Atos 22
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 “Lǐŋ paŋ pugu pa tǎa paŋ, pəɨ yaʼo ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ǹshi ntaa noŋ a ndwɛ shhɨ pəɨ nɛ.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Pugu gha njaʼo a chrà pi moŋ chrà Hibru, pugu pɨnɨ nja ndɛrɛ laŋ. Pɔɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Mi ŋoŋ Juu, pi phi a Tashɔ moŋ Shilishia ndɔ ŋ̀kuʼɔ pi hɛiŋ moŋ Jerushalɛiŋ mbhɔ Gamalia mbɔ masha a. M̀fāʼo ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ ntɨ́gɨ moŋ gɨ́ pa tǎa pia, mfɛ noŋ a ni Minnwi wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋguoŋ vəɨ haʼaŋ pəɨ thi hɛiŋ shiʼa fɛ noŋ yəɨ nɛ.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ŋki fɛ ŋgəʼɨ ni ŋgwa ŋa pugu younjiŋ Shɛndaoŋ yei nɛ, ti pichəɨ khu. Ŋki wɛ̄iŋ mbia pugu pa piŋgɛ niʼiŋ vugu chə́ɨŋ.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Pa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa kúŋ nthɛ pugu kwe ntie a ŋa ǹchhu pi nnu shini. Pugu ni nāʼaŋ pa ŋwaʼaŋlɨ mfɛ vəɨ ŋ̀gə̄ɨ mfɛ ni pa ŋgwa Juu Damashiku, nɛnnɛ, ŋ̀gə̄ɨ fɔ nɔ wɛ̄iŋ nu ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ fɔ nɛ ŋkrao vugu mbɨnɨ ni pugu Jerushalɛiŋ pi fɛ njɔ́ ni pugu.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Nɔ haʼaŋ ŋki nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu ti mbara mbɨŋ Damashiku nɛ, nnu ni ntuŋ minaoŋ, líʼɛ llɔ po wīʼi nshei yəɨ mu.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ŋ̀gū shhɛ, njaʼo yichəɨ ŋggì chhu nu vəɨ ŋa, ‘Shɔɔ, Shɔɔ, ɔ thɔ mfɛ ŋgəʼɨ vəɨ nɔ khɔ?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Ɔ pɔ pi gɔ̌, Taathɔ?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ŋgwa haʼaŋ pigi pugu ni mbɔ kaʼa nɛ, ni njəɨ líʼɛ ghɔ ndɔ paʼa ndɔ njaʼo nji ŋggì ŋoŋ ŋa a ni nchrā nu vəɨ nɛ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Nchhu ŋa, ‘Mi shi nchwīe pi nɛiŋ, Taathɔ?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ligi ma nchri nthɛ fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ líʼɛ ghɔ ni nthɛ nɛ, nthɛ yie ghɔ, pakwo paŋ wɛ̄iŋ mbhɔ a ŋgə̄ɨ ni mu moŋ Damashiku.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ laʼataoŋ Damashiku, ligi yi pɔ Anania, mbɔ ŋkiɛŋ ŋgaŋ pɔgɔ Minnwi ndɔ nūʼɔŋ ŋguoŋ gɨ́ ghao, ŋguoŋ pa ŋgwa Juu līi vi ŋa a ŋkiɛŋ ŋoŋ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A thɔ ntithi yəɨ mu nchhu ŋa, ‘Ndǐŋ a Shɔɔ, pɨnɨ njəɨ lɨʼɨ,’ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ligi a chuʼɔ ǹjəɨ vi.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “A chhu ŋa, ‘Minnwi pa ŋkhu tǎa pia chuʼɔ ghɔ ŋa ɔ ji nnu ŋa a kāʼa nɔ chwīe nu nɛ, nɔ yəɨ nu Muuŋ Fàʼa vi yi Ndɨndɨ, ndɔ njaʼo ŋggì yi a chrà nu.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ɔ shi mbɔ miŋkwentie yi ni ŋguoŋ ŋgwa nɔ nchhu nu pa nnu pɛ ŋa ɔ yəɨ ndɔ njaʼo nɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ɔ nuʼuŋ nchēi pi khɔ ndwɛ, yrɛi shhɛ, ŋkwe ŋkhǐ nduoŋ Minnwi a shɨ̄gao phɨ yɔ.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “M̀bɨnɨ Jerushalɛiŋ ŋga nthɔ nduoŋ Minnwi moŋ Nda Minnwi, njəɨ nnu.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Moŋ nnu ghɔ ǹjəɨ Taathɔ a chhu vəɨ ŋa, ‘Kɔnɔ ntaoŋ Jerushalɛiŋ ni njɨ, nthɛ ŋa mbaʼa ŋgwa pei piŋ nnu ŋa ɔ shi nchhu nthɛ a nɛ.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Taathɔ, pugu ni noŋ pugu ji ŋa ŋki nyīeŋ moŋ sheshe nda luoŋ Minnwi ŋgwɛ̄iŋ pa ŋgwa ŋa pugu piŋ ghɔ nɛ, niʼiŋ vugu chə́ɨŋ ndɔ ŋgwie pichəɨ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ndɨɨ ŋa pi ni nchhɔ njwi miŋkwentie yɔ mbɔ Shitifiŋ nɛ, mmu nduthɔ a ni mbɔ fɔ, mbiŋ nu ŋa pi jwi vi, ndɨna nu ni ndhwí ŋgwa pɛ ŋa pugu ni thɔ njwi vi nɛ.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Taathɔ chhu vəɨ ŋa, ‘Ghə̄ɨ! Nthɛ ŋa ǹshi ntaoŋ ghɔ fie hini ni ŋgwa laʼataoŋ nduoŋ.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ŋgwa pighɔ ni ŋguʼɔ njwɛrɛ nu ti ŋga njaʼo yei, ŋkə̄rə ŋggì yugu nchhu ŋa, “Pəɨ mīʼɛŋ ni ju, a lɔ mfāʼo nɔ chhɔ nu mbhi!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ndɔ haʼaŋ pugu ni mbaʼo ŋgòu, nshrāo ndhwí yugu mfiri nu, ndɔ māʼaŋ pru moŋ tɔthɨ nɛ,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 taathɔ pa shoogɛ Roma fɛ gɨ́ ŋa pi lɔ̄gɔ Pɔɔ ŋgə̄ɨ ni ju moŋ lɨʼɨ ŋa pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ, ndɔ nchhu pugu wie vi nɔ tāʼa nu laʼo nnu ŋa a chwīe pa ŋgwa Juu thɔ mbaʼo ŋgòu thɔ yu nɛ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ndɔ pugu ni ŋga ŋkwo krao vi nɔ wie nu, Pɔɔ pie ni taʼa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi wie ŋoŋ Roma ki lɔ naa nshaʼa vi njəɨ ŋa a gū sháʼa?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ndɨɨ ŋa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ni njaʼo nnu yei nɛ, ŋgə̄ɨ nchhu ni taathɔ pa shoogɛ ŋa, “Ɔ tāʼa nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ŋoŋ vei pɔ pi ŋoŋ Roma.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Taathɔ pa shoogɛ pighɔ ghə̄ɨ mbie vi ŋa, “Shwei a, ɔ ŋoŋ Roma?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Taathɔ pa shoogɛ pighɔ chhu ŋa, “Njuoŋ pi ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ maa mbɔ ŋoŋ Roma.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nnɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ tou nu mi nɛ kāʼo mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ ndɨɨ ghɔ. Taathɔ pa shoogɛ ghɔ pɔgɔ nthɛ ŋa a ni nji ndɨɨ ghɔ ŋa Pɔɔ pɔ pi ŋoŋ Roma a kwo lɔ ŋkrao vi.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ndɔ mbhi ni ŋga ndaŋ, taathɔ pa shoogɛ pighɔ tāʼa nu nja nji nnu ŋa a chwīe pa ŋgwa Juu paʼo ŋgòu thɔ yu nɛ, ŋkɨ̄gɛi vi, ŋgɛ̄ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa kúŋ, nshwiʼi ni Pɔɔ kiʼɛ ntigi vi shhɨ pugu.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.