Atos 5

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndɔ ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Anania. Pugu ŋgwɛ vi, Shafira, ni mfīni yaoŋ yugu.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 A lə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa pugu ni mfīni yaoŋ ghɔ nɔ nɛ, ŋgwɛ vi ji, ŋguʼɔ nthɔ pi ni ghrà yi nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Anania, a chwīe khɔ ɔ mieŋ Shata nii njùʼɔ ghɔ, ɔ lɛʼiŋgiɛŋ ni Jijwɛ Minnwi, ndə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa ɔ fīni shhɛ yɔ ghɔ nɔ nɛ?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Ndɨɨ ŋa ɔ shini ndɔ naa mfīni nɛ, a lɔɔ mbɔ jɔ? Ndɨɨ ŋa ɔ ni ŋkwo fīni nɛ, a lɔɔ ŋguʼɔ mbɔ jɔ? Ti a chwīe khɔ ɔ pīʼi chwīe nu ŋkwaŋ nnu yei? Ɔ lɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ pi ni ŋgwamishua, ɔ lɛʼi pi ni Minnwi.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Anania ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgū shhɛ ŋkhu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo nnu yei nɛ.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Pa maʼaŋ mikhwa lɔllɔ ndiŋ vi moŋ ndhwí, ntiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi ŋgə̄ɨ ntwei.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 A ni ŋga njo njunu, ŋgwɛ vi nii ndɔ ki lɔ nji nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Pita chhu ghɔ ŋa, “Shwei a, yei fɨʼɨ mbɨŋ ŋa pəɨ ndaoŋ ghɔ fīni shhɛ ghɔ nɔ nɛ?”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ taaŋ nɔ mōoŋ nu Jijwɛ Taathɔ? Ŋgwa haʼaŋ pugu twei ndaoŋ ghɔ nɛ pɔ nɛ chonda, pugu shi ntiɛŋ ghɔ ntaoŋ nɔ.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, a gū shhɛ shhɨ yu ŋkhu, pa maʼaŋ mikhwa pighɔ nii njəɨ ŋa a kwo khu. Pugu tiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi, ntwei vi yəɨ ndaoŋ vi.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa moŋ chɔshi ghɔ pugu pa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nnu pei nɛ.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nōoŋ pa lì ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao. Ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ ni mbɔ moŋ Varinda Sholomu.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Shesheŋoŋ ŋa a shini ndɔ njiʼi mbɔ ŋgia yugu nɛ shini ndɔ njiʼi mōoŋ nɔ tūru nu pugu pugu njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pugu ni ndīi vugu nɔ pa ŋkiɛŋ ŋgwa.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Ndɔ ntountou ŋgwa haʼaŋ pugu ki piŋ Taathɔ nɛ ka mīʼɛŋ mbīgi pīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, mbia pugu pa piŋgɛ.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Nthɛ pa nnu haʼaŋ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchwīe nu nɛ, pi tiɛŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ ntaoŋ nɔ ghɔ nɔ pa shɛndaoŋ, nūʼɔŋ vugu ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu pa ŋgrào nnɛ ŋa kəʼɨchəɨ miliʼi Pita gū mbɨŋ pugu nɔ haʼaŋ a ni ntɔgɔ nu nɛ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Ntou yú ŋgwa pɨnɨ ŋkɨrɨ llɔ moŋ pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Jerushalɛiŋ nthɔ nu ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ ni nthɔ ŋgana vugu nɛ, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pakwo pi, mbɔ pa ŋgwa Shadushi, lɨnaoŋ ni kighɨʼə nthɛ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ niʼiŋ moŋ chə́ɨŋ.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ndɔ, a gha mbɔ ni tuʼu, ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ chuʼɔ cho chə́ɨŋ mfuʼu vugu mbhi nchhu ŋa,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Pəɨ ghə̄ɨ nthi moŋ Nda Minnwi, nshwei ŋguoŋ chrà chɔmbhi fhi yei ni ŋgwa.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ yaʼo nchò yugu, a gha mbɔ ni tutuʼu pugu nii Nda Minnwi njɛ̄ yɛʼi nu.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Pa shoogɛ gha ŋgə̄ɨ moŋ chə́ɨŋ paʼa ndɔ njəɨ vugu fɔ, mbɨnɨ kiʼɛ mfɨ̄ʼɨ ni pugu ŋa,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Pigi yəɨ cho chə́ɨŋ pi ya mfɨ̄nɨ shiʼi, pa ghaŋ kɛ̄ʼi pi thi nɔ pa cho pi, ndɔ pigi gha nchuʼɔ, paʼa ndɔ njəɨ ŋoŋ moŋ ghɔ.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Ndɨɨ ŋa mmɛŋoŋ pa shoogɛ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni njaʼo nnu yei nɛ, pugu ghrāo ŋa a nthɛ yei ŋkwaŋ nnu shi ndugwi pi hɨŋ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Yichəɨ ŋoŋ thɔ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ! Ŋgwa pɛ ŋa pəɨ ni niʼiŋ chə́ɨŋ nɛ thi Nda Minnwi nthɔ njɛʼi ŋgwa.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Nnɛ mmɛŋoŋ shoogɛ pugu pa ŋgwa pi ghə̄ɨ nthɔ ni pugu ndɔ ki lɔ nchwīe pi nnu kɨkrɨ nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa minthɛ pa ŋgwa tuŋ vugu ni ŋgùʼɔ.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Pugu ni ŋga nthɔ ni ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntigi vugu shhɨ pa kúŋ. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tou vugu,
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 nchhu nu ŋa, “Pigi ni ŋkwo ya mfɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pəɨ ŋa kiʼi pəɨ nuʼuŋ njɛʼi ŋgwa ni ligi ŋoŋ vinɛ ndɔ pəɨ līi njəɨ, pəɨ kwo yɛʼi ŋgwa moŋ Jerushalɛiŋ ŋkwe lɨʼɨ ghao, nthɔ nchwīe nu a pɔ ŋa a jwi pigi njwi vi.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ndɔ Pita pugu pa pichəɨ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A yiʼi ŋa pigi yaʼo nchò Minnwi nchaa nchò ŋgwamishua.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Minnwi pa tǎa pia ni mbɨʼɨ Jishɔ llɔ moŋ gu, mbɔ Jishɔ ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa njwi nɛ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Minnwi kə̄rə vi, nchərə ŋgei mbhɔ yi yi jɨ nɔ Nthishɨ mbɨnɨ mbɔ Ŋkwe, nɔ fɛ nu shɨ̀na ni pa Ishrae nɔ pāʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi līʼɛ phɨ yugu.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Pigi pa miŋkwentie nnu pei, Jijwɛ Minnwi ŋa Minnwi fɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo vi nɛ pɔ yichəɨ.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, a pɨgɨ vugu nshāʼa laʼa muŋu nnɛ pugu tāʼa nu njwi vugu.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ Farashi shɨna ŋgwa pighɔ, ligi yi pɔ Gamalia, mbɔ ŋgaŋ yɛʼi gɨ́, ŋa ŋgwa līi vi nɔ ŋoŋ chɨɨchɨɨ, lɔllɔ tɔthɨ mfɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntaoŋ nɔ mbhi nɔ kuo ndɨɨ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Pi gha ntaoŋ ni pugu, a chhu kiʼɛ ni pa kúŋ pighɔ ŋa, “Ŋgwa Ishrae, pəɨ lɨna nu ni nnu haʼaŋ pəɨ chwīe nu mbɨŋ ŋgwa pei nɛ.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Pəɨ kwiŋ nu ŋa yichəɨ ndɨɨ ni ma mbɔ Tioda taoŋ, nchhu nu ŋa a mmɛŋoŋ ndiɛŋ. Yaoŋ nɔ khwɛ ŋkɨɨ ŋgwa younjiŋ yi. Ndɔ pi ni njwi vi, ŋgwa ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ shāaŋ, nnu ŋa a ni nthi nɔ nɛ shāna gha.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 A ni ŋga ntɔgɔ ji, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, mbɔ ŋoŋ llɔ Galili moŋ ŋgaʼombhi shia ŋgwa, nuʼuŋ ntaoŋ ji, nshūu ntou ŋgwa pugu younjiŋ yi. Pi jwi vi ŋkaa yu, ghaŋ younjiŋ pi shāaŋ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Nnɛ, moŋ yei nnu ŋa a pɔ shhɛ nɛ, kiʼi pəɨ chwīe nnu mbɨŋ ŋgwa pei, p̂əɨ mieŋ vugu təʼɨ vugu. Nnu ŋa pugu kāʼa ndɔ nchwīe nɛ, m̈bɔ ŋa a llɔ pi mbɔ ŋoŋmishua, kaŋ a shi nshāna mmɛ gha.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Ndɔ a ndhɔ pi mbhɔ Minnwi, kaŋ minthɛ, paʼa pəɨ lɔ ŋgaʼa vugu. Pəɨ ka yəɨ noŋ pəɨ ŋgwie ŋkrɔ̀ pi pəɨ pa Minnwi.” Pa kúŋ pighɔ lɔ̄gɔ ntɨ́gɨ Gamalia.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Pugu mɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ, pugu nii nda, pugu wie vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchrā nu ni ligi Jishɔ, nnɛ mieŋ vugu pugu ghə̄ɨ.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Nɛnnɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ taoŋ nda pa kúŋ nthɔ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa Minnwi shia vugu shɨna pa ŋgwa ŋa mimfɛ pugu yəɨ ŋgəʼɨ pi shhū vugu nɔ ligi Jishɔ nɛ.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ŋguoŋ llɛ́ ghao moŋ Nda Minnwi pugu pa laʼa pa ŋgwa, pugu ghə̄ɨ nchhɔ ntɨgɨ nu ndɔ nchīi nu ŋa, “Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.”
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.