ɨŋ paʼa ndɔ njəɨ vugu fɔ, mbɨnɨ kiʼɛ mfɨ̄ʼɨ ni pugu ŋa,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 “Pigi yəɨ cho chə́ɨŋ pi ya mfɨ̄nɨ shiʼi, pa ghaŋ kɛ̄ʼi pi thi nɔ pa cho pi, ndɔ pigi gha nchuʼɔ, paʼa ndɔ njəɨ ŋoŋ moŋ ghɔ.”
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Ndɨɨ ŋa mmɛŋoŋ pa shoogɛ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni njaʼo nnu yei nɛ, pugu ghrāo ŋa a nthɛ yei ŋkwaŋ nnu shi ndugwi pi hɨŋ.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Yichəɨ ŋoŋ thɔ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ! Ŋgwa pɛ ŋa pəɨ ni niʼiŋ chə́ɨŋ nɛ thi Nda Minnwi nthɔ njɛʼi ŋgwa.”
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Nnɛ mmɛŋoŋ shoogɛ pugu pa ŋgwa pi ghə̄ɨ nthɔ ni pugu ndɔ ki lɔ nchwīe pi nnu kɨkrɨ nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa minthɛ pa ŋgwa tuŋ vugu ni ŋgùʼɔ.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Pugu ni ŋga nthɔ ni ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntigi vugu shhɨ pa kúŋ. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tou vugu,
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 nchhu nu ŋa, “Pigi ni ŋkwo ya mfɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pəɨ ŋa kiʼi pəɨ nuʼuŋ njɛʼi ŋgwa ni ligi ŋoŋ vinɛ ndɔ pəɨ līi njəɨ, pəɨ kwo yɛʼi ŋgwa moŋ Jerushalɛiŋ ŋkwe lɨʼɨ ghao, nthɔ nchwīe nu a pɔ ŋa a jwi pigi njwi vi.”
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Ndɔ Pita pugu pa pichəɨ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A yiʼi ŋa pigi yaʼo nchò Minnwi nchaa nchò ŋgwamishua.
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Minnwi pa tǎa pia ni mbɨʼɨ Jishɔ llɔ moŋ gu, mbɔ Jishɔ ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa njwi nɛ.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Minnwi kə̄rə vi, nchərə ŋgei mbhɔ yi yi jɨ nɔ Nthishɨ mbɨnɨ mbɔ Ŋkwe, nɔ fɛ nu shɨ̀na ni pa Ishrae nɔ pāʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi līʼɛ phɨ yugu.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Pigi pa miŋkwentie nnu pei, Jijwɛ Minnwi ŋa Minnwi fɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo vi nɛ pɔ yichəɨ.”
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, a pɨgɨ vugu nshāʼa laʼa muŋu nnɛ pugu tāʼa nu njwi vugu.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ Farashi shɨna ŋgwa pighɔ, ligi yi pɔ Gamalia, mbɔ ŋgaŋ yɛʼi gɨ́, ŋa ŋgwa līi vi nɔ ŋoŋ chɨɨchɨɨ, lɔllɔ tɔthɨ mfɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntaoŋ nɔ mbhi nɔ kuo ndɨɨ.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Pi gha ntaoŋ ni pugu, a chhu kiʼɛ ni pa kúŋ pighɔ ŋa, “Ŋgwa Ishrae, pəɨ lɨna nu ni nnu haʼaŋ pəɨ chwīe nu mbɨŋ ŋgwa pei nɛ.
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Pəɨ kwiŋ nu ŋa yichəɨ ndɨɨ ni ma mbɔ Tioda taoŋ, nchhu nu ŋa a mmɛŋoŋ ndiɛŋ. Yaoŋ nɔ khwɛ ŋkɨɨ ŋgwa younjiŋ yi. Ndɔ pi ni njwi vi, ŋgwa ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ shāaŋ, nnu ŋa a ni nthi nɔ nɛ shāna gha.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 A ni ŋga ntɔgɔ ji, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, mbɔ ŋoŋ llɔ Galili moŋ ŋgaʼombhi shia ŋgwa, nuʼuŋ ntaoŋ ji, nshūu ntou ŋgwa pugu younjiŋ yi. Pi jwi vi ŋkaa yu, ghaŋ younjiŋ pi shāaŋ.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 “Nnɛ, moŋ yei nnu ŋa a pɔ shhɛ nɛ, kiʼi pəɨ chwīe nnu mbɨŋ ŋgwa pei, p̂əɨ mieŋ vugu təʼɨ vugu. Nnu ŋa pugu kāʼa ndɔ nchwīe nɛ, m̈bɔ ŋa a llɔ pi mbɔ ŋoŋmishua, kaŋ a shi nshāna mmɛ gha.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Ndɔ a ndhɔ pi mbhɔ Minnwi, kaŋ minthɛ, paʼa pəɨ lɔ ŋgaʼa vugu. Pəɨ ka yəɨ noŋ pəɨ ŋgwie ŋkrɔ̀ pi pəɨ pa Minnwi.” Pa kúŋ pighɔ lɔ̄gɔ ntɨ́gɨ Gamalia.
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Pugu mɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ, pugu nii nda, pugu wie vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchrā nu ni ligi Jishɔ, nnɛ mieŋ vugu pugu ghə̄ɨ.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Nɛnnɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ taoŋ nda pa kúŋ nthɔ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa Minnwi shia vugu shɨna pa ŋgwa ŋa mimfɛ pugu yəɨ ŋgəʼɨ pi shhū vugu nɔ ligi Jishɔ nɛ.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Ŋguoŋ llɛ́ ghao moŋ Nda Minnwi pugu pa laʼa pa ŋgwa, pugu ghə̄ɨ nchhɔ ntɨgɨ nu ndɔ nchīi nu ŋa, “Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.”
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.