Atos 20
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Yɔ̀yɔnɔ ni ŋga mmɛ, Pɔɔ gɛ̄ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ taʼa lɨʼɨ, ŋga māʼaŋ ghrɨ́ yugu, mieŋ vugu ndɔllɔ ŋgə̄ɨ Mashedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 A ni ŋga ntɔgɔ moŋ ŋguoŋ pa lɨʼɨ pighɔ ghao, ŋkwo māʼaŋ ghrɨ́ ghaŋ piŋ fɔ, ŋgə̄ɨ laʼataoŋ Gri.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 A ni ndaʼa fɔ nɔ trɛi nàoŋ, nɔ haʼaŋ a ni mbīri noŋ yi nɔ shāʼa nu ntaoŋ Shiria nɛ, njaʼo ŋa pa Juu thɔ nyiaŋ ntáŋ nthɛ vi nɛ, a lɔ̄gɔ nthí mi nɔ tɔgɔ nu Mashedonia mbɨ̄nɨ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Shopata mbɔ muuŋ Pairu llɔ Bɛria ghə̄ɨ pugu pugu kaʼa, pugu pa Arishtaku ni Shɛkɔndɔ llɔ Teshalonika, ni Gayu llɔ Debi, ni Timoti ŋkaa yu pugu Taikiku ni Trɔfimu llɔ krao ŋgei Eshia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Pugu ni ŋgə̄ɨ shhɨ nchēi vigi Troa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Llɛ́ Jɨ Brɛi ki kuʼɔ ni ŋga ntɔgɔ, pigi shāʼa llɔ Filipai, ŋga ndaʼa tiɛŋ llɛ́ pigi para vugu Troa, ndaʼa fɔ nɔ khwachəɨ llɛ́.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ moŋ shwiʼi taŋ, pigi kɨrɨ nɔ kru nu brɛi, Pɔɔ chrà ni pugu, mbīʼi nu nɔ ghə̄ɨ nu yua, nthɛ yie ghɔ, a wuʼɔ nchrachra ti mīʼɛŋ ni ntuŋ mbhi.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ntou laŋ ni nthɔ ŋkɨɨ nu moŋ njiɛŋ nda tɔthɨ ŋa pigi ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Yichəɨ maʼaŋ mikhwa, ligi yi pɔ Ɛutiku, ni nchhɔ nchò windu. Pɔɔ gha ŋguʼɔ nchrachra mbīgi ŋgə̄ɨ nu shhɨ nɛ, lɔgɔ ghaʼa maʼaŋ mikhwa ghɔ, a gū shhɛ llɔ moŋ trɛi yɛrɛ nda tɔthɨ, pi pɨʼɨ vi shhɛ a kwo khu.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pɔɔ shwiʼi shhɛ, mbaŋ vi nchhu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ, a wuʼɔ mbiʼi yi maoŋ.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ njíɛŋ nda tɔthɨ kiʼɛ, mbəʼɨ brɛi ŋkru. A ni ŋga nchrā pugu pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ ti mbhi ya ndaŋ, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ̄gɔ maʼaŋ mikhwa ghɔ pugu pugu pɨ̄nɨ laʼa, a wuʼɔ mbɔ yi maoŋ, pugu fāʼo ntou ghrɨnjuʼɔ.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Pigi lɔllɔ ŋgə̄ɨ shhɨ nii mitu ŋkhǐ nshāʼa ntaoŋ Ashoshi, lɨʼɨ tiɛŋ Pɔɔ nɔ haʼaŋ a ni ŋkwo chhu ni pigi nɛ, nthɛ ŋa a ni nyīeŋ pi shhɛ ŋgə̄ɨ nu fɔ.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Pigi pugu ni ŋga mbāoŋ Ashoshi, pigi tiɛŋ vi moŋ mitu ŋkhǐ pigi pugu ghə̄ɨ Mitulɛnɛ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Pigi nyīeŋ llɔ fɔ mbhi gha ndaŋ pigi chəɨŋ mbɨŋ Kiou, yichəɨ mbra llɛ́ pigi shāʼa Shamo, mbhi gha mbɨnɨ ndaŋ pigi chəɨŋ Milɛtu.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pɔɔ lɔ̄gɔ nthí mi nɔ nyīeŋ nu moŋ ŋkhǐ mfərə Ɛfɛshɔ, nnɛ ŋa kiʼi a mīʼaŋ ndɨɨ Eshia, nthɛ ŋa a ni ŋkɔnɔ nu ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ llɛ́ jɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pentekɔ nɛ, nɔ haʼaŋ a njiʼɛ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Pɔɔ ni ŋga mbɔ Milɛtu, ntaoŋ ŋkɨ̀nɨ Ɛfɛshɔ ŋa pa thishɨ moŋ chɔshi ghɔ thɔ njəɨ vi.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Pugu ni ŋga nthɔ njəɨ vi, a chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋkwaŋ haʼaŋ mi ni nchhɔ chɔmbhi a shɨna pəɨ jɛ̄ nɔ fǔoŋ llɛ́ ŋa mi ni ntigi kwò a Eshia nɛ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mfāʼa mbhɔ Taathɔ ni ŋguoŋ junoŋ ghao, ni ŋkhǐ ligi pugu pa mōoŋ nu ŋa a ni nthɔ vəɨ llɔ ŋkuoŋ pa ntáŋ ŋa pa Juu ni ntaaŋ a nɔ nɛ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Pəɨ ji ŋa ǹshini ndɔ ndə̄ɨŋ vəɨ ni sheshe yaoŋ ŋa a nthɛ a ghɛ̄rɛ vəɨ nɛ. Mi ni nchhu chrà Minnwi, ndɔ njɛʼi vəɨ shhɛnte pugu pa nda nda.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Mi ni nshūu tə́nə pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mbiŋ Minnwi, niʼiŋ njùʼɔ yugu mbɨŋ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ndɔ ndwɛ, līi njəɨ, ŋ̀gə̄ɨ nu nɛ Jerushalɛiŋ, nɔ haʼaŋ Jijwɛ Minnwi yiʼi a ŋa ŋ̀gə̄ɨ nɛ, ǹdɔ njiʼi nji nnu ŋa a shi nchwīe a fɔ nɛ,
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 ŋkiɛŋ ŋa Jijwɛ Minnwi kwo shūu tə́nə a ŋa moŋ sheshe laʼataoŋ, chə́ɨŋ pugu pa ŋgəʼɨ thɔ njwɛrɛ a.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ǹdɔ ndīi chɔmbhi a, a pɔ yichəɨ nnu vəɨ, ki a fāʼo pi yichəɨ ghɛ̀rɛ vəɨ. Ŋ̀guʼɔ ntāʼa nu mīʼɛŋ pi nnu ŋa Jishɔ Taathɔ ni mɛ̄iŋ a nɔ ŋkuoŋ mbhi nɛ, mbɔ chīi nu ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwapuŋ Minnwi.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Līi njəɨ, ndwɛ, ǹji ŋa mbaʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vəɨ nuʼuŋ njəɨ a ŋkamuʼɔŋ, mbɔ pəɨ ŋa ǹyīeŋ nthɔ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi shɨna pəɨ nɛ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nɛnnɛ, ǹchhu ni pəɨ shiʼa yei ŋa s̈hesheŋoŋ vəɨ mbhɛ gha, kaŋ mbhɔ ma lɔ nɛ njiʼi mbɔ nɔ,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njiʼi ndə̄ɨŋ nɔ chhu nu ŋguoŋ pa nnu ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ chwīe nu nɛ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 “Nɛnnɛ, p̂əɨ lɨna ni noŋ pəɨ ndɔ mbɨnɨ ndɨna ni pa ŋgwa Minnwi ŋa Jijwɛ Minnwi nūʼɔŋ vəɨ ŋa pəɨ tigi ligi yəɨ mbɨŋ pugu nɛ, nɔ lɨna nu ni chɔshi Minnwi ŋa a yuoŋ ni chhǐ Muuŋ vi nɛ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ǹji ŋa ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ, pa ŋgwa pɨphɨ nii shɨna pəɨ ŋgūo mbɨŋ pəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ miŋaŋieŋ chɨgəɨchɨgəɨ ghà nchwīe ni pa minjɨɨ nɛ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ndɨɨ thɔ nu ŋa pichəɨ ŋgwa llɔ shɨna pəɨ shi ndɛʼi ŋgiɛŋ nɔ fɨ̄ɨ nu pichəɨ pa ghaŋ piŋ pugu yōu njiŋ yugu.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ chhɔ ni lɨna məɨ, ŋkwiŋ nu ŋa nɔ trɛi ŋgaʼo, ǹshini ndɔ njiʼi ŋkɨna nɔ yɛʼi nu vəɨ moŋ tuʼu pugu pa naoŋchɨ ni ŋkhǐ ligi.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Ndwɛ, ǹchāʼa vəɨ mfɛ mbhɔ Minnwi pugu pa chrà pwapuŋ yi ŋa a nthɛ a chwīe pəɨ kuʼɔ moŋ piŋ pugu pa mbɔrɔ ŋa Minnwi fɛ ni ŋguoŋ ŋgwa pi pi taoŋtaoŋ ghao nɛ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 “Ǹshini ndɔ njiʼi nshɔ̄rɔ mbɨŋ ŋoŋ ki laoŋgo yi, ki ndhwí yi.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Pəɨ ŋkaa pəɨ ji ŋa mbhɔ ma mei yru ju ni mmu pigi pa pakwo paŋ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ǹōoŋ ni pəɨ moŋ ŋguoŋ pa nnu ghao ŋa moŋ fāʼa nu ki jwɛ, pia ghɛ̄rɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ mfāʼo nɛ nthɔ ŋkwiŋ pi chrà Jishɔ Taathɔ ŋa a ki chhu ŋa, ‘Ntou mbɔrɔ pɔ moŋ fɛ nu nchaa kwe nu.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 A ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi pugu pugu ghao.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ŋguoŋ yugu ghao kə̄ɨ, mbaŋ vi, nɔ chaʼa vi ŋa a nyīeŋ shiʼi.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Njùʼɔ yugu lrī ŋkiɛŋ ntou yi nthɛ pa nnu ŋa a ni nchrā nɛ, ŋa mbaʼa pugu shi nuʼuŋ njəɨ vi ŋkamuʼɔŋ nɛ. Pugu lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ ntiʼi yəɨ mitu ŋkhǐ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.