Atos 24
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Tiɛŋ llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ mbɔ Anania shwiʼi pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni taʼa ŋoŋ ŋa a shi nchrā nɔ lɨʼɨ yugu, ligi yi pɔ Tetulu. Pugu fɨ̄ʼɨ nnu ŋa pugu wɛ̄iŋ Pɔɔ nɔ nɛ ni Feli ŋoŋ ndiɛŋ.
1 Cinco dias depois, desceu o sumo sacerdote Ananias com alguns anciãos e Tertulo, advogado. Compareceram eles ante o governador para acusar Paulo.
2 Pi ni ŋga mɛ̄iŋ Pɔɔ a nii nda, Tetulu jɛ̄ nthɔ ntigi pa nnu thɔ yu, nchhu nu ŋa,
2 Este foi citado e Tertulo começou a acusá-lo nestes termos: Graças a ti nós gozamos de paz, e pela tua providência se têm corrigido muitos abusos em nossa nação.
3 moŋ ŋguoŋ shɛndaoŋ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao, pigi piŋ ŋguoŋ nnu pighɔ ni ntou tōo nu vɛ, ma Feli ŋoŋ ndiɛŋ.
3 Nós o reconhecemos em todo o tempo e lugar, excelentíssimo Félix, com toda a gratidão.
4 Ndɔ nɔ mieŋ nu ki lɔ nuʼuŋ njwi ndɨɨ yɔ, ǹdɨ̄gəɨ ghɔ moŋ pwanjuʼɔ yɔ ŋa ɔ yaʼo vigi nɔ kuo ndɨɨ.
4 Mas, para não te enfadar por mais tempo, rogo-te que, na tua bondade, nos ouças por um momento.
5 Pigi yəɨ ŋa ŋoŋ vei ya mbɔ pi ŋkiɛŋ ŋgaŋ ndàŋ, a thɔ ni minduoŋnduoŋ shɨna pa Juu moŋ ŋguoŋ mbhi ghao, mbɔ nthishɨ pa ŋgwa kɨrɨ yɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Nashariŋ nɛ.
5 Encontramos este homem, uma peste, um indivíduo que fomenta discórdia entre os judeus no mundo inteiro. É um dos líderes da seita dos nazarenos.
6 A ni ntāʼa nu mfuo Nda Minnwi, pigi wɛ̄iŋ vi. [Pigi kaŋ ni nshāʼa vi ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ yigi chhu nɛ,
6 Tentou mesmo profanar o templo. Nós, porém, o prendemos.
7 ndɔ Lishia mbɔ nthishɨ pa taathɔ pa shoogɛ thɔ ni ghrɨ́ ŋkwe vi mbhɔ pigi ŋgə̄ɨ ni ju,
7 {Quisemos julgá-lo segundo a nossa lei, mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou das mãos com grande violência, ordenando que os seus acusadores comparecessem diante de ti.}
8 nchhu nu ni pa ŋgwa ŋa pugu ni ntigi nnu thɔ yu nɛ ŋa pugu thɔ shhɨ ghɔ.] Ɔ shi ŋga ntou vi ni noŋ yɔ, kaŋ ɔ shi nji ŋguoŋ pa nnu ŋa pigi wɛ̄iŋ vi nɔ nɛ mbhɔ yu.”
8 Tu mesmo, interrogando-o, poderás verificar todas essas coisas de que nós o acusamos.
9 Pa ŋgwa Juu nii moŋ ghɔ ŋkaa pugu, nchhu nu ŋa ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ pi wɛ̄iŋ vi nɔ nɛ nnu shini.
9 Os judeus apoiaram o advogado, confirmando que as coisas de fato eram assim.
10 Feli mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa nōoŋ ni mbhɔ yi ŋa Pɔɔ chrà. Pɔɔ chhu ŋa, “Ǹji ŋa ɔ kwo shaʼa laʼataoŋ yei nɔ ntou ŋgaʼo. Nthɛ yie ghɔ, m̀fāʼo pwatua nɔ taa nu nchò a shhɨ ghɔ.
10 Depois disso, a um sinal do governador, Paulo respondeu: Sabendo eu que há muitos anos és governador desta nação, é com confiança que farei a minha defesa.
11 Nɔ haʼaŋ ɔ nthɛ ɔ yəɨ ni noŋ yɔ nɛ, a lɔ njiʼi ntɔgɔ paanchrɔ llɛ́ nɔ haʼaŋ ŋki kuʼɔ Jerushalɛiŋ lɨʼɨ ghaʼo Minnwi.
11 Podes verificar que não há mais de doze dias que eu subi a Jerusalém para fazer minhas devoções.
12 Pa Juu shi ki lɔ njəɨ nthɔ ndōu nu pigi shesheŋoŋ ki niʼiŋ puŋ ŋgwa moŋ Nda Minnwi ti mfɛ pi ni mooŋ sheshe nda luoŋ Minnwi, ki pi moŋ laʼa.
12 Não me acharam disputando com alguém, nem amotinando o povo, quer no templo, quer nas sinagogas, ou na cidade.
13 Ndɔ minthɛ paʼa pugu lɔ nōoŋ vɛ ŋa nnu ŋa pugu tigi nu thɔ mu nɛ nnu shini.
13 Nem tampouco te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 “Ndɔ m̀biŋ yei vɛ, ŋa ŋ̀ga ŋgaʼo Minnwi pa ŋkhu tǎa pigi njōu pi njiŋ Shɛndaoŋ ŋa pugu chhu ŋa a lɔ kāʼo nɛ. Ndɔ m̀bɨnɨ mbiŋ ŋa ŋguoŋ yaoŋ ŋa pi nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ Mushi pugu pa yi njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ, yi ndɨndɨ.
14 Reconheço na tua presença que, segundo a doutrina que eles chamam de sectária, sirvo a Deus de nossos pais, crendo em todas as coisas que estão escritas na lei e nos profetas.
15 M̀fāʼo kwàʼa mbɨŋ Minnwi ŋa pugu ŋkaa pugu fāʼo nɛ, ŋa ŋguoŋ ŋgwa ghao, ŋgwa shiʼi pugu pa pi pɨphɨ shi ndɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu.
15 Tenho esperança em Deus, como também eles esperam, de que há de haver a ressurreição dos justos e dos pecadores.
16 Nɛnnɛ, ŋ̀ga mbaʼo ŋa ŋgaŋthɔ a pɔ yi shishie shhɨ Minnwi pugu pa ŋgwamishua.
16 Por isso, procuro ter sempre sem mácula a minha consciência diante de Deus e dos homens.
17 “Mi ni ŋga ŋkwo pɔ mbhi nɔ ntou ŋgaʼo, mbɨnɨ mbɨ̄nɨ laʼa pigi nɔ ghɛ̄rɛ nu ŋgwa paŋ ni mbɨŋ ndɔ mbɨnɨ fɛʼiŋgiɛŋ ni Minnwi.
17 Depois de muitos anos {de ausência} vim trazer à minha nação esmolas e oferendas {rituais}.
18 A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa ŋki thɔ nchwīe nnu pei Nda Minnwi nɛ, ndɨɨ ŋa ŋki kwo mīʼɛŋ nùʼɔŋ ŋa pi ghà nchwīe nɔ pɔ nu yi taoŋtaoŋ nɛ, ŋa pugu ni njəɨ a. Pigi pa yú ŋgwa shini ndɔ mbɔ kaʼa, ndɔ paʼa minduoŋnduoŋ lɔ mbɔ.
18 Nesta ocasião, acharam-me no templo, depois de uma purificação, sem aglomeração e sem tumulto.
19 Ndɔ pichəɨ pa ŋgwa Juu llɔ Eshia ni mbɔ fɔ ŋkaa pugu, a pie ŋa pugu thɔ ŋkaa pugu nɔ fɨ̄ʼɨ nu sheshe nnu ŋa ǹchwīe ki a lɔ ŋkāʼo nɛ.
19 Viram-me ali uns judeus vindos da Ásia, e estes é que deviam comparecer diante de ti e me acusar, se tivessem alguma queixa contra mim.
20 Ndāa nɛnnɛ nɛ, pei ŋgwa ŋa pugu pɔ hɛiŋ nɛ fɨ̄ʼɨ nɛ nnu ŋa ŋki chwīe ki a lɔ ŋkāʼo ndɨɨ ŋa ŋki thi shhɨ pa kúŋ nɛ,
20 Ou digam estes aqui que crime terão achado em mim, quando eu compareci diante do Grande Conselho.
21 ŋkiɛŋ yei taʼa nnu ŋa ŋki paʼo ŋgòu nɔ ndɨɨ ŋa ŋki thi shɨna pugu nɛ, ‘Ǹthi sháʼa nɛ shiʼa shhɨ pəɨ nthɛ ŋa m̀biŋ ŋa ŋgwa ghà ŋga ŋkhu, shi mbɨnɨ ŋkuʼɔ.’ ”
21 A não ser esta única frase que proferi em voz alta no meio deles: Por causa da ressurreição dos mortos é que sou julgado hoje diante de vós!
22 Ndɔ Feli ŋa a ni nja nji pa nnu nthɛ nnu Shɛndaoŋ shiʼi nɛ, chi sháʼa mfɛ shhɨ, nchhu ŋa, “Ndɨɨ ŋa Lishia mbɔ taathɔ pa shoogɛ shi nchəɨŋ nɛ, ǹdūgwi sháʼa yɔ.”
22 Félix conhecia bem esta religião e, adiando a questão, disse: Quando descer o tribuno Lísias, então examinarei a fundo a vossa questão.
23 Nɛnnɛ a fɛ gɨ́ ni nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a chhɔ ŋkɛ̄ʼi vi, ndɔ mfɛ shɨ̀na ghɔ nɔ haʼaŋ minthɛ pa shuoŋ pi thɔ ŋgɛ̄rɛ vi ki lɔ mfāʼo kɨʼɨŋgɨnɨ nɛ.
23 Ordenou ao centurião que o guardasse e o tratasse com brandura, sem proibir que os seus o servissem.
24 Pichəɨ pa llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ Feli thɔ pugu ŋgwɛ vi, ligi yi pɔ Drushila, mbɔ ŋoŋ Juu, nchhu pi thɔ ni Pɔɔ, a ywɛrɛ ŋkwaŋ haʼaŋ Pɔɔ thɔ nchrā nu nthɛ nnu piŋ mbɨŋ Jishɔ Krishto nɛ.
24 Passados que foram alguns dias, veio Félix com sua mulher Drusila, que era judia. Chamou Paulo e ouvia-o falar da fé em Jesus Cristo.
25 Nɔ haʼaŋ Pɔɔ ni nchrā nu ŋkuoŋ pa nnu ndɨndɨ, pa nnu wɛ̄iŋ nu noŋ pugu pa llɛmbhi sháʼa ŋa a thɔ nu nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ Feli a chhu ghɔ ŋa, “Ɔ nthɛ ɔ ghə̄ɨ ndwɛ, ǹshi mbɨnɨ mɛ̄iŋ ghɔ ndɨɨ ŋa m̀fāʼo shɨ̀na nɛ.”
25 Mas, como Paulo lhe falasse sobre a justiça, a castidade e o juízo futuro, Félix, todo atemorizado, disse-lhe: Por ora, podes retirar-te. Na primeira ocasião, chamar-te-ei.
26 Wuʼɔ moŋ ndɨɨ ghɔ, a kwāʼa nu ŋa Pɔɔ shi mfɛ mbɨŋ ghɔ, nthɛ yie ghɔ, a thɔ mɛ̄iŋ vi ŋgɛŋgɛ pugu yu chrā nu.
26 Esperava outrossim, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse algum dinheiro, pelo que o mandava chamar com freqüência e se entretinha com ele.
27 Paa ŋgaʼo ni ŋga ntɔgɔ, Pokiu Feshitu lɔ̄gɔ lɨʼɨ Feli. Feli ni ntāʼa nu nōoŋ pwapuŋ ni pa Juu, nnɛ, mieŋ Pɔɔ moŋ chə́ɨŋ.
27 Decorridos dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo. Querendo, porém, agradar aos judeus, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.