Atos 23

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɔɔ chaoŋ ligi yi mbɨŋ pa kúŋ nchhu ŋa, “Lǐŋ paŋ, ŋgaŋthɔ a lɔ njiʼi ŋkhu moŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ǹchhɔ chɔmbhi a shhɨ Minnwi ti nthɔ nchəɨŋ shiʼa nɛ.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ mbɔ Anania fɛ gɨ́ ni ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi mbara yəɨ Pɔɔ nɛ ŋa pugu chrə̄ɨ lrì thɔ Pɔɔ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Nɛnnɛ, Pɔɔ chhu ghɔ ŋa, “Minnwi shi nchrə̄ɨ ghɔ ŋkaa ghɔ, ma ŋgaŋ mbe vei. Ɔ chhɔ hɛnɛ nɔ shaʼa nu ma ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ chhu nɛ, ndɔ mbəʼɨ gɨ́ ghɔ ŋkaa ghɔ nɔ chhu nu ŋa pi chrə̄ɨ a?”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi yəɨ Pɔɔ nɛ chhu ŋa, “Ɔ kie nɛiŋ ŋgwɛʼi taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Lǐŋ paŋ ǹshini ndɔ nji ŋa a taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa kiʼi nchrā nnu pɨphɨ nthɛ ghaŋ shaʼa ŋgwa pəɨ.”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Ndɔ Pɔɔ ni ŋga njəɨ ŋa taʼa ghrà kɨrɨ ghɔ pa ŋgwa Shadushi yichəɨ taʼa pɔ Farashi, a paʼo ŋgòu nda pa kúŋ ŋa, “Lǐŋ paŋ, mi ŋoŋ Farashi, a phi ŋoŋ Farashi mbhi a. Pi shaʼa a hɛiŋ shiʼa nthɛ ŋa ǹjwɛrɛ nu ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa ŋgwa ŋa pugu ŋkhu nɛ shi mbɨnɨ ŋkuʼɔ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 A ni ŋga nchhu yei nnu, mindoundou gū shɨna pa ŋgwa Farashi pugu pa ŋgwa Shadushi, kɨrɨ ghɔ shɨna ntaoŋ nduoŋnduoŋ.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Nthɛ ŋa pa ŋgwa Shadushi ghà nchhu ŋa ŋoŋ shiʼa ŋkhu mbɨnɨ ŋkuʼɔ, paʼa pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi lɔ mbɔ, ndɔ paʼa pa Jijwɛ lɔ mbɔ, ndɔ ŋgwa Farashi piŋ ŋguoŋ pa nnu pei ghao.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Mmɛ yɔ̀yɔnɔ mūʼuŋ, pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ŋa pugu ni mbɔ moŋ taʼa ghrà pugu pa ŋgwa Farashi nɛ tithi ndōu nu ŋa, “Pigi lɔ njəɨ fàŋ ŋoŋ vei, pəɨ ji nɛiŋ ŋa yichəɨ jijwɛ, ki ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi chrà ghɔ?”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Minduoŋnduoŋ ghɔ ni ŋga nchəɨŋ móŋoŋ, taathɔ pa shoogɛ pighɔ pɔgɔ ŋa pi shi nshāa Pɔɔ prapra, mfɛ gɨ́ ni pa shoogɛ ŋa pugu shwiʼi mfuʼu vi ni ghrɨ́ shɨna ŋgwa pighɔ nthɔ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Tuʼu gha shini, Taathɔ thi yəɨ yu nchhu ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chīi ligi a Jerushalɛiŋ nɛ, a wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ shi nchīi moŋ laʼataoŋ Roma nɛ.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pichəɨ pa ŋgwa Juu nyiaŋ ntáŋ, ŋgwrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pugu njɨ yaoŋ, ki nnu sheshe yaoŋ, kaŋ a nɛ pugu jwi Pɔɔ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ŋgwa ŋa pugu ni nyiaŋ ntáŋ ghɔ nɛ ni ntɔgɔ khwɛ wuŋ yugu.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ nchhu ŋa, “Pigi wrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pigi jɨ sheshe yaoŋ ti nuʼuŋ njwi Pɔɔ.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ pa pichəɨ pa kúŋ taoŋ ŋkɨ̀nɨ ni taathɔ pa shoogɛ Roma ŋa a taoŋ Pɔɔ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu ntou pi mooŋ nnu ghɔ shiʼi nɔ ji nu pa nnu nthɛ vi. Pigi kwo pīri noŋ yigi nɔ jwi nu vi ŋkaoŋ a maa ndɔ nchəɨŋ hɛiŋ.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Ndɔ muuŋ mimbia mbɔ muuŋ ndǐŋ Pɔɔ yi miŋgwɛ ni njaʼo ntáŋ yei, ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ nshwei Pɔɔ nɔ ghɔ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Nɛnnɛ, Pɔɔ mɛ̄iŋ taʼa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ nchhu ghɔ ŋa, “Lɔ̄gɔ muuŋ vei ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ shhɨ taathɔ pa shoogɛ nthɛ ŋa a fāʼo nnu nɔ chhu nu ghɔ.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Nɛnnɛ, nthishɨ ghɔ lɔ̄gɔ vi pugu yu ghə̄ɨ njəɨ taathɔ pa shoogɛ nchhu ŋa, “Pɔɔ, yichəɨ taʼa ŋgaŋ chə́ɨŋ, mɛ̄iŋ a nchhu vəɨ ŋa ǹdɔ̄gɔ muuŋ vei nthɔ njəɨ ghɔ nɔ, nthɛ ŋa a fāʼo nnu nɔ chhu nu vɛ.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ wɛ̄iŋ mbhɔ yi pugu yu ghə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ, a pie vi njiŋnjiŋ ŋa, “Nnu ŋa ɔ tāʼa nu nchhu vəɨ nɛ pɔ pi khɔ?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, “Pa Juu taaŋ ŋa pugu shi nchhu vɛ ŋa ɔ taoŋ Pɔɔ ni pa kúŋ yua nɔ haʼaŋ pugu tāʼa nu ntou vi tou nji pa nnu nthɛ vi shishiʼi.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Ndɔ kiʼi njaʼo nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nthɛ ŋa pugu tɔgɔ khwɛ wuŋ yugu ŋa pugu kwo taaŋ ti ŋgwrā kɨ̀na ŋa mbaʼa pugu jɨ ki nnu sheshe yaoŋ ki lɔ naa njwi vi, ŋkwo lɛrɛ nthɔ njwɛrɛ vi. Ti ndwɛ, pugu kwo pīri noŋ yugu nthɔ njwɛrɛ khwɛ̀ pi mbhɔ ghɔ.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Nɛnnɛ, taathɔ pa shoogɛ chhu ni muuŋ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ ni vhi ndɔ mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa, “Kiʼi nchwīe shesheŋoŋ ji ŋa ɔ kwo chhu nnu yei vəɨ.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ mɛ̄iŋ paa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ nchhu ŋa, “Pəɨ pīri paa ŋkɨɨ pa shoogɛ nɔ ghə̄ɨ nu Kaisharia pəɨ pa khwachəɨ wuŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ni minyieŋləɨ pugu pa paa ŋkɨɨ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ni khwǎ, mbīri nɔ llɔ nu moŋ ndipuʼu minaoŋ ni tuʼu.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Fɛ pichəɨ pa ŋkwɛ́iŋ ni Pɔɔ a kuʼɔ pəɨ ghə̄ɨ ni ju mfɛ vi ni Feli, mbɔ mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa shiʼi, ki kàʼa lɔ ŋkēe vi.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Taathɔ pa shoogɛ ghɔ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ, nchhu nu ŋa,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ŋwaʼaŋlɨ yei nāʼaŋ mmu Klaudiu Lishia vɛ, ma Feli ŋoŋ ndiɛŋ, ǹchrā vɛ.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Pa ŋgwa Juu ni ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vei ntāʼa nu njwi vi. Ŋ̀ga nthɔ mbara vi pigi pa shoogɛ ŋkwe vi, njaʼo ŋa a pɔ pi ŋoŋ laʼataoŋ Roma.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ŋki tāʼa nu nji nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ nɛ, nɛnnɛ, ŋ̀gə̄ɨ ni ju nda pa kúŋ pugu.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ŋki gha ntāʼa, njəɨ ŋa pa nnu haʼaŋ pi ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ lɔ mbɔ pa nnu haʼaŋ a nthɛ pi jwi vi, ki niʼiŋ vi chə́ɨŋ nɔ ghɔ, pa nnu pighɔ pɔ pi ŋkuoŋ pa pie nthɛ nnu gɨ́ yugu.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Pi ni ŋga ntūgu vəɨ ŋa pi thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi, ǹtaoŋ vi vɛ taʼa ŋgɛ, mfɛ gɨ́ ni ŋgwa haʼaŋ pugu wɛ̄iŋ vi nɛ ŋa pugu shwei nnu haʼaŋ pugu wɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ vɛ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Nɛnnɛ, pa shoogɛ lɔ̄gɔ Pɔɔ wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pi ni mfɛ gɨ́ ni pugu nɛ, ŋgə̄ɨ ni ju ti nchəɨŋ Antipatri ni tuʼu.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Mbhi gha ndaŋ pugu pɨ̄nɨ lɨʼɨ haʼaŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ghà nchhɔ nɛ, mieŋ vi pugu pa ghaŋ Minyieŋləɨ ŋa pugu pugu ghə̄ɨ kaʼa.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Kaisharia, mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ ni Feli mmɛ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mbɨnɨ nchaʼa Pɔɔ mfɛ mbhɔ yu.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Feli mɛ̄iŋ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ mbie vi ŋa a llɔ moŋ yəɨ lɨʼɨ, ŋga njaʼo ŋa a llɔ pi Shilishia,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 a chhu ghɔ ŋa, “Ǹshi njaʼo chrà yɔ ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu wɛ̄iŋ ghɔ thɔ nɛ.” Nɛnnɛ, mfɛ gɨ́ ŋa pi chhɔ ŋkɛ̄ʼi Pɔɔ ntuʼɔ fùoŋ Hɛrɔ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.