Atos 19

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Apolo ni ŋga ŋguʼɔ mbɔ Koriŋ, Pɔɔ tɔgɔ krao khwi ŋgei ghɔ, nchəɨŋ Ɛfɛshɔ, njəɨ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ fɔ,
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 mbie vugu ŋa, “Pi ni mfɛ Jijwɛ Minnwi ni pəɨ ndɨɨ ŋa pəɨ ni mbiŋ nɛ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 A chhu ŋa, “Ti pəɨ ni ntɔgɔ pi moŋ yəɨ kwe ŋkhǐ?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Pɔɔ chhu ŋa, “Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni mbɔ pi ni ŋgwa pɛ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ, Jouŋ ghɔ ni nthɔ nchhu nu ni ŋgwa ŋa pugu piŋ ŋoŋ ŋa a thɔ nu njiŋ yu nɛ, mbɔ Jishɔ.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Pugu ni ŋga njaʼo yei, ŋkwe ŋkhǐ moŋ ligi Jishɔ Taathɔ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Pɔɔ gha nūʼɔŋ mbhɔ mi mbɨŋ pugu, Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ pugu, pugu chrà moŋ pa chrà taoŋ nduoŋ, ndɔ njəɨ pa nnu llɔ mbhɔ Minnwi nchhu.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Ŋguoŋ pa pimbia ni mbɔ nɔ paanchrɔ.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pɔɔ ghə̄ɨ moŋ nda luoŋ Minnwi nchrā pugu pa ŋgwa fɔ ni tɨnɨnjuʼɔ nɔ trɛi nàoŋ nchrā nu ndɔ nthɔ ndɨ̄gəɨ vugu ŋa pugu piŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ndɔ pichəɨ tɨnɨthɔ ki lɔ mbiŋ, nchrā pa nnu pɨphɨ nthɛ Shɛndaoŋ Taathɔ shhɨ ŋguoŋ ŋgwa. Nthɛ yie ghɔ, Pɔɔ mieŋ vugu ndɔ̄gɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pugu pugu ghə̄ɨ, sheshe llɛ́ a thɔ fāʼo chrà moŋ nda yɛʼi yaoŋ Tiranu.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Yei ni ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ paa ŋgaʼo, nnɛ ti ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni nchhɔ pi Eshia nɛ ni njaʼo chrà Taathɔ, pa ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Minnwi ni ntɔgɔ mbɨŋ Pɔɔ nthɔ nchwīe mɛmmɛ nnu ghraoghrao.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Nɛnnɛ pi lɔ̄gɔ pra ndhwí pugu pa ndhwí fàʼa ŋa a ni ŋkwo fāʼa nɔ nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ ŋkāoŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ, pa ghɨ̌nɔ pugu mmɛ, pa jijwɛ pɨphɨ taoŋ mbɨŋ pugu.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Pichəɨ ŋgwa Juu, ŋa pugu ni nthɔ nyīeŋ njōu pa jijwɛ pɨphɨ nɛ, mōoŋ nɔ yōu nu pa jijwɛ pɨphɨ ni ligi Jishɔ Taathɔ, nchhu nu ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Jishɔ ŋa Pɔɔ ghà nchīi nɛ, ŋa ɔ taoŋ.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Khwachəɨ puoŋ pimbia, mbɔ puoŋ yichəɨ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pa ŋgwa Juu, ligi yi pɔ Shikeva, ni nthɔ nyīeŋ nchwīe nnu yei.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ndɔ jijwɛ pɨphɨ ghɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ǹji Jishɔ, nji pa nnu nthɛ Pɔɔ, ndɔ pəɨ pɔ yəɨ pi pa gɔ̌?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ŋgaŋ jijwɛ pɨphɨ ghɔ lli nchəɨŋ mbɨŋ pugu ni pri, ŋgaʼa vugu ghao. Pugu tei ntaoŋ nda yu ntii ni pa lə̄ɨŋ mbɨŋ pugu.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ŋguoŋ pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu ni ndaʼa nu Ɛfɛshɔ nɛ ni njaʼo yei nnu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pi ghaʼo ligi Jishɔ Taathɔ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ntou pa ghaŋ piŋ thɔ shhɛnte mbiŋ fàŋ yugu ndɔ ntūgu pa nnu lə̄ɨŋ ŋa pugu ni nchwīe nu nɛ.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ntou pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ pa ghaŋ shhɛ̌ nɛ thɔ ni pa ŋwaʼaŋlɨ shhɛ̌ pugu pi tūoŋ shhɛnte. Pi pīʼi nchuoŋ ŋwaʼaŋlɨ pighɔ a taoŋ tiɛŋ wuŋ ŋkaŋ yichəɨ ŋkwaŋ mbɨŋ.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Nɛnnɛ chrà Taathɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ shhɨ ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Pa nnu pei ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ lɔ̄gɔ nthi mi moŋ Jijwɛ nɔ tɔgɔ nu Mashedonia pugu Akaya ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ. A ni nchhu nu ŋa, “Ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ fɔ, ŋ̀guʼɔ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ njəɨ laʼataoŋ Roma ŋkaa yu.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Pɔɔ ni ŋga ŋkwo taoŋ Timoti pugu Erashitu, mbɔ paa ghaŋ ghɛ̀rɛ pi Mashedonia, nduthɔ yi kɨna Eshia nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 A ni mbɔ pi moŋ yei pɨɨ ndɨɨ ŋa ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ lwilwiʼi ni ŋgū Ɛfɛshɔ nthɛ Shɛndaoŋ Taathɔ.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Ŋgaŋ shūgu lìɛŋ chəɨ, ligi yi pɔ Demetriu, līɛŋ pa yaoŋ pugu fhi nda nnwi Atɛmi, pa ghaŋ fàʼa pi fāʼo ŋkiɛŋ ntou shéi ŋkuoŋ fàʼa yugu ghɔ.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Demetriu kɨrɨ pichəɨ ghaŋ fàʼa pighɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ ŋkwaŋ fàʼa pighɔ, nchhu ni pugu ŋa,
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Pəɨ yəɨ ndɔ njaʼo ni noŋ pəɨ, nnu ŋa ŋoŋ vei ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pɔɔ, chwīe nu nɛ. A chhu ŋa pa nnwi ŋa pi chwīe ni mbhɔ nɛ lɔ njiʼi mbɔ pa nnwi kaŋ tɨgəɨ yi, ŋkwo ya mbaʼo ti ŋkara ntou ŋgwa hɛiŋ Ɛfɛshɔ pugu ŋguoŋ krao Eshia.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nnu wuwuru moŋ ghɔ lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋa yia fàʼa yei shi ŋgū shhɛ. A pɨnɨ mbīgi ŋa nda nnwi Atɛmi shi ŋgū nnu gha, nduthɔ Atɛmi ghɔ, ŋa ŋguoŋ Eshia pugu pa ŋguoŋ mbhi ghà ŋgaʼo nɛ, shiɛŋ ndighaʼo yi.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɨnaoŋ ni pɨgɨtua, njɛ̄ paʼo nu ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Atɛmi pa ŋgwa Ɛfɛshɔ, yi ndiɛŋ!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Mooŋ laʼa lɨnaoŋ ni fiŋthɔ ghao. Pugu tei ŋgə̄ɨ nii moŋ mmɛ lɨʼɨ ŋa ŋgwa ghà ŋkɨrɨ fɔ nɛ, nshūu Gayu pugu Arishtaku, mbɔ ŋgwa Mashedonia ŋa pugu pa Pɔɔ ni nyīeŋ nu kaʼa nɛ, nii nɔ moŋ lɨʼɨ ghɔ.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pɔɔ ni ntāʼa nu nii shɨna kɨrɨ ghɔ, ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ mieŋ vi ŋa a nii.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Pichəɨ pa thishɨ Eshia ŋkaa pugu ŋa pugu ni mbɔ pa taannu Pɔɔ nɛ, lɨ̄gəɨ vi ŋa kiʼi a lɨ̄ɨ moŋ kɨrɨ ghɔ.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Kɨrɨ ghɔ thɔ mbaʼo ŋgòu, pichəɨ chhu yei nnu, pichəɨ chhu yini nnu nthɛ ŋa fiŋthɔ ni mbɔ shɨna pugu. Paʼa ntou yi lɔ nji nnu ŋa pugu ni ŋkɨrɨ nɔ ghɔ nɛ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Pichəɨ pa ŋgwa moŋ Kɨrɨ ghɔ fɛ ntɨgɨ ni Alɛshanda, ŋa pa Juu ni ntuʼɔ pi ju ntigi shhɨ, nnɛ, Alɛshanda nōoŋ ni mbhɔ yi ŋa ŋgwa lɛrɛ laŋ, ŋkaa nɔ fɨ̄ʼɨ nu mooŋ nnu pighɔ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Pugu gha njəɨ ŋa a pɔ pi ŋoŋ Juu, pugu mūʼuŋ yɔ̄nɔ nu nɔ paa awa, nchhu nu ŋa, “Atɛmi pa ŋgwa Ɛfɛshɔ, yi ndiɛŋ.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ndugwi yi, ŋgaŋ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ laʼataoŋ ghɔ paʼo ndɛrɛ vugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ŋgwa Ɛfɛshɔ! Shesheŋoŋ ji ŋa a tuo Ɛfɛshɔ ntuo nda nnwi ndiɛŋ Atɛmi pugu pa ŋgùʼɔ yi yei, ŋa a llɔ po ŋgū nɛ.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ŋa yei lɔ mbɔ nnu ŋa mimfɛ shesheŋoŋ lāa nɛ, a pie ŋa pəɨ lɛrɛ laŋ, ki lɔ nchwīe sheshe nnu tɨtɨnɨ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Nthɛ ŋa pəɨ thɔ ni ŋgwa pei hɛiŋ, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi njōo yaoŋ nda nnwi ki nchrā chrà pɨphɨ nthɛ vi.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ä mbɔ ŋa Demetriu pugu pa ghaŋ fàʼa pi fāʼo pɨgɨ njùʼɔ nthɛ shesheŋoŋ, pia fāʼo pa thishɨ pia, pa ndashaʼa pia pɔ fɔ, a nthɛ pugu ghə̄ɨ mburu fɔ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Ndɔ ti ɔ mbɨnɨ mfāʼo nnu nduoŋ pi shaʼa nda nchaʼo.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Nthɛ ŋa p̈ia shi nchwīe, pi shi ŋgwɛ̄iŋ via ŋa pia thɔ ni yɔ̀yɔnɔ shiʼa moŋ laʼa ki ŋkiɛŋ laʼo yi lɔ mbɔ.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 A ni mīʼɛŋ chhu nu nnu yei, nchhu ŋgwa ghə̄ɨ.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.