Atos 24
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ACF
1 Tiɛŋ llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ mbɔ Anania shwiʼi pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni taʼa ŋoŋ ŋa a shi nchrā nɔ lɨʼɨ yugu, ligi yi pɔ Tetulu. Pugu fɨ̄ʼɨ nnu ŋa pugu wɛ̄iŋ Pɔɔ nɔ nɛ ni Feli ŋoŋ ndiɛŋ.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Pi ni ŋga mɛ̄iŋ Pɔɔ a nii nda, Tetulu jɛ̄ nthɔ ntigi pa nnu thɔ yu, nchhu nu ŋa,
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 moŋ ŋguoŋ shɛndaoŋ moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao, pigi piŋ ŋguoŋ nnu pighɔ ni ntou tōo nu vɛ, ma Feli ŋoŋ ndiɛŋ.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Ndɔ nɔ mieŋ nu ki lɔ nuʼuŋ njwi ndɨɨ yɔ, ǹdɨ̄gəɨ ghɔ moŋ pwanjuʼɔ yɔ ŋa ɔ yaʼo vigi nɔ kuo ndɨɨ.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Pigi yəɨ ŋa ŋoŋ vei ya mbɔ pi ŋkiɛŋ ŋgaŋ ndàŋ, a thɔ ni minduoŋnduoŋ shɨna pa Juu moŋ ŋguoŋ mbhi ghao, mbɔ nthishɨ pa ŋgwa kɨrɨ yɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Nashariŋ nɛ.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 A ni ntāʼa nu mfuo Nda Minnwi, pigi wɛ̄iŋ vi. [Pigi kaŋ ni nshāʼa vi ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ yigi chhu nɛ,
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 ndɔ Lishia mbɔ nthishɨ pa taathɔ pa shoogɛ thɔ ni ghrɨ́ ŋkwe vi mbhɔ pigi ŋgə̄ɨ ni ju,
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 nchhu nu ni pa ŋgwa ŋa pugu ni ntigi nnu thɔ yu nɛ ŋa pugu thɔ shhɨ ghɔ.] Ɔ shi ŋga ntou vi ni noŋ yɔ, kaŋ ɔ shi nji ŋguoŋ pa nnu ŋa pigi wɛ̄iŋ vi nɔ nɛ mbhɔ yu.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Pa ŋgwa Juu nii moŋ ghɔ ŋkaa pugu, nchhu nu ŋa ŋguoŋ pa nnu haʼaŋ pi wɛ̄iŋ vi nɔ nɛ nnu shini.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Feli mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa nōoŋ ni mbhɔ yi ŋa Pɔɔ chrà. Pɔɔ chhu ŋa, “Ǹji ŋa ɔ kwo shaʼa laʼataoŋ yei nɔ ntou ŋgaʼo. Nthɛ yie ghɔ, m̀fāʼo pwatua nɔ taa nu nchò a shhɨ ghɔ.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Nɔ haʼaŋ ɔ nthɛ ɔ yəɨ ni noŋ yɔ nɛ, a lɔ njiʼi ntɔgɔ paanchrɔ llɛ́ nɔ haʼaŋ ŋki kuʼɔ Jerushalɛiŋ lɨʼɨ ghaʼo Minnwi.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Pa Juu shi ki lɔ njəɨ nthɔ ndōu nu pigi shesheŋoŋ ki niʼiŋ puŋ ŋgwa moŋ Nda Minnwi ti mfɛ pi ni mooŋ sheshe nda luoŋ Minnwi, ki pi moŋ laʼa.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Ndɔ minthɛ paʼa pugu lɔ nōoŋ vɛ ŋa nnu ŋa pugu tigi nu thɔ mu nɛ nnu shini.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 “Ndɔ m̀biŋ yei vɛ, ŋa ŋ̀ga ŋgaʼo Minnwi pa ŋkhu tǎa pigi njōu pi njiŋ Shɛndaoŋ ŋa pugu chhu ŋa a lɔ kāʼo nɛ. Ndɔ m̀bɨnɨ mbiŋ ŋa ŋguoŋ yaoŋ ŋa pi nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ Mushi pugu pa yi njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ, yi ndɨndɨ.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 M̀fāʼo kwàʼa mbɨŋ Minnwi ŋa pugu ŋkaa pugu fāʼo nɛ, ŋa ŋguoŋ ŋgwa ghao, ŋgwa shiʼi pugu pa pi pɨphɨ shi ndɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Nɛnnɛ, ŋ̀ga mbaʼo ŋa ŋgaŋthɔ a pɔ yi shishie shhɨ Minnwi pugu pa ŋgwamishua.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “Mi ni ŋga ŋkwo pɔ mbhi nɔ ntou ŋgaʼo, mbɨnɨ mbɨ̄nɨ laʼa pigi nɔ ghɛ̄rɛ nu ŋgwa paŋ ni mbɨŋ ndɔ mbɨnɨ fɛʼiŋgiɛŋ ni Minnwi.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa ŋki thɔ nchwīe nnu pei Nda Minnwi nɛ, ndɨɨ ŋa ŋki kwo mīʼɛŋ nùʼɔŋ ŋa pi ghà nchwīe nɔ pɔ nu yi taoŋtaoŋ nɛ, ŋa pugu ni njəɨ a. Pigi pa yú ŋgwa shini ndɔ mbɔ kaʼa, ndɔ paʼa minduoŋnduoŋ lɔ mbɔ.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ndɔ pichəɨ pa ŋgwa Juu llɔ Eshia ni mbɔ fɔ ŋkaa pugu, a pie ŋa pugu thɔ ŋkaa pugu nɔ fɨ̄ʼɨ nu sheshe nnu ŋa ǹchwīe ki a lɔ ŋkāʼo nɛ.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Ndāa nɛnnɛ nɛ, pei ŋgwa ŋa pugu pɔ hɛiŋ nɛ fɨ̄ʼɨ nɛ nnu ŋa ŋki chwīe ki a lɔ ŋkāʼo ndɨɨ ŋa ŋki thi shhɨ pa kúŋ nɛ,
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 ŋkiɛŋ yei taʼa nnu ŋa ŋki paʼo ŋgòu nɔ ndɨɨ ŋa ŋki thi shɨna pugu nɛ, ‘Ǹthi sháʼa nɛ shiʼa shhɨ pəɨ nthɛ ŋa m̀biŋ ŋa ŋgwa ghà ŋga ŋkhu, shi mbɨnɨ ŋkuʼɔ.’ ”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Ndɔ Feli ŋa a ni nja nji pa nnu nthɛ nnu Shɛndaoŋ shiʼi nɛ, chi sháʼa mfɛ shhɨ, nchhu ŋa, “Ndɨɨ ŋa Lishia mbɔ taathɔ pa shoogɛ shi nchəɨŋ nɛ, ǹdūgwi sháʼa yɔ.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Nɛnnɛ a fɛ gɨ́ ni nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a chhɔ ŋkɛ̄ʼi vi, ndɔ mfɛ shɨ̀na ghɔ nɔ haʼaŋ minthɛ pa shuoŋ pi thɔ ŋgɛ̄rɛ vi ki lɔ mfāʼo kɨʼɨŋgɨnɨ nɛ.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Pichəɨ pa llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ Feli thɔ pugu ŋgwɛ vi, ligi yi pɔ Drushila, mbɔ ŋoŋ Juu, nchhu pi thɔ ni Pɔɔ, a ywɛrɛ ŋkwaŋ haʼaŋ Pɔɔ thɔ nchrā nu nthɛ nnu piŋ mbɨŋ Jishɔ Krishto nɛ.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Nɔ haʼaŋ Pɔɔ ni nchrā nu ŋkuoŋ pa nnu ndɨndɨ, pa nnu wɛ̄iŋ nu noŋ pugu pa llɛmbhi sháʼa ŋa a thɔ nu nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ Feli a chhu ghɔ ŋa, “Ɔ nthɛ ɔ ghə̄ɨ ndwɛ, ǹshi mbɨnɨ mɛ̄iŋ ghɔ ndɨɨ ŋa m̀fāʼo shɨ̀na nɛ.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Wuʼɔ moŋ ndɨɨ ghɔ, a kwāʼa nu ŋa Pɔɔ shi mfɛ mbɨŋ ghɔ, nthɛ yie ghɔ, a thɔ mɛ̄iŋ vi ŋgɛŋgɛ pugu yu chrā nu.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Paa ŋgaʼo ni ŋga ntɔgɔ, Pokiu Feshitu lɔ̄gɔ lɨʼɨ Feli. Feli ni ntāʼa nu nōoŋ pwapuŋ ni pa Juu, nnɛ, mieŋ Pɔɔ moŋ chə́ɨŋ.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.