Atos 20

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yɔ̀yɔnɔ ni ŋga mmɛ, Pɔɔ gɛ̄ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ taʼa lɨʼɨ, ŋga māʼaŋ ghrɨ́ yugu, mieŋ vugu ndɔllɔ ŋgə̄ɨ Mashedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 A ni ŋga ntɔgɔ moŋ ŋguoŋ pa lɨʼɨ pighɔ ghao, ŋkwo māʼaŋ ghrɨ́ ghaŋ piŋ fɔ, ŋgə̄ɨ laʼataoŋ Gri.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 A ni ndaʼa fɔ nɔ trɛi nàoŋ, nɔ haʼaŋ a ni mbīri noŋ yi nɔ shāʼa nu ntaoŋ Shiria nɛ, njaʼo ŋa pa Juu thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi nɛ, a lɔ̄gɔ nthí mi nɔ tɔgɔ nu Mashedonia mbɨ̄nɨ.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Shopata mbɔ muuŋ Pairu llɔ Bɛria ghə̄ɨ pugu pugu kaʼa, pugu pa Arishtaku ni Shɛkɔndɔ llɔ Teshalonika, ni Gayu llɔ Debi, ni Timoti ŋkaa yu pugu Taikiku ni Trɔfimu llɔ krao ŋgei Eshia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Pugu ni ŋgə̄ɨ shhɨ nchēi vigi Troa.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Llɛ́ Jɨ Brɛi ki kuʼɔ ni ŋga ntɔgɔ, pigi shāʼa llɔ Filipai, ŋga ndaʼa tiɛŋ llɛ́ pigi para vugu Troa, ndaʼa fɔ nɔ khwachəɨ llɛ́.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ, pigi kɨrɨ nɔ kru nu brɛi, Pɔɔ chrà ni pugu, mbīʼi nu nɔ ghə̄ɨ nu yua, nthɛ yie ghɔ, a wuʼɔ nchrachra ti mīʼɛŋ ni ntuŋ mbhi.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ntou laŋ ni nthɔ ŋkɨɨ nu moŋ njiɛŋ nda tɔthɨ ŋa pigi ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Yichəɨ maʼaŋ mikhwa, ligi yi pɔ Ɛutiku, ni nchhɔ nchò windu. Pɔɔ gha ŋguʼɔ nchrachra mbīgi ŋgə̄ɨ nu shhɨ nɛ, lɔgɔ ghaʼa maʼaŋ mikhwa ghɔ, a gū shhɛ llɔ moŋ trɛi yɛrɛ nda tɔthɨ, pi pɨʼɨ vi shhɛ a kwo khu.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pɔɔ shwiʼi shhɛ, mbaŋ vi nchhu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ, a wuʼɔ mbiʼi yi maoŋ.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ njíɛŋ nda tɔthɨ kiʼɛ, mbəʼɨ brɛi ŋkru. A ni ŋga nchrā pugu pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ ti mbhi ya ndaŋ, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ̄gɔ maʼaŋ mikhwa ghɔ pugu pugu pɨ̄nɨ laʼa, a wuʼɔ mbɔ yi maoŋ, pugu fāʼo ntou ghrɨnjuʼɔ.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Pigi lɔllɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nii mitu ŋkhǐ nshāʼa ntaoŋ Ashoshi, lɨʼɨ tiɛŋ Pɔɔ nɔ haʼaŋ a ni ŋkwo chhu ni pigi nɛ, nthɛ ŋa a ni nyīeŋ pi shhɛ ŋgə̄ɨ nu fɔ.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Pigi pugu ni ŋga mbāoŋ Ashoshi, pigi tiɛŋ vi moŋ mitu ŋkhǐ pigi pugu ghə̄ɨ Mitulɛnɛ.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Pigi nyīeŋ llɔ fɔ mbhi gha ndaŋ pigi chəɨŋ mbɨŋ Kiou, yichəɨ mbra llɛ́ pigi shāʼa Shamo, mbhi gha mbɨnɨ ndaŋ pigi chəɨŋ Milɛtu.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pɔɔ lɔ̄gɔ nthí mi nɔ nyīeŋ nu moŋ ŋkhǐ mfərə Ɛfɛshɔ, nnɛ ŋa kiʼi a mīʼaŋ ndɨɨ Eshia, nthɛ ŋa a ni ŋkɔnɔ nu ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ llɛ́ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pentekɔ nɛ, nɔ haʼaŋ a njiʼɛ.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Pɔɔ ni ŋga mbɔ Milɛtu, ntaoŋ ŋkɨ̀nɨ Ɛfɛshɔ ŋa pa thishɨ moŋ chɔshi ghɔ thɔ njəɨ vi.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Pugu ni ŋga nthɔ njəɨ vi, a chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋkwaŋ haʼaŋ mi ni nchhɔ chɔmbhi a shɨna pəɨ jɛ̄ nɔ fǔoŋ llɛ́ ŋa mi ni ntigi kwò a Eshia nɛ.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Mfāʼa mbhɔ Taathɔ ni ŋguoŋ junoŋ ghao, ni ŋkhǐ ligi pugu pa mōoŋ nu ŋa a ni nthɔ vəɨ llɔ ŋkuoŋ pa ntáŋ ŋa pa Juu ni ntaaŋ a nɔ nɛ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Pəɨ ji ŋa ǹshini ndɔ ndə̄ɨŋ vəɨ ni sheshe yaoŋ ŋa a nthɛ a ghɛ̄rɛ vəɨ nɛ. Mi ni nchhu chrà Minnwi, ndɔ njɛʼi vəɨ shhɛnte pugu pa nda nda.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Mi ni nshūu tə́nə pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mbiŋ Minnwi, niʼiŋ njùʼɔ yugu mbɨŋ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ndɔ ndwɛ, līi njəɨ, ŋ̀gə̄ɨ nu nɛ Jerushalɛiŋ, nɔ haʼaŋ Jijwɛ Minnwi yiʼi a ŋa ŋ̀gə̄ɨ nɛ, ǹdɔ njiʼi nji nnu ŋa a shi nchwīe a fɔ nɛ,
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 ŋkiɛŋ ŋa Jijwɛ Minnwi kwo shūu tə́nə a ŋa moŋ sheshe laʼataoŋ, chə́ɨŋ pugu pa ŋgəʼɨ thɔ njwɛrɛ a.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ǹdɔ ndīi chɔmbhi a, a pɔ yichəɨ nnu vəɨ, ki a fāʼo pi yichəɨ ghɛ̀rɛ vəɨ. Ŋ̀guʼɔ ntāʼa nu mīʼɛŋ pi nnu ŋa Jishɔ Taathɔ ni mɛ̄iŋ a nɔ ŋkuoŋ mbhi nɛ, mbɔ chīi nu ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwapuŋ Minnwi.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Līi njəɨ, ndwɛ, ǹji ŋa mbaʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vəɨ nuʼuŋ njəɨ a ŋkamuʼɔŋ, mbɔ pəɨ ŋa ǹyīeŋ nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi shɨna pəɨ nɛ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Nɛnnɛ, ǹchhu ni pəɨ shiʼa yei ŋa s̈hesheŋoŋ vəɨ mbhɛ gha, kaŋ mbhɔ ma lɔ nɛ njiʼi mbɔ nɔ,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi ndə̄ɨŋ nɔ chhu nu ŋguoŋ pa nnu ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ chwīe nu nɛ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 “Nɛnnɛ, p̂əɨ lɨna ni noŋ pəɨ ndɔ mbɨnɨ ndɨna ni pa ŋgwa Minnwi ŋa Jijwɛ Minnwi nūʼɔŋ vəɨ ŋa pəɨ tigi ligi yəɨ mbɨŋ pugu nɛ, nɔ lɨna nu ni chɔshi Minnwi ŋa a yuoŋ ni chhǐ Muuŋ vi nɛ.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ǹji ŋa ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ, pa ŋgwa pɨphɨ nii shɨna pəɨ ŋgūo mbɨŋ pəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ miŋaŋieŋ chɨgəɨchɨgəɨ ghà nchwīe ni pa minjɨɨ nɛ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ndɨɨ thɔ nu ŋa pichəɨ ŋgwa llɔ shɨna pəɨ shi ndɛʼi ŋgiɛŋ nɔ fɨ̄ɨ nu pichəɨ pa ghaŋ piŋ pugu yōu njiŋ yugu.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ chhɔ ni lɨna məɨ, ŋkwiŋ nu ŋa nɔ trɛi ŋgaʼo, ǹshini ndɔ njiʼi ŋkɨna nɔ yɛʼi nu vəɨ moŋ tuʼu pugu pa naoŋchɨ ni ŋkhǐ ligi.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ndwɛ, ǹchāʼa vəɨ mfɛ mbhɔ Minnwi pugu pa chrà pwapuŋ yi ŋa a nthɛ a chwīe pəɨ kuʼɔ moŋ piŋ pugu pa mbɔrɔ ŋa Minnwi fɛ ni ŋguoŋ ŋgwa pi pi taoŋtaoŋ ghao nɛ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 “Ǹshini ndɔ njiʼi nshɔ̄rɔ mbɨŋ ŋoŋ ki laoŋgo yi, ki ndhwí yi.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋa mbhɔ ma mei yru ju ni mmu pigi pa pakwo paŋ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ǹōoŋ ni pəɨ moŋ ŋguoŋ pa nnu ghao ŋa moŋ fāʼa nu ki jwɛ, pia ghɛ̄rɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ mfāʼo nɛ nthɔ ŋkwiŋ pi chrà Jishɔ Taathɔ ŋa a ki chhu ŋa, ‘Ntou mbɔrɔ pɔ moŋ fɛ nu nchaa kwe nu.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 A ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi pugu pugu ghao.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ŋguoŋ yugu ghao kə̄ɨ, mbaŋ vi, nɔ chaʼa vi ŋa a nyīeŋ shiʼi.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Njùʼɔ yugu lrī ŋkiɛŋ ntou yi nthɛ pa nnu ŋa a ni nchrā nɛ, ŋa mbaʼa pugu shi nuʼuŋ njəɨ vi ŋkamuʼɔŋ nɛ. Pugu lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ ntiʼi yəɨ mitu ŋkhǐ.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.