Atos 16

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pɔɔ ghə̄ɨ Debi pugu Lishtra, njəɨ yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ fɔ, ligi yi pɔ Timoti. Mǔuŋ Timoti ni mbɔ ŋoŋ Juu, mbɔ ŋgaŋ piŋ ŋkaa yu, ndɔ tǎa vi pɔ pi ŋoŋ Gri.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Pa ghaŋ piŋ ŋa pugu ni mbɔ Lishtra pugu Ikoniuŋ nɛ, ni nchrā pa nnu shiʼi nthɛ vi.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pɔɔ ni ntāʼa nu ŋa pugu Timoti ghə̄ɨ kaʼa, nthɛ yie ghɔ, a niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi. A ni nchwīe nnɛ nthɛ ŋa ŋguoŋ pa ŋgwa Juu ŋa pugu ni mbɔ moŋ lɨʼɨ pighɔ nɛ ni nji ŋa tǎa Timoti pɔ pi ŋoŋ Gri.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nɔ haʼaŋ pugu ni nyīeŋ nu moŋ pa laʼataoŋ pighɔ nɛ, pugu shwei pa ghaŋ piŋ ni pa nthi ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ Jerushalɛiŋ ni ndɔ̄gɔ nɛ, nchhu ni pugu ŋa pugu wɛ̄iŋ nthi pighɔ a pwa.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Nnɛ, pa chɔshi pighɔ ni ntɨnɨ nu moŋ piŋ, fɨʼɨ ghaŋ piŋ pigi nu sheshe llɛ́.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Pugu nyīeŋ ntɔgɔ krao ŋgei Fragia pugu Galashia nthɛ ŋa Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo lāa ni pugu ŋa kiʼi pugu chīi chrà Minnwi Eshia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Mishia, ntāʼa nu ŋgə̄ɨ Bitinia, ndɔ paʼa Jijwɛ Jishɔ lɔ mbiŋ ni pugu.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Nnɛ, pugu tiri moŋ Mishia ŋgə̄ɨ Troa.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Pɔɔ ni njəɨ nnu ni tuʼu ghɔ, a ni njəɨ ŋoŋ Mashedonia tithi nthɔ ndɨ̄gəɨ vi ŋa, “Shāʼa Mashedonia ŋgɛ̄rɛ vigi!”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Pɔɔ ni nuʼuŋ njəɨ nnu yei nɛ, pigi pīri noŋ yigi nɔ llɔ nu ŋgə̄ɨ Mashedonia nthɛ ŋa pigi ni njəɨ ŋa Minnwi gɛ̄ vigi ŋa pigi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni pa ŋgwa lɨʼɨ ghɔ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Pigi shāʼa moŋ pie llɔ Troa ntuŋ ntaoŋ Shomatrashe, mbhi gha ndaŋ pigi ghə̄ɨ Neapoli.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Llɔ fɔ, pigi ghə̄ɨ Filipai mbɔ mmɛ laʼataoŋ ŋaʼaŋŋaʼaŋ moŋ krao ŋgei Mashedonia mbɔ lɨʼɨ ŋa ntou ŋgwa Roma ni nchhɔ nu nɛ. Pigi ni ndaʼa fɔ nɔ ntou llɛmbhi.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 A gha mbɔ llɛ́ ji, pigi taoŋ moŋ tri laʼa ŋgə̄ɨ ŋkɨŋ nɨnəɨ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pigi ni mbīʼi ŋa ŋgwa Juu ghà ŋkɨrɨ fɔ nɔ luoŋ nu Minnwi nɛ. Pigi ni nchɔchhɔ shhɛ nchrā ni pa piŋgɛ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Taʼa ŋoŋ ŋa a ni njaʼo vigi nɛ ni mbɔ Lidia llɔ Tiatira, mbɔ ŋgaŋ fīni pa ndhwí tɨnɨnchuoŋ mbɔ miŋgwɛ ŋa a ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi. Taathɔ ŋaʼaŋ njùʼɔ yi ŋa a tigi thɔ yi ni nnu ŋa Pɔɔ ni nthɔ nchhu nu nɛ.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 A ni ŋga ŋkwe ŋkhǐ, pugu pa mbaanda yi, ŋgɛ̄ vigi, nchhu nu ŋa, “Pəɨ thɔ ndaʼa nda mu nɔ haʼaŋ pəɨ nja njəɨ ŋa ǹja mbiŋ Taathɔ shini.” Nthɔ ndɨ̄gəɨ vigi ti pigi piŋ ŋa pigi pugu ghə̄ɨ.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 A ni mbɔ llɛ́ chəɨ pigi gha ŋgə̄ɨ nu nɔ lɨʼɨ luoŋ Minnwi, mbāoŋ pigi pa muuŋ miŋgwɛ chəɨ mbɔ ŋkǔna ŋa a ni mfāʼo jijwɛ pɨphɨ, jijwɛ pɨphɨ ghɔ ni nthɔ nchwīe a yəɨ pa nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ. Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo vi nɛ ni nthɔ mfāʼo ntou mbɨŋ nthɛ ŋa a ni nthɔ njəɨ pa nnu nchhu nu.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 A yōu njiŋ yigi pa Pɔɔ mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Ŋgwa pei ya mbɔ pi puoŋ fàʼa Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ! Pugu thɔ nchīi nu ni pəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ mimfɛ pəɨ kie ndūgu nɛ.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 A ni nchwīe nɛnnɛ nɔ ntou llɛ́ ti Pɔɔ pɨgɨtua, ŋkara nchhu ni jijwɛ pɨphɨ ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ moŋ ligi Jishɔ Krishto ŋa ɔ taoŋ mbɨŋ yu!” A wuʼɔ ntaoŋ pi chomilaoŋ ghɔ.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo ŋkǔna ghɔ nɛ, ni ŋga njəɨ ŋa mbaʼa pugu nuʼuŋ mfāʼo shéi llɔ mbhɔ ŋkǔna ghɔ nɛ, pugu wɛ̄iŋ Pɔɔ pugu Shaila, ŋgə̄ɨ ni pugu moŋ taŋ shhɨ pa kúŋ,
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 ŋga nthɔ ni pugu shhɨ pa mɛmmɛ ŋgwa ghaŋ shaʼa sháʼa, nchhu ŋa, “Ŋgwa pei pɔ pi ŋgwa Juu, nchhɔ nthɔ nu ni mintantara moŋ laʼa pia.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Pugu thɔ ntɨgɨ pa nùʼɔŋ ŋa a lɔ ŋkāʼo ŋa pia piŋ ki nchwīe nthɛ ŋa pia pɔ pi ŋgwa Roma.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Yú ŋgwa pighɔ fɔ nɛ chīri pugu pugu nii nu ligi Pɔɔ pugu Shaila. Pa ghaŋ shaʼa sháʼa pighɔ shāa ndhwí Pɔɔ pugu Shaila mfɛ gɨ́ ŋa pi wie vugu.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Pi ni ŋgwie vugu ŋkiɛŋ yie ghɔ, māʼaŋ vugu chə́ɨŋ, mfɛ gɨ́ ni ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ŋa a kɛ̄ʼi vugu shishiʼi.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ gha njaʼo gɨ́ yei, niʼiŋ vugu moŋ ŋkiɛŋ chə́ɨŋ tɨtɨnɨ, mfɨ̄nɨ kwò muŋu ni kipaʼo.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ mbhi, Pɔɔ pugu Shaila luoŋ Minnwi njrāo ŋkhǐ pa ghaŋ chə́ɨŋ ywɛrɛ nu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Shhɛ wīʼi nchɨʼɨ, ti kwonda chə́ɨŋ ghɔ chɨ̄ʼɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, ŋguoŋ chonda chuʼɔ, ŋguoŋ chɛiŋ kɨ̄gɛi mbɨŋ ŋguoŋ ghaŋ chə́ɨŋ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ gha ndɔllɔ njəɨ ŋa cho chə́ɨŋ yi wo, nshūa kafa yi ntāʼa nu njwi nōoŋ yi, ŋgɛ̄ nu ŋa ghaŋ chə́ɨŋ kwo taoŋ ntei.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Pɔɔ paʼo ŋgòu ni ŋguoŋ ŋggì yi ŋa, “Kiʼi njwi noŋ yɔ, pigi pɔ hɛiŋ ghao.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ mɛ̄iŋ ŋa pi thɔ ni laŋ, ntei nii moŋ chə́ɨŋ ghɔ, ŋgrū nu, ŋgū nɔ kwò Pɔɔ pugu Shaila,
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 mfuʼu vugu ntaoŋ nɔ mbhi nchhu ŋa, “Pa masha mi shi nchwīe pi nɛiŋ ndūgu?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Piŋ Jishɔ Taathɔ, kaŋ ɔ shi ndūgu, pəɨ pa mbaanda yɔ.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Pugu shwei chrà Taathɔ ghɔ pugu pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ nda yu nɛ.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ni tuʼu ghɔ, a lɔ̄gɔ vugu ŋgə̄ɨ nshɨ̄gao fɨ́ yugu. Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ pugu pa ndaaŋoŋ yi kwe ŋkhǐ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ŋkɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ lɔ̄gɔ Pɔɔ pugu Shaila ŋkuʼɔ nɔ nda yu mfɛ maoŋ pugu jɨ. Ŋoŋ ghɔ fāʼo pwatua pugu pa ndaaŋoŋ yi nthɛ ŋa pugu piŋ Minnwi.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa ghaŋ shaʼa sháʼa taoŋ pa brushi, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ chuʼɔ ŋgwa pɛ pugu ghə̄ɨ!”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ pɨnɨ, nchhu ni Pɔɔ ŋa, “Pa ghaŋ shaʼa sháʼa māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ŋa pi chuʼɔ vəɨ, pəɨ ghə̄ɨ nɛ ni vəɨ shiʼi.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Ndɔ Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu wie vigi shɨna ŋgwa, ndɔ niʼiŋ vigi chə́ɨŋ ki lɔ naa nshaʼa vigi yaʼa pigi lɔ mbɔ pi ŋgwa Roma. Ti ndwɛ pugu tāʼa nu mfuʼu vigi pi njiŋnjiŋ? Ŋga! Pugu thɔ ni noŋ yugu mfuʼu vigi.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Pa brushi pɨnɨ māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ghɔ ni ghaŋ shaʼa sháʼa pighɔ. Pugu gha njaʼo ŋa Pɔɔ pugu Shaila ni mbɔ pi ŋgwa Roma, mbɔgɔ a ghaʼa.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Nɛnnɛ pugu thɔ mbiŋ fàŋ ni pugu. Mfuʼu vugu moŋ chə́ɨŋ, nchhu ŋa pugu taoŋ ni vugu moŋ laʼa.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Nnɛ pugu taoŋ moŋ chə́ɨŋ, ŋgə̄ɨ nda Lidia. Ŋga ŋgə̄ɨ fɔ, mbāoŋ pugu pa ghaŋ piŋ, māʼaŋ ghrɨ́ yugu ŋgə̄ɨ kiʼɛ ni vugu.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.