Atos 26

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Agripa chhu ni Pɔɔ ŋa, “A nthɛ ɔ chrà nthɛ noŋ yɔ.”
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Fùoŋ Agripa, ǹjəɨ noŋ a nɔ mbrɔthɔ nɔ thi nu shhɨ ghɔ shiʼa nɔ taa nu noŋ a shhɨ ghɔ nthɛ ŋguoŋ pa nnu ŋa pa ŋgwa Juu chhu thɔ mu nɛ.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Mīʼɛŋ nthɛ ŋa ɔ ya nji nùʼɔŋ pugu pa mindoundou ŋa a pɔ shɨna pa ŋgwa Juu nɛ, nthɛ yie ghɔ, ǹduoŋ ŋa ɔ wɛ̄iŋ njùʼɔ yɔ njwɛrɛ nnu ŋa ǹshi nchhu nɛ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Ŋguoŋ pa ŋgwa Juu ji ŋkwaŋ haʼaŋ ŋki chhɔ chɔmbhi a llɔ nɔ haʼaŋ ŋki pɔ maʼaŋ mikhwa nɛ, llɔ nɔ njɛ̄ yi laʼa pigi ti ŋgə̄ɨ fɛ ni ndɨɨ ŋa ŋki pɔ Jerushalɛiŋ nɛ.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Pugu ji nɔ ntaaŋ ndɨɨ nɔ haʼaŋ pugu ŋkhwā nɔ fɨ̄ʼɨ nu, llɔ nɔ njɛ̄ yi, ǹchhɔ chɔmbhi a nɔ taʼa ŋoŋ shɨna pa ŋgwa haʼaŋ pugu ghà nūʼɔŋ kɨ̀na Minnwi yigi tɨtɨnɨ, mbɔ pa ŋgwa Farashi.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ndwɛ, ǹthi hɛnɛiŋ pi thɔ nshaʼa a nthɛ ŋa ǹūʼɔŋ njùʼɔ a ŋkuoŋ kàʼa ŋa Minnwi ni mfɛ ni pa tǎa pigi nɛ.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Mbɔ yaoŋ ŋa paanchrɔ laʼataoŋ ŋgwa pigi kwāʼa nu nɔ haʼaŋ pugu ghaʼo Minnwi ni taʼanjuʼɔ yugu moŋ tuʼu pugu pa naoŋchɨ nɛ. A chwīe nthɛ kwàʼa yei ŋa m̀fāʼo nɛ ŋa pa ŋgwa Juu pei tigi pa nnu thɔ mu, ma Fùoŋ Agripa.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 A chwīe khɔ a ghaʼa ni pəɨ ŋa pəɨ thi hɛiŋ nɛ nɔ piŋ nu ŋa Minnwi ghà ŋkuʼɔ ni ŋgwa haʼaŋ pugu khu nɛ?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Mmu nduthɔ a ni mbīʼi ŋa m̀fāʼo nɔ chwīe nu ntou nnu nɔ yəɨ nu ŋa kiʼi ligi Jishɔ llɔ Nasharɛ nuʼuŋ ŋgə̄ɨ shhɨ.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Yinɛ nnu ŋa ŋki chwīe Jerushalɛiŋ. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mfɛ njɨ vəɨ paʼa ǹdɔ ŋguʼɔ niʼiŋ ntou pa ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ niʼiŋ chə́ɨŋ, pi ni ŋga njwi vugu, mummu piŋ.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu moŋ ntou ndɨɨ moŋ pa nda luoŋ Minnwi, mbaʼo nu nɔ yəɨ nu ŋa pugu chrā chrà pɨphɨ nthɛ nnu Minnwi. Njùʼɔ a ni mbɨgɨ mbɨŋ pugu ti nchəɨŋ fɨʼɨ ŋa ŋki ghə̄ɨ moŋ pa laʼataoŋ nduoŋ nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ ni pugu.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “Nnɛ, mi ni ŋkwe ghrɨ́, pugu pa ŋwaʼaŋlɨ ŋa a nōoŋ ŋa pi fɛ ghrɨ́ vəɨ nɛ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋgə̄ɨ nɔ Damashiku ŋguʼɔ nthɛ pi yie ghɔ.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 A gha mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, ma chaapifuoŋ, ŋ̀ga mbɔ shɛndaoŋ ŋgə̄ɨ nu nɛ, njəɨ líʼɛ ŋa a thɛ nchaa minaoŋ llɔ po thɛ ŋgɨ̄ŋ a pigi pa ŋgwa ŋa pigi pugu ni nyīeŋ nu nɛ.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ŋguoŋ yigi gha ŋgū shhɛ, njaʼo yichəɨ ŋggì chhu nu vəɨ moŋ chrà ŋgwa Hibru ŋa, ‘Shɔɔ, Shɔɔ, ɔ thɔ mfɛ ŋgəʼɨ vəɨ ŋa? A lɔ mbwa ŋa ɔ tuŋ kwò yɔ ŋkuoŋ thɔ muuŋ thɨ pɨ̄ga ŋa a tūʼɔ ghɔ ŋgə̄ɨ nu nɔ shhɨ nɛ.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “Nchhu ŋa, ‘Ɔ pɔ pi gɔ̌, Taathɔ?’
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ndɔ lɔllɔ ntithi ŋkuoŋ kwò mɔ, nthɛ ŋa ǹōoŋ noŋ a vɛ nthɛ yei nnu, ǹchuʼɔ ghɔ nɔ muuŋ fàʼa a. Ɔ shi nshwei pichəɨ pa ŋgwa nduoŋ ni yaoŋ ŋa ɔ yəɨ shiʼa nɛ, pugu pa nnu ŋa ǹshi nōoŋ vɛ nɛ.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Ǹshi ŋkwe ghɔ mbhɔ pa ŋgwa Ishrae pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa ǹshi ntaoŋ ghɔ ni pugu nɛ.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Ɔ shi nchuʼɔ ligi yugu, ŋa pugu kara ntaoŋ moŋ njiŋ nthɔ moŋ líʼɛ, pugu taoŋ moŋ ghrɨ́ Shata nthɔ njəɨ Minnwi, nnɛ ŋa pi līʼɛ phɨ yugu, pugu lɔ mfāʼo shɨ̀na, shɨna ŋgwa pɛ ŋa Minnwi kwo chuʼɔ vugu nɔ ji ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ ŋa pugu fāʼo mbɨŋ mu nɛ.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Nthɛ yie ghɔ, ma Fùoŋ Agripa, ǹshini ndɔ ntɨnɨthɔ ni nnu yei ŋa mi ni njəɨ llɔ po nɛ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ŋki jɛ̄ Damashiku pugu Jerushalɛiŋ ni ŋguoŋ krao ŋgei Judia pugu pa laʼataoŋ nduoŋ, nchīi nu ŋa pugu fāʼo nɔ wuʼɔ nu mbāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nthɔ njiŋ Minnwi, ndɔ nchwīe pa nnu pɛ ŋa a shi nōoŋ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Yei nnu ŋa a ni nchwīe pa Juu pei wɛ̄iŋ a ndɨɨ ŋa ŋki pɔ Nda Minnwi nɛ, mbaʼo nu nɔ jwi nu ma.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Nchəɨŋ shiʼa, a Minnwi ŋa a thɔ ŋgɛ̄rɛ a, ǹthi hɛiŋ shiʼa nɔ shwei nu ni ŋguoŋ ŋgwa, llɔ mbɨŋ pa miŋkwasha ti ŋkuʼɔ nchəɨŋ mbɨŋ pa ŋgwa ndiɛŋ paʼa ndɔ nchhu pi nnu nduoŋ ŋkiɛŋ pa nnu ŋa pa Njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa Mushi ni nchhu ŋa a shi ndɛ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Pugu ni nchhu ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shi ŋguʼɔ njəɨ ŋgəʼɨ, ndɔ mbɔ ju fǔoŋ ŋoŋ nɔ pɨnɨ nu ŋkuʼɔ moŋ gu. A shi nchīi líʼɛ lūgu nu ni ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Nɔ haʼaŋ Pɔɔ thi fɔ nthɔ ntaa nchò yi nɛ, Feshitu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Pɔɔ, ɔ ya mbaa paa ntou yɛʼi yaoŋ chwīe ɔ ŋgū lɨ̀lɨŋ!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Ndɔ Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Ǹdɔ njiʼi mbaa paa, ma Feshitu ŋoŋ ndiɛŋ, ǹchrā pi ŋkiɛŋ nnu shini ndɔ mbɔ chrà lɨna.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Ndɔ Fùoŋ Agripa ji nnu pei minthɛ ǹchrā pa nnu pei ghɔ ni tɨnɨnjuʼɔ nthɛ ŋa a ji ŋguoŋ pa nnu pei ghao nthɛ ŋa pi shini ndɔ nchwīe nnu pei pi lə̌ɨŋ.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Fùoŋ Agripa, ɔ piŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi? Ǹji ŋa ɔ piŋ.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Agripa khwɛ̄ ŋa, “Moŋ kuo ndɨɨ yei ɔ pīʼi ŋa ɔ shi nchwīe ŋ̀gū Krishitɛŋ?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Ki mi shi ndɔ̄gɔ pi kuo ndɨɨ ki ntaaŋ ndɨɨ, luoŋ Minnwi a pɔ ŋa kiʼi a wuʼɔ mbɔ pi gɔ̀, ŋguoŋ ŋgwa pei ŋkaa pugu kara mbɔ nɔ haʼaŋ m̀bɔ nɛ, ŋkiɛŋ chɛiŋ yei ŋa pi krao mbhɔ ma nɔ ghɔ nɛ.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Nnɛ fùoŋ pugu pa Feshitu, ni Benishi pugu pa ŋguoŋ pichəɨ ŋgwa yrɛi shhɛ.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Ŋga ŋkwo yīri, nchhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei lɔ njiʼi nchwīe sheshe nnu ŋa a pie ŋa a khu ki pi niʼiŋ vi chə́ɨŋ nɛ.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Agripa chhu ni Feshitu ŋa, “Ndɔ pi kaŋ ni nchuʼɔ ŋoŋ vei mieŋ vi a ghə̄ɨ ndɔ haʼaŋ a kaŋ ni mieŋ ki naa ndɔ̄gɔ sháʼa yi shhɨ Kaisha.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.