Atos 28

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pigi ni ŋga ntaoŋ ti nchəɨŋ mbhi shiʼi, njaʼo ŋa ligi muuŋ ŋkǔnu ghɔ Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ nōoŋ ŋkiɛŋ pwapuŋ ni pigi, mfrəɨ móŋoŋ ŋa pigi yɨgɔ nthɛ ŋa mbɨ̀ ni ŋkwo jɛ̄ llɔ nu, lɨʼɨ ya ŋgrɨ.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pɔɔ ni ŋkɨrɨ puoŋ mi ŋkwɛiŋ, ŋga ntūoŋ nu kie, fifhi taoŋ moŋ ghɔ nthɛ laoŋlaoŋ móŋoŋ, naoŋ vi nchu nɔ mbhɔ yi.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ ni ŋga njəɨ miyaoŋ ghɔ a chu nɔ mbhɔ Pɔɔ, nchhu ni nōoŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei njwi ŋoŋ shini, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ a lūgu ki lɔ ŋkhu moŋ ŋkhǐ nɛ, shhɛ chhu ŋa mbaʼa a lūgu.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pɔɔ mīŋi fifhi ghɔ māʼaŋ moŋ móŋoŋ ndɔ paʼa kàʼa lɔ ŋkēe ju Pɔɔ.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Pugu tithi nchēi nu ŋa noŋ yi kuʼɔ ki ŋa a gū shhɛ ŋkhu. Ndɔ pugu ni nchēi nɔ ntaaŋ ndɨɨ ki lɔ njəɨ sheshe nnu, nnɛ pugu kwri njùʼɔ yugu, nchhu nu ŋa Pɔɔ pɔ pi nnwi.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Pa nyīeŋ ni mbɔ ŋkɨŋ lɨʼɨ ghɔ mbɔ yi taathɔ moŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ligi yi pɔ Publiu. Taathɔ ghɔ ni ndɔ̄gɔ vigi ntuo vigi shiʼi nɔ ghaŋ kra pi nɔ trɛi llɛ́.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Tǎa Publiu ni nūaŋ kúoŋ nthɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao pugu pa nchə̀ɨ. Pɔɔ ghə̄ɨ njəɨ vi nduoŋ Minnwi ghɔ nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ yu noŋ yi tɔgɔ.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pɨgəɨ ŋgwa ŋkuoŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ŋa pugu ni mfāʼo pa ŋgɨ̌nɔ nɛ thɔ ni pugu, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Pugu ni mfɛ ntou pa maoŋ ni pigi, pigi gha ŋgə̄ɨ nu pugu niʼiŋ ŋguoŋ pa maoŋ ŋa a ni mbie ŋa pigi fāʼo nɛ moŋ mitu ŋkhǐ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Trɛi nàoŋ ni ŋga ntɔgɔ, pigi nii mitu ŋkhǐ ŋa a ni ndhɔ Alɛshandria, pi mɛ̄iŋ ni pa “nnwi kəʼɨ” ŋa a ni ndaʼa fɔ moŋ ndɨɨ laoŋ ghɔ.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Pigi ni nchəɨŋ laʼataoŋ Shirakushɛ ndaʼa fɔ nɔ trɛi llɛ́.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Llɔ fɔ, pigi nii pie njīŋ ŋgə̄ɨ Regiuŋ. Taʼa llɛ́ gha ntɔgɔ fɨfrəɨ llɔ mbiɛŋ jɛ̄ thɔ nu, a gha mbɔ mbra llɛ́ pigi nchəɨŋ Puteoli.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Pigi gha nchəɨŋ fɔ nɛ, njəɨ pichəɨ ghaŋ piŋ, pugu chhu ni pigi ŋa pigi pugu laʼa nɔ khwachəɨ llɛ́. Nɛnnɛ, yei ŋkwaŋ haʼaŋ pigi kie nchəɨŋ Roma nɛ.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Pa ghaŋ piŋ Roma ni njaʼo ŋkaoŋ yigi, ntaoŋ nthɔ nchəɨŋ moŋ laʼataoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Taŋ Apiu pugu lɨʼɨ yɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Trɛi lɨʼɨ Pe Ndaʼa nɛ, nɔ para nu miŋi. Pɔɔ gha njəɨ vugu, ntōo Minnwi, njùʼɔ yi pɨnɨ nja ŋgū.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Pigi ni ŋga nchəɨŋ Roma, pi mieŋ Pɔɔ ŋa a laʼa təʼɨ vi pugu taʼa shoogɛ ŋa a ni ŋkɛ̄ʼi vi.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Trɛi llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ mɛ̄iŋ kɨrɨ pa thishɨ pa Juu moŋ laʼa. Pugu ni ŋga ŋkɨrɨ, a chhu ni pugu ŋa, “Pa lǐŋ paŋ, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ǹdɔ njiʼi nchwīe sheshe nnu mbɨŋ pa ŋgwa pia ki ŋkuoŋ nùʼɔŋ yia nɛ, ndɔ pugu ni nchaʼa a mfɛ nɔ ŋgaŋ chə́ɨŋ Jerushalɛiŋ ni ŋgwa Roma.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Pugu ni ŋga ntou a, ntāʼa nu mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nthɛ ŋa pugu shi ki lɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋa ǹchwīe ŋa a pie ŋa pi fɛ njɔ́ gu vəɨ.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pa ŋgwa Juu ni ŋga ndāa, a yīʼi ŋa ǹdɔ̄gɔ sháʼa a ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaisha, ndɔ ki lɔ mfāʼo pi sheshe nnu nɔ chhu nu thɔ ŋgwa paŋ.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 A chwīe yie ŋ̀gɛ̄ vəɨ, ntāʼa nu nɔ yəɨ nu vəɨ pia chrà, ŋa pi krao a ni chɛiŋ nɛiŋ nthɛ pi ŋoŋ ŋa ŋgwa Ishrae fāʼo kwàʼa mbɨŋ yu nɛ.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pi lɔ njiʼi mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ni pigi llɔ Judia nɔ ligi yɔ. Ndɔ paʼa ŋgwa pia ŋa pugu thɔ nu hɛiŋ nɛ lɔ nchrā sheshe nnu ki nchhu sheshe nnu pɨphɨ nthɛ ghɔ.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ndɔ pigi khwā nɔ yaʼo nu mbhɔ ghɔ, jɔ nnu ŋa ɔ pīʼi nɛ. Nthɛ ŋa pigi ji ŋa pi chrà pa nnu pɨphɨ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao nthɛ yɛ kɨrɨ ŋa ɔ pɔ fɔ nɛ.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Pugu ni ntigi llɛ́, a gha mbɔ llɛ́ ghɔ ntou yugu thɔ lɨʼɨ haʼaŋ Pɔɔ ni ndaʼa nu nɛ, a tɛrɛ nnu pighɔ ni pugu jɛ̄ ni tutuʼu ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ni fanaoŋ, nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, ŋkaa nu nɔ nōoŋ nu ni pugu llɔ moŋ gɨ́ Mushi pugu pa ŋwaʼaŋlɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pugu piŋ Jishɔ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Pichəɨ ni mbiŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ, paʼa pichəɨ lɔ mbiŋ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, ndōu nu ni noŋ pugu ndɨɨ ŋa Pɔɔ ni ŋkwo chhu yei taʼa nnu nɛ, “Jijwɛ Minnwi ni nchhu shini ndɨɨ ŋa a ni nchhu ni pa tǎa pəɨ ntɔgɔ pi njiŋ njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya nɛ:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Ghə̄ɨ nchhu ni ŋgwa pei ŋa,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 P̂əɨ ji nɛ ŋa lūgu nu yei llɔ mbhɔ Minnwi ghə̄ɨ nɛ mbhɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ, ndɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ shi njwɛrɛ.”
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Pɔɔ ni ŋga kwo chhu nɛiŋ, ŋgwa Juu pighɔ taoŋ ŋgə̄ɨ nu, ndōu nu ni noŋ pugu.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Pɔɔ ni ndaʼa fɔ nɔ paa ŋgaʼo moŋ nda ŋa a ni mbe nu llɔ pìɛŋ yu. A mbiŋ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu thɔ fɔ nɔ yəɨ nu vi nɛ,
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi, nthɔ njɛʼi pa nnu nthɛ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ ni tɨnɨnjuʼɔ ki ŋoŋ lɔ ntāra vi.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.