Atos 4

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pita pugu Jouŋ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu ni ŋgwa pighɔ nɛ, pa ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa ŋgwa Shadushi thɔ mbara vugu,
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 mfāʼo pɨgɨtua ntou yi nthɛ ŋa Pita pugu Jouŋ ni nthɔ njɛʼi ŋgwa ndɔ nchīi nu ŋa Jishɔ ni ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nōoŋ nu ŋa ŋgwa lɛ ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Pugu wɛ̄iŋ Pita pugu Jouŋ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ti mbhi nuʼuŋ ndaŋ nthɛ ŋa tuʼu ni ŋkwo shini nu.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Ndɔ ntou ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo chrà Minnwi nɛ piŋ. Fɨʼɨ pimbia ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi nɛ kuʼɔ nchəɨŋ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa thishɨ pa Juu pugu pa kúŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi kɨrɨ Jerushalɛiŋ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Anaŋ, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu Kaifa, ni Jouŋ, ni Alɛshanda, ni pa ndaaŋoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 fuʼu pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ nthigi shhɨ pugu njɛ̄ tou nu vugu ŋa, “Pəɨ chwīe yei nnu pi ni ghrɨ́ gɔ̌, ki ni ligi gɔ̌?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Pita, lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nchhu ni pugu ŋa, “Thishɨ pugu pa kúŋ moŋ laʼa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 p̈i nthɔ nshaʼa vigi shiʼa nthɛ pi nnu shiʼi ŋa pigi chwīe mbɨŋ ŋkwíni vei, ŋkwaŋ haʼaŋ a kie ŋkaoŋ maa mbɔ shiʼi nɛ,
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 kaŋ a pie nɛ ŋa ŋguoŋ yəɨ ghao pugu pa ŋguoŋ ŋgwa Ishrae ji ŋa ŋoŋ vei ti shhɨ pəɨ nja mbɔ shishiʼi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ njɨ Jishɔ Krishto llɔ Nasharɛ, ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, Minnwi pɨʼɨ vi llɔ moŋ gu nɛ.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Jishɔ vei, ju ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nthɛ vi ŋa,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Lūgu nu wuʼɔ mbɔ pi mbhɔ yu təʼɨ vi! Moŋ ŋguoŋ mbhi, yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ fɔ shɨna ŋgwamishua ŋa Minnwi fɛ ŋa minthɛ a kwe via.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Pa thishɨ pighɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ tɨnɨnjuʼɔ ŋa Pita pugu Jouŋ fāʼo nɛ, ndɔ nji ŋa pugu lɔ njiʼi nchəɨŋ nthɨŋkwo kəkərə moŋ ŋwaʼaŋlɨ, ŋa pugu wuʼɔ mbɔ pi ŋgwa gha pugu ghrāo, nji kiʼɛ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ kaʼa.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Ndɔ pugu ni ŋga njəɨ ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe vi a pɔ shiʼi nɛ thi yəɨ Pita pugu Jouŋ, paʼa pugu lɔ nuʼuŋ mfāʼo nnu nɔ chhu nu.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Nɛnnɛ, pugu fɛ gɨ́ ni pugu ŋa pugu taoŋ nda pa kúŋ. Nnɛ pugu pini shɨna pugu,
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 nchhu nu ŋa,
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Ndɔ nɔ chwīe nu ŋa kiʼi nnu yei nuʼuŋ nyīeŋ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, pia shūu tə́nə yugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu sheshe nnu ni ŋoŋ nɔ ligi Jishɔ.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Nɛnnɛ, pugu mɛ̄iŋ vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu nnu ki ntɨgɨ nɔ ligi Jishɔ.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Ndɔ Pita pugu Jouŋ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ywɛrɛ ni thɔ yəɨ ŋa a kāʼo yəɨ ligi Minnwi, yaʼo nu nchò yəɨ ki yaʼo nu nchò Minnwi,
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pigi lɔ mieŋ shwei nu nnu ŋa pigi yaʼo ndɔ njəɨ ni noŋ yigi nɛ.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Pa thishɨ pugu pa kúŋ pighɔ gha ŋgūru vugu mbīgi ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, mieŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ. Pugu ni njəɨ ŋa mimfɛ paʼa pugu lɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu nthɛ ŋa pa ŋgwa ni nchhɔ ŋgaʼo Minnwi nthɛ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ,
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe nnu ghraoghrao yei mbɨŋ yu, noŋ yi mmɛ nɛ, ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nchuʼɔ vugu nɛ, pugu ghə̄ɨ njəɨ ŋgwa pugu, mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni nchhu ni pugu nɛ.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Ndɨɨ ŋa pugu ni njaʼo nnu pighɔ nɛ, ŋkə̄rə ŋggì yugu tɔthɨ moŋ taʼanjuʼɔ nduoŋ Minnwi. Pugu ni nduoŋ nu ŋa, “Taathɔ ŋa a fāʼo ŋguoŋ njɨ, nchwīe po pugu pa shhɛ ni ŋkhǐ pugu pa ŋguoŋ maoŋ ŋa a pɔ moŋ ghɔ nɛ,
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 ntɔgɔ pi mbhɔ Jijwɛ Minnwi, Ɔ ni nchhu ni ŋkhu tǎa vigi Devi, mbɔ muuŋ fàʼa yɔ ŋa,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ paoŋ
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 “Shishini, Hɛrɔ pugu Pontiu Pailɛ paoŋ moŋ laʼataoŋ yei pugu pa ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ ni pa ŋgwa Ishrae nɔ nyiaŋ nu ntáŋ nthɛ muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ, mbɔ Jishɔ ŋa ɔ ni nchuʼɔ vi ŋa a pɔ Meshaya nɛ.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Pugu paoŋ nɔ chwīe nu ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ ɔ ni ŋkwo kāʼa nūʼɔŋ ŋa a shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Nɛnnɛ ndwɛ, ma Taathɔ, ywɛrɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu kāʼa ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pigi nɛ. Ghɛ̄rɛ vigi mbɔ pa puoŋ fàʼa nɔ chrà nu chrà yɔ ni tɨnɨnjuʼɔ.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Nɔ haʼaŋ Ɔ chwīe yei nɛ, ghə̄ɨ mbɨʼɨ mbhɔ yɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ nɔ ghɔ, mbɨnɨ nchwīe pa nnu ghraoghrao, ndɔ nōoŋ pa lì pɔ ntɔgɔ pi nɔ ligi muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ mbɔ Jishɔ.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Pugu ni ŋga nduoŋ Minnwi ti mīʼɛŋ, lɨʼɨ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ chɨ̄ʼɨ, pugu lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi nshwei chrà Minnwi ni tɨnɨnjuʼɔ.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Pa ghaŋ piŋ ni mfāʼo taʼaŋggi njùʼɔ pugu, pugu pa kwāʼa nu muŋu. Paʼa shesheŋoŋ vugu lɔ nchhu ŋa yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ pɔ pi ji təʼɨ vi, yaoŋ yugu ghao pɔ pi taʼa yi.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Ntɔgɔ moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchīi ni pa ŋgwa ŋa Jishɔ, mbɔ Taathɔ, khu mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ, Minnwi nōoŋ ntou pwapuŋ yi ni pugu ghao.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Taʼa ŋgaŋ chà shini ndɔ mbɔ shɨna pugu, nthɛ ŋa nɔ haʼaŋ ndɨɨ ni ntɔgɔ nu nɛ, pa ŋgwa ŋa pugu ni mfāʼo pa shhɛ ki pa laʼa nɛ fīni, nthɔ ni mbɨŋ ghɔ ŋa pugu fīni nɔ ghɔ nɛ,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, pugu ghrā ni ŋgwa wuʼɔ nɔ haʼaŋ chà yugu nuʼuŋ mbɔ nɛ.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Nnɛ, Joshɛ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nthɔ mɛ̄iŋ vi ni Banaba nɛ (njiŋ yi pɔ ŋa “Ŋgaŋ Māʼaŋ Ghrɨ́”), mbɔ ŋoŋ Levi ŋa pi ni mbhi vi Shaipru,
36 — ausente —
37 fīni nyìeŋ ŋa a ni mfāʼo ndɔ̄gɔ mbɨŋ ghɔ nthɔ nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
37 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.