Atos 20
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC
1 Yɔ̀yɔnɔ ni ŋga mmɛ, Pɔɔ gɛ̄ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ taʼa lɨʼɨ, ŋga māʼaŋ ghrɨ́ yugu, mieŋ vugu ndɔllɔ ŋgə̄ɨ Mashedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 A ni ŋga ntɔgɔ moŋ ŋguoŋ pa lɨʼɨ pighɔ ghao, ŋkwo māʼaŋ ghrɨ́ ghaŋ piŋ fɔ, ŋgə̄ɨ laʼataoŋ Gri.
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 A ni ndaʼa fɔ nɔ trɛi nàoŋ, nɔ haʼaŋ a ni mbīri noŋ yi nɔ shāʼa nu ntaoŋ Shiria nɛ, njaʼo ŋa pa Juu thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi nɛ, a lɔ̄gɔ nthí mi nɔ tɔgɔ nu Mashedonia mbɨ̄nɨ.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Shopata mbɔ muuŋ Pairu llɔ Bɛria ghə̄ɨ pugu pugu kaʼa, pugu pa Arishtaku ni Shɛkɔndɔ llɔ Teshalonika, ni Gayu llɔ Debi, ni Timoti ŋkaa yu pugu Taikiku ni Trɔfimu llɔ krao ŋgei Eshia.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Pugu ni ŋgə̄ɨ shhɨ nchēi vigi Troa.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Llɛ́ Jɨ Brɛi ki kuʼɔ ni ŋga ntɔgɔ, pigi shāʼa llɔ Filipai, ŋga ndaʼa tiɛŋ llɛ́ pigi para vugu Troa, ndaʼa fɔ nɔ khwachəɨ llɛ́.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ, pigi kɨrɨ nɔ kru nu brɛi, Pɔɔ chrà ni pugu, mbīʼi nu nɔ ghə̄ɨ nu yua, nthɛ yie ghɔ, a wuʼɔ nchrachra ti mīʼɛŋ ni ntuŋ mbhi.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Ntou laŋ ni nthɔ ŋkɨɨ nu moŋ njiɛŋ nda tɔthɨ ŋa pigi ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Yichəɨ maʼaŋ mikhwa, ligi yi pɔ Ɛutiku, ni nchhɔ nchò windu. Pɔɔ gha ŋguʼɔ nchrachra mbīgi ŋgə̄ɨ nu shhɨ nɛ, lɔgɔ ghaʼa maʼaŋ mikhwa ghɔ, a gū shhɛ llɔ moŋ trɛi yɛrɛ nda tɔthɨ, pi pɨʼɨ vi shhɛ a kwo khu.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Pɔɔ shwiʼi shhɛ, mbaŋ vi nchhu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ, a wuʼɔ mbiʼi yi maoŋ.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ njíɛŋ nda tɔthɨ kiʼɛ, mbəʼɨ brɛi ŋkru. A ni ŋga nchrā pugu pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ ti mbhi ya ndaŋ, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ̄gɔ maʼaŋ mikhwa ghɔ pugu pugu pɨ̄nɨ laʼa, a wuʼɔ mbɔ yi maoŋ, pugu fāʼo ntou ghrɨnjuʼɔ.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Pigi lɔllɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nii mitu ŋkhǐ nshāʼa ntaoŋ Ashoshi, lɨʼɨ tiɛŋ Pɔɔ nɔ haʼaŋ a ni ŋkwo chhu ni pigi nɛ, nthɛ ŋa a ni nyīeŋ pi shhɛ ŋgə̄ɨ nu fɔ.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Pigi pugu ni ŋga mbāoŋ Ashoshi, pigi tiɛŋ vi moŋ mitu ŋkhǐ pigi pugu ghə̄ɨ Mitulɛnɛ.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Pigi nyīeŋ llɔ fɔ mbhi gha ndaŋ pigi chəɨŋ mbɨŋ Kiou, yichəɨ mbra llɛ́ pigi shāʼa Shamo, mbhi gha mbɨnɨ ndaŋ pigi chəɨŋ Milɛtu.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Pɔɔ lɔ̄gɔ nthí mi nɔ nyīeŋ nu moŋ ŋkhǐ mfərə Ɛfɛshɔ, nnɛ ŋa kiʼi a mīʼaŋ ndɨɨ Eshia, nthɛ ŋa a ni ŋkɔnɔ nu ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ llɛ́ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pentekɔ nɛ, nɔ haʼaŋ a njiʼɛ.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Pɔɔ ni ŋga mbɔ Milɛtu, ntaoŋ ŋkɨ̀nɨ Ɛfɛshɔ ŋa pa thishɨ moŋ chɔshi ghɔ thɔ njəɨ vi.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Pugu ni ŋga nthɔ njəɨ vi, a chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋkwaŋ haʼaŋ mi ni nchhɔ chɔmbhi a shɨna pəɨ jɛ̄ nɔ fǔoŋ llɛ́ ŋa mi ni ntigi kwò a Eshia nɛ.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Mfāʼa mbhɔ Taathɔ ni ŋguoŋ junoŋ ghao, ni ŋkhǐ ligi pugu pa mōoŋ nu ŋa a ni nthɔ vəɨ llɔ ŋkuoŋ pa ntáŋ ŋa pa Juu ni ntaaŋ a nɔ nɛ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Pəɨ ji ŋa ǹshini ndɔ ndə̄ɨŋ vəɨ ni sheshe yaoŋ ŋa a nthɛ a ghɛ̄rɛ vəɨ nɛ. Mi ni nchhu chrà Minnwi, ndɔ njɛʼi vəɨ shhɛnte pugu pa nda nda.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Mi ni nshūu tə́nə pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mbiŋ Minnwi, niʼiŋ njùʼɔ yugu mbɨŋ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Ndɔ ndwɛ, līi njəɨ, ŋ̀gə̄ɨ nu nɛ Jerushalɛiŋ, nɔ haʼaŋ Jijwɛ Minnwi yiʼi a ŋa ŋ̀gə̄ɨ nɛ, ǹdɔ njiʼi nji nnu ŋa a shi nchwīe a fɔ nɛ,
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 ŋkiɛŋ ŋa Jijwɛ Minnwi kwo shūu tə́nə a ŋa moŋ sheshe laʼataoŋ, chə́ɨŋ pugu pa ŋgəʼɨ thɔ njwɛrɛ a.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Ǹdɔ ndīi chɔmbhi a, a pɔ yichəɨ nnu vəɨ, ki a fāʼo pi yichəɨ ghɛ̀rɛ vəɨ. Ŋ̀guʼɔ ntāʼa nu mīʼɛŋ pi nnu ŋa Jishɔ Taathɔ ni mɛ̄iŋ a nɔ ŋkuoŋ mbhi nɛ, mbɔ chīi nu ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwapuŋ Minnwi.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Līi njəɨ, ndwɛ, ǹji ŋa mbaʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vəɨ nuʼuŋ njəɨ a ŋkamuʼɔŋ, mbɔ pəɨ ŋa ǹyīeŋ nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi shɨna pəɨ nɛ.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Nɛnnɛ, ǹchhu ni pəɨ shiʼa yei ŋa s̈hesheŋoŋ vəɨ mbhɛ gha, kaŋ mbhɔ ma lɔ nɛ njiʼi mbɔ nɔ,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi ndə̄ɨŋ nɔ chhu nu ŋguoŋ pa nnu ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ chwīe nu nɛ.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 “Nɛnnɛ, p̂əɨ lɨna ni noŋ pəɨ ndɔ mbɨnɨ ndɨna ni pa ŋgwa Minnwi ŋa Jijwɛ Minnwi nūʼɔŋ vəɨ ŋa pəɨ tigi ligi yəɨ mbɨŋ pugu nɛ, nɔ lɨna nu ni chɔshi Minnwi ŋa a yuoŋ ni chhǐ Muuŋ vi nɛ.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Ǹji ŋa ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ, pa ŋgwa pɨphɨ nii shɨna pəɨ ŋgūo mbɨŋ pəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ miŋaŋieŋ chɨgəɨchɨgəɨ ghà nchwīe ni pa minjɨɨ nɛ.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Ndɨɨ thɔ nu ŋa pichəɨ ŋgwa llɔ shɨna pəɨ shi ndɛʼi ŋgiɛŋ nɔ fɨ̄ɨ nu pichəɨ pa ghaŋ piŋ pugu yōu njiŋ yugu.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ chhɔ ni lɨna məɨ, ŋkwiŋ nu ŋa nɔ trɛi ŋgaʼo, ǹshini ndɔ njiʼi ŋkɨna nɔ yɛʼi nu vəɨ moŋ tuʼu pugu pa naoŋchɨ ni ŋkhǐ ligi.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ndwɛ, ǹchāʼa vəɨ mfɛ mbhɔ Minnwi pugu pa chrà pwapuŋ yi ŋa a nthɛ a chwīe pəɨ kuʼɔ moŋ piŋ pugu pa mbɔrɔ ŋa Minnwi fɛ ni ŋguoŋ ŋgwa pi pi taoŋtaoŋ ghao nɛ.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 “Ǹshini ndɔ njiʼi nshɔ̄rɔ mbɨŋ ŋoŋ ki laoŋgo yi, ki ndhwí yi.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋa mbhɔ ma mei yru ju ni mmu pigi pa pakwo paŋ.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ǹōoŋ ni pəɨ moŋ ŋguoŋ pa nnu ghao ŋa moŋ fāʼa nu ki jwɛ, pia ghɛ̄rɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ mfāʼo nɛ nthɔ ŋkwiŋ pi chrà Jishɔ Taathɔ ŋa a ki chhu ŋa, ‘Ntou mbɔrɔ pɔ moŋ fɛ nu nchaa kwe nu.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 A ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi pugu pugu ghao.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Ŋguoŋ yugu ghao kə̄ɨ, mbaŋ vi, nɔ chaʼa vi ŋa a nyīeŋ shiʼi.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Njùʼɔ yugu lrī ŋkiɛŋ ntou yi nthɛ pa nnu ŋa a ni nchrā nɛ, ŋa mbaʼa pugu shi nuʼuŋ njəɨ vi ŋkamuʼɔŋ nɛ. Pugu lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ ntiʼi yəɨ mitu ŋkhǐ.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.