Atos 28
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ACF
1 Pigi ni ŋga ntaoŋ ti nchəɨŋ mbhi shiʼi, njaʼo ŋa ligi muuŋ ŋkǔnu ghɔ Malta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ nōoŋ ŋkiɛŋ pwapuŋ ni pigi, mfrəɨ móŋoŋ ŋa pigi yɨgɔ nthɛ ŋa mbɨ̀ ni ŋkwo jɛ̄ llɔ nu, lɨʼɨ ya ŋgrɨ.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pɔɔ ni ŋkɨrɨ puoŋ mi ŋkwɛiŋ, ŋga ntūoŋ nu kie, fifhi taoŋ moŋ ghɔ nthɛ laoŋlaoŋ móŋoŋ, naoŋ vi nchu nɔ mbhɔ yi.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ ni ŋga njəɨ miyaoŋ ghɔ a chu nɔ mbhɔ Pɔɔ, nchhu ni nōoŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei njwi ŋoŋ shini, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ a lūgu ki lɔ ŋkhu moŋ ŋkhǐ nɛ, shhɛ chhu ŋa mbaʼa a lūgu.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pɔɔ mīŋi fifhi ghɔ māʼaŋ moŋ móŋoŋ ndɔ paʼa kàʼa lɔ ŋkēe ju Pɔɔ.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Pugu tithi nchēi nu ŋa noŋ yi kuʼɔ ki ŋa a gū shhɛ ŋkhu. Ndɔ pugu ni nchēi nɔ ntaaŋ ndɨɨ ki lɔ njəɨ sheshe nnu, nnɛ pugu kwri njùʼɔ yugu, nchhu nu ŋa Pɔɔ pɔ pi nnwi.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Pa nyīeŋ ni mbɔ ŋkɨŋ lɨʼɨ ghɔ mbɔ yi taathɔ moŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ligi yi pɔ Publiu. Taathɔ ghɔ ni ndɔ̄gɔ vigi ntuo vigi shiʼi nɔ ghaŋ kra pi nɔ trɛi llɛ́.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Tǎa Publiu ni nūaŋ kúoŋ nthɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao pugu pa nchə̀ɨ. Pɔɔ ghə̄ɨ njəɨ vi nduoŋ Minnwi ghɔ nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ yu noŋ yi tɔgɔ.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pɨgəɨ ŋgwa ŋkuoŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ŋa pugu ni mfāʼo pa ŋgɨ̌nɔ nɛ thɔ ni pugu, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Pugu ni mfɛ ntou pa maoŋ ni pigi, pigi gha ŋgə̄ɨ nu pugu niʼiŋ ŋguoŋ pa maoŋ ŋa a ni mbie ŋa pigi fāʼo nɛ moŋ mitu ŋkhǐ.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Trɛi nàoŋ ni ŋga ntɔgɔ, pigi nii mitu ŋkhǐ ŋa a ni ndhɔ Alɛshandria, pi mɛ̄iŋ ni pa “nnwi kəʼɨ” ŋa a ni ndaʼa fɔ moŋ ndɨɨ laoŋ ghɔ.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Pigi ni nchəɨŋ laʼataoŋ Shirakushɛ ndaʼa fɔ nɔ trɛi llɛ́.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Llɔ fɔ, pigi nii pie njīŋ ŋgə̄ɨ Regiuŋ. Taʼa llɛ́ gha ntɔgɔ fɨfrəɨ llɔ mbiɛŋ jɛ̄ thɔ nu, a gha mbɔ mbra llɛ́ pigi nchəɨŋ Puteoli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Pigi gha nchəɨŋ fɔ nɛ, njəɨ pichəɨ ghaŋ piŋ, pugu chhu ni pigi ŋa pigi pugu laʼa nɔ khwachəɨ llɛ́. Nɛnnɛ, yei ŋkwaŋ haʼaŋ pigi kie nchəɨŋ Roma nɛ.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Pa ghaŋ piŋ Roma ni njaʼo ŋkaoŋ yigi, ntaoŋ nthɔ nchəɨŋ moŋ laʼataoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Taŋ Apiu pugu lɨʼɨ yɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Trɛi lɨʼɨ Pe Ndaʼa nɛ, nɔ para nu miŋi. Pɔɔ gha njəɨ vugu, ntōo Minnwi, njùʼɔ yi pɨnɨ nja ŋgū.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Pigi ni ŋga nchəɨŋ Roma, pi mieŋ Pɔɔ ŋa a laʼa təʼɨ vi pugu taʼa shoogɛ ŋa a ni ŋkɛ̄ʼi vi.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Trɛi llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ mɛ̄iŋ kɨrɨ pa thishɨ pa Juu moŋ laʼa. Pugu ni ŋga ŋkɨrɨ, a chhu ni pugu ŋa, “Pa lǐŋ paŋ, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ǹdɔ njiʼi nchwīe sheshe nnu mbɨŋ pa ŋgwa pia ki ŋkuoŋ nùʼɔŋ yia nɛ, ndɔ pugu ni nchaʼa a mfɛ nɔ ŋgaŋ chə́ɨŋ Jerushalɛiŋ ni ŋgwa Roma.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Pugu ni ŋga ntou a, ntāʼa nu mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nthɛ ŋa pugu shi ki lɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋa ǹchwīe ŋa a pie ŋa pi fɛ njɔ́ gu vəɨ.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Pa ŋgwa Juu ni ŋga ndāa, a yīʼi ŋa ǹdɔ̄gɔ sháʼa a ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaisha, ndɔ ki lɔ mfāʼo pi sheshe nnu nɔ chhu nu thɔ ŋgwa paŋ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 A chwīe yie ŋ̀gɛ̄ vəɨ, ntāʼa nu nɔ yəɨ nu vəɨ pia chrà, ŋa pi krao a ni chɛiŋ nɛiŋ nthɛ pi ŋoŋ ŋa ŋgwa Ishrae fāʼo kwàʼa mbɨŋ yu nɛ.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pi lɔ njiʼi mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ni pigi llɔ Judia nɔ ligi yɔ. Ndɔ paʼa ŋgwa pia ŋa pugu thɔ nu hɛiŋ nɛ lɔ nchrā sheshe nnu ki nchhu sheshe nnu pɨphɨ nthɛ ghɔ.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ndɔ pigi khwā nɔ yaʼo nu mbhɔ ghɔ, jɔ nnu ŋa ɔ pīʼi nɛ. Nthɛ ŋa pigi ji ŋa pi chrà pa nnu pɨphɨ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao nthɛ yɛ kɨrɨ ŋa ɔ pɔ fɔ nɛ.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Pugu ni ntigi llɛ́, a gha mbɔ llɛ́ ghɔ ntou yugu thɔ lɨʼɨ haʼaŋ Pɔɔ ni ndaʼa nu nɛ, a tɛrɛ nnu pighɔ ni pugu jɛ̄ ni tutuʼu ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ni fanaoŋ, nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, ŋkaa nu nɔ nōoŋ nu ni pugu llɔ moŋ gɨ́ Mushi pugu pa ŋwaʼaŋlɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pugu piŋ Jishɔ.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Pichəɨ ni mbiŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ, paʼa pichəɨ lɔ mbiŋ.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, ndōu nu ni noŋ pugu ndɨɨ ŋa Pɔɔ ni ŋkwo chhu yei taʼa nnu nɛ, “Jijwɛ Minnwi ni nchhu shini ndɨɨ ŋa a ni nchhu ni pa tǎa pəɨ ntɔgɔ pi njiŋ njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya nɛ:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Ghə̄ɨ nchhu ni ŋgwa pei ŋa,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 P̂əɨ ji nɛ ŋa lūgu nu yei llɔ mbhɔ Minnwi ghə̄ɨ nɛ mbhɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ, ndɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ shi njwɛrɛ.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 [Pɔɔ ni ŋga kwo chhu nɛiŋ, ŋgwa Juu pighɔ taoŋ ŋgə̄ɨ nu, ndōu nu ni noŋ pugu.]
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pɔɔ ni ndaʼa fɔ nɔ paa ŋgaʼo moŋ nda ŋa a ni mbe nu llɔ pìɛŋ yu. A mbiŋ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu thɔ fɔ nɔ yəɨ nu vi nɛ,
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi, nthɔ njɛʼi pa nnu nthɛ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ ni tɨnɨnjuʼɔ ki ŋoŋ lɔ ntāra vi.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.