Atos 23
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Pɔɔ chaoŋ ligi yi mbɨŋ pa kúŋ nchhu ŋa, “Lǐŋ paŋ, ŋgaŋthɔ a lɔ njiʼi ŋkhu moŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ǹchhɔ chɔmbhi a shhɨ Minnwi ti nthɔ nchəɨŋ shiʼa nɛ.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ mbɔ Anania fɛ gɨ́ ni ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi mbara yəɨ Pɔɔ nɛ ŋa pugu chrə̄ɨ lrì thɔ Pɔɔ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Nɛnnɛ, Pɔɔ chhu ghɔ ŋa, “Minnwi shi nchrə̄ɨ ghɔ ŋkaa ghɔ, ma ŋgaŋ mbe vei. Ɔ chhɔ hɛnɛ nɔ shaʼa nu ma ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ chhu nɛ, ndɔ mbəʼɨ gɨ́ ghɔ ŋkaa ghɔ nɔ chhu nu ŋa pi chrə̄ɨ a?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi yəɨ Pɔɔ nɛ chhu ŋa, “Ɔ kie nɛiŋ ŋgwɛʼi taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Lǐŋ paŋ ǹshini ndɔ nji ŋa a taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa kiʼi nchrā nnu pɨphɨ nthɛ ghaŋ shaʼa ŋgwa pəɨ.”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ndɔ Pɔɔ ni ŋga njəɨ ŋa taʼa ghrà kɨrɨ ghɔ pa ŋgwa Shadushi yichəɨ taʼa pɔ Farashi, a paʼo ŋgòu nda pa kúŋ ŋa, “Lǐŋ paŋ, mi ŋoŋ Farashi, a phi ŋoŋ Farashi mbhi a. Pi shaʼa a hɛiŋ shiʼa nthɛ ŋa ǹjwɛrɛ nu ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa ŋgwa ŋa pugu ŋkhu nɛ shi mbɨnɨ ŋkuʼɔ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 A ni ŋga nchhu yei nnu, mindoundou gū shɨna pa ŋgwa Farashi pugu pa ŋgwa Shadushi, kɨrɨ ghɔ shɨna ntaoŋ nduoŋnduoŋ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Nthɛ ŋa pa ŋgwa Shadushi ghà nchhu ŋa ŋoŋ shiʼa ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ, paʼa pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi lɔ mbɔ, ndɔ paʼa pa Jijwɛ lɔ mbɔ, ndɔ ŋgwa Farashi piŋ ŋguoŋ pa nnu pei ghao.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Mmɛ yɔ̀yɔnɔ mūʼuŋ, pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ŋa pugu ni mbɔ moŋ taʼa ghrà pugu pa ŋgwa Farashi nɛ tithi ndōu nu ŋa, “Pigi lɔ njəɨ fàŋ ŋoŋ vei, pəɨ ji nɛiŋ ŋa yichəɨ jijwɛ, ki ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrà ghɔ?”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Minduoŋnduoŋ ghɔ ni ŋga nchəɨŋ móŋoŋ, taathɔ pa shoogɛ pighɔ pɔgɔ ŋa pi shi nshāa Pɔɔ prapra, mfɛ gɨ́ ni pa shoogɛ ŋa pugu shwiʼi mfuʼu vi ni ghrɨ́ shɨna ŋgwa pighɔ nthɔ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Tuʼu gha shini, Taathɔ thi yəɨ yu nchhu ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chīi ligi a Jerushalɛiŋ nɛ, a wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ shi nchīi moŋ laʼataoŋ Roma nɛ.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pichəɨ pa ŋgwa Juu nyiaŋ ntáŋ, ŋgwrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pugu njɨ yaoŋ, ki nnu sheshe yaoŋ, kaŋ a nɛ pugu jwi Pɔɔ.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ŋgwa ŋa pugu ni nyiaŋ ntáŋ ghɔ nɛ ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ yugu.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ nchhu ŋa, “Pigi wrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pigi jɨ sheshe yaoŋ ti nuʼuŋ njwi Pɔɔ.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ pa pichəɨ pa kúŋ taoŋ ŋkɨ̀nɨ ni taathɔ pa shoogɛ Roma ŋa a taoŋ Pɔɔ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu ntou pi mooŋ nnu ghɔ shiʼi nɔ ji nu pa nnu nthɛ vi. Pigi kwo pīri noŋ yigi nɔ jwi nu vi ŋkaoŋ a maa ndɔ nchəɨŋ hɛiŋ.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Ndɔ muuŋ mimbia mbɔ muuŋ ndǐŋ Pɔɔ yi miŋgwɛ ni njaʼo ntáŋ yei, ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ nshwei Pɔɔ nɔ ghɔ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Nɛnnɛ, Pɔɔ mɛ̄iŋ taʼa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ nchhu ghɔ ŋa, “Lɔ̄gɔ muuŋ vei ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ shhɨ taathɔ pa shoogɛ nthɛ ŋa a fāʼo nnu nɔ chhu nu ghɔ.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nɛnnɛ, nthishɨ ghɔ lɔ̄gɔ vi pugu yu ghə̄ɨ njəɨ taathɔ pa shoogɛ nchhu ŋa, “Pɔɔ, yichəɨ taʼa ŋgaŋ chə́ɨŋ, mɛ̄iŋ a nchhu vəɨ ŋa ǹdɔ̄gɔ muuŋ vei nthɔ njəɨ ghɔ nɔ, nthɛ ŋa a fāʼo nnu nɔ chhu nu vɛ.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ wɛ̄iŋ mbhɔ yi pugu yu ghə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ, a pie vi njiŋnjiŋ ŋa, “Nnu ŋa ɔ tāʼa nu nchhu vəɨ nɛ pɔ pi khɔ?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, “Pa Juu taaŋ ŋa pugu shi nchhu vɛ ŋa ɔ taoŋ Pɔɔ ni pa kúŋ yua nɔ haʼaŋ pugu tāʼa nu ntou vi tou nji pa nnu nthɛ vi shishiʼi.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ndɔ kiʼi njaʼo nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nthɛ ŋa pugu tɔgɔ khwɛ wuŋ yugu ŋa pugu kwo taaŋ ti ŋgwrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pugu jɨ ki nnu sheshe yaoŋ ki lɔ naa njwi vi, ŋkwo lɛrɛ nthɔ njwɛrɛ vi. Ti ndwɛ, pugu kwo pīri noŋ yugu nthɔ njwɛrɛ khwɛ̀ pi mbhɔ ghɔ.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Nɛnnɛ, taathɔ pa shoogɛ chhu ni muuŋ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ ni vhi ndɔ mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa, “Kiʼi nchwīe shesheŋoŋ ji ŋa ɔ kwo chhu nnu yei vəɨ.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ mɛ̄iŋ paa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ nchhu ŋa, “Pəɨ pīri paa ŋkɨɨ pa shoogɛ nɔ ghə̄ɨ nu Kaisharia pəɨ pa khwachəɨ wuŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ni minyieŋləɨ pugu pa paa ŋkɨɨ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ni khwǎ, mbīri nɔ llɔ nu moŋ ndipuʼu minaoŋ ni tuʼu.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Fɛ pichəɨ pa ŋkwɛ́iŋ ni Pɔɔ a kuʼɔ pəɨ ghə̄ɨ ni ju mfɛ vi ni Feli, mbɔ mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa shiʼi, ki kàʼa lɔ ŋkēe vi.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ, nchhu nu ŋa,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Ŋwaʼaŋlɨ yei nāʼaŋ mmu Klaudiu Lishia vɛ, ma Feli ŋoŋ ndiɛŋ, ǹchrā vɛ.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Pa ŋgwa Juu ni ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vei ntāʼa nu njwi vi. Ŋ̀ga nthɔ mbara vi pigi pa shoogɛ ŋkwe vi, njaʼo ŋa a pɔ pi ŋoŋ laʼataoŋ Roma.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Ŋki tāʼa nu nji nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ nɛ, nɛnnɛ, ŋ̀gə̄ɨ ni ju nda pa kúŋ pugu.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Ŋki gha ntāʼa, njəɨ ŋa pa nnu haʼaŋ pi ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ lɔ mbɔ pa nnu haʼaŋ a nthɛ pi jwi vi, ki niʼiŋ vi chə́ɨŋ nɔ ghɔ, pa nnu pighɔ pɔ pi ŋkuoŋ pa pie nthɛ nnu gɨ́ yugu.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Pi ni ŋga ntūgu vəɨ ŋa pi thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi, ǹtaoŋ vi vɛ taʼa ŋgɛ, mfɛ gɨ́ ni ŋgwa haʼaŋ pugu wɛ̄iŋ vi nɛ ŋa pugu shwei nnu haʼaŋ pugu wɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ vɛ.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Nɛnnɛ, pa shoogɛ lɔ̄gɔ Pɔɔ wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pi ni mfɛ gɨ́ ni pugu nɛ, ŋgə̄ɨ ni ju ti nchəɨŋ Antipatri ni tuʼu.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Mbhi gha ndaŋ pugu pɨ̄nɨ lɨʼɨ haʼaŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ghà nchhɔ nɛ, mieŋ vi pugu pa ghaŋ Minyieŋləɨ ŋa pugu pugu ghə̄ɨ kaʼa.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Kaisharia, mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ ni Feli mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mbɨnɨ nchaʼa Pɔɔ mfɛ mbhɔ yu.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Feli mɛ̄iŋ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ mbie vi ŋa a llɔ moŋ yəɨ lɨʼɨ, ŋga njaʼo ŋa a llɔ pi Shilishia,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 a chhu ghɔ ŋa, “Ǹshi njaʼo chrà yɔ ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu wɛ̄iŋ ghɔ thɔ nɛ.” Nɛnnɛ, mfɛ gɨ́ ŋa pi chhɔ ŋkɛ̄ʼi Pɔɔ ntuʼɔ fùoŋ Hɛrɔ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.