Atos 19
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Apolo ni ŋga ŋguʼɔ mbɔ Koriŋ, Pɔɔ tɔgɔ krao khwi ŋgei ghɔ, nchəɨŋ Ɛfɛshɔ, njəɨ pichəɨ ghaŋ younjiŋ Jishɔ fɔ,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 mbie vugu ŋa, “Pi ni mfɛ Jijwɛ Minnwi ni pəɨ ndɨɨ ŋa pəɨ ni mbiŋ nɛ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 A chhu ŋa, “Ti pəɨ ni ntɔgɔ pi moŋ yəɨ kwe ŋkhǐ?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pɔɔ chhu ŋa, “Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni mbɔ pi ni ŋgwa pɛ ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ, Jouŋ ghɔ ni nthɔ nchhu nu ni ŋgwa ŋa pugu piŋ ŋoŋ ŋa a thɔ nu njiŋ yu nɛ, mbɔ Jishɔ.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Pugu ni ŋga njaʼo yei, ŋkwe ŋkhǐ moŋ ligi Jishɔ Taathɔ.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pɔɔ gha nūʼɔŋ mbhɔ mi mbɨŋ pugu, Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ pugu, pugu chrà moŋ pa chrà taoŋ nduoŋ, ndɔ njəɨ pa nnu llɔ mbhɔ Minnwi nchhu.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Ŋguoŋ pa pimbia ni mbɔ nɔ paanchrɔ.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Pɔɔ ghə̄ɨ moŋ nda luoŋ Minnwi nchrā pugu pa ŋgwa fɔ ni tɨnɨnjuʼɔ nɔ trɛi nàoŋ nchrā nu ndɔ nthɔ ndɨ̄gəɨ vugu ŋa pugu piŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Ndɔ pichəɨ tɨnɨthɔ ki lɔ mbiŋ, nchrā pa nnu pɨphɨ nthɛ Shɛndaoŋ Taathɔ shhɨ ŋguoŋ ŋgwa. Nthɛ yie ghɔ, Pɔɔ mieŋ vugu ndɔ̄gɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ pugu pugu ghə̄ɨ, sheshe llɛ́ a thɔ fāʼo chrà moŋ nda yɛʼi yaoŋ Tiranu.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Yei ni ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ paa ŋgaʼo, nnɛ ti ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni nchhɔ pi Eshia nɛ ni njaʼo chrà Taathɔ, pa ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Minnwi ni ntɔgɔ mbɨŋ Pɔɔ nthɔ nchwīe mɛmmɛ nnu ghraoghrao.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Nɛnnɛ pi lɔ̄gɔ pra ndhwí pugu pa ndhwí fàʼa ŋa a ni ŋkwo fāʼa nɔ nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ ŋkāoŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ, pa ghɨ̌nɔ pugu mmɛ, pa jijwɛ pɨphɨ taoŋ mbɨŋ pugu.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Pichəɨ ŋgwa Juu, ŋa pugu ni nthɔ nyīeŋ njōu pa jijwɛ pɨphɨ nɛ, mōoŋ nɔ yōu nu pa jijwɛ pɨphɨ ni ligi Jishɔ Taathɔ, nchhu nu ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Jishɔ ŋa Pɔɔ ghà nchīi nɛ, ŋa ɔ taoŋ.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Khwachəɨ puoŋ pimbia, mbɔ puoŋ yichəɨ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pa ŋgwa Juu, ligi yi pɔ Shikeva, ni nthɔ nyīeŋ nchwīe nnu yei.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Ndɔ jijwɛ pɨphɨ ghɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ǹji Jishɔ, nji pa nnu nthɛ Pɔɔ, ndɔ pəɨ pɔ yəɨ pi pa gɔ̌?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ŋgaŋ jijwɛ pɨphɨ ghɔ lli nchəɨŋ mbɨŋ pugu ni pri, ŋgaʼa vugu ghao. Pugu tei ntaoŋ nda yu ntii ni pa lə̄ɨŋ mbɨŋ pugu.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ŋguoŋ pa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu ni ndaʼa nu Ɛfɛshɔ nɛ ni njaʼo yei nnu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pi ghaʼo ligi Jishɔ Taathɔ mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ntou pa ghaŋ piŋ thɔ shhɛnte mbiŋ fàŋ yugu ndɔ ntūgu pa nnu lə̄ɨŋ ŋa pugu ni nchwīe nu nɛ.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Ntou pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ pa ghaŋ shhɛ̌ nɛ thɔ ni pa ŋwaʼaŋlɨ shhɛ̌ pugu pi tūoŋ shhɛnte. Pi pīʼi nchuoŋ ŋwaʼaŋlɨ pighɔ a taoŋ tiɛŋ wuŋ ŋkaŋ yichəɨ ŋkwaŋ mbɨŋ.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Nɛnnɛ chrà Taathɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ shhɨ ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Pa nnu pei ni ŋga ntɔgɔ, Pɔɔ lɔ̄gɔ nthi mi moŋ Jijwɛ nɔ tɔgɔ nu Mashedonia pugu Akaya ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ. A ni nchhu nu ŋa, “Ǹshi ŋga ŋgə̄ɨ fɔ, ŋ̀guʼɔ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ njəɨ laʼataoŋ Roma ŋkaa yu.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Pɔɔ ni ŋga ŋkwo taoŋ Timoti pugu Erashitu, mbɔ paa ghaŋ ghɛ̀rɛ pi Mashedonia, nduthɔ yi kɨna Eshia nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 A ni mbɔ pi moŋ yei pɨɨ ndɨɨ ŋa ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ lwilwiʼi ni ŋgū Ɛfɛshɔ nthɛ Shɛndaoŋ Taathɔ.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Ŋgaŋ shūgu lìɛŋ chəɨ, ligi yi pɔ Demetriu, līɛŋ pa yaoŋ pugu fhi nda nnwi Atɛmi, pa ghaŋ fàʼa pi fāʼo ŋkiɛŋ ntou shéi ŋkuoŋ fàʼa yugu ghɔ.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Demetriu kɨrɨ pichəɨ ghaŋ fàʼa pighɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ ŋkwaŋ fàʼa pighɔ, nchhu ni pugu ŋa,
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Pəɨ yəɨ ndɔ njaʼo ni noŋ pəɨ, nnu ŋa ŋoŋ vei ŋa pi mɛ̄iŋ ni Pɔɔ, chwīe nu nɛ. A chhu ŋa pa nnwi ŋa pi chwīe ni mbhɔ nɛ lɔ njiʼi mbɔ pa nnwi kaŋ tɨgəɨ yi, ŋkwo ya mbaʼo ti ŋkara ntou ŋgwa hɛiŋ Ɛfɛshɔ pugu ŋguoŋ krao Eshia.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nnu wuwuru moŋ ghɔ lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi ŋa yia fàʼa yei shi ŋgū shhɛ. A pɨnɨ mbīgi ŋa nda nnwi Atɛmi shi ŋgū nnu gha, nduthɔ Atɛmi ghɔ, ŋa ŋguoŋ Eshia pugu pa ŋguoŋ mbhi ghà ŋgaʼo nɛ, shiɛŋ ndighaʼo yi.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɨnaoŋ ni pɨgɨtua, njɛ̄ paʼo nu ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Atɛmi pa ŋgwa Ɛfɛshɔ, yi ndiɛŋ!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Mooŋ laʼa lɨnaoŋ ni fiŋthɔ ghao. Pugu tei ŋgə̄ɨ nii moŋ mmɛ lɨʼɨ ŋa ŋgwa ghà ŋkɨrɨ fɔ nɛ, nshūu Gayu pugu Arishtaku, mbɔ ŋgwa Mashedonia ŋa pugu pa Pɔɔ ni nyīeŋ nu kaʼa nɛ, nii nɔ moŋ lɨʼɨ ghɔ.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pɔɔ ni ntāʼa nu nii shɨna kɨrɨ ghɔ, ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ mieŋ vi ŋa a nii.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Pichəɨ pa thishɨ Eshia ŋkaa pugu ŋa pugu ni mbɔ pa taannu Pɔɔ nɛ, lɨ̄gəɨ vi ŋa kiʼi a lɨ̄ɨ moŋ kɨrɨ ghɔ.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Kɨrɨ ghɔ thɔ mbaʼo ŋgòu, pichəɨ chhu yei nnu, pichəɨ chhu yini nnu nthɛ ŋa fiŋthɔ ni mbɔ shɨna pugu. Paʼa ntou yi lɔ nji nnu ŋa pugu ni ŋkɨrɨ nɔ ghɔ nɛ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Pichəɨ pa ŋgwa moŋ Kɨrɨ ghɔ fɛ ntɨgɨ ni Alɛshanda, ŋa pa Juu ni ntuʼɔ pi ju ntigi shhɨ, nnɛ, Alɛshanda nōoŋ ni mbhɔ yi ŋa ŋgwa lɛrɛ laŋ, ŋkaa nɔ fɨ̄ʼɨ nu mooŋ nnu pighɔ.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Pugu gha njəɨ ŋa a pɔ pi ŋoŋ Juu, pugu mūʼuŋ yɔ̄nɔ nu nɔ paa awa, nchhu nu ŋa, “Atɛmi pa ŋgwa Ɛfɛshɔ, yi ndiɛŋ.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ndugwi yi, ŋgaŋ nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ laʼataoŋ ghɔ paʼo ndɛrɛ vugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ŋgwa Ɛfɛshɔ! Shesheŋoŋ ji ŋa a tuo Ɛfɛshɔ ntuo nda nnwi ndiɛŋ Atɛmi pugu pa ŋgùʼɔ yi yei, ŋa a llɔ po ŋgū nɛ.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ŋa yei lɔ mbɔ nnu ŋa mimfɛ shesheŋoŋ lāa nɛ, a pie ŋa pəɨ lɛrɛ laŋ, ki lɔ nchwīe sheshe nnu tɨtɨnɨ.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Nthɛ ŋa pəɨ thɔ ni ŋgwa pei hɛiŋ, mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi njōo yaoŋ nda nnwi ki nchrā chrà pɨphɨ nthɛ vi.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Ä mbɔ ŋa Demetriu pugu pa ghaŋ fàʼa pi fāʼo pɨgɨ njùʼɔ nthɛ shesheŋoŋ, pia fāʼo pa thishɨ pia, pa ndashaʼa pia pɔ fɔ, a nthɛ pugu ghə̄ɨ mburu fɔ.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ndɔ ti ɔ mbɨnɨ mfāʼo nnu nduoŋ pi shaʼa nda nchaʼo.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Nthɛ ŋa p̈ia shi nchwīe, pi shi ŋgwɛ̄iŋ via ŋa pia thɔ ni yɔ̀yɔnɔ shiʼa moŋ laʼa ki ŋkiɛŋ laʼo yi lɔ mbɔ.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 A ni mīʼɛŋ chhu nu nnu yei, nchhu ŋgwa ghə̄ɨ.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.