Atos 22
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC
1 “Lǐŋ paŋ pugu pa tǎa paŋ, pəɨ yaʼo ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ǹshi ntaa noŋ a ndwɛ shhɨ pəɨ nɛ.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Pugu gha njaʼo a chrà pi moŋ chrà Hibru, pugu pɨnɨ nja ndɛrɛ laŋ. Pɔɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Mi ŋoŋ Juu, pi phi a Tashɔ moŋ Shilishia ndɔ ŋ̀kuʼɔ pi hɛiŋ moŋ Jerushalɛiŋ mbhɔ Gamalia mbɔ masha a. M̀fāʼo ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ ntɨ́gɨ moŋ gɨ́ pa tǎa pia, mfɛ noŋ a ni Minnwi wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋguoŋ vəɨ haʼaŋ pəɨ thi hɛiŋ shiʼa fɛ noŋ yəɨ nɛ.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ŋki fɛ ŋgəʼɨ ni ŋgwa ŋa pugu younjiŋ Shɛndaoŋ yei nɛ, ti pichəɨ khu. Ŋki wɛ̄iŋ mbia pugu pa piŋgɛ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Pa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa kúŋ nthɛ pugu kwe ntie a ŋa ǹchhu pi nnu shini. Pugu ni nāʼaŋ pa ŋwaʼaŋlɨ mfɛ vəɨ ŋ̀gə̄ɨ mfɛ ni pa ŋgwa Juu Damashiku, nɛnnɛ, ŋ̀gə̄ɨ fɔ nɔ wɛ̄iŋ nu ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ fɔ nɛ ŋkrao vugu mbɨnɨ ni pugu Jerushalɛiŋ pi fɛ njɔ́ ni pugu.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Nɔ haʼaŋ ŋki nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu ti mbara mbɨŋ Damashiku nɛ, nnu ni ntuŋ minaoŋ, líʼɛ llɔ po wīʼi nshei yəɨ mu.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Ŋ̀gū shhɛ, njaʼo yichəɨ ŋggì chhu nu vəɨ ŋa, ‘Shɔɔ, Shɔɔ, ɔ thɔ mfɛ ŋgəʼɨ vəɨ nɔ khɔ?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Ɔ pɔ pi gɔ̌, Taathɔ?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ŋgwa haʼaŋ pigi pugu ni mbɔ kaʼa nɛ, ni njəɨ líʼɛ ghɔ ndɔ paʼa ndɔ njaʼo nji ŋggì ŋoŋ ŋa a ni nchrā nu vəɨ nɛ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Nchhu ŋa, ‘Mi shi nchwīe pi nɛiŋ, Taathɔ?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ligi ma nchri nthɛ fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ líʼɛ ghɔ ni nthɛ nɛ, nthɛ yie ghɔ, pakwo paŋ wɛ̄iŋ mbhɔ a ŋgə̄ɨ ni mu moŋ Damashiku.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ laʼataoŋ Damashiku, ligi yi pɔ Anania, mbɔ ŋkiɛŋ ŋgaŋ pɔgɔ Minnwi ndɔ nūʼɔŋ ŋguoŋ gɨ́ ghao, ŋguoŋ pa ŋgwa Juu līi vi ŋa a ŋkiɛŋ ŋoŋ.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A thɔ ntithi yəɨ mu nchhu ŋa, ‘Ndǐŋ a Shɔɔ, pɨnɨ njəɨ lɨʼɨ,’ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ligi a chuʼɔ ǹjəɨ vi.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “A chhu ŋa, ‘Minnwi pa ŋkhu tǎa pia chuʼɔ ghɔ ŋa ɔ ji nnu ŋa a kāʼa nɔ chwīe nu nɛ, nɔ yəɨ nu Muuŋ Fàʼa vi yi Ndɨndɨ, ndɔ njaʼo ŋggì yi a chrà nu.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ɔ shi mbɔ miŋkwentie yi ni ŋguoŋ ŋgwa nɔ nchhu nu pa nnu pɛ ŋa ɔ yəɨ ndɔ njaʼo nɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ɔ nuʼuŋ nchēi pi khɔ ndwɛ, yrɛi shhɛ, ŋkwe ŋkhǐ nduoŋ Minnwi a shɨ̄gao phɨ yɔ.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “M̀bɨnɨ Jerushalɛiŋ ŋga nthɔ nduoŋ Minnwi moŋ Nda Minnwi, njəɨ nnu.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Moŋ nnu ghɔ ǹjəɨ Taathɔ a chhu vəɨ ŋa, ‘Kɔnɔ ntaoŋ Jerushalɛiŋ ni njɨ, nthɛ ŋa mbaʼa ŋgwa pei piŋ nnu ŋa ɔ shi nchhu nthɛ a nɛ.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Taathɔ, pugu ni noŋ pugu ji ŋa ŋki nyīeŋ moŋ sheshe nda luoŋ Minnwi ŋgwɛ̄iŋ pa ŋgwa ŋa pugu piŋ ghɔ nɛ, niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ndɔ ŋgwie pichəɨ.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ndɨɨ ŋa pi ni nchhɔ njwi miŋkwentie yɔ mbɔ Shitifiŋ nɛ, mmu nduthɔ a ni mbɔ fɔ, mbiŋ nu ŋa pi jwi vi, ndɨna nu ni ndhwí ŋgwa pɛ ŋa pugu ni thɔ njwi vi nɛ.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Taathɔ chhu vəɨ ŋa, ‘Ghə̄ɨ! Nthɛ ŋa ǹshi ntaoŋ ghɔ fie hini ni ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ŋgwa pighɔ ni ŋguʼɔ njwɛrɛ nu ti ŋga njaʼo yei, ŋkə̄rə ŋggì yugu nchhu ŋa, “Pəɨ mīʼɛŋ ni ju, a lɔ mfāʼo nɔ chhɔ nu mbhi!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ndɔ haʼaŋ pugu ni mbaʼo ŋgòu, nshrāo ndhwí yugu mfiri nu, ndɔ māʼaŋ pru moŋ tɔthɨ nɛ,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 taathɔ pa shoogɛ Roma fɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ Pɔɔ ŋgə̄ɨ ni ju moŋ lɨʼɨ ŋa pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ, ndɔ nchhu pugu wie vi nɔ tāʼa nu laʼo nnu ŋa a chwīe pa ŋgwa Juu thɔ mbaʼo ŋgòu thɔ yu nɛ.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ndɔ pugu ni ŋga ŋkwo krao vi nɔ wie nu, Pɔɔ pie ni taʼa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi wie ŋoŋ Roma ki lɔ naa nshaʼa vi njəɨ ŋa a gū sháʼa?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Ndɨɨ ŋa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ni njaʼo nnu yei nɛ, ŋgə̄ɨ nchhu ni taathɔ pa shoogɛ ŋa, “Ɔ tāʼa nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ŋoŋ vei pɔ pi ŋoŋ Roma.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Taathɔ pa shoogɛ pighɔ ghə̄ɨ mbie vi ŋa, “Shwei a, ɔ ŋoŋ Roma?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Taathɔ pa shoogɛ pighɔ chhu ŋa, “Njuoŋ pi ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ maa mbɔ ŋoŋ Roma.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Nnɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ tou nu mi nɛ kāʼo mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ ndɨɨ ghɔ. Taathɔ pa shoogɛ ghɔ pɔgɔ nthɛ ŋa a ni nji ndɨɨ ghɔ ŋa Pɔɔ pɔ pi ŋoŋ Roma a kwo lɔ ŋkrao vi.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ndɔ mbhi ni ŋga ndaŋ, taathɔ pa shoogɛ pighɔ tāʼa nu nja nji nnu ŋa a chwīe pa ŋgwa Juu paʼo ŋgòu thɔ yu nɛ, ŋkɨ̄gɛi vi, ŋgɛ̄ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa kúŋ, nshwiʼi ni Pɔɔ kiʼɛ ntigi vi shhɨ pugu.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.