Atos 2
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Llɛ́ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pentekɔ nɛ ni ŋga nthɔ, ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ kɨrɨ taʼa lɨʼɨ.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 A gha ndara yichəɨ yɔ̀yɔnɔ llɔ po mbɔ nɔ ŋggì ŋkiɛŋ mmɛ fiŋ, nthɔ ndɨnaoŋ ŋguoŋ nda ŋa pa ghaŋ piŋ pighɔ ni nchhɔ fɔ nɛ.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Pugu ni njəɨ pa yaoŋ ŋa a ni mbɔ nɔ pa lɨŋ móŋoŋ, pugu taoŋ nshɛrɛ noŋ yugu nthi mbɨŋ sheshe taʼa ŋoŋ vugu.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Pugu ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, njɛ̄ chrà nu moŋ pa ŋkwaŋ chrà taoŋ nduoŋ nɔ haʼaŋ Jijwɛ ghɔ ni nchuʼɔ nchò yugu nɛ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, pa ŋgwa Juu ŋa pugu ni mfāʼo pɔgɔ Minnwi nɛ ni ndaʼa nu Jerushalɛiŋ llɔ moŋ ŋguoŋ mbhi ghao.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Pugu ni ŋga njaʼo yɔ̀yɔnɔ ghɔ, yú ŋgwa kɨrɨ, ŋgrāo nthɛ ŋa shesheŋoŋ ni njaʼo pugu chrā pi chrà laʼa yugu.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Pugu ni ŋgrāo ti a ghaʼa mbie ŋa, “Ŋguoŋ ŋgwa pei ŋa pugu chrà nu nɛ lɔ mbɔ pi ŋgwa Galili?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Ti a kie pi nɛiŋ pia yaʼo nnu ŋa pugu chhu nu nɛ pi moŋ yia chrà laʼa?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Pia llɔ pi Patia, Media ni Elaŋ, pugu pa ŋgwa llɔ Meshopotemia, Judia, ni Kapadoshia, pugu pa ŋgwa llɔ Pontu ni Eshia,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 pugu pa ŋgwa llɔ Fragia, Pamfilia, Ijipti pugu pa pichəɨ lɨʼɨ Libia yəɨ Shiriŋ. Pichəɨ pia llɔ pi Roma nthɔ ŋkra Jerushalɛiŋ,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 pichəɨ pɔ ŋgwa Juu, pichəɨ pɔ ŋgwa nduoŋ ŋa pugu piŋ nnu Minnwi pa Juu nɛ. Pichəɨ pia llɔ Krɛtɛ, pichəɨ llɔ Arabia. Ndɔ pia yaʼo pugu chhɔ mfɨ̄ʼɨ ghraoghrao nnu Minnwi moŋ pa chrà laʼa pia.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ŋguoŋ yugu ghao ni ŋgrào, ndɔ mbɔ ni fiŋthɔ, nchhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Njiŋ yei pɔ pi ŋa?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Pichəɨ ka māʼaŋ ghaŋ piŋ pighɔ pi ni kwə̀ɨŋ, nchhu nu ŋa, “Pugu paa pi làʼo!”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Nɛnnɛ Pita taoŋ nthɔ shhɨ pugu pa pichəɨ taʼanchrɔ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, ŋkə̄rə ŋggì yi nchhu ŋa, “Ŋgwa Juu pugu pa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu laʼa nu Jerushalɛiŋ nɛ, pəɨ ywɛrɛ shishiʼi, ǹshwei vəɨ ni njiŋ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Ŋgwa pei lɔ njiʼi mbaa pi làʼo ŋkwaŋ haʼaŋ pəɨ pīʼi nɛ, nthɛ ŋa ndwɛ wuʼɔ ndipuʼu minaoŋ ni tutuʼu.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Yei pɔ pi nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi Joɛ ni nchhu nu nɛ:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Minnwi chhu ŋa yei nnu ŋa ǹshi nchwīe moŋ pa ndugwi llɛ́ nɛ.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ooŋ, ǹshi nshāʼo Jijwɛ a
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ǹshi nchwīe pa nnu ghraoghrao po,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Minaoŋ shi ŋkara ŋgū njiŋnjiŋ,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 A shi mbɔ ŋa shesheŋoŋ ŋa a gɛ̄ ligi Taathɔ nɛ
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 “Ŋgwa Ishrae, pəɨ yaʼo chrà yei! Jishɔ llɔ Nasharɛ, ŋoŋ ŋa Minnwi ni nōoŋ ŋa a taoŋ ju ntaoŋ vi, ŋkie pi ŋkuoŋ pa nnu ghraoghrao pugu pa lì ŋa a ni mfɛ ghrɨ́ ghɔ a chwīe nɔ ghɔ shɨna pəɨ nɔ haʼaŋ pəɨ ŋkaa pəɨ ji nɛ.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Minnwi ni ŋkwo ji ndɔ nūʼɔŋ ŋa pi shi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, njwi vi ŋkie pi ŋkuoŋ chaʼa nu vi mfɛ mbhɔ ŋgwa pɨphɨ.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Ndɔ Minnwi pɨʼɨ vi moŋ gu, ŋkwe vi mbhɔ ghrɨ́ gu, nthɛ ŋa a kaŋ ni mfɛ paʼa gu lɔ ŋgwɛ̄iŋ vi a kɨna nɔ ŋgaŋ chə́ɨŋ.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Nthɛ ŋa Devi chhu nthɛ vi ŋa,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Nthɛ yie ghɔ, ǹdɨnaoŋ ni pwatua,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Nthɛ ŋa mbaʼa ɔ yiʼi mieŋ a ŋkɨna yi khu,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Ɔ nōoŋ shɛndaoŋ chɔmbhi vəɨ.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 “Lǐŋ paŋ, minthɛ ǹchhu ni pəɨ ni tɨnɨnjuʼɔ nthɛ fàʼo via Devi. A ni ŋkhu pi twei vi, fúŋ yi pɔ shɨna pia ti nchəɨŋ shiʼa.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Ndɔ, a ni mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi, nji ŋa Minnwi ni ŋkwo kāʼa vi ti nshwrɛ̄i ŋa a shi nchərə taʼa mbhɛ̌ yaoŋ yi ŋkuoŋ faaŋ ju Devi ghɔ.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Minnwi ni nōoŋ nnu ŋa a shi ndɛ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni Devi, nɛnnɛ a chrà ŋkuoŋ khu nu mbɨnɨ ŋkuʼɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, ŋa pi shi ki lɔ mieŋ vi a kɨna yi khu moŋ fúŋ, ki mieŋ a fɔ̄rɔ.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 “Minnwi ni mbɨnɨ nuʼuŋ mbɨʼɨ Jishɔ vei moŋ gu, ŋguoŋ yigi pɔ pa miŋkwentie.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Minnwi Tǎa vi ni ŋkə̄rə vi nchərə ŋgei mbhɔ yi yi jɨ, mfɛ Jijwɛ yi ghɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a ni ŋkāʼa nɛ. Nnu ŋa pəɨ yəɨ nu ndɔ njaʼo nu ndwɛ nɛ pɔ pi fɛ́ yi ŋa a shāʼo mbɨŋ pigi
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 nthɛ ŋa a shini ndɔ ŋkuʼɔ Devi po. Ju, Devi, ka chhu pi ŋa,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 ti ǹshi nuʼuŋ nchwīe pa mbɨ̌na pɔ
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 “Nthɛ yie, ŋguoŋ ŋgwa Ishrae fāʼo nɔ ji nu ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa Minnwi chwīe vi a pɔ Taathɔ, mbɨnɨ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Jishɔ vei ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi nɛ.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Pugu ni njaʼo nnu pei a kāoŋ njùʼɔ yugu ŋkiɛŋ yie, pugu chhu ni Pita pugu pa pichəɨ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ŋa, “Pa lǐŋ pigi, pigi shi nchwīe pi nɛiŋ?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Pita chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ pāʼa ŋkǔnu yəɨ ni phɨ, ŋkwe ŋkhǐ ni ligi Jishɔ Krishto, Minnwi līʼɛ phɨ yəɨ, mfɛ fɛ́ yi ni pəɨ, mbɔ Jijwɛ Minnwi.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Minnwi kāʼa vəɨ ni kàʼa yei pəɨ pa ŋgwrɛiŋgwa pəɨ, pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pɔ fie hini nɛ, ni shesheŋoŋ ŋa Taathɔ, mbɔ Minnwi via, chuʼɔ vi nɛ.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pita pɨnɨ ŋgə̄ɨ shhɨ nchrā ntou pa chrà nduoŋ mfra vugu ni njɨ, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ kwe noŋ yəɨ nnɛ ŋa kiʼi pəɨ fāʼo ŋgəʼɨ ŋa Minnwi shi mfɛ ni ŋgwrɛiŋoŋ pɨphɨ yei nɛ.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Nɛnnɛ, ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbiŋ chrà yi nɛ ni ŋkwe ŋkhǐ. Taʼa llɛ́ ghɔ, yaoŋ nɔ trɛi ŋkaŋ ŋgwa pigi mbɨŋ ghaŋ piŋ.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Pugu ni mfɛ ndɨɨ yugu nthɔ njɛʼi yaoŋ mbhɔ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, ŋkɨrɨ nu ŋguoŋ ndɨɨ ghao ni taʼanjuʼɔ, njɨ pa maoŋ kaʼa mbɨnɨ ndɔ nduoŋ Minnwi.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Minnwi ni ntɔgɔ njiŋ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ mfāʼa pa nnu ghraoghrao ndɔ nōoŋ pa lì. Nɛnnɛ, shesheŋoŋ fāʼo pɔgɔ gu.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi nɛ ghə̄ɨ shhɨ mbɔ nu taʼa lɨʼɨ ni taʼanjuʼɔ, maoŋ pugu pɔ taʼa yi.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Pugu jɛ̄ nthɔ mfīni kiɛŋ shhɛ pugu, pugu pa pichəɨ pa maoŋ, nthɔ ŋgrā mbɨŋ ghɔ ni ŋguoŋ ŋgwa wuʼɔ nɔ haʼaŋ chà yugu nuʼuŋ mbɔ nɛ.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Pa lɛllɛ, pugu kɨrɨ nu Nda Minnwi ni taʼaŋggi, njɨ pa maoŋ kaʼa moŋ pa nda nda. Pugu ni njɨ maoŋ pugu ni pwatua pugu pa pwapuŋ,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 ŋgaʼo Minnwi, ŋguoŋ ŋgwa piŋ vugu. Pa lɛllɛ Taathɔ pigi vugu ni pa ŋgwa ŋa a ni ŋkwe vugu nɛ.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.