Atos 5

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ndɔ ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Anania. Pugu ŋgwɛ vi, Shafira, ni mfīni yaoŋ yugu.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 A lə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa pugu ni mfīni yaoŋ ghɔ nɔ nɛ, ŋgwɛ vi ji, ŋguʼɔ nthɔ pi ni ghrà yi nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Anania, a chwīe khɔ ɔ mieŋ Shata nii njùʼɔ ghɔ, ɔ lɛʼiŋgiɛŋ ni Jijwɛ Minnwi, ndə̄ɨŋ pɨgəɨ mbɨŋ ŋa ɔ fīni shhɛ yɔ ghɔ nɔ nɛ?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Ndɨɨ ŋa ɔ shini ndɔ naa mfīni nɛ, a lɔɔ mbɔ jɔ? Ndɨɨ ŋa ɔ ni ŋkwo fīni nɛ, a lɔɔ ŋguʼɔ mbɔ jɔ? Ti a chwīe khɔ ɔ pīʼi chwīe nu ŋkwaŋ nnu yei? Ɔ lɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ pi ni ŋgwamishua, ɔ lɛʼi pi ni Minnwi.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Anania ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgū shhɛ ŋkhu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo nnu yei nɛ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Pa maʼaŋ mikhwa lɔllɔ ndiŋ vi moŋ ndhwí, ntiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi ŋgə̄ɨ ntwei.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 A ni ŋga njo njunu, ŋgwɛ vi nii ndɔ ki lɔ nji nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pita chhu ghɔ ŋa, “Shwei a, yei fɨʼɨ mbɨŋ ŋa pəɨ ndaoŋ ghɔ fīni shhɛ ghɔ nɔ nɛ?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ taaŋ nɔ mōoŋ nu Jijwɛ Taathɔ? Ŋgwa haʼaŋ pugu twei ndaoŋ ghɔ nɛ pɔ nɛ chonda, pugu shi ntiɛŋ ghɔ ntaoŋ nɔ.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, a gū shhɛ shhɨ yu ŋkhu, pa maʼaŋ mikhwa pighɔ nii njəɨ ŋa a kwo khu. Pugu tiɛŋ vi ntaoŋ nɔ mbhi, ntwei vi yəɨ ndaoŋ vi.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa moŋ chɔshi ghɔ pugu pa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nnu pei nɛ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nōoŋ pa lì ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao. Ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ ni mbɔ moŋ Varinda Sholomu.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Shesheŋoŋ ŋa a shini ndɔ njiʼi mbɔ ŋgia yugu nɛ shini ndɔ njiʼi mōoŋ nɔ tūru nu pugu pugu njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pugu ni ndīi vugu nɔ pa ŋkiɛŋ ŋgwa.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Ndɔ ntountou ŋgwa haʼaŋ pugu ki piŋ Taathɔ nɛ ka mīʼɛŋ mbīgi pīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, mbia pugu pa piŋgɛ.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Nthɛ pa nnu haʼaŋ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchwīe nu nɛ, pi tiɛŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ ntaoŋ nɔ ghɔ nɔ pa shɛndaoŋ, nūʼɔŋ vugu ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu pa ŋgrào nnɛ ŋa kəʼɨchəɨ miliʼi Pita gū mbɨŋ pugu nɔ haʼaŋ a ni ntɔgɔ nu nɛ.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ntou yú ŋgwa pɨnɨ ŋkɨrɨ llɔ moŋ pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Jerushalɛiŋ nthɔ nu ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ ni nthɔ ŋgana vugu nɛ, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pakwo pi, mbɔ pa ŋgwa Shadushi, lɨnaoŋ ni kighɨʼə nthɛ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ niʼiŋ moŋ chə́ɨŋ.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ndɔ, a gha mbɔ ni tuʼu, ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ chuʼɔ cho chə́ɨŋ mfuʼu vugu mbhi nchhu ŋa,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Pəɨ ghə̄ɨ nthi moŋ Nda Minnwi, nshwei ŋguoŋ chrà chɔmbhi fhi yei ni ŋgwa.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ yaʼo nchò yugu, a gha mbɔ ni tutuʼu pugu nii Nda Minnwi njɛ̄ yɛʼi nu.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Pa shoogɛ gha ŋgə̄ɨ moŋ chə́ɨŋ paʼa ndɔ njəɨ vugu fɔ, mbɨnɨ kiʼɛ mfɨ̄ʼɨ ni pugu ŋa,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Pigi yəɨ cho chə́ɨŋ pi ya mfɨ̄nɨ shiʼi, pa ghaŋ kɛ̄ʼi pi thi nɔ pa cho pi, ndɔ pigi gha nchuʼɔ, paʼa ndɔ njəɨ ŋoŋ moŋ ghɔ.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Ndɨɨ ŋa mmɛŋoŋ pa shoogɛ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni njaʼo nnu yei nɛ, pugu ghrāo ŋa a nthɛ yei ŋkwaŋ nnu shi ndugwi pi hɨŋ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Yichəɨ ŋoŋ thɔ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ līi njəɨ! Ŋgwa pɛ ŋa pəɨ ni niʼiŋ chə́ɨŋ nɛ thi Nda Minnwi nthɔ njɛʼi ŋgwa.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Nnɛ mmɛŋoŋ shoogɛ pugu pa ŋgwa pi ghə̄ɨ nthɔ ni pugu ndɔ ki lɔ nchwīe pi nnu kɨkrɨ nthɛ ŋa pugu ni mbɔgɔ nu ŋa minthɛ pa ŋgwa tuŋ vugu ni ŋgùʼɔ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Pugu ni ŋga nthɔ ni ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntigi vugu shhɨ pa kúŋ. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tou vugu,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 nchhu nu ŋa, “Pigi ni ŋkwo ya mfɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pəɨ ŋa kiʼi pəɨ nuʼuŋ njɛʼi ŋgwa ni ligi ŋoŋ vinɛ ndɔ pəɨ līi njəɨ, pəɨ kwo yɛʼi ŋgwa moŋ Jerushalɛiŋ ŋkwe lɨʼɨ ghao, nthɔ nchwīe nu a pɔ ŋa a jwi pigi njwi vi.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ndɔ Pita pugu pa pichəɨ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “A yiʼi ŋa pigi yaʼo nchò Minnwi nchaa nchò ŋgwamishua.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Minnwi pa tǎa pia ni mbɨʼɨ Jishɔ llɔ moŋ gu, mbɔ Jishɔ ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa njwi nɛ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Minnwi kə̄rə vi, nchərə ŋgei mbhɔ yi yi jɨ nɔ Nthishɨ mbɨnɨ mbɔ Ŋkwe, nɔ fɛ nu shɨ̀na ni pa Ishrae nɔ pāʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi līʼɛ phɨ yugu.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Pigi pa miŋkwentie nnu pei, Jijwɛ Minnwi ŋa Minnwi fɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo vi nɛ pɔ yichəɨ.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, a pɨgɨ vugu nshāʼa laʼa muŋu nnɛ pugu tāʼa nu njwi vugu.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ Farashi shɨna ŋgwa pighɔ, ligi yi pɔ Gamalia, mbɔ ŋgaŋ yɛʼi gɨ́, ŋa ŋgwa līi vi nɔ ŋoŋ chɨɨchɨɨ, lɔllɔ tɔthɨ mfɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ntaoŋ nɔ mbhi nɔ kuo ndɨɨ.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Pi gha ntaoŋ ni pugu, a chhu kiʼɛ ni pa kúŋ pighɔ ŋa, “Ŋgwa Ishrae, pəɨ lɨna nu ni nnu haʼaŋ pəɨ chwīe nu mbɨŋ ŋgwa pei nɛ.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Pəɨ kwiŋ nu ŋa yichəɨ ndɨɨ ni ma mbɔ Tioda taoŋ, nchhu nu ŋa a mmɛŋoŋ ndiɛŋ. Yaoŋ nɔ khwɛ ŋkɨɨ ŋgwa younjiŋ yi. Ndɔ pi ni njwi vi, ŋgwa ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ shāaŋ, nnu ŋa a ni nthi nɔ nɛ shāna gha.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 A ni ŋga ntɔgɔ ji, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, mbɔ ŋoŋ llɔ Galili moŋ ŋgaʼombhi shia ŋgwa, nuʼuŋ ntaoŋ ji, nshūu ntou ŋgwa pugu younjiŋ yi. Pi jwi vi ŋkaa yu, ghaŋ younjiŋ pi shāaŋ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Nnɛ, moŋ yei nnu ŋa a pɔ shhɛ nɛ, kiʼi pəɨ chwīe nnu mbɨŋ ŋgwa pei, p̂əɨ mieŋ vugu təʼɨ vugu. Nnu ŋa pugu kāʼa ndɔ nchwīe nɛ, m̈bɔ ŋa a llɔ pi mbɔ ŋoŋmishua, kaŋ a shi nshāna mmɛ gha.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Ndɔ a ndhɔ pi mbhɔ Minnwi, kaŋ minthɛ, paʼa pəɨ lɔ ŋgaʼa vugu. Pəɨ ka yəɨ noŋ pəɨ ŋgwie ŋkrɔ̀ pi pəɨ pa Minnwi.” Pa kúŋ pighɔ lɔ̄gɔ ntɨ́gɨ Gamalia.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Pugu mɛ̄iŋ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ, pugu nii nda, pugu wie vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchrā nu ni ligi Jishɔ, nnɛ mieŋ vugu pugu ghə̄ɨ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Nɛnnɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ taoŋ nda pa kúŋ nthɔ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa Minnwi shia vugu shɨna pa ŋgwa ŋa mimfɛ pugu yəɨ ŋgəʼɨ pi shhū vugu nɔ ligi Jishɔ nɛ.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ŋguoŋ llɛ́ ghao moŋ Nda Minnwi pugu pa laʼa pa ŋgwa, pugu ghə̄ɨ nchhɔ ntɨgɨ nu ndɔ nchīi nu ŋa, “Jishɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.”
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.