Atos 19
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Apolo ni ŋga ŋguʼɔ mbɔ Koriŋ, Pɔɔ tɔgɔ krao khwi ŋgei ghɔ, nchəɨŋ Ɛfɛshɔ, njəɨ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ fɔ,
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 mbie vugu ŋa, “Pi ni mfɛ Jijwɛ Minnwi ni pəɨ ndɨɨ ŋa pəɨ ni mbiŋ nɛ?”
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 A chhu ŋa, “Ti pəɨ ni ntɔgɔ pi moŋ yəɨ kwe ŋkhǐ?”
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Pɔɔ chhu ŋa, “Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni mbɔ pi ni ŋgwa pɛ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ, Jouŋ ghɔ ni nthɔ nchhu nu ni ŋgwa ŋa pugu piŋ ŋoŋ ŋa a thɔ nu njiŋ yu nɛ, mbɔ Jishɔ.”
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Pugu ni ŋga njaʼo yei, ŋkwe ŋkhǐ moŋ ligi Jishɔ Taathɔ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Pɔɔ gha nūʼɔŋ mbhɔ mi mbɨŋ pugu, Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ pugu, pugu chrà moŋ pa chrà taoŋ nduoŋ, ndɔ njəɨ pa nnu llɔ mbhɔ Minnwi nchhu.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Ŋguoŋ pa pimbia ni mbɔ nɔ paanchrɔ.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pɔɔ ghə̄ɨ moŋ nda luoŋ Minnwi nchrā pugu pa ŋgwa fɔ ni tɨnɨnjuʼɔ nɔ trɛi nàoŋ nchrā nu ndɔ nthɔ ndɨ̄gəɨ vugu ŋa pugu piŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Ndɔ pichəɨ tɨnɨthɔ ki lɔ mbiŋ, nchrā pa nnu pɨphɨ nthɛ Shɛndaoŋ Taathɔ shhɨ ŋguoŋ ŋgwa. Nthɛ yie ghɔ, Pɔɔ mieŋ vugu ndɔ̄gɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pugu pugu ghə̄ɨ, sheshe llɛ́ a thɔ fāʼo chrà moŋ nda yɛʼi yaoŋ Tiranu.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Yei ni ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ paa ŋgaʼo, nnɛ ti ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni nchhɔ pi Eshia nɛ ni njaʼo chrà Taathɔ, pa ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Minnwi ni ntɔgɔ mbɨŋ Pɔɔ nthɔ nchwīe mɛmmɛ nnu ghraoghrao.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Nɛnnɛ pi lɔ̄gɔ pra ndhwí pugu pa ndhwí fàʼa ŋa a ni ŋkwo fāʼa nɔ nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ ŋkāoŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ, pa ghɨ̌nɔ pugu mmɛ, pa jijwɛ pɨphɨ taoŋ mbɨŋ pugu.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Pichəɨ ŋgwa Juu, ŋa pugu ni nthɔ nyīeŋ njōu pa jijwɛ pɨphɨ nɛ, mōoŋ nɔ yōu nu pa jijwɛ pɨphɨ ni ligi Jishɔ Taathɔ, nchhu nu ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Jishɔ ŋa Pɔɔ ghà nchīi nɛ, ŋa ɔ taoŋ.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Khwachəɨ puoŋ pimbia, mbɔ puoŋ yichəɨ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pa ŋgwa Juu, ligi yi pɔ Shikeva, ni nthɔ nyīeŋ nchwīe nnu yei.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ndɔ jijwɛ pɨphɨ ghɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ǹji Jishɔ, nji pa nnu nthɛ Pɔɔ, ndɔ pəɨ pɔ yəɨ pi pa gɔ̌?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Ŋgaŋ jijwɛ pɨphɨ ghɔ lli nchəɨŋ mbɨŋ pugu ni pri, ŋgaʼa vugu ghao. Pugu tei ntaoŋ nda yu ntii ni pa lə̄ɨŋ mbɨŋ pugu.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ŋguoŋ pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu ni ndaʼa nu Ɛfɛshɔ nɛ ni njaʼo yei nnu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pi ghaʼo ligi Jishɔ Taathɔ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ntou pa ghaŋ piŋ thɔ shhɛnte mbiŋ fàŋ yugu ndɔ ntūgu pa nnu lə̄ɨŋ ŋa pugu ni nchwīe nu nɛ.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ntou pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ pa ghaŋ shhɛ̌ nɛ thɔ ni pa ŋwaʼaŋlɨ shhɛ̌ pugu pi tūoŋ shhɛnte. Pi pīʼi nchuoŋ ŋwaʼaŋlɨ pighɔ a taoŋ tiɛŋ wuŋ ŋkaŋ yichəɨ ŋkwaŋ mbɨŋ.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Nɛnnɛ chrà Taathɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ shhɨ ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Pa nnu pei ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ lɔ̄gɔ nthi mi moŋ Jijwɛ nɔ tɔgɔ nu Mashedonia pugu Akaya ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ. A ni nchhu nu ŋa, “Ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ fɔ, ŋ̀guʼɔ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ njəɨ laʼataoŋ Roma ŋkaa yu.”
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Pɔɔ ni ŋga ŋkwo taoŋ Timoti pugu Erashitu, mbɔ paa ghaŋ ghɛ̀rɛ pi Mashedonia, nduthɔ yi kɨna Eshia nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 A ni mbɔ pi moŋ yei pɨɨ ndɨɨ ŋa ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ lwilwiʼi ni ŋgū Ɛfɛshɔ nthɛ Shɛndaoŋ Taathɔ.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Ŋgaŋ shūgu lìɛŋ chəɨ, ligi yi pɔ Demetriu, līɛŋ pa yaoŋ pugu fhi nda nnwi Atɛmi, pa ghaŋ fàʼa pi fāʼo ŋkiɛŋ ntou shéi ŋkuoŋ fàʼa yugu ghɔ.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Demetriu kɨrɨ pichəɨ ghaŋ fàʼa pighɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ ŋkwaŋ fàʼa pighɔ, nchhu ni pugu ŋa,
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Pəɨ yəɨ ndɔ njaʼo ni noŋ pəɨ, nnu ŋa ŋoŋ vei ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pɔɔ, chwīe nu nɛ. A chhu ŋa pa nnwi ŋa pi chwīe ni mbhɔ nɛ lɔ njiʼi mbɔ pa nnwi kaŋ tɨgəɨ yi, ŋkwo ya mbaʼo ti ŋkara ntou ŋgwa hɛiŋ Ɛfɛshɔ pugu ŋguoŋ krao Eshia.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Nnu wuwuru moŋ ghɔ lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋa yia fàʼa yei shi ŋgū shhɛ. A pɨnɨ mbīgi ŋa nda nnwi Atɛmi shi ŋgū nnu gha, nduthɔ Atɛmi ghɔ, ŋa ŋguoŋ Eshia pugu pa ŋguoŋ mbhi ghà ŋgaʼo nɛ, shiɛŋ ndighaʼo yi.”
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɨnaoŋ ni pɨgɨtua, njɛ̄ paʼo nu ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Atɛmi pa ŋgwa Ɛfɛshɔ, yi ndiɛŋ!”
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Mooŋ laʼa lɨnaoŋ ni fiŋthɔ ghao. Pugu tei ŋgə̄ɨ nii moŋ mmɛ lɨʼɨ ŋa ŋgwa ghà ŋkɨrɨ fɔ nɛ, nshūu Gayu pugu Arishtaku, mbɔ ŋgwa Mashedonia ŋa pugu pa Pɔɔ ni nyīeŋ nu kaʼa nɛ, nii nɔ moŋ lɨʼɨ ghɔ.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pɔɔ ni ntāʼa nu nii shɨna kɨrɨ ghɔ, ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ mieŋ vi ŋa a nii.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Pichəɨ pa thishɨ Eshia ŋkaa pugu ŋa pugu ni mbɔ pa taannu Pɔɔ nɛ, lɨ̄gəɨ vi ŋa kiʼi a lɨ̄ɨ moŋ kɨrɨ ghɔ.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Kɨrɨ ghɔ thɔ mbaʼo ŋgòu, pichəɨ chhu yei nnu, pichəɨ chhu yini nnu nthɛ ŋa fiŋthɔ ni mbɔ shɨna pugu. Paʼa ntou yi lɔ nji nnu ŋa pugu ni ŋkɨrɨ nɔ ghɔ nɛ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Pichəɨ pa ŋgwa moŋ Kɨrɨ ghɔ fɛ ntɨgɨ ni Alɛshanda, ŋa pa Juu ni ntuʼɔ pi ju ntigi shhɨ, nnɛ, Alɛshanda nōoŋ ni mbhɔ yi ŋa ŋgwa lɛrɛ laŋ, ŋkaa nɔ fɨ̄ʼɨ nu mooŋ nnu pighɔ.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Pugu gha njəɨ ŋa a pɔ pi ŋoŋ Juu, pugu mūʼuŋ yɔ̄nɔ nu nɔ paa awa, nchhu nu ŋa, “Atɛmi pa ŋgwa Ɛfɛshɔ, yi ndiɛŋ.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Ndugwi yi, ŋgaŋ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ laʼataoŋ ghɔ paʼo ndɛrɛ vugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ŋgwa Ɛfɛshɔ! Shesheŋoŋ ji ŋa a tuo Ɛfɛshɔ ntuo nda nnwi ndiɛŋ Atɛmi pugu pa ŋgùʼɔ yi yei, ŋa a llɔ po ŋgū nɛ.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Ŋa yei lɔ mbɔ nnu ŋa mimfɛ shesheŋoŋ lāa nɛ, a pie ŋa pəɨ lɛrɛ laŋ, ki lɔ nchwīe sheshe nnu tɨtɨnɨ.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Nthɛ ŋa pəɨ thɔ ni ŋgwa pei hɛiŋ, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi njōo yaoŋ nda nnwi ki nchrā chrà pɨphɨ nthɛ vi.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ä mbɔ ŋa Demetriu pugu pa ghaŋ fàʼa pi fāʼo pɨgɨ njùʼɔ nthɛ shesheŋoŋ, pia fāʼo pa thishɨ pia, pa ndashaʼa pia pɔ fɔ, a nthɛ pugu ghə̄ɨ mburu fɔ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Ndɔ ti ɔ mbɨnɨ mfāʼo nnu nduoŋ pi shaʼa nda nchaʼo.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Nthɛ ŋa p̈ia shi nchwīe, pi shi ŋgwɛ̄iŋ via ŋa pia thɔ ni yɔ̀yɔnɔ shiʼa moŋ laʼa ki ŋkiɛŋ laʼo yi lɔ mbɔ.”
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 A ni mīʼɛŋ chhu nu nnu yei, nchhu ŋgwa ghə̄ɨ.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.