Atos 4

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pita pugu Jouŋ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu ni ŋgwa pighɔ nɛ, pa ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi pugu pa thishɨ ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa ŋgwa Shadushi thɔ mbara vugu,
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 mfāʼo pɨgɨtua ntou yi nthɛ ŋa Pita pugu Jouŋ ni nthɔ njɛʼi ŋgwa ndɔ nchīi nu ŋa Jishɔ ni ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nōoŋ nu ŋa ŋgwa lɛ ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Pugu wɛ̄iŋ Pita pugu Jouŋ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ti mbhi nuʼuŋ ndaŋ nthɛ ŋa tuʼu ni ŋkwo shini nu.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Ndɔ ntou ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njaʼo chrà Minnwi nɛ piŋ. Fɨʼɨ pimbia ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi nɛ kuʼɔ nchəɨŋ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa thishɨ pa Juu pugu pa kúŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi kɨrɨ Jerushalɛiŋ.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Anaŋ, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu Kaifa, ni Jouŋ, ni Alɛshanda, ni pa ndaaŋoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 fuʼu pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ nthigi shhɨ pugu njɛ̄ tou nu vugu ŋa, “Pəɨ chwīe yei nnu pi ni ghrɨ́ gɔ̌, ki ni ligi gɔ̌?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Pita, lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nchhu ni pugu ŋa, “Thishɨ pugu pa kúŋ moŋ laʼa,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 p̈i nthɔ nshaʼa vigi shiʼa nthɛ pi nnu shiʼi ŋa pigi chwīe mbɨŋ ŋkwíni vei, ŋkwaŋ haʼaŋ a kie ŋkaoŋ maa mbɔ shiʼi nɛ,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 kaŋ a pie nɛ ŋa ŋguoŋ yəɨ ghao pugu pa ŋguoŋ ŋgwa Ishrae ji ŋa ŋoŋ vei ti shhɨ pəɨ nja mbɔ shishiʼi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ njɨ Jishɔ Krishto llɔ Nasharɛ, ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, Minnwi pɨʼɨ vi llɔ moŋ gu nɛ.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Jishɔ vei, ju ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nthɛ vi ŋa,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Lūgu nu wuʼɔ mbɔ pi mbhɔ yu təʼɨ vi! Moŋ ŋguoŋ mbhi, yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ fɔ shɨna ŋgwamishua ŋa Minnwi fɛ ŋa minthɛ a kwe via.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pa thishɨ pighɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ tɨnɨnjuʼɔ ŋa Pita pugu Jouŋ fāʼo nɛ, ndɔ nji ŋa pugu lɔ njiʼi nchəɨŋ nthɨŋkwo kəkərə moŋ ŋwaʼaŋlɨ, ŋa pugu wuʼɔ mbɔ pi ŋgwa gha pugu ghrāo, nji kiʼɛ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ kaʼa.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Ndɔ pugu ni ŋga njəɨ ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe vi a pɔ shiʼi nɛ thi yəɨ Pita pugu Jouŋ, paʼa pugu lɔ nuʼuŋ mfāʼo nnu nɔ chhu nu.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Nɛnnɛ, pugu fɛ gɨ́ ni pugu ŋa pugu taoŋ nda pa kúŋ. Nnɛ pugu pini shɨna pugu,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 nchhu nu ŋa,
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ndɔ nɔ chwīe nu ŋa kiʼi nnu yei nuʼuŋ nyīeŋ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ, pia shūu tə́nə yugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu sheshe nnu ni ŋoŋ nɔ ligi Jishɔ.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Nɛnnɛ, pugu mɛ̄iŋ vugu, mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu nuʼuŋ nchhu nnu ki ntɨgɨ nɔ ligi Jishɔ.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ndɔ Pita pugu Jouŋ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ywɛrɛ ni thɔ yəɨ ŋa a kāʼo yəɨ ligi Minnwi, yaʼo nu nchò yəɨ ki yaʼo nu nchò Minnwi,
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pigi lɔ mieŋ shwei nu nnu ŋa pigi yaʼo ndɔ njəɨ ni noŋ yigi nɛ.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Pa thishɨ pugu pa kúŋ pighɔ gha ŋgūru vugu mbīgi ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, mieŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ. Pugu ni njəɨ ŋa mimfɛ paʼa pugu lɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu nthɛ ŋa pa ŋgwa ni nchhɔ ŋgaʼo Minnwi nthɛ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ,
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa pi ni nchwīe nnu ghraoghrao yei mbɨŋ yu, noŋ yi mmɛ nɛ, ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ ŋgaʼo.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nchuʼɔ vugu nɛ, pugu ghə̄ɨ njəɨ ŋgwa pugu, mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni nchhu ni pugu nɛ.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Ndɨɨ ŋa pugu ni njaʼo nnu pighɔ nɛ, ŋkə̄rə ŋggì yugu tɔthɨ moŋ taʼanjuʼɔ nduoŋ Minnwi. Pugu ni nduoŋ nu ŋa, “Taathɔ ŋa a fāʼo ŋguoŋ njɨ, nchwīe po pugu pa shhɛ ni ŋkhǐ pugu pa ŋguoŋ maoŋ ŋa a pɔ moŋ ghɔ nɛ,
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 ntɔgɔ pi mbhɔ Jijwɛ Minnwi, Ɔ ni nchhu ni ŋkhu tǎa vigi Devi, mbɔ muuŋ fàʼa yɔ ŋa,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ paoŋ
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Shishini, Hɛrɔ pugu Pontiu Pailɛ paoŋ moŋ laʼataoŋ yei pugu pa ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ ni pa ŋgwa Ishrae nɔ nyiaŋ nu ntáŋ nthɛ muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ, mbɔ Jishɔ ŋa ɔ ni nchuʼɔ vi ŋa a pɔ Meshaya nɛ.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Pugu paoŋ nɔ chwīe nu ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ ɔ ni ŋkwo kāʼa nūʼɔŋ ŋa a shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nɛnnɛ ndwɛ, ma Taathɔ, ywɛrɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu kāʼa ŋa pugu shi mfɛ ŋgəʼɨ ni pigi nɛ. Ghɛ̄rɛ vigi mbɔ pa puoŋ fàʼa nɔ chrà nu chrà yɔ ni tɨnɨnjuʼɔ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Nɔ haʼaŋ Ɔ chwīe yei nɛ, ghə̄ɨ mbɨʼɨ mbhɔ yɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ nɔ ghɔ, mbɨnɨ nchwīe pa nnu ghraoghrao, ndɔ nōoŋ pa lì pɔ ntɔgɔ pi nɔ ligi muuŋ fàʼa yɔ yi taoŋtaoŋ mbɔ Jishɔ.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Pugu ni ŋga nduoŋ Minnwi ti mīʼɛŋ, lɨʼɨ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ chɨ̄ʼɨ, pugu lɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi nshwei chrà Minnwi ni tɨnɨnjuʼɔ.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Pa ghaŋ piŋ ni mfāʼo taʼaŋggi njùʼɔ pugu, pugu pa kwāʼa nu muŋu. Paʼa shesheŋoŋ vugu lɔ nchhu ŋa yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ pɔ pi ji təʼɨ vi, yaoŋ yugu ghao pɔ pi taʼa yi.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ntɔgɔ moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nchīi ni pa ŋgwa ŋa Jishɔ, mbɔ Taathɔ, khu mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ, Minnwi nōoŋ ntou pwapuŋ yi ni pugu ghao.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taʼa ŋgaŋ chà shini ndɔ mbɔ shɨna pugu, nthɛ ŋa nɔ haʼaŋ ndɨɨ ni ntɔgɔ nu nɛ, pa ŋgwa ŋa pugu ni mfāʼo pa shhɛ ki pa laʼa nɛ fīni, nthɔ ni mbɨŋ ghɔ ŋa pugu fīni nɔ ghɔ nɛ,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, pugu ghrā ni ŋgwa wuʼɔ nɔ haʼaŋ chà yugu nuʼuŋ mbɔ nɛ.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Nnɛ, Joshɛ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ni nthɔ mɛ̄iŋ vi ni Banaba nɛ (njiŋ yi pɔ ŋa “Ŋgaŋ Māʼaŋ Ghrɨ́”), mbɔ ŋoŋ Levi ŋa pi ni mbhi vi Shaipru,
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 fīni nyìeŋ ŋa a ni mfāʼo ndɔ̄gɔ mbɨŋ ghɔ nthɔ nūʼɔŋ shhɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.