Atos 28
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI
1 Pigi ni ŋga ntaoŋ ti nchəɨŋ mbhi shiʼi, njaʼo ŋa ligi muuŋ ŋkǔnu ghɔ Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ nōoŋ ŋkiɛŋ pwapuŋ ni pigi, mfrəɨ móŋoŋ ŋa pigi yɨgɔ nthɛ ŋa mbɨ̀ ni ŋkwo jɛ̄ llɔ nu, lɨʼɨ ya ŋgrɨ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pɔɔ ni ŋkɨrɨ puoŋ mi ŋkwɛiŋ, ŋga ntūoŋ nu kie, fifhi taoŋ moŋ ghɔ nthɛ laoŋlaoŋ móŋoŋ, naoŋ vi nchu nɔ mbhɔ yi.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Pa ŋgwa taoŋ pighɔ ni ŋga njəɨ miyaoŋ ghɔ a chu nɔ mbhɔ Pɔɔ, nchhu ni nōoŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei njwi ŋoŋ shini, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ a lūgu ki lɔ ŋkhu moŋ ŋkhǐ nɛ, shhɛ chhu ŋa mbaʼa a lūgu.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pɔɔ mīŋi fifhi ghɔ māʼaŋ moŋ móŋoŋ ndɔ paʼa kàʼa lɔ ŋkēe ju Pɔɔ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Pugu tithi nchēi nu ŋa noŋ yi kuʼɔ ki ŋa a gū shhɛ ŋkhu. Ndɔ pugu ni nchēi nɔ ntaaŋ ndɨɨ ki lɔ njəɨ sheshe nnu, nnɛ pugu kwri njùʼɔ yugu, nchhu nu ŋa Pɔɔ pɔ pi nnwi.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Pa nyīeŋ ni mbɔ ŋkɨŋ lɨʼɨ ghɔ mbɔ yi taathɔ moŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ligi yi pɔ Publiu. Taathɔ ghɔ ni ndɔ̄gɔ vigi ntuo vigi shiʼi nɔ ghaŋ kra pi nɔ trɛi llɛ́.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Tǎa Publiu ni nūaŋ kúoŋ nthɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao pugu pa nchə̀ɨ. Pɔɔ ghə̄ɨ njəɨ vi nduoŋ Minnwi ghɔ nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ yu noŋ yi tɔgɔ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pɨgəɨ ŋgwa ŋkuoŋ muuŋ ŋkǔnu ghɔ ŋa pugu ni mfāʼo pa ŋgɨ̌nɔ nɛ thɔ ni pugu, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Pugu ni mfɛ ntou pa maoŋ ni pigi, pigi gha ŋgə̄ɨ nu pugu niʼiŋ ŋguoŋ pa maoŋ ŋa a ni mbie ŋa pigi fāʼo nɛ moŋ mitu ŋkhǐ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Trɛi nàoŋ ni ŋga ntɔgɔ, pigi nii mitu ŋkhǐ ŋa a ni ndhɔ Alɛshandria, pi mɛ̄iŋ ni pa “nnwi kəʼɨ” ŋa a ni ndaʼa fɔ moŋ ndɨɨ laoŋ ghɔ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Pigi ni nchəɨŋ laʼataoŋ Shirakushɛ ndaʼa fɔ nɔ trɛi llɛ́.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Llɔ fɔ, pigi nii pie njīŋ ŋgə̄ɨ Regiuŋ. Taʼa llɛ́ gha ntɔgɔ fɨfrəɨ llɔ mbiɛŋ jɛ̄ thɔ nu, a gha mbɔ mbra llɛ́ pigi nchəɨŋ Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Pigi gha nchəɨŋ fɔ nɛ, njəɨ pichəɨ ghaŋ piŋ, pugu chhu ni pigi ŋa pigi pugu laʼa nɔ khwachəɨ llɛ́. Nɛnnɛ, yei ŋkwaŋ haʼaŋ pigi kie nchəɨŋ Roma nɛ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Pa ghaŋ piŋ Roma ni njaʼo ŋkaoŋ yigi, ntaoŋ nthɔ nchəɨŋ moŋ laʼataoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Taŋ Apiu pugu lɨʼɨ yɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Trɛi lɨʼɨ Pe Ndaʼa nɛ, nɔ para nu miŋi. Pɔɔ gha njəɨ vugu, ntōo Minnwi, njùʼɔ yi pɨnɨ nja ŋgū.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Pigi ni ŋga nchəɨŋ Roma, pi mieŋ Pɔɔ ŋa a laʼa təʼɨ vi pugu taʼa shoogɛ ŋa a ni ŋkɛ̄ʼi vi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Trɛi llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ mɛ̄iŋ kɨrɨ pa thishɨ pa Juu moŋ laʼa. Pugu ni ŋga ŋkɨrɨ, a chhu ni pugu ŋa, “Pa lǐŋ paŋ, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ǹdɔ njiʼi nchwīe sheshe nnu mbɨŋ pa ŋgwa pia ki ŋkuoŋ nùʼɔŋ yia nɛ, ndɔ pugu ni nchaʼa a mfɛ nɔ ŋgaŋ chə́ɨŋ Jerushalɛiŋ ni ŋgwa Roma.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Pugu ni ŋga ntou a, ntāʼa nu mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nthɛ ŋa pugu shi ki lɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋa ǹchwīe ŋa a pie ŋa pi fɛ njɔ́ gu vəɨ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Pa ŋgwa Juu ni ŋga ndāa, a yīʼi ŋa ǹdɔ̄gɔ sháʼa a ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaisha, ndɔ ki lɔ mfāʼo pi sheshe nnu nɔ chhu nu thɔ ŋgwa paŋ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 A chwīe yie ŋ̀gɛ̄ vəɨ, ntāʼa nu nɔ yəɨ nu vəɨ pia chrà, ŋa pi krao a ni chɛiŋ nɛiŋ nthɛ pi ŋoŋ ŋa ŋgwa Ishrae fāʼo kwàʼa mbɨŋ yu nɛ.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pi lɔ njiʼi mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ni pigi llɔ Judia nɔ ligi yɔ. Ndɔ paʼa ŋgwa pia ŋa pugu thɔ nu hɛiŋ nɛ lɔ nchrā sheshe nnu ki nchhu sheshe nnu pɨphɨ nthɛ ghɔ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ndɔ pigi khwā nɔ yaʼo nu mbhɔ ghɔ, jɔ nnu ŋa ɔ pīʼi nɛ. Nthɛ ŋa pigi ji ŋa pi chrà pa nnu pɨphɨ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao nthɛ yɛ kɨrɨ ŋa ɔ pɔ fɔ nɛ.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Pugu ni ntigi llɛ́, a gha mbɔ llɛ́ ghɔ ntou yugu thɔ lɨʼɨ haʼaŋ Pɔɔ ni ndaʼa nu nɛ, a tɛrɛ nnu pighɔ ni pugu jɛ̄ ni tutuʼu ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ni fanaoŋ, nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, ŋkaa nu nɔ nōoŋ nu ni pugu llɔ moŋ gɨ́ Mushi pugu pa ŋwaʼaŋlɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pugu piŋ Jishɔ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Pichəɨ ni mbiŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ, paʼa pichəɨ lɔ mbiŋ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, ndōu nu ni noŋ pugu ndɨɨ ŋa Pɔɔ ni ŋkwo chhu yei taʼa nnu nɛ, “Jijwɛ Minnwi ni nchhu shini ndɨɨ ŋa a ni nchhu ni pa tǎa pəɨ ntɔgɔ pi njiŋ njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya nɛ:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Ghə̄ɨ nchhu ni ŋgwa pei ŋa,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 P̂əɨ ji nɛ ŋa lūgu nu yei llɔ mbhɔ Minnwi ghə̄ɨ nɛ mbhɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ, ndɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ shi njwɛrɛ.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Pɔɔ ni ŋga kwo chhu nɛiŋ, ŋgwa Juu pighɔ taoŋ ŋgə̄ɨ nu, ndōu nu ni noŋ pugu.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pɔɔ ni ndaʼa fɔ nɔ paa ŋgaʼo moŋ nda ŋa a ni mbe nu llɔ pìɛŋ yu. A mbiŋ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu thɔ fɔ nɔ yəɨ nu vi nɛ,
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi, nthɔ njɛʼi pa nnu nthɛ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ ni tɨnɨnjuʼɔ ki ŋoŋ lɔ ntāra vi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.