Atos 28
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Pigi ni ŋga ntaoŋ ti nchəɨŋ mbhi shiʼi, njaʼo ŋa ligi muuŋ ŋkǔnu ghɔ Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ nōoŋ ŋkiɛŋ pwapuŋ ni pigi, mfrəɨ móŋoŋ ŋa pigi yɨgɔ nthɛ ŋa mbɨ̀ ni ŋkwo jɛ̄ llɔ nu, lɨʼɨ ya ŋgrɨ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pɔɔ ni ŋkɨrɨ puoŋ mi ŋkwɛiŋ, ŋga ntūoŋ nu kie, fifhi taoŋ moŋ ghɔ nthɛ laoŋlaoŋ móŋoŋ, naoŋ vi nchu nɔ mbhɔ yi.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ ni ŋga njəɨ miyaoŋ ghɔ a chu nɔ mbhɔ Pɔɔ, nchhu ni nōoŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei njwi ŋoŋ shini, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ a lūgu ki lɔ ŋkhu moŋ ŋkhǐ nɛ, shhɛ chhu ŋa mbaʼa a lūgu.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Pɔɔ mīŋi fifhi ghɔ māʼaŋ moŋ móŋoŋ ndɔ paʼa kàʼa lɔ ŋkēe ju Pɔɔ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Pugu tithi nchēi nu ŋa noŋ yi kuʼɔ ki ŋa a gū shhɛ ŋkhu. Ndɔ pugu ni nchēi nɔ ntaaŋ ndɨɨ ki lɔ njəɨ sheshe nnu, nnɛ pugu kwri njùʼɔ yugu, nchhu nu ŋa Pɔɔ pɔ pi nnwi.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Pa nyīeŋ ni mbɔ ŋkɨŋ lɨʼɨ ghɔ mbɔ yi taathɔ moŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ligi yi pɔ Publiu. Taathɔ ghɔ ni ndɔ̄gɔ vigi ntuo vigi shiʼi nɔ ghaŋ kra pi nɔ trɛi llɛ́.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Tǎa Publiu ni nūaŋ kúoŋ nthɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao pugu pa nchə̀ɨ. Pɔɔ ghə̄ɨ njəɨ vi nduoŋ Minnwi ghɔ nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ yu noŋ yi tɔgɔ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pɨgəɨ ŋgwa ŋkuoŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ŋa pugu ni mfāʼo pa ŋgɨ̌nɔ nɛ thɔ ni pugu, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Pugu ni mfɛ ntou pa maoŋ ni pigi, pigi gha ŋgə̄ɨ nu pugu niʼiŋ ŋguoŋ pa maoŋ ŋa a ni mbie ŋa pigi fāʼo nɛ moŋ mitu ŋkhǐ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Trɛi nàoŋ ni ŋga ntɔgɔ, pigi nii mitu ŋkhǐ ŋa a ni ndhɔ Alɛshandria, pi mɛ̄iŋ ni pa “nnwi kəʼɨ” ŋa a ni ndaʼa fɔ moŋ ndɨɨ laoŋ ghɔ.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Pigi ni nchəɨŋ laʼataoŋ Shirakushɛ ndaʼa fɔ nɔ trɛi llɛ́.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Llɔ fɔ, pigi nii pie njīŋ ŋgə̄ɨ Regiuŋ. Taʼa llɛ́ gha ntɔgɔ fɨfrəɨ llɔ mbiɛŋ jɛ̄ thɔ nu, a gha mbɔ mbra llɛ́ pigi nchəɨŋ Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Pigi gha nchəɨŋ fɔ nɛ, njəɨ pichəɨ ghaŋ piŋ, pugu chhu ni pigi ŋa pigi pugu laʼa nɔ khwachəɨ llɛ́. Nɛnnɛ, yei ŋkwaŋ haʼaŋ pigi kie nchəɨŋ Roma nɛ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Pa ghaŋ piŋ Roma ni njaʼo ŋkaoŋ yigi, ntaoŋ nthɔ nchəɨŋ moŋ laʼataoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Taŋ Apiu pugu lɨʼɨ yɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Trɛi lɨʼɨ Pe Ndaʼa nɛ, nɔ para nu miŋi. Pɔɔ gha njəɨ vugu, ntōo Minnwi, njùʼɔ yi pɨnɨ nja ŋgū.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Pigi ni ŋga nchəɨŋ Roma, pi mieŋ Pɔɔ ŋa a laʼa təʼɨ vi pugu taʼa shoogɛ ŋa a ni ŋkɛ̄ʼi vi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Trɛi llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ mɛ̄iŋ kɨrɨ pa thishɨ pa Juu moŋ laʼa. Pugu ni ŋga ŋkɨrɨ, a chhu ni pugu ŋa, “Pa lǐŋ paŋ, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ǹdɔ njiʼi nchwīe sheshe nnu mbɨŋ pa ŋgwa pia ki ŋkuoŋ nùʼɔŋ yia nɛ, ndɔ pugu ni nchaʼa a mfɛ nɔ ŋgaŋ chə́ɨŋ Jerushalɛiŋ ni ŋgwa Roma.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Pugu ni ŋga ntou a, ntāʼa nu mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nthɛ ŋa pugu shi ki lɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋa ǹchwīe ŋa a pie ŋa pi fɛ njɔ́ gu vəɨ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Pa ŋgwa Juu ni ŋga ndāa, a yīʼi ŋa ǹdɔ̄gɔ sháʼa a ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaisha, ndɔ ki lɔ mfāʼo pi sheshe nnu nɔ chhu nu thɔ ŋgwa paŋ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 A chwīe yie ŋ̀gɛ̄ vəɨ, ntāʼa nu nɔ yəɨ nu vəɨ pia chrà, ŋa pi krao a ni chɛiŋ nɛiŋ nthɛ pi ŋoŋ ŋa ŋgwa Ishrae fāʼo kwàʼa mbɨŋ yu nɛ.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pi lɔ njiʼi mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ni pigi llɔ Judia nɔ ligi yɔ. Ndɔ paʼa ŋgwa pia ŋa pugu thɔ nu hɛiŋ nɛ lɔ nchrā sheshe nnu ki nchhu sheshe nnu pɨphɨ nthɛ ghɔ.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ndɔ pigi khwā nɔ yaʼo nu mbhɔ ghɔ, jɔ nnu ŋa ɔ pīʼi nɛ. Nthɛ ŋa pigi ji ŋa pi chrà pa nnu pɨphɨ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao nthɛ yɛ kɨrɨ ŋa ɔ pɔ fɔ nɛ.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Pugu ni ntigi llɛ́, a gha mbɔ llɛ́ ghɔ ntou yugu thɔ lɨʼɨ haʼaŋ Pɔɔ ni ndaʼa nu nɛ, a tɛrɛ nnu pighɔ ni pugu jɛ̄ ni tutuʼu ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ni fanaoŋ, nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, ŋkaa nu nɔ nōoŋ nu ni pugu llɔ moŋ gɨ́ Mushi pugu pa ŋwaʼaŋlɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pugu piŋ Jishɔ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Pichəɨ ni mbiŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ, paʼa pichəɨ lɔ mbiŋ.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, ndōu nu ni noŋ pugu ndɨɨ ŋa Pɔɔ ni ŋkwo chhu yei taʼa nnu nɛ, “Jijwɛ Minnwi ni nchhu shini ndɨɨ ŋa a ni nchhu ni pa tǎa pəɨ ntɔgɔ pi njiŋ njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya nɛ:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Ghə̄ɨ nchhu ni ŋgwa pei ŋa,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 P̂əɨ ji nɛ ŋa lūgu nu yei llɔ mbhɔ Minnwi ghə̄ɨ nɛ mbhɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ, ndɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ shi njwɛrɛ.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [Pɔɔ ni ŋga kwo chhu nɛiŋ, ŋgwa Juu pighɔ taoŋ ŋgə̄ɨ nu, ndōu nu ni noŋ pugu.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pɔɔ ni ndaʼa fɔ nɔ paa ŋgaʼo moŋ nda ŋa a ni mbe nu llɔ pìɛŋ yu. A mbiŋ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu thɔ fɔ nɔ yəɨ nu vi nɛ,
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi, nthɔ njɛʼi pa nnu nthɛ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ ni tɨnɨnjuʼɔ ki ŋoŋ lɔ ntāra vi.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.