Atos 26
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Agripa chhu ni Pɔɔ ŋa, “A nthɛ ɔ chrà nthɛ noŋ yɔ.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Fùoŋ Agripa, ǹjəɨ noŋ a nɔ mbrɔthɔ nɔ thi nu shhɨ ghɔ shiʼa nɔ taa nu noŋ a shhɨ ghɔ nthɛ ŋguoŋ pa nnu ŋa pa ŋgwa Juu chhu thɔ mu nɛ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Mīʼɛŋ nthɛ ŋa ɔ ya nji nùʼɔŋ pugu pa mindoundou ŋa a pɔ shɨna pa ŋgwa Juu nɛ, nthɛ yie ghɔ, ǹduoŋ ŋa ɔ wɛ̄iŋ njùʼɔ yɔ njwɛrɛ nnu ŋa ǹshi nchhu nɛ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Ŋguoŋ pa ŋgwa Juu ji ŋkwaŋ haʼaŋ ŋki chhɔ chɔmbhi a llɔ nɔ haʼaŋ ŋki pɔ maʼaŋ mikhwa nɛ, llɔ nɔ njɛ̄ yi laʼa pigi ti ŋgə̄ɨ fɛ ni ndɨɨ ŋa ŋki pɔ Jerushalɛiŋ nɛ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Pugu ji nɔ ntaaŋ ndɨɨ nɔ haʼaŋ pugu ŋkhwā nɔ fɨ̄ʼɨ nu, llɔ nɔ njɛ̄ yi, ǹchhɔ chɔmbhi a nɔ taʼa ŋoŋ shɨna pa ŋgwa haʼaŋ pugu ghà nūʼɔŋ kɨ̀na Minnwi yigi tɨtɨnɨ, mbɔ pa ŋgwa Farashi.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Ndwɛ, ǹthi hɛnɛiŋ pi thɔ nshaʼa a nthɛ ŋa ǹūʼɔŋ njùʼɔ a ŋkuoŋ kàʼa ŋa Minnwi ni mfɛ ni pa tǎa pigi nɛ.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Mbɔ yaoŋ ŋa paanchrɔ laʼataoŋ ŋgwa pigi kwāʼa nu nɔ haʼaŋ pugu ghaʼo Minnwi ni taʼanjuʼɔ yugu moŋ tuʼu pugu pa naoŋchɨ nɛ. A chwīe nthɛ kwàʼa yei ŋa m̀fāʼo nɛ ŋa pa ŋgwa Juu pei tigi pa nnu thɔ mu, ma Fùoŋ Agripa.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 A chwīe khɔ a ghaʼa ni pəɨ ŋa pəɨ thi hɛiŋ nɛ nɔ piŋ nu ŋa Minnwi ghà ŋkuʼɔ ni ŋgwa haʼaŋ pugu khu nɛ?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Mmu nduthɔ a ni mbīʼi ŋa m̀fāʼo nɔ chwīe nu ntou nnu nɔ yəɨ nu ŋa kiʼi ligi Jishɔ llɔ Nasharɛ nuʼuŋ ŋgə̄ɨ shhɨ.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Yinɛ nnu ŋa ŋki chwīe Jerushalɛiŋ. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mfɛ njɨ vəɨ paʼa ǹdɔ ŋguʼɔ niʼiŋ ntou pa ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ niʼiŋ chə́ɨŋ, pi ni ŋga njwi vugu, mummu piŋ.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu moŋ ntou ndɨɨ moŋ pa nda luoŋ Minnwi, mbaʼo nu nɔ yəɨ nu ŋa pugu chrā chrà pɨphɨ nthɛ nnu Minnwi. Njùʼɔ a ni mbɨgɨ mbɨŋ pugu ti nchəɨŋ fɨʼɨ ŋa ŋki ghə̄ɨ moŋ pa laʼataoŋ nduoŋ nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ ni pugu.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Nnɛ, mi ni ŋkwe ghrɨ́, pugu pa ŋwaʼaŋlɨ ŋa a nōoŋ ŋa pi fɛ ghrɨ́ vəɨ nɛ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgə̄ɨ nɔ Damashiku ŋguʼɔ nthɛ pi yie ghɔ.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 A gha mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, ma chaapifuoŋ, ŋ̀ga mbɔ shɛndaoŋ ŋgə̄ɨ nu nɛ, njəɨ líʼɛ ŋa a thɛ nchaa minaoŋ llɔ po thɛ ŋgɨ̄ŋ a pigi pa ŋgwa ŋa pigi pugu ni nyīeŋ nu nɛ.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ŋguoŋ yigi gha ŋgū shhɛ, njaʼo yichəɨ ŋggì chhu nu vəɨ moŋ chrà ŋgwa Hibru ŋa, ‘Shɔɔ, Shɔɔ, ɔ thɔ mfɛ ŋgəʼɨ vəɨ ŋa? A lɔ mbwa ŋa ɔ tuŋ kwò yɔ ŋkuoŋ thɔ muuŋ thɨ pɨ̄ga ŋa a tūʼɔ ghɔ ŋgə̄ɨ nu nɔ shhɨ nɛ.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 “Nchhu ŋa, ‘Ɔ pɔ pi gɔ̌, Taathɔ?’
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ndɔ lɔllɔ ntithi ŋkuoŋ kwò mɔ, nthɛ ŋa ǹōoŋ noŋ a vɛ nthɛ yei nnu, ǹchuʼɔ ghɔ nɔ muuŋ fàʼa a. Ɔ shi nshwei pichəɨ pa ŋgwa nduoŋ ni yaoŋ ŋa ɔ yəɨ shiʼa nɛ, pugu pa nnu ŋa ǹshi nōoŋ vɛ nɛ.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Ǹshi ŋkwe ghɔ mbhɔ pa ŋgwa Ishrae pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa ǹshi ntaoŋ ghɔ ni pugu nɛ.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Ɔ shi nchuʼɔ ligi yugu, ŋa pugu kara ntaoŋ moŋ njiŋ nthɔ moŋ líʼɛ, pugu taoŋ moŋ ghrɨ́ Shata nthɔ njəɨ Minnwi, nnɛ ŋa pi līʼɛ phɨ yugu, pugu lɔ mfāʼo shɨ̀na, shɨna ŋgwa pɛ ŋa Minnwi kwo chuʼɔ vugu nɔ ji ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ ŋa pugu fāʼo mbɨŋ mu nɛ.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Nthɛ yie ghɔ, ma Fùoŋ Agripa, ǹshini ndɔ ntɨnɨthɔ ni nnu yei ŋa mi ni njəɨ llɔ po nɛ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ŋki jɛ̄ Damashiku pugu Jerushalɛiŋ ni ŋguoŋ krao ŋgei Judia pugu pa laʼataoŋ nduoŋ, nchīi nu ŋa pugu fāʼo nɔ wuʼɔ nu mbāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nthɔ njiŋ Minnwi, ndɔ nchwīe pa nnu pɛ ŋa a shi nōoŋ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Yei nnu ŋa a ni nchwīe pa Juu pei wɛ̄iŋ a ndɨɨ ŋa ŋki pɔ Nda Minnwi nɛ, mbaʼo nu nɔ jwi nu ma.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Nchəɨŋ shiʼa, a Minnwi ŋa a thɔ ŋgɛ̄rɛ a, ǹthi hɛiŋ shiʼa nɔ shwei nu ni ŋguoŋ ŋgwa, llɔ mbɨŋ pa miŋkwasha ti ŋkuʼɔ nchəɨŋ mbɨŋ pa ŋgwa ndiɛŋ paʼa ndɔ nchhu pi nnu nduoŋ ŋkiɛŋ pa nnu ŋa pa Njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa Mushi ni nchhu ŋa a shi ndɛ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Pugu ni nchhu ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shi ŋguʼɔ njəɨ ŋgəʼɨ, ndɔ mbɔ ju fǔoŋ ŋoŋ nɔ pɨnɨ nu ŋkuʼɔ moŋ gu. A shi nchīi líʼɛ lūgu nu ni ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Nɔ haʼaŋ Pɔɔ thi fɔ nthɔ ntaa nchò yi nɛ, Feshitu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Pɔɔ, ɔ ya mbaa paa ntou yɛʼi yaoŋ chwīe ɔ ŋgū lɨ̀lɨŋ!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ndɔ Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Ǹdɔ njiʼi mbaa paa, ma Feshitu ŋoŋ ndiɛŋ, ǹchrā pi ŋkiɛŋ nnu shini ndɔ mbɔ chrà lɨna.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Ndɔ Fùoŋ Agripa ji nnu pei minthɛ ǹchrā pa nnu pei ghɔ ni tɨnɨnjuʼɔ nthɛ ŋa a ji ŋguoŋ pa nnu pei ghao nthɛ ŋa pi shini ndɔ nchwīe nnu pei pi lə̌ɨŋ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Fùoŋ Agripa, ɔ piŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi? Ǹji ŋa ɔ piŋ.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Agripa khwɛ̄ ŋa, “Moŋ kuo ndɨɨ yei ɔ pīʼi ŋa ɔ shi nchwīe ŋ̀gū Krishitɛŋ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Ki mi shi ndɔ̄gɔ pi kuo ndɨɨ ki ntaaŋ ndɨɨ, luoŋ Minnwi a pɔ ŋa kiʼi a wuʼɔ mbɔ pi gɔ̀, ŋguoŋ ŋgwa pei ŋkaa pugu kara mbɔ nɔ haʼaŋ m̀bɔ nɛ, ŋkiɛŋ chɛiŋ yei ŋa pi krao mbhɔ ma nɔ ghɔ nɛ.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Nnɛ fùoŋ pugu pa Feshitu, ni Benishi pugu pa ŋguoŋ pichəɨ ŋgwa yrɛi shhɛ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Ŋga ŋkwo yīri, nchhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei lɔ njiʼi nchwīe sheshe nnu ŋa a pie ŋa a khu ki pi niʼiŋ vi chə́ɨŋ nɛ.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Agripa chhu ni Feshitu ŋa, “Ndɔ pi kaŋ ni nchuʼɔ ŋoŋ vei mieŋ vi a ghə̄ɨ ndɔ haʼaŋ a kaŋ ni mieŋ ki naa ndɔ̄gɔ sháʼa yi shhɨ Kaisha.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.