Atos 23

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɔɔ chaoŋ ligi yi mbɨŋ pa kúŋ nchhu ŋa, “Lǐŋ paŋ, ŋgaŋthɔ a lɔ njiʼi ŋkhu moŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ǹchhɔ chɔmbhi a shhɨ Minnwi ti nthɔ nchəɨŋ shiʼa nɛ.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ mbɔ Anania fɛ gɨ́ ni ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi mbara yəɨ Pɔɔ nɛ ŋa pugu chrə̄ɨ lrì thɔ Pɔɔ.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Nɛnnɛ, Pɔɔ chhu ghɔ ŋa, “Minnwi shi nchrə̄ɨ ghɔ ŋkaa ghɔ, ma ŋgaŋ mbe vei. Ɔ chhɔ hɛnɛ nɔ shaʼa nu ma ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ chhu nɛ, ndɔ mbəʼɨ gɨ́ ghɔ ŋkaa ghɔ nɔ chhu nu ŋa pi chrə̄ɨ a?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi yəɨ Pɔɔ nɛ chhu ŋa, “Ɔ kie nɛiŋ ŋgwɛʼi taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Lǐŋ paŋ ǹshini ndɔ nji ŋa a taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa kiʼi nchrā nnu pɨphɨ nthɛ ghaŋ shaʼa ŋgwa pəɨ.”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Ndɔ Pɔɔ ni ŋga njəɨ ŋa taʼa ghrà kɨrɨ ghɔ pa ŋgwa Shadushi yichəɨ taʼa pɔ Farashi, a paʼo ŋgòu nda pa kúŋ ŋa, “Lǐŋ paŋ, mi ŋoŋ Farashi, a phi ŋoŋ Farashi mbhi a. Pi shaʼa a hɛiŋ shiʼa nthɛ ŋa ǹjwɛrɛ nu ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa ŋgwa ŋa pugu ŋkhu nɛ shi mbɨnɨ ŋkuʼɔ.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 A ni ŋga nchhu yei nnu, mindoundou gū shɨna pa ŋgwa Farashi pugu pa ŋgwa Shadushi, kɨrɨ ghɔ shɨna ntaoŋ nduoŋnduoŋ.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Nthɛ ŋa pa ŋgwa Shadushi ghà nchhu ŋa ŋoŋ shiʼa ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ, paʼa pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi lɔ mbɔ, ndɔ paʼa pa Jijwɛ lɔ mbɔ, ndɔ ŋgwa Farashi piŋ ŋguoŋ pa nnu pei ghao.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Mmɛ yɔ̀yɔnɔ mūʼuŋ, pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ŋa pugu ni mbɔ moŋ taʼa ghrà pugu pa ŋgwa Farashi nɛ tithi ndōu nu ŋa, “Pigi lɔ njəɨ fàŋ ŋoŋ vei, pəɨ ji nɛiŋ ŋa yichəɨ jijwɛ, ki ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrà ghɔ?”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Minduoŋnduoŋ ghɔ ni ŋga nchəɨŋ móŋoŋ, taathɔ pa shoogɛ pighɔ pɔgɔ ŋa pi shi nshāa Pɔɔ prapra, mfɛ gɨ́ ni pa shoogɛ ŋa pugu shwiʼi mfuʼu vi ni ghrɨ́ shɨna ŋgwa pighɔ nthɔ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Tuʼu gha shini, Taathɔ thi yəɨ yu nchhu ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chīi ligi a Jerushalɛiŋ nɛ, a wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ shi nchīi moŋ laʼataoŋ Roma nɛ.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pichəɨ pa ŋgwa Juu nyiaŋ ntáŋ, ŋgwrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pugu njɨ yaoŋ, ki nnu sheshe yaoŋ, kaŋ a nɛ pugu jwi Pɔɔ.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ŋgwa ŋa pugu ni nyiaŋ ntáŋ ghɔ nɛ ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ yugu.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ nchhu ŋa, “Pigi wrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pigi jɨ sheshe yaoŋ ti nuʼuŋ njwi Pɔɔ.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ pa pichəɨ pa kúŋ taoŋ ŋkɨ̀nɨ ni taathɔ pa shoogɛ Roma ŋa a taoŋ Pɔɔ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu ntou pi mooŋ nnu ghɔ shiʼi nɔ ji nu pa nnu nthɛ vi. Pigi kwo pīri noŋ yigi nɔ jwi nu vi ŋkaoŋ a maa ndɔ nchəɨŋ hɛiŋ.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ndɔ muuŋ mimbia mbɔ muuŋ ndǐŋ Pɔɔ yi miŋgwɛ ni njaʼo ntáŋ yei, ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ nshwei Pɔɔ nɔ ghɔ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Nɛnnɛ, Pɔɔ mɛ̄iŋ taʼa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ nchhu ghɔ ŋa, “Lɔ̄gɔ muuŋ vei ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ shhɨ taathɔ pa shoogɛ nthɛ ŋa a fāʼo nnu nɔ chhu nu ghɔ.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Nɛnnɛ, nthishɨ ghɔ lɔ̄gɔ vi pugu yu ghə̄ɨ njəɨ taathɔ pa shoogɛ nchhu ŋa, “Pɔɔ, yichəɨ taʼa ŋgaŋ chə́ɨŋ, mɛ̄iŋ a nchhu vəɨ ŋa ǹdɔ̄gɔ muuŋ vei nthɔ njəɨ ghɔ nɔ, nthɛ ŋa a fāʼo nnu nɔ chhu nu vɛ.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ wɛ̄iŋ mbhɔ yi pugu yu ghə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ, a pie vi njiŋnjiŋ ŋa, “Nnu ŋa ɔ tāʼa nu nchhu vəɨ nɛ pɔ pi khɔ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, “Pa Juu taaŋ ŋa pugu shi nchhu vɛ ŋa ɔ taoŋ Pɔɔ ni pa kúŋ yua nɔ haʼaŋ pugu tāʼa nu ntou vi tou nji pa nnu nthɛ vi shishiʼi.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Ndɔ kiʼi njaʼo nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nthɛ ŋa pugu tɔgɔ khwɛ wuŋ yugu ŋa pugu kwo taaŋ ti ŋgwrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pugu jɨ ki nnu sheshe yaoŋ ki lɔ naa njwi vi, ŋkwo lɛrɛ nthɔ njwɛrɛ vi. Ti ndwɛ, pugu kwo pīri noŋ yugu nthɔ njwɛrɛ khwɛ̀ pi mbhɔ ghɔ.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Nɛnnɛ, taathɔ pa shoogɛ chhu ni muuŋ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ ni vhi ndɔ mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa, “Kiʼi nchwīe shesheŋoŋ ji ŋa ɔ kwo chhu nnu yei vəɨ.”
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ mɛ̄iŋ paa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ nchhu ŋa, “Pəɨ pīri paa ŋkɨɨ pa shoogɛ nɔ ghə̄ɨ nu Kaisharia pəɨ pa khwachəɨ wuŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ni minyieŋləɨ pugu pa paa ŋkɨɨ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ni khwǎ, mbīri nɔ llɔ nu moŋ ndipuʼu minaoŋ ni tuʼu.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Fɛ pichəɨ pa ŋkwɛ́iŋ ni Pɔɔ a kuʼɔ pəɨ ghə̄ɨ ni ju mfɛ vi ni Feli, mbɔ mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa shiʼi, ki kàʼa lɔ ŋkēe vi.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ, nchhu nu ŋa,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ŋwaʼaŋlɨ yei nāʼaŋ mmu Klaudiu Lishia vɛ, ma Feli ŋoŋ ndiɛŋ, ǹchrā vɛ.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Pa ŋgwa Juu ni ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vei ntāʼa nu njwi vi. Ŋ̀ga nthɔ mbara vi pigi pa shoogɛ ŋkwe vi, njaʼo ŋa a pɔ pi ŋoŋ laʼataoŋ Roma.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ŋki tāʼa nu nji nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ nɛ, nɛnnɛ, ŋ̀gə̄ɨ ni ju nda pa kúŋ pugu.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ŋki gha ntāʼa, njəɨ ŋa pa nnu haʼaŋ pi ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ lɔ mbɔ pa nnu haʼaŋ a nthɛ pi jwi vi, ki niʼiŋ vi chə́ɨŋ nɔ ghɔ, pa nnu pighɔ pɔ pi ŋkuoŋ pa pie nthɛ nnu gɨ́ yugu.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Pi ni ŋga ntūgu vəɨ ŋa pi thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi, ǹtaoŋ vi vɛ taʼa ŋgɛ, mfɛ gɨ́ ni ŋgwa haʼaŋ pugu wɛ̄iŋ vi nɛ ŋa pugu shwei nnu haʼaŋ pugu wɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ vɛ.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Nɛnnɛ, pa shoogɛ lɔ̄gɔ Pɔɔ wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pi ni mfɛ gɨ́ ni pugu nɛ, ŋgə̄ɨ ni ju ti nchəɨŋ Antipatri ni tuʼu.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Mbhi gha ndaŋ pugu pɨ̄nɨ lɨʼɨ haʼaŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ghà nchhɔ nɛ, mieŋ vi pugu pa ghaŋ Minyieŋləɨ ŋa pugu pugu ghə̄ɨ kaʼa.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Kaisharia, mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ ni Feli mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mbɨnɨ nchaʼa Pɔɔ mfɛ mbhɔ yu.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Feli mɛ̄iŋ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ mbie vi ŋa a llɔ moŋ yəɨ lɨʼɨ, ŋga njaʼo ŋa a llɔ pi Shilishia,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 a chhu ghɔ ŋa, “Ǹshi njaʼo chrà yɔ ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu wɛ̄iŋ ghɔ thɔ nɛ.” Nɛnnɛ, mfɛ gɨ́ ŋa pi chhɔ ŋkɛ̄ʼi Pɔɔ ntuʼɔ fùoŋ Hɛrɔ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.