Atos 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Pita pugu Jouŋ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu ni ŋgwa pighɔ nɛ, pa ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa ŋgwa Shadushi thɔ mbara vugu,
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 mfāʼo pɨgɨtua ntou yi nthɛ ŋa Pita pugu Jouŋ ni nthɔ njɛʼi ŋgwa ndɔ nchīi nu ŋa Jishɔ ni ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nōoŋ nu ŋa ŋgwa lɛ ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Pugu wɛ̄iŋ Pita pugu Jouŋ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ti mbhi nuʼuŋ ndaŋ nthɛ ŋa tuʼu ni ŋkwo shini nu.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ndɔ ntou ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo chrà Minnwi nɛ piŋ. Fɨʼɨ pimbia ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi nɛ kuʼɔ nchəɨŋ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa thishɨ pa Juu pugu pa kúŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi kɨrɨ Jerushalɛiŋ.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Anaŋ, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu Kaifa, ni Jouŋ, ni Alɛshanda, ni pa ndaaŋoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 fuʼu pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ nthigi shhɨ pugu njɛ̄ tou nu vugu ŋa, “Pəɨ chwīe yei nnu pi ni ghrɨ́ gɔ̌, ki ni ligi gɔ̌?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Pita, lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nchhu ni pugu ŋa, “Thishɨ pugu pa kúŋ moŋ laʼa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 p̈i nthɔ nshaʼa vigi shiʼa nthɛ pi nnu shiʼi ŋa pigi chwīe mbɨŋ ŋkwíni vei, ŋkwaŋ haʼaŋ a kie ŋkaoŋ maa mbɔ shiʼi nɛ,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 kaŋ a pie nɛ ŋa ŋguoŋ yəɨ ghao pugu pa ŋguoŋ ŋgwa Ishrae ji ŋa ŋoŋ vei ti shhɨ pəɨ nja mbɔ shishiʼi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ njɨ Jishɔ Krishto llɔ Nasharɛ, ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, Minnwi pɨʼɨ vi llɔ moŋ gu nɛ.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Jishɔ vei, ju ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nthɛ vi ŋa,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Lūgu nu wuʼɔ mbɔ pi mbhɔ yu təʼɨ vi! Moŋ ŋguoŋ mbhi, yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ fɔ shɨna ŋgwamishua ŋa Minnwi fɛ ŋa minthɛ a kwe via.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Pa thishɨ pighɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ tɨnɨnjuʼɔ ŋa Pita pugu Jouŋ fāʼo nɛ, ndɔ nji ŋa pugu lɔ njiʼi nchəɨŋ nthɨŋkwo kəkərə moŋ ŋwaʼaŋlɨ, ŋa pugu wuʼɔ mbɔ pi ŋgwa gha pugu ghrāo, nji kiʼɛ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ kaʼa.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ndɔ pugu ni ŋga njəɨ ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe vi a pɔ shiʼi nɛ thi yəɨ Pita pugu Jouŋ, paʼa pugu lɔ nuʼuŋ mfāʼo nnu nɔ chhu nu.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Nɛnnɛ, pugu fɛ gɨ́ ni pugu ŋa pugu taoŋ nda pa kúŋ. Nnɛ pugu pini shɨna pugu,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 nchhu nu ŋa,
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ndɔ nɔ chwīe nu ŋa kiʼi nnu yei nuʼuŋ nyīeŋ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, pia shūu tə́nə yugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu sheshe nnu ni ŋoŋ nɔ ligi Jishɔ.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Nɛnnɛ, pugu mɛ̄iŋ vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu nnu ki ntɨgɨ nɔ ligi Jishɔ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ndɔ Pita pugu Jouŋ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ywɛrɛ ni thɔ yəɨ ŋa a kāʼo yəɨ ligi Minnwi, yaʼo nu nchò yəɨ ki yaʼo nu nchò Minnwi,
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pigi lɔ mieŋ shwei nu nnu ŋa pigi yaʼo ndɔ njəɨ ni noŋ yigi nɛ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Pa thishɨ pugu pa kúŋ pighɔ gha ŋgūru vugu mbīgi ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, mieŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ. Pugu ni njəɨ ŋa mimfɛ paʼa pugu lɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu nthɛ ŋa pa ŋgwa ni nchhɔ ŋgaʼo Minnwi nthɛ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ,
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe nnu ghraoghrao yei mbɨŋ yu, noŋ yi mmɛ nɛ, ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nchuʼɔ vugu nɛ, pugu ghə̄ɨ njəɨ ŋgwa pugu, mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni nchhu ni pugu nɛ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ndɨɨ ŋa pugu ni njaʼo nnu pighɔ nɛ, ŋkə̄rə ŋggì yugu tɔthɨ moŋ taʼanjuʼɔ nduoŋ Minnwi. Pugu ni nduoŋ nu ŋa, “Taathɔ ŋa a fāʼo ŋguoŋ njɨ, nchwīe po pugu pa shhɛ ni ŋkhǐ pugu pa ŋguoŋ maoŋ ŋa a pɔ moŋ ghɔ nɛ,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 ntɔgɔ pi mbhɔ Jijwɛ Minnwi, Ɔ ni nchhu ni ŋkhu tǎa vigi Devi, mbɔ muuŋ fàʼa yɔ ŋa,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ paoŋ
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Shishini, Hɛrɔ pugu Pontiu Pailɛ paoŋ moŋ laʼataoŋ yei pugu pa ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ ni pa ŋgwa Ishrae nɔ nyiaŋ nu ntáŋ nthɛ muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ, mbɔ Jishɔ ŋa ɔ ni nchuʼɔ vi ŋa a pɔ Meshaya nɛ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Pugu paoŋ nɔ chwīe nu ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ ɔ ni ŋkwo kāʼa nūʼɔŋ ŋa a shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Nɛnnɛ ndwɛ, ma Taathɔ, ywɛrɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu kāʼa ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pigi nɛ. Ghɛ̄rɛ vigi mbɔ pa puoŋ fàʼa nɔ chrà nu chrà yɔ ni tɨnɨnjuʼɔ.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Nɔ haʼaŋ Ɔ chwīe yei nɛ, ghə̄ɨ mbɨʼɨ mbhɔ yɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ nɔ ghɔ, mbɨnɨ nchwīe pa nnu ghraoghrao, ndɔ nōoŋ pa lì pɔ ntɔgɔ pi nɔ ligi muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ mbɔ Jishɔ.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Pugu ni ŋga nduoŋ Minnwi ti mīʼɛŋ, lɨʼɨ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ chɨ̄ʼɨ, pugu lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi nshwei chrà Minnwi ni tɨnɨnjuʼɔ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Pa ghaŋ piŋ ni mfāʼo taʼaŋggi njùʼɔ pugu, pugu pa kwāʼa nu muŋu. Paʼa shesheŋoŋ vugu lɔ nchhu ŋa yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ pɔ pi ji təʼɨ vi, yaoŋ yugu ghao pɔ pi taʼa yi.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ntɔgɔ moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchīi ni pa ŋgwa ŋa Jishɔ, mbɔ Taathɔ, khu mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ, Minnwi nōoŋ ntou pwapuŋ yi ni pugu ghao.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taʼa ŋgaŋ chà shini ndɔ mbɔ shɨna pugu, nthɛ ŋa nɔ haʼaŋ ndɨɨ ni ntɔgɔ nu nɛ, pa ŋgwa ŋa pugu ni mfāʼo pa shhɛ ki pa laʼa nɛ fīni, nthɔ ni mbɨŋ ghɔ ŋa pugu fīni nɔ ghɔ nɛ,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, pugu ghrā ni ŋgwa wuʼɔ nɔ haʼaŋ chà yugu nuʼuŋ mbɔ nɛ.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Nnɛ, Joshɛ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nthɔ mɛ̄iŋ vi ni Banaba nɛ (njiŋ yi pɔ ŋa “Ŋgaŋ Māʼaŋ Ghrɨ́”), mbɔ ŋoŋ Levi ŋa pi ni mbhi vi Shaipru,
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 fīni nyìeŋ ŋa a ni mfāʼo ndɔ̄gɔ mbɨŋ ghɔ nthɔ nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.