Atos 16
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Pɔɔ ghə̄ɨ Debi pugu Lishtra, njəɨ yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ fɔ, ligi yi pɔ Timoti. Mǔuŋ Timoti ni mbɔ ŋoŋ Juu, mbɔ ŋgaŋ piŋ ŋkaa yu, ndɔ tǎa vi pɔ pi ŋoŋ Gri.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Pa ghaŋ piŋ ŋa pugu ni mbɔ Lishtra pugu Ikoniuŋ nɛ, ni nchrā pa nnu shiʼi nthɛ vi.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔɔ ni ntāʼa nu ŋa pugu Timoti ghə̄ɨ kaʼa, nthɛ yie ghɔ, a niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi. A ni nchwīe nnɛ nthɛ ŋa ŋguoŋ pa ŋgwa Juu ŋa pugu ni mbɔ moŋ lɨʼɨ pighɔ nɛ ni nji ŋa tǎa Timoti pɔ pi ŋoŋ Gri.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nɔ haʼaŋ pugu ni nyīeŋ nu moŋ pa laʼataoŋ pighɔ nɛ, pugu shwei pa ghaŋ piŋ ni pa nthi ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ Jerushalɛiŋ ni ndɔ̄gɔ nɛ, nchhu ni pugu ŋa pugu wɛ̄iŋ nthi pighɔ a pwa.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Nnɛ, pa chɔshi pighɔ ni ntɨnɨ nu moŋ piŋ, fɨʼɨ ghaŋ piŋ pigi nu sheshe llɛ́.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pugu nyīeŋ ntɔgɔ krao ŋgei Fragia pugu Galashia nthɛ ŋa Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo lāa ni pugu ŋa kiʼi pugu chīi chrà Minnwi Eshia.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Mishia, ntāʼa nu ŋgə̄ɨ Bitinia, ndɔ paʼa Jijwɛ Jishɔ lɔ mbiŋ ni pugu.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nnɛ, pugu tiri moŋ Mishia ŋgə̄ɨ Troa.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Pɔɔ ni njəɨ nnu ni tuʼu ghɔ, a ni njəɨ ŋoŋ Mashedonia tithi nthɔ ndɨ̄gəɨ vi ŋa, “Shāʼa Mashedonia ŋgɛ̄rɛ vigi!”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Pɔɔ ni nuʼuŋ njəɨ nnu yei nɛ, pigi pīri noŋ yigi nɔ llɔ nu ŋgə̄ɨ Mashedonia nthɛ ŋa pigi ni njəɨ ŋa Minnwi gɛ̄ vigi ŋa pigi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni pa ŋgwa lɨʼɨ ghɔ.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Pigi shāʼa moŋ pie llɔ Troa ntuŋ ntaoŋ Shomatrashe, mbhi gha ndaŋ pigi ghə̄ɨ Neapoli.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Llɔ fɔ, pigi ghə̄ɨ Filipai mbɔ mmɛ laʼataoŋ ŋaʼaŋŋaʼaŋ moŋ krao ŋgei Mashedonia mbɔ lɨʼɨ ŋa ntou ŋgwa Roma ni nchhɔ nu nɛ. Pigi ni ndaʼa fɔ nɔ ntou llɛmbhi.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 A gha mbɔ llɛ́ ji, pigi taoŋ moŋ tri laʼa ŋgə̄ɨ ŋkɨŋ nɨnəɨ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pigi ni mbīʼi ŋa ŋgwa Juu ghà ŋkɨrɨ fɔ nɔ luoŋ nu Minnwi nɛ. Pigi ni nchɔchhɔ shhɛ nchrā ni pa piŋgɛ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Taʼa ŋoŋ ŋa a ni njaʼo vigi nɛ ni mbɔ Lidia llɔ Tiatira, mbɔ ŋgaŋ fīni pa ndhwí tɨnɨnchuoŋ mbɔ miŋgwɛ ŋa a ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi. Taathɔ ŋaʼaŋ njùʼɔ yi ŋa a tigi thɔ yi ni nnu ŋa Pɔɔ ni nthɔ nchhu nu nɛ.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 A ni ŋga ŋkwe ŋkhǐ, pugu pa mbaanda yi, ŋgɛ̄ vigi, nchhu nu ŋa, “Pəɨ thɔ ndaʼa nda mu nɔ haʼaŋ pəɨ nja njəɨ ŋa ǹja mbiŋ Taathɔ shini.” Nthɔ ndɨ̄gəɨ vigi ti pigi piŋ ŋa pigi pugu ghə̄ɨ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 A ni mbɔ llɛ́ chəɨ pigi gha ŋgə̄ɨ nu nɔ lɨʼɨ luoŋ Minnwi, mbāoŋ pigi pa muuŋ miŋgwɛ chəɨ mbɔ ŋkǔna ŋa a ni mfāʼo jijwɛ pɨphɨ, jijwɛ pɨphɨ ghɔ ni nthɔ nchwīe a yəɨ pa nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ. Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo vi nɛ ni nthɔ mfāʼo ntou mbɨŋ nthɛ ŋa a ni nthɔ njəɨ pa nnu nchhu nu.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 A yōu njiŋ yigi pa Pɔɔ mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Ŋgwa pei ya mbɔ pi puoŋ fàʼa Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ! Pugu thɔ nchīi nu ni pəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ mimfɛ pəɨ kie ndūgu nɛ.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 A ni nchwīe nɛnnɛ nɔ ntou llɛ́ ti Pɔɔ pɨgɨtua, ŋkara nchhu ni jijwɛ pɨphɨ ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ moŋ ligi Jishɔ Krishto ŋa ɔ taoŋ mbɨŋ yu!” A wuʼɔ ntaoŋ pi chomilaoŋ ghɔ.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo ŋkǔna ghɔ nɛ, ni ŋga njəɨ ŋa mbaʼa pugu nuʼuŋ mfāʼo shéi llɔ mbhɔ ŋkǔna ghɔ nɛ, pugu wɛ̄iŋ Pɔɔ pugu Shaila, ŋgə̄ɨ ni pugu moŋ taŋ shhɨ pa kúŋ,
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 ŋga nthɔ ni pugu shhɨ pa mɛmmɛ ŋgwa ghaŋ shaʼa sháʼa, nchhu ŋa, “Ŋgwa pei pɔ pi ŋgwa Juu, nchhɔ nthɔ nu ni mintantara moŋ laʼa pia.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Pugu thɔ ntɨgɨ pa nùʼɔŋ ŋa a lɔ ŋkāʼo ŋa pia piŋ ki nchwīe nthɛ ŋa pia pɔ pi ŋgwa Roma.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Yú ŋgwa pighɔ fɔ nɛ chīri pugu pugu nii nu ligi Pɔɔ pugu Shaila. Pa ghaŋ shaʼa sháʼa pighɔ shāa ndhwí Pɔɔ pugu Shaila mfɛ gɨ́ ŋa pi wie vugu.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Pi ni ŋgwie vugu ŋkiɛŋ yie ghɔ, māʼaŋ vugu chə́ɨŋ, mfɛ gɨ́ ni ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ŋa a kɛ̄ʼi vugu shishiʼi.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ gha njaʼo gɨ́ yei, niʼiŋ vugu moŋ ŋkiɛŋ chə́ɨŋ tɨtɨnɨ, mfɨ̄nɨ kwò muŋu ni kipaʼo.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ mbhi, Pɔɔ pugu Shaila luoŋ Minnwi njrāo ŋkhǐ pa ghaŋ chə́ɨŋ ywɛrɛ nu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Shhɛ wīʼi nchɨʼɨ, ti kwonda chə́ɨŋ ghɔ chɨ̄ʼɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, ŋguoŋ chonda chuʼɔ, ŋguoŋ chɛiŋ kɨ̄gɛi mbɨŋ ŋguoŋ ghaŋ chə́ɨŋ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ gha ndɔllɔ njəɨ ŋa cho chə́ɨŋ yi wo, nshūa kafa yi ntāʼa nu njwi nōoŋ yi, ŋgɛ̄ nu ŋa ghaŋ chə́ɨŋ kwo taoŋ ntei.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pɔɔ paʼo ŋgòu ni ŋguoŋ ŋggì yi ŋa, “Kiʼi njwi noŋ yɔ, pigi pɔ hɛiŋ ghao.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ mɛ̄iŋ ŋa pi thɔ ni laŋ, ntei nii moŋ chə́ɨŋ ghɔ, ŋgrū nu, ŋgū nɔ kwò Pɔɔ pugu Shaila,
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 mfuʼu vugu ntaoŋ nɔ mbhi nchhu ŋa, “Pa masha mi shi nchwīe pi nɛiŋ ndūgu?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Piŋ Jishɔ Taathɔ, kaŋ ɔ shi ndūgu, pəɨ pa mbaanda yɔ.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Pugu shwei chrà Taathɔ ghɔ pugu pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ nda yu nɛ.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ni tuʼu ghɔ, a lɔ̄gɔ vugu ŋgə̄ɨ nshɨ̄gao fɨ́ yugu. Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ pugu pa ndaaŋoŋ yi kwe ŋkhǐ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ŋkɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ lɔ̄gɔ Pɔɔ pugu Shaila ŋkuʼɔ nɔ nda yu mfɛ maoŋ pugu jɨ. Ŋoŋ ghɔ fāʼo pwatua pugu pa ndaaŋoŋ yi nthɛ ŋa pugu piŋ Minnwi.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa ghaŋ shaʼa sháʼa taoŋ pa brushi, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ chuʼɔ ŋgwa pɛ pugu ghə̄ɨ!”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ pɨnɨ, nchhu ni Pɔɔ ŋa, “Pa ghaŋ shaʼa sháʼa māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ŋa pi chuʼɔ vəɨ, pəɨ ghə̄ɨ nɛ ni vəɨ shiʼi.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ndɔ Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu wie vigi shɨna ŋgwa, ndɔ niʼiŋ vigi chə́ɨŋ ki lɔ naa nshaʼa vigi yaʼa pigi lɔ mbɔ pi ŋgwa Roma. Ti ndwɛ pugu tāʼa nu mfuʼu vigi pi njiŋnjiŋ? Ŋga! Pugu thɔ ni noŋ yugu mfuʼu vigi.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Pa brushi pɨnɨ māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ghɔ ni ghaŋ shaʼa sháʼa pighɔ. Pugu gha njaʼo ŋa Pɔɔ pugu Shaila ni mbɔ pi ŋgwa Roma, mbɔgɔ a ghaʼa.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Nɛnnɛ pugu thɔ mbiŋ fàŋ ni pugu. Mfuʼu vugu moŋ chə́ɨŋ, nchhu ŋa pugu taoŋ ni vugu moŋ laʼa.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Nnɛ pugu taoŋ moŋ chə́ɨŋ, ŋgə̄ɨ nda Lidia. Ŋga ŋgə̄ɨ fɔ, mbāoŋ pugu pa ghaŋ piŋ, māʼaŋ ghrɨ́ yugu ŋgə̄ɨ kiʼɛ ni vugu.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.