Atos 20
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Yɔ̀yɔnɔ ni ŋga mmɛ, Pɔɔ gɛ̄ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ taʼa lɨʼɨ, ŋga māʼaŋ ghrɨ́ yugu, mieŋ vugu ndɔllɔ ŋgə̄ɨ Mashedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 A ni ŋga ntɔgɔ moŋ ŋguoŋ pa lɨʼɨ pighɔ ghao, ŋkwo māʼaŋ ghrɨ́ ghaŋ piŋ fɔ, ŋgə̄ɨ laʼataoŋ Gri.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 A ni ndaʼa fɔ nɔ trɛi nàoŋ, nɔ haʼaŋ a ni mbīri noŋ yi nɔ shāʼa nu ntaoŋ Shiria nɛ, njaʼo ŋa pa Juu thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi nɛ, a lɔ̄gɔ nthí mi nɔ tɔgɔ nu Mashedonia mbɨ̄nɨ.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Shopata mbɔ muuŋ Pairu llɔ Bɛria ghə̄ɨ pugu pugu kaʼa, pugu pa Arishtaku ni Shɛkɔndɔ llɔ Teshalonika, ni Gayu llɔ Debi, ni Timoti ŋkaa yu pugu Taikiku ni Trɔfimu llɔ krao ŋgei Eshia.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Pugu ni ŋgə̄ɨ shhɨ nchēi vigi Troa.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Llɛ́ Jɨ Brɛi ki kuʼɔ ni ŋga ntɔgɔ, pigi shāʼa llɔ Filipai, ŋga ndaʼa tiɛŋ llɛ́ pigi para vugu Troa, ndaʼa fɔ nɔ khwachəɨ llɛ́.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ, pigi kɨrɨ nɔ kru nu brɛi, Pɔɔ chrà ni pugu, mbīʼi nu nɔ ghə̄ɨ nu yua, nthɛ yie ghɔ, a wuʼɔ nchrachra ti mīʼɛŋ ni ntuŋ mbhi.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Ntou laŋ ni nthɔ ŋkɨɨ nu moŋ njiɛŋ nda tɔthɨ ŋa pigi ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Yichəɨ maʼaŋ mikhwa, ligi yi pɔ Ɛutiku, ni nchhɔ nchò windu. Pɔɔ gha ŋguʼɔ nchrachra mbīgi ŋgə̄ɨ nu shhɨ nɛ, lɔgɔ ghaʼa maʼaŋ mikhwa ghɔ, a gū shhɛ llɔ moŋ trɛi yɛrɛ nda tɔthɨ, pi pɨʼɨ vi shhɛ a kwo khu.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pɔɔ shwiʼi shhɛ, mbaŋ vi nchhu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ, a wuʼɔ mbiʼi yi maoŋ.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ njíɛŋ nda tɔthɨ kiʼɛ, mbəʼɨ brɛi ŋkru. A ni ŋga nchrā pugu pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ ti mbhi ya ndaŋ, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ̄gɔ maʼaŋ mikhwa ghɔ pugu pugu pɨ̄nɨ laʼa, a wuʼɔ mbɔ yi maoŋ, pugu fāʼo ntou ghrɨnjuʼɔ.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Pigi lɔllɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nii mitu ŋkhǐ nshāʼa ntaoŋ Ashoshi, lɨʼɨ tiɛŋ Pɔɔ nɔ haʼaŋ a ni ŋkwo chhu ni pigi nɛ, nthɛ ŋa a ni nyīeŋ pi shhɛ ŋgə̄ɨ nu fɔ.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Pigi pugu ni ŋga mbāoŋ Ashoshi, pigi tiɛŋ vi moŋ mitu ŋkhǐ pigi pugu ghə̄ɨ Mitulɛnɛ.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Pigi nyīeŋ llɔ fɔ mbhi gha ndaŋ pigi chəɨŋ mbɨŋ Kiou, yichəɨ mbra llɛ́ pigi shāʼa Shamo, mbhi gha mbɨnɨ ndaŋ pigi chəɨŋ Milɛtu.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pɔɔ lɔ̄gɔ nthí mi nɔ nyīeŋ nu moŋ ŋkhǐ mfərə Ɛfɛshɔ, nnɛ ŋa kiʼi a mīʼaŋ ndɨɨ Eshia, nthɛ ŋa a ni ŋkɔnɔ nu ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ llɛ́ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pentekɔ nɛ, nɔ haʼaŋ a njiʼɛ.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Pɔɔ ni ŋga mbɔ Milɛtu, ntaoŋ ŋkɨ̀nɨ Ɛfɛshɔ ŋa pa thishɨ moŋ chɔshi ghɔ thɔ njəɨ vi.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Pugu ni ŋga nthɔ njəɨ vi, a chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋkwaŋ haʼaŋ mi ni nchhɔ chɔmbhi a shɨna pəɨ jɛ̄ nɔ fǔoŋ llɛ́ ŋa mi ni ntigi kwò a Eshia nɛ.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Mfāʼa mbhɔ Taathɔ ni ŋguoŋ junoŋ ghao, ni ŋkhǐ ligi pugu pa mōoŋ nu ŋa a ni nthɔ vəɨ llɔ ŋkuoŋ pa ntáŋ ŋa pa Juu ni ntaaŋ a nɔ nɛ.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Pəɨ ji ŋa ǹshini ndɔ ndə̄ɨŋ vəɨ ni sheshe yaoŋ ŋa a nthɛ a ghɛ̄rɛ vəɨ nɛ. Mi ni nchhu chrà Minnwi, ndɔ njɛʼi vəɨ shhɛnte pugu pa nda nda.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Mi ni nshūu tə́nə pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mbiŋ Minnwi, niʼiŋ njùʼɔ yugu mbɨŋ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Ndɔ ndwɛ, līi njəɨ, ŋ̀gə̄ɨ nu nɛ Jerushalɛiŋ, nɔ haʼaŋ Jijwɛ Minnwi yiʼi a ŋa ŋ̀gə̄ɨ nɛ, ǹdɔ njiʼi nji nnu ŋa a shi nchwīe a fɔ nɛ,
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 ŋkiɛŋ ŋa Jijwɛ Minnwi kwo shūu tə́nə a ŋa moŋ sheshe laʼataoŋ, chə́ɨŋ pugu pa ŋgəʼɨ thɔ njwɛrɛ a.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Ǹdɔ ndīi chɔmbhi a, a pɔ yichəɨ nnu vəɨ, ki a fāʼo pi yichəɨ ghɛ̀rɛ vəɨ. Ŋ̀guʼɔ ntāʼa nu mīʼɛŋ pi nnu ŋa Jishɔ Taathɔ ni mɛ̄iŋ a nɔ ŋkuoŋ mbhi nɛ, mbɔ chīi nu ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwapuŋ Minnwi.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Līi njəɨ, ndwɛ, ǹji ŋa mbaʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vəɨ nuʼuŋ njəɨ a ŋkamuʼɔŋ, mbɔ pəɨ ŋa ǹyīeŋ nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi shɨna pəɨ nɛ.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Nɛnnɛ, ǹchhu ni pəɨ shiʼa yei ŋa s̈hesheŋoŋ vəɨ mbhɛ gha, kaŋ mbhɔ ma lɔ nɛ njiʼi mbɔ nɔ,
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi ndə̄ɨŋ nɔ chhu nu ŋguoŋ pa nnu ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ chwīe nu nɛ.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Nɛnnɛ, p̂əɨ lɨna ni noŋ pəɨ ndɔ mbɨnɨ ndɨna ni pa ŋgwa Minnwi ŋa Jijwɛ Minnwi nūʼɔŋ vəɨ ŋa pəɨ tigi ligi yəɨ mbɨŋ pugu nɛ, nɔ lɨna nu ni chɔshi Minnwi ŋa a yuoŋ ni chhǐ Muuŋ vi nɛ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Ǹji ŋa ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ, pa ŋgwa pɨphɨ nii shɨna pəɨ ŋgūo mbɨŋ pəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ miŋaŋieŋ chɨgəɨchɨgəɨ ghà nchwīe ni pa minjɨɨ nɛ.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Ndɨɨ thɔ nu ŋa pichəɨ ŋgwa llɔ shɨna pəɨ shi ndɛʼi ŋgiɛŋ nɔ fɨ̄ɨ nu pichəɨ pa ghaŋ piŋ pugu yōu njiŋ yugu.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ chhɔ ni lɨna məɨ, ŋkwiŋ nu ŋa nɔ trɛi ŋgaʼo, ǹshini ndɔ njiʼi ŋkɨna nɔ yɛʼi nu vəɨ moŋ tuʼu pugu pa naoŋchɨ ni ŋkhǐ ligi.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Ndwɛ, ǹchāʼa vəɨ mfɛ mbhɔ Minnwi pugu pa chrà pwapuŋ yi ŋa a nthɛ a chwīe pəɨ kuʼɔ moŋ piŋ pugu pa mbɔrɔ ŋa Minnwi fɛ ni ŋguoŋ ŋgwa pi pi taoŋtaoŋ ghao nɛ.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Ǹshini ndɔ njiʼi nshɔ̄rɔ mbɨŋ ŋoŋ ki laoŋgo yi, ki ndhwí yi.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋa mbhɔ ma mei yru ju ni mmu pigi pa pakwo paŋ.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ǹōoŋ ni pəɨ moŋ ŋguoŋ pa nnu ghao ŋa moŋ fāʼa nu ki jwɛ, pia ghɛ̄rɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ mfāʼo nɛ nthɔ ŋkwiŋ pi chrà Jishɔ Taathɔ ŋa a ki chhu ŋa, ‘Ntou mbɔrɔ pɔ moŋ fɛ nu nchaa kwe nu.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 A ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi pugu pugu ghao.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ŋguoŋ yugu ghao kə̄ɨ, mbaŋ vi, nɔ chaʼa vi ŋa a nyīeŋ shiʼi.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Njùʼɔ yugu lrī ŋkiɛŋ ntou yi nthɛ pa nnu ŋa a ni nchrā nɛ, ŋa mbaʼa pugu shi nuʼuŋ njəɨ vi ŋkamuʼɔŋ nɛ. Pugu lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ ntiʼi yəɨ mitu ŋkhǐ.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.