Atos 2
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Llɛ́ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pentekɔ nɛ ni ŋga nthɔ, ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ kɨrɨ taʼa lɨʼɨ.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 A gha ndara yichəɨ yɔ̀yɔnɔ llɔ po mbɔ nɔ ŋggì ŋkiɛŋ mmɛ fiŋ, nthɔ ndɨnaoŋ ŋguoŋ nda ŋa pa ghaŋ piŋ pighɔ ni nchhɔ fɔ nɛ.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Pugu ni njəɨ pa yaoŋ ŋa a ni mbɔ nɔ pa lɨŋ móŋoŋ, pugu taoŋ nshɛrɛ noŋ yugu nthi mbɨŋ sheshe taʼa ŋoŋ vugu.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Pugu ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, njɛ̄ chrà nu moŋ pa ŋkwaŋ chrà taoŋ nduoŋ nɔ haʼaŋ Jijwɛ ghɔ ni nchuʼɔ nchò yugu nɛ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, pa ŋgwa Juu ŋa pugu ni mfāʼo pɔgɔ Minnwi nɛ ni ndaʼa nu Jerushalɛiŋ llɔ moŋ ŋguoŋ mbhi ghao.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Pugu ni ŋga njaʼo yɔ̀yɔnɔ ghɔ, yú ŋgwa kɨrɨ, ŋgrāo nthɛ ŋa shesheŋoŋ ni njaʼo pugu chrā pi chrà laʼa yugu.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Pugu ni ŋgrāo ti a ghaʼa mbie ŋa, “Ŋguoŋ ŋgwa pei ŋa pugu chrà nu nɛ lɔ mbɔ pi ŋgwa Galili?
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Ti a kie pi nɛiŋ pia yaʼo nnu ŋa pugu chhu nu nɛ pi moŋ yia chrà laʼa?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Pia llɔ pi Patia, Media ni Elaŋ, pugu pa ŋgwa llɔ Meshopotemia, Judia, ni Kapadoshia, pugu pa ŋgwa llɔ Pontu ni Eshia,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 pugu pa ŋgwa llɔ Fragia, Pamfilia, Ijipti pugu pa pichəɨ lɨʼɨ Libia yəɨ Shiriŋ. Pichəɨ pia llɔ pi Roma nthɔ ŋkra Jerushalɛiŋ,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 pichəɨ pɔ ŋgwa Juu, pichəɨ pɔ ŋgwa nduoŋ ŋa pugu piŋ nnu Minnwi pa Juu nɛ. Pichəɨ pia llɔ Krɛtɛ, pichəɨ llɔ Arabia. Ndɔ pia yaʼo pugu chhɔ mfɨ̄ʼɨ ghraoghrao nnu Minnwi moŋ pa chrà laʼa pia.”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Ŋguoŋ yugu ghao ni ŋgrào, ndɔ mbɔ ni fiŋthɔ, nchhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Njiŋ yei pɔ pi ŋa?”
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Pichəɨ ka māʼaŋ ghaŋ piŋ pighɔ pi ni kwə̀ɨŋ, nchhu nu ŋa, “Pugu paa pi làʼo!”
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Nɛnnɛ Pita taoŋ nthɔ shhɨ pugu pa pichəɨ taʼanchrɔ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, ŋkə̄rə ŋggì yi nchhu ŋa, “Ŋgwa Juu pugu pa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu laʼa nu Jerushalɛiŋ nɛ, pəɨ ywɛrɛ shishiʼi, ǹshwei vəɨ ni njiŋ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Ŋgwa pei lɔ njiʼi mbaa pi làʼo ŋkwaŋ haʼaŋ pəɨ pīʼi nɛ, nthɛ ŋa ndwɛ wuʼɔ ndipuʼu minaoŋ ni tutuʼu.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Yei pɔ pi nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi Joɛ ni nchhu nu nɛ:
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 ‘Minnwi chhu ŋa yei nnu ŋa ǹshi nchwīe moŋ pa ndugwi llɛ́ nɛ.
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Ooŋ, ǹshi nshāʼo Jijwɛ a
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Ǹshi nchwīe pa nnu ghraoghrao po,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Minaoŋ shi ŋkara ŋgū njiŋnjiŋ,
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 A shi mbɔ ŋa shesheŋoŋ ŋa a gɛ̄ ligi Taathɔ nɛ
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 “Ŋgwa Ishrae, pəɨ yaʼo chrà yei! Jishɔ llɔ Nasharɛ, ŋoŋ ŋa Minnwi ni nōoŋ ŋa a taoŋ ju ntaoŋ vi, ŋkie pi ŋkuoŋ pa nnu ghraoghrao pugu pa lì ŋa a ni mfɛ ghrɨ́ ghɔ a chwīe nɔ ghɔ shɨna pəɨ nɔ haʼaŋ pəɨ ŋkaa pəɨ ji nɛ.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Minnwi ni ŋkwo ji ndɔ nūʼɔŋ ŋa pi shi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, njwi vi ŋkie pi ŋkuoŋ chaʼa nu vi mfɛ mbhɔ ŋgwa pɨphɨ.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Ndɔ Minnwi pɨʼɨ vi moŋ gu, ŋkwe vi mbhɔ ghrɨ́ gu, nthɛ ŋa a kaŋ ni mfɛ paʼa gu lɔ ŋgwɛ̄iŋ vi a kɨna nɔ ŋgaŋ chə́ɨŋ.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Nthɛ ŋa Devi chhu nthɛ vi ŋa,
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Nthɛ yie ghɔ, ǹdɨnaoŋ ni pwatua,
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Nthɛ ŋa mbaʼa ɔ yiʼi mieŋ a ŋkɨna yi khu,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Ɔ nōoŋ shɛndaoŋ chɔmbhi vəɨ.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 “Lǐŋ paŋ, minthɛ ǹchhu ni pəɨ ni tɨnɨnjuʼɔ nthɛ fàʼo via Devi. A ni ŋkhu pi twei vi, fúŋ yi pɔ shɨna pia ti nchəɨŋ shiʼa.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Ndɔ, a ni mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi, nji ŋa Minnwi ni ŋkwo kāʼa vi ti nshwrɛ̄i ŋa a shi nchərə taʼa mbhɛ̌ yaoŋ yi ŋkuoŋ faaŋ ju Devi ghɔ.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Minnwi ni nōoŋ nnu ŋa a shi ndɛ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni Devi, nɛnnɛ a chrà ŋkuoŋ khu nu mbɨnɨ ŋkuʼɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, ŋa pi shi ki lɔ mieŋ vi a kɨna yi khu moŋ fúŋ, ki mieŋ a fɔ̄rɔ.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 “Minnwi ni mbɨnɨ nuʼuŋ mbɨʼɨ Jishɔ vei moŋ gu, ŋguoŋ yigi pɔ pa miŋkwentie.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Minnwi Tǎa vi ni ŋkə̄rə vi nchərə ŋgei mbhɔ yi yi jɨ, mfɛ Jijwɛ yi ghɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a ni ŋkāʼa nɛ. Nnu ŋa pəɨ yəɨ nu ndɔ njaʼo nu ndwɛ nɛ pɔ pi fɛ́ yi ŋa a shāʼo mbɨŋ pigi
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 nthɛ ŋa a shini ndɔ ŋkuʼɔ Devi po. Ju, Devi, ka chhu pi ŋa,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 ti ǹshi nuʼuŋ nchwīe pa mbɨ̌na pɔ
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 “Nthɛ yie, ŋguoŋ ŋgwa Ishrae fāʼo nɔ ji nu ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa Minnwi chwīe vi a pɔ Taathɔ, mbɨnɨ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Jishɔ vei ŋa pəɨ ni ŋkwīŋ vi nɛ.”
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pugu ni njaʼo nnu pei a kāoŋ njùʼɔ yugu ŋkiɛŋ yie, pugu chhu ni Pita pugu pa pichəɨ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ŋa, “Pa lǐŋ pigi, pigi shi nchwīe pi nɛiŋ?”
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Pita chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ pāʼa ŋkǔnu yəɨ ni phɨ, ŋkwe ŋkhǐ ni ligi Jishɔ Krishto, Minnwi līʼɛ phɨ yəɨ, mfɛ fɛ́ yi ni pəɨ, mbɔ Jijwɛ Minnwi.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Minnwi kāʼa vəɨ ni kàʼa yei pəɨ pa ŋgwrɛiŋgwa pəɨ, pugu pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pɔ fie hini nɛ, ni shesheŋoŋ ŋa Taathɔ, mbɔ Minnwi via, chuʼɔ vi nɛ.”
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Pita pɨnɨ ŋgə̄ɨ shhɨ nchrā ntou pa chrà nduoŋ mfra vugu ni njɨ, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ kwe noŋ yəɨ nnɛ ŋa kiʼi pəɨ fāʼo ŋgəʼɨ ŋa Minnwi shi mfɛ ni ŋgwrɛiŋoŋ pɨphɨ yei nɛ.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Nɛnnɛ, ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbiŋ chrà yi nɛ ni ŋkwe ŋkhǐ. Taʼa llɛ́ ghɔ, yaoŋ nɔ trɛi ŋkaŋ ŋgwa pigi mbɨŋ ghaŋ piŋ.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Pugu ni mfɛ ndɨɨ yugu nthɔ njɛʼi yaoŋ mbhɔ ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, ŋkɨrɨ nu ŋguoŋ ndɨɨ ghao ni taʼanjuʼɔ, njɨ pa maoŋ kaʼa mbɨnɨ ndɔ nduoŋ Minnwi.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Minnwi ni ntɔgɔ njiŋ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ mfāʼa pa nnu ghraoghrao ndɔ nōoŋ pa lì. Nɛnnɛ, shesheŋoŋ fāʼo pɔgɔ gu.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi nɛ ghə̄ɨ shhɨ mbɔ nu taʼa lɨʼɨ ni taʼanjuʼɔ, maoŋ pugu pɔ taʼa yi.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Pugu jɛ̄ nthɔ mfīni kiɛŋ shhɛ pugu, pugu pa pichəɨ pa maoŋ, nthɔ ŋgrā mbɨŋ ghɔ ni ŋguoŋ ŋgwa wuʼɔ nɔ haʼaŋ chà yugu nuʼuŋ mbɔ nɛ.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Pa lɛllɛ, pugu kɨrɨ nu Nda Minnwi ni taʼaŋggi, njɨ pa maoŋ kaʼa moŋ pa nda nda. Pugu ni njɨ maoŋ pugu ni pwatua pugu pa pwapuŋ,
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 ŋgaʼo Minnwi, ŋguoŋ ŋgwa piŋ vugu. Pa lɛllɛ Taathɔ pigi vugu ni pa ŋgwa ŋa a ni ŋkwe vugu nɛ.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.