Atos 4

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pita pugu Jouŋ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu ni ŋgwa pighɔ nɛ, pa ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa ŋgwa Shadushi thɔ mbara vugu,
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 mfāʼo pɨgɨtua ntou yi nthɛ ŋa Pita pugu Jouŋ ni nthɔ njɛʼi ŋgwa ndɔ nchīi nu ŋa Jishɔ ni ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nōoŋ nu ŋa ŋgwa lɛ ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Pugu wɛ̄iŋ Pita pugu Jouŋ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ti mbhi nuʼuŋ ndaŋ nthɛ ŋa tuʼu ni ŋkwo shini nu.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ndɔ ntou ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo chrà Minnwi nɛ piŋ. Fɨʼɨ pimbia ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi nɛ kuʼɔ nchəɨŋ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa thishɨ pa Juu pugu pa kúŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi kɨrɨ Jerushalɛiŋ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Anaŋ, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu Kaifa, ni Jouŋ, ni Alɛshanda, ni pa ndaaŋoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 fuʼu pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ nthigi shhɨ pugu njɛ̄ tou nu vugu ŋa, “Pəɨ chwīe yei nnu pi ni ghrɨ́ gɔ̌, ki ni ligi gɔ̌?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Pita, lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nchhu ni pugu ŋa, “Thishɨ pugu pa kúŋ moŋ laʼa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 p̈i nthɔ nshaʼa vigi shiʼa nthɛ pi nnu shiʼi ŋa pigi chwīe mbɨŋ ŋkwíni vei, ŋkwaŋ haʼaŋ a kie ŋkaoŋ maa mbɔ shiʼi nɛ,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 kaŋ a pie nɛ ŋa ŋguoŋ yəɨ ghao pugu pa ŋguoŋ ŋgwa Ishrae ji ŋa ŋoŋ vei ti shhɨ pəɨ nja mbɔ shishiʼi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ njɨ Jishɔ Krishto llɔ Nasharɛ, ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, Minnwi pɨʼɨ vi llɔ moŋ gu nɛ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jishɔ vei, ju ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nthɛ vi ŋa,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Lūgu nu wuʼɔ mbɔ pi mbhɔ yu təʼɨ vi! Moŋ ŋguoŋ mbhi, yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ fɔ shɨna ŋgwamishua ŋa Minnwi fɛ ŋa minthɛ a kwe via.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pa thishɨ pighɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ tɨnɨnjuʼɔ ŋa Pita pugu Jouŋ fāʼo nɛ, ndɔ nji ŋa pugu lɔ njiʼi nchəɨŋ nthɨŋkwo kəkərə moŋ ŋwaʼaŋlɨ, ŋa pugu wuʼɔ mbɔ pi ŋgwa gha pugu ghrāo, nji kiʼɛ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ kaʼa.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ndɔ pugu ni ŋga njəɨ ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe vi a pɔ shiʼi nɛ thi yəɨ Pita pugu Jouŋ, paʼa pugu lɔ nuʼuŋ mfāʼo nnu nɔ chhu nu.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Nɛnnɛ, pugu fɛ gɨ́ ni pugu ŋa pugu taoŋ nda pa kúŋ. Nnɛ pugu pini shɨna pugu,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 nchhu nu ŋa,
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ndɔ nɔ chwīe nu ŋa kiʼi nnu yei nuʼuŋ nyīeŋ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, pia shūu tə́nə yugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu sheshe nnu ni ŋoŋ nɔ ligi Jishɔ.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Nɛnnɛ, pugu mɛ̄iŋ vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu nnu ki ntɨgɨ nɔ ligi Jishɔ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ndɔ Pita pugu Jouŋ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ywɛrɛ ni thɔ yəɨ ŋa a kāʼo yəɨ ligi Minnwi, yaʼo nu nchò yəɨ ki yaʼo nu nchò Minnwi,
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pigi lɔ mieŋ shwei nu nnu ŋa pigi yaʼo ndɔ njəɨ ni noŋ yigi nɛ.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Pa thishɨ pugu pa kúŋ pighɔ gha ŋgūru vugu mbīgi ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, mieŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ. Pugu ni njəɨ ŋa mimfɛ paʼa pugu lɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu nthɛ ŋa pa ŋgwa ni nchhɔ ŋgaʼo Minnwi nthɛ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ,
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe nnu ghraoghrao yei mbɨŋ yu, noŋ yi mmɛ nɛ, ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nchuʼɔ vugu nɛ, pugu ghə̄ɨ njəɨ ŋgwa pugu, mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni nchhu ni pugu nɛ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Ndɨɨ ŋa pugu ni njaʼo nnu pighɔ nɛ, ŋkə̄rə ŋggì yugu tɔthɨ moŋ taʼanjuʼɔ nduoŋ Minnwi. Pugu ni nduoŋ nu ŋa, “Taathɔ ŋa a fāʼo ŋguoŋ njɨ, nchwīe po pugu pa shhɛ ni ŋkhǐ pugu pa ŋguoŋ maoŋ ŋa a pɔ moŋ ghɔ nɛ,
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 ntɔgɔ pi mbhɔ Jijwɛ Minnwi, Ɔ ni nchhu ni ŋkhu tǎa vigi Devi, mbɔ muuŋ fàʼa yɔ ŋa,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ paoŋ
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Shishini, Hɛrɔ pugu Pontiu Pailɛ paoŋ moŋ laʼataoŋ yei pugu pa ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ ni pa ŋgwa Ishrae nɔ nyiaŋ nu ntáŋ nthɛ muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ, mbɔ Jishɔ ŋa ɔ ni nchuʼɔ vi ŋa a pɔ Meshaya nɛ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Pugu paoŋ nɔ chwīe nu ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ ɔ ni ŋkwo kāʼa nūʼɔŋ ŋa a shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nɛnnɛ ndwɛ, ma Taathɔ, ywɛrɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu kāʼa ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pigi nɛ. Ghɛ̄rɛ vigi mbɔ pa puoŋ fàʼa nɔ chrà nu chrà yɔ ni tɨnɨnjuʼɔ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Nɔ haʼaŋ Ɔ chwīe yei nɛ, ghə̄ɨ mbɨʼɨ mbhɔ yɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ nɔ ghɔ, mbɨnɨ nchwīe pa nnu ghraoghrao, ndɔ nōoŋ pa lì pɔ ntɔgɔ pi nɔ ligi muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ mbɔ Jishɔ.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Pugu ni ŋga nduoŋ Minnwi ti mīʼɛŋ, lɨʼɨ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ chɨ̄ʼɨ, pugu lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi nshwei chrà Minnwi ni tɨnɨnjuʼɔ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Pa ghaŋ piŋ ni mfāʼo taʼaŋggi njùʼɔ pugu, pugu pa kwāʼa nu muŋu. Paʼa shesheŋoŋ vugu lɔ nchhu ŋa yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ pɔ pi ji təʼɨ vi, yaoŋ yugu ghao pɔ pi taʼa yi.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ntɔgɔ moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchīi ni pa ŋgwa ŋa Jishɔ, mbɔ Taathɔ, khu mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ, Minnwi nōoŋ ntou pwapuŋ yi ni pugu ghao.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Taʼa ŋgaŋ chà shini ndɔ mbɔ shɨna pugu, nthɛ ŋa nɔ haʼaŋ ndɨɨ ni ntɔgɔ nu nɛ, pa ŋgwa ŋa pugu ni mfāʼo pa shhɛ ki pa laʼa nɛ fīni, nthɔ ni mbɨŋ ghɔ ŋa pugu fīni nɔ ghɔ nɛ,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, pugu ghrā ni ŋgwa wuʼɔ nɔ haʼaŋ chà yugu nuʼuŋ mbɔ nɛ.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Nnɛ, Joshɛ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nthɔ mɛ̄iŋ vi ni Banaba nɛ (njiŋ yi pɔ ŋa “Ŋgaŋ Māʼaŋ Ghrɨ́”), mbɔ ŋoŋ Levi ŋa pi ni mbhi vi Shaipru,
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 fīni nyìeŋ ŋa a ni mfāʼo ndɔ̄gɔ mbɨŋ ghɔ nthɔ nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.