Atos 22

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Lǐŋ paŋ pugu pa tǎa paŋ, pəɨ yaʼo ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ǹshi ntaa noŋ a ndwɛ shhɨ pəɨ nɛ.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Pugu gha njaʼo a chrà pi moŋ chrà Hibru, pugu pɨnɨ nja ndɛrɛ laŋ. Pɔɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Mi ŋoŋ Juu, pi phi a Tashɔ moŋ Shilishia ndɔ ŋ̀kuʼɔ pi hɛiŋ moŋ Jerushalɛiŋ mbhɔ Gamalia mbɔ masha a. M̀fāʼo ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ ntɨ́gɨ moŋ gɨ́ pa tǎa pia, mfɛ noŋ a ni Minnwi wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋguoŋ vəɨ haʼaŋ pəɨ thi hɛiŋ shiʼa fɛ noŋ yəɨ nɛ.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ŋki fɛ ŋgəʼɨ ni ŋgwa ŋa pugu younjiŋ Shɛndaoŋ yei nɛ, ti pichəɨ khu. Ŋki wɛ̄iŋ mbia pugu pa piŋgɛ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Pa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa kúŋ nthɛ pugu kwe ntie a ŋa ǹchhu pi nnu shini. Pugu ni nāʼaŋ pa ŋwaʼaŋlɨ mfɛ vəɨ ŋ̀gə̄ɨ mfɛ ni pa ŋgwa Juu Damashiku, nɛnnɛ, ŋ̀gə̄ɨ fɔ nɔ wɛ̄iŋ nu ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ fɔ nɛ ŋkrao vugu mbɨnɨ ni pugu Jerushalɛiŋ pi fɛ njɔ́ ni pugu.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Nɔ haʼaŋ ŋki nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu ti mbara mbɨŋ Damashiku nɛ, nnu ni ntuŋ minaoŋ, líʼɛ llɔ po wīʼi nshei yəɨ mu.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ŋ̀gū shhɛ, njaʼo yichəɨ ŋggì chhu nu vəɨ ŋa, ‘Shɔɔ, Shɔɔ, ɔ thɔ mfɛ ŋgəʼɨ vəɨ nɔ khɔ?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Ɔ pɔ pi gɔ̌, Taathɔ?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ŋgwa haʼaŋ pigi pugu ni mbɔ kaʼa nɛ, ni njəɨ líʼɛ ghɔ ndɔ paʼa ndɔ njaʼo nji ŋggì ŋoŋ ŋa a ni nchrā nu vəɨ nɛ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Nchhu ŋa, ‘Mi shi nchwīe pi nɛiŋ, Taathɔ?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ligi ma nchri nthɛ fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ líʼɛ ghɔ ni nthɛ nɛ, nthɛ yie ghɔ, pakwo paŋ wɛ̄iŋ mbhɔ a ŋgə̄ɨ ni mu moŋ Damashiku.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ laʼataoŋ Damashiku, ligi yi pɔ Anania, mbɔ ŋkiɛŋ ŋgaŋ pɔgɔ Minnwi ndɔ nūʼɔŋ ŋguoŋ gɨ́ ghao, ŋguoŋ pa ŋgwa Juu līi vi ŋa a ŋkiɛŋ ŋoŋ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 A thɔ ntithi yəɨ mu nchhu ŋa, ‘Ndǐŋ a Shɔɔ, pɨnɨ njəɨ lɨʼɨ,’ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ligi a chuʼɔ ǹjəɨ vi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “A chhu ŋa, ‘Minnwi pa ŋkhu tǎa pia chuʼɔ ghɔ ŋa ɔ ji nnu ŋa a kāʼa nɔ chwīe nu nɛ, nɔ yəɨ nu Muuŋ Fàʼa vi yi Ndɨndɨ, ndɔ njaʼo ŋggì yi a chrà nu.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ɔ shi mbɔ miŋkwentie yi ni ŋguoŋ ŋgwa nɔ nchhu nu pa nnu pɛ ŋa ɔ yəɨ ndɔ njaʼo nɛ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ɔ nuʼuŋ nchēi pi khɔ ndwɛ, yrɛi shhɛ, ŋkwe ŋkhǐ nduoŋ Minnwi a shɨ̄gao phɨ yɔ.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “M̀bɨnɨ Jerushalɛiŋ ŋga nthɔ nduoŋ Minnwi moŋ Nda Minnwi, njəɨ nnu.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Moŋ nnu ghɔ ǹjəɨ Taathɔ a chhu vəɨ ŋa, ‘Kɔnɔ ntaoŋ Jerushalɛiŋ ni njɨ, nthɛ ŋa mbaʼa ŋgwa pei piŋ nnu ŋa ɔ shi nchhu nthɛ a nɛ.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Taathɔ, pugu ni noŋ pugu ji ŋa ŋki nyīeŋ moŋ sheshe nda luoŋ Minnwi ŋgwɛ̄iŋ pa ŋgwa ŋa pugu piŋ ghɔ nɛ, niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ndɔ ŋgwie pichəɨ.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ndɨɨ ŋa pi ni nchhɔ njwi miŋkwentie yɔ mbɔ Shitifiŋ nɛ, mmu nduthɔ a ni mbɔ fɔ, mbiŋ nu ŋa pi jwi vi, ndɨna nu ni ndhwí ŋgwa pɛ ŋa pugu ni thɔ njwi vi nɛ.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Taathɔ chhu vəɨ ŋa, ‘Ghə̄ɨ! Nthɛ ŋa ǹshi ntaoŋ ghɔ fie hini ni ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ŋgwa pighɔ ni ŋguʼɔ njwɛrɛ nu ti ŋga njaʼo yei, ŋkə̄rə ŋggì yugu nchhu ŋa, “Pəɨ mīʼɛŋ ni ju, a lɔ mfāʼo nɔ chhɔ nu mbhi!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ndɔ haʼaŋ pugu ni mbaʼo ŋgòu, nshrāo ndhwí yugu mfiri nu, ndɔ māʼaŋ pru moŋ tɔthɨ nɛ,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 taathɔ pa shoogɛ Roma fɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ Pɔɔ ŋgə̄ɨ ni ju moŋ lɨʼɨ ŋa pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ, ndɔ nchhu pugu wie vi nɔ tāʼa nu laʼo nnu ŋa a chwīe pa ŋgwa Juu thɔ mbaʼo ŋgòu thɔ yu nɛ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ndɔ pugu ni ŋga ŋkwo krao vi nɔ wie nu, Pɔɔ pie ni taʼa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi wie ŋoŋ Roma ki lɔ naa nshaʼa vi njəɨ ŋa a gū sháʼa?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ndɨɨ ŋa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ni njaʼo nnu yei nɛ, ŋgə̄ɨ nchhu ni taathɔ pa shoogɛ ŋa, “Ɔ tāʼa nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ŋoŋ vei pɔ pi ŋoŋ Roma.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Taathɔ pa shoogɛ pighɔ ghə̄ɨ mbie vi ŋa, “Shwei a, ɔ ŋoŋ Roma?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Taathɔ pa shoogɛ pighɔ chhu ŋa, “Njuoŋ pi ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ maa mbɔ ŋoŋ Roma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nnɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ tou nu mi nɛ kāʼo mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ ndɨɨ ghɔ. Taathɔ pa shoogɛ ghɔ pɔgɔ nthɛ ŋa a ni nji ndɨɨ ghɔ ŋa Pɔɔ pɔ pi ŋoŋ Roma a kwo lɔ ŋkrao vi.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ndɔ mbhi ni ŋga ndaŋ, taathɔ pa shoogɛ pighɔ tāʼa nu nja nji nnu ŋa a chwīe pa ŋgwa Juu paʼo ŋgòu thɔ yu nɛ, ŋkɨ̄gɛi vi, ŋgɛ̄ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa kúŋ, nshwiʼi ni Pɔɔ kiʼɛ ntigi vi shhɨ pugu.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.