Atos 21

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pigi ni ŋga nchāʼa vugu, nii moŋ mitu ŋkhǐ nchuʼɔ shhɛ, ntuŋ ndɨndɨ ntaoŋ Koshi, mbhi gha ndaŋ pigi ghə̄ɨ Rodeshi, ndhɔ fɔ ŋgə̄ɨ Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Pigi gha nchəɨŋ fɔ njəɨ mitu ŋkhǐ a ghə̄ɨ nu Fonishia, pigi nii moŋ ghɔ ŋgə̄ɨ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Pigi ni ŋga nthɔ ti njəɨ Shaipru, nchhwi nshwiʼi mbiɛŋ ntaoŋ Shiria, ntaoŋ ŋkaoŋ pie Tairɛ, nthɛ ŋa a lɨʼɨ ŋa mitu ŋkhǐ ghɔ ni mfāʼo nɔ fuʼu nu pa kaku fɔ nɛ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ŋga njəɨ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ, ndaʼa fɔ pigi pugu nɔ khwachəɨ llɛmbhi. Ntɔgɔ mbhɔ njɨ Jijwɛ Minnwi, pugu chhu ni Pɔɔ ŋa kiʼi a ghə̄ɨ Jerushalɛiŋ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Fɨʼɨ llɛmbhi ŋa a ni mbie ŋa pigi laʼa fɔ nɛ ni ŋga mmɛ, pigi lɔllɔ ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ nu ŋguoŋ vugu ghao pugu pa ŋgwɛ pugu ni puoŋ pugu ghə̄ɨ ntiʼi vigi ti ntaoŋ moŋ laʼa, pigi kwi kwɛ́rɛ yigi ŋkɨŋ ŋkhǐ nduoŋ Minnwi,
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 nchāʼa noŋ. Nɛnnɛ pigi nii mitu ŋkhǐ ŋgə̄ɨ, pugu pɨ̄nɨ yugu laʼa.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Pigi ni ŋga mīʼɛŋ nyìeŋ llɔ Tairɛ, nchəɨŋ Tolɛmai, nchrā ni pa ghaŋ piŋ ndaʼa fɔ nɔ taʼa llɛ́.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Mbhi gha ndaŋ pigi lɔllɔ ŋgə̄ɨ Kaisharia, ŋgə̄ɨ nda Fili ŋgaŋ chīi pwa pishaʼakhɔ, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna pa khwachəɨ ŋgwa pɛ ŋa pi ni nchuʼɔ vugu Jerushalɛiŋ nɔ nnu ghɛ̄rɛ ŋgwa nɛ, ndaʼa pigi pugu.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 A ni mfāʼo khwɛ puoŋ piŋgɛ ŋa pugu shi yaʼa laŋ nɛ, Minnwi nōoŋ nnu ni pugu pugu chhu.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nɔ haʼaŋ pigi ni ndaʼa nɔ yichəɨ fɨʼɨ llɛ́ nɛ, njəɨlɨʼɨ Minnwi chəɨ, ligi yi pɔ Agabu, llɔ Judia nshwiʼi.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 A ni nthɔ mbara vigi, ndɔ̄gɔ ŋkandaŋ Pɔɔ, ŋkrao kwò nduthɔ yi nɔ ghɔ pugu pa mbhɔ mi nchhu ŋa, “Yei nnu ŋa Jijwɛ Minnwi chhu nɛ, ‘Yei haʼaŋ pa Juu Jerushalɛiŋ shi ŋkrao ŋgaŋ ŋkandaŋ yei nchaʼa vi mfɛ mbhɔ ŋgwa taoŋ nduoŋ.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Pigi ni ŋga njaʼo nnu yei, pigi pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ fɔ nɛ, ndɨ̄gəɨ vi ŋa kiʼi a kuʼɔ Jerushalɛiŋ.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nɛnnɛ Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ chwīe pi nɛiŋ, ŋkə̄ɨ nu nthɔ mbəʼɨ njùʼɔ a? Nthɛ ŋa ǹdɔ ŋguʼɔ mbīri noŋ a pi nɔ ghə̄ɨ nu chə́ɨŋ, a njiʼi mbɔ pi gu ŋ̀guʼɔ ŋkukhu Jerushalɛiŋ nɔ ligi Jishɔ Taathɔ.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Pigi ni ŋga ndɨ̄gəɨ vi kikie, mieŋ vi fɔ nchhu ŋa, “Nnu ŋa Taathɔ tāʼa nu nɛ pɔ.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Llɛ́ pei ni ŋga ntɔgɔ, pigi pīri noŋ yigi ŋkuʼɔ Jerushalɛiŋ.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Pigi pa pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ llɔ Kaisharia pugu lɔ̄gɔ vigi ŋgə̄ɨ ni pigi nda Nashoŋ llɔ Shaipru mbɔ pa fǔoŋ ghaŋ piŋ, nnɛ ŋa pigi pugu laʼa kaʼa.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Pigi ni ŋga nthɔ nchəɨŋ Jerushalɛiŋ, pa ghaŋ piŋ shwiʼi pìɛŋ pigi ni pwanjuʼɔ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Mbhi gha ndaŋ, pigi pa Pɔɔ ghə̄ɨ njəɨ Jɛiŋ. Ŋguoŋ pa thishɨ ni mbɔ fɔ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔɔ ni ŋga nchrā ni pugu, mfɨ̄ʼɨ ŋguoŋ nnu ŋa Minnwi chwīe shɨna pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ntɔgɔ mbhɔ yu nɛ, pa taʼa yi pa taʼa yi.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Pugu ni ŋga njaʼo, ŋgaʼo Minnwi. Nchhu ghɔ kiʼɛ ŋa, “Ɔ yəɨ nu ndǐŋ vigi, fɨʼɨ ŋkaŋŋkaŋ ŋgwa Juu haʼaŋ pugu piŋ Minnwi, ndɔ mfāʼo ŋkiɛŋ ntou niʼiŋ njùʼɔ ŋkuoŋ gɨ́ Mushi nɛ.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Pi kwo chhu pa nnu ni pugu nthɛ ghɔ ŋa ɔ yɛʼi ŋguoŋ pa Juu ŋa pugu laʼa nu shɨna ŋgwa taoŋ nduoŋ nɛ, ŋa kiʼi pugu nūʼɔŋ gɨ́ Mushi, nchhu nu ni pugu ŋa kiʼi pugu niʼiŋ puoŋ pugu ŋgunu mbrɛi, ki nchwīe nùʼɔŋ pa ŋgwa Juu.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ti pi shi nchwīe pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa pugu shi njaʼo ŋa ɔ thɔ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 “Yei nnu ŋa pigi tāʼa nu ŋa ɔ chwīe nɛ. Khwɛ ŋgwa pɔ hɛiŋ haʼaŋ pugu kwo lɔ̄gɔ kàʼa shhɨ Minnwi.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ghə̄ɨ pəɨ pugu kaʼa, nchwīe pa nùʼɔŋ nɔ pɔ nu yi taoŋtaoŋ, ɔ lɔ mbe yaoŋ ŋa a pie ŋa pugu fɛ nɔ chwīe nu nùʼɔŋ ghɔ nnɛ ŋa mimfɛ pi kiri thɔ yugu. Nnɛ kaŋ pugu ŋkaa pugu shi nji ŋa nnu shini lɔ mbɔ moŋ pa nnu haʼaŋ pi chhu nthɛ ghɔ, ŋa gɔ̀ nduthɔ yɔ ghà nūʼɔŋ gɨ́.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 “Ndɔ ni ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu piŋ Minnwi nɛ, pigi kwo nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ mfɛ ni pugu ŋa kiʼi pugu jɨ maoŋ ŋa pi fɛ̄ʼi pa nnwi nɔ ghɔ nɛ, kiʼi pugu jɨ chhǐ, kiʼi pəɨ kru minyieŋ ŋa pi nɨ̄naoŋ mmi yi a khu ki chhǐ lɔ ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, kiʼi pugu kwoshuoŋ.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Nnɛ, Pɔɔ ghə̄ɨ pugu pa ŋgwa pighɔ. Mbhi gha ndaŋ pugu pugu chwīe noŋ yugu mbɔ yi taoŋtaoŋ, ŋgə̄ɨ Nda Minnwi, nɔ chhu nu llɛmbhi ŋa a piʼi pugu lūgwi chwīe nu nùʼɔŋ nɔ pɔ nu yi taoŋtaoŋ, ndɔ shi nthɔ ni maoŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ fɛ nu nɔ thɔ shesheŋoŋ vugu.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Khwachəɨ llɛ́ ghɔ ni ŋga ŋkwo mmɛ nu, pichəɨ ŋgwa Juu llɔ Eshia gha njəɨ Pɔɔ Nda Minnwi, niʼiŋ puŋ yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ fɔ nɛ ndɔ ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 mbaʼo ŋgòu ŋa, “Ŋgwa Ishrae pəɨ kwe vigi! Yei ŋoŋ yɛ ŋa a nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ nthɔ njɛʼi ŋgwa ni nnu pɨphɨ nthɛ ŋgwa Ishrae pugu pa gɨ́ Mushi pugu pa Nda Minnwi yei. Nɔ pīgi nu, a lɔ̄gɔ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ nthɔ mfuo lɨʼɨ taoŋtaoŋ yei.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Pugu ni nchhu nnɛ nthɛ ŋa pugu ni ŋkwo fǔoŋ njəɨ vi pugu Trɔfimu mbɔ ŋoŋ llɔ Ɛfɛshɔ moŋ laʼa, nthɔ mbīʼi nu ŋa ju, Pɔɔ, ntiɛŋ vi nthɔ nɔ Nda Minnwi.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Fiŋthɔ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao, pa ŋgwa pighɔ tei ŋgə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ Pɔɔ nshūu vi ntaoŋ nɔ Nda Minnwi, nchri choŋkaʼa wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbaʼo nu nɔ jwi nu Pɔɔ nɛ, ŋkɨ̀nɨ chəɨŋ mbhɔ taathɔ pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ Roma ŋa ŋguoŋ Jerushalɛiŋ pɔ moŋ fiŋthɔ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ a lɔ̄gɔ pa shoogɛ pugu pa thishɨ taʼa ŋkɨɨ shoogɛ, pugu pugu tei ŋgə̄ɨ njəɨ ŋgwa pighɔ. Pa ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ vi pugu pa shoogɛ pighɔ, mieŋ wie nu Pɔɔ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Taathɔ ghɔ ghə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ Pɔɔ, mfɛ gɨ́ ŋa pi krao vi ni paa ndigi chɛiŋ. Ndɔ mbie kiʼɛ ŋa, “Ŋoŋ vei pɔ pi gɔ̌? A lɔ nchwīe pi nɛiŋ?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Pichəɨ ŋgwa moŋ kɨrɨ ghɔ paʼo ŋgòu nchhu yei nnu, pichəɨ chhu yini. A gha mieŋ ki yaʼo laʼo nnu pighɔ, nthɛ ntou yɔ̀yɔnɔ a fɛ gɨ́ ŋa pi niʼiŋ vi moŋ lɨʼɨ ŋa pa shoogɛ ghà nchhɔ nɛ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ndɨɨ ŋa pi ni nchəɨŋ ni ju ni mbɨŋ nchwi nda nɛ, pa shoogɛ pighɔ ya ntiɛŋ vi tiɛŋ nthɛ fɨʼɨ kɨkrɨ ŋa yú ŋgwa pighɔ ni nthɔ nu nɔ ghɔ nɛ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Yú ŋgwa pighɔ wuʼɔ nthɔ nu njiŋ yu mbaʼo ŋgòu ŋa, “Pəɨ mīʼɛŋ ni ju!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Nɔ haʼaŋ pi ni ntāʼa nu nii ni Pɔɔ moŋ lɨʼɨ ŋa pa shoogɛ ghà mbɔ nɛ, a chhu ni taathɔ pa shoogɛ pighɔ ŋa, “N̂chhu nnu vɛ?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 A lɔ mbɔ gɔ̀ mbɔ ŋoŋ Ijipti ŋa a ni nthɔ ni tɨnɨthɔ ndɔ̄gɔ khwɛ ŋkaŋ mikija pəɨ pugu nii moŋ ŋkǔnu njó nɛ?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “M̀bɔ pi ŋoŋ Juu llɔ Tashɔ moŋ Shilishia, ŋoŋ llɔ moŋ mmɛ laʼataoŋ. Ǹdɨ̄gəɨ ghɔ mieŋ ǹchhu nnu ni ŋgwa pei.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nthishɨ pa shoogɛ ghɔ piŋ, nnɛ Pɔɔ thi ŋkuoŋ pa nchwi nda pighɔ nōoŋ ni mbhɔ yi ŋa ŋgwa pighɔ lɛrɛ laŋ. Pugu ni ŋga ndɛrɛ laŋ, Pɔɔ chrà ni pugu moŋ chrà Hibru, nchhu nu ŋa,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.