Atos 16

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pɔɔ ghə̄ɨ Debi pugu Lishtra, njəɨ yichəɨ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ fɔ, ligi yi pɔ Timoti. Mǔuŋ Timoti ni mbɔ ŋoŋ Juu, mbɔ ŋgaŋ piŋ ŋkaa yu, ndɔ tǎa vi pɔ pi ŋoŋ Gri.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Pa ghaŋ piŋ ŋa pugu ni mbɔ Lishtra pugu Ikoniuŋ nɛ, ni nchrā pa nnu shiʼi nthɛ vi.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔɔ ni ntāʼa nu ŋa pugu Timoti ghə̄ɨ kaʼa, nthɛ yie ghɔ, a niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi. A ni nchwīe nnɛ nthɛ ŋa ŋguoŋ pa ŋgwa Juu ŋa pugu ni mbɔ moŋ lɨʼɨ pighɔ nɛ ni nji ŋa tǎa Timoti pɔ pi ŋoŋ Gri.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nɔ haʼaŋ pugu ni nyīeŋ nu moŋ pa laʼataoŋ pighɔ nɛ, pugu shwei pa ghaŋ piŋ ni pa nthi ŋa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ Jerushalɛiŋ ni ndɔ̄gɔ nɛ, nchhu ni pugu ŋa pugu wɛ̄iŋ nthi pighɔ a pwa.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nnɛ, pa chɔshi pighɔ ni ntɨnɨ nu moŋ piŋ, fɨʼɨ ghaŋ piŋ pigi nu sheshe llɛ́.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pugu nyīeŋ ntɔgɔ krao ŋgei Fragia pugu Galashia nthɛ ŋa Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo lāa ni pugu ŋa kiʼi pugu chīi chrà Minnwi Eshia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Mishia, ntāʼa nu ŋgə̄ɨ Bitinia, ndɔ paʼa Jijwɛ Jishɔ lɔ mbiŋ ni pugu.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Nnɛ, pugu tiri moŋ Mishia ŋgə̄ɨ Troa.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Pɔɔ ni njəɨ nnu ni tuʼu ghɔ, a ni njəɨ ŋoŋ Mashedonia tithi nthɔ ndɨ̄gəɨ vi ŋa, “Shāʼa Mashedonia ŋgɛ̄rɛ vigi!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Pɔɔ ni nuʼuŋ njəɨ nnu yei nɛ, pigi pīri noŋ yigi nɔ llɔ nu ŋgə̄ɨ Mashedonia nthɛ ŋa pigi ni njəɨ ŋa Minnwi gɛ̄ vigi ŋa pigi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni pa ŋgwa lɨʼɨ ghɔ.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Pigi shāʼa moŋ pie llɔ Troa ntuŋ ntaoŋ Shomatrashe, mbhi gha ndaŋ pigi ghə̄ɨ Neapoli.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Llɔ fɔ, pigi ghə̄ɨ Filipai mbɔ mmɛ laʼataoŋ ŋaʼaŋŋaʼaŋ moŋ krao ŋgei Mashedonia mbɔ lɨʼɨ ŋa ntou ŋgwa Roma ni nchhɔ nu nɛ. Pigi ni ndaʼa fɔ nɔ ntou llɛmbhi.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 A gha mbɔ llɛ́ ji, pigi taoŋ moŋ tri laʼa ŋgə̄ɨ ŋkɨŋ nɨnəɨ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pigi ni mbīʼi ŋa ŋgwa Juu ghà ŋkɨrɨ fɔ nɔ luoŋ nu Minnwi nɛ. Pigi ni nchɔchhɔ shhɛ nchrā ni pa piŋgɛ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɛ.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Taʼa ŋoŋ ŋa a ni njaʼo vigi nɛ ni mbɔ Lidia llɔ Tiatira, mbɔ ŋgaŋ fīni pa ndhwí tɨnɨnchuoŋ mbɔ miŋgwɛ ŋa a ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi. Taathɔ ŋaʼaŋ njùʼɔ yi ŋa a tigi thɔ yi ni nnu ŋa Pɔɔ ni nthɔ nchhu nu nɛ.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 A ni ŋga ŋkwe ŋkhǐ, pugu pa mbaanda yi, ŋgɛ̄ vigi, nchhu nu ŋa, “Pəɨ thɔ ndaʼa nda mu nɔ haʼaŋ pəɨ nja njəɨ ŋa ǹja mbiŋ Taathɔ shini.” Nthɔ ndɨ̄gəɨ vigi ti pigi piŋ ŋa pigi pugu ghə̄ɨ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 A ni mbɔ llɛ́ chəɨ pigi gha ŋgə̄ɨ nu nɔ lɨʼɨ luoŋ Minnwi, mbāoŋ pigi pa muuŋ miŋgwɛ chəɨ mbɔ ŋkǔna ŋa a ni mfāʼo jijwɛ pɨphɨ, jijwɛ pɨphɨ ghɔ ni nthɔ nchwīe a yəɨ pa nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ. Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo vi nɛ ni nthɔ mfāʼo ntou mbɨŋ nthɛ ŋa a ni nthɔ njəɨ pa nnu nchhu nu.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 A yōu njiŋ yigi pa Pɔɔ mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Ŋgwa pei ya mbɔ pi puoŋ fàʼa Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ! Pugu thɔ nchīi nu ni pəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ mimfɛ pəɨ kie ndūgu nɛ.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 A ni nchwīe nɛnnɛ nɔ ntou llɛ́ ti Pɔɔ pɨgɨtua, ŋkara nchhu ni jijwɛ pɨphɨ ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ moŋ ligi Jishɔ Krishto ŋa ɔ taoŋ mbɨŋ yu!” A wuʼɔ ntaoŋ pi chomilaoŋ ghɔ.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo ŋkǔna ghɔ nɛ, ni ŋga njəɨ ŋa mbaʼa pugu nuʼuŋ mfāʼo shéi llɔ mbhɔ ŋkǔna ghɔ nɛ, pugu wɛ̄iŋ Pɔɔ pugu Shaila, ŋgə̄ɨ ni pugu moŋ taŋ shhɨ pa kúŋ,
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 ŋga nthɔ ni pugu shhɨ pa mɛmmɛ ŋgwa ghaŋ shaʼa sháʼa, nchhu ŋa, “Ŋgwa pei pɔ pi ŋgwa Juu, nchhɔ nthɔ nu ni mintantara moŋ laʼa pia.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Pugu thɔ ntɨgɨ pa nùʼɔŋ ŋa a lɔ ŋkāʼo ŋa pia piŋ ki nchwīe nthɛ ŋa pia pɔ pi ŋgwa Roma.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Yú ŋgwa pighɔ fɔ nɛ chīri pugu pugu nii nu ligi Pɔɔ pugu Shaila. Pa ghaŋ shaʼa sháʼa pighɔ shāa ndhwí Pɔɔ pugu Shaila mfɛ gɨ́ ŋa pi wie vugu.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Pi ni ŋgwie vugu ŋkiɛŋ yie ghɔ, māʼaŋ vugu chə́ɨŋ, mfɛ gɨ́ ni ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ŋa a kɛ̄ʼi vugu shishiʼi.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ gha njaʼo gɨ́ yei, niʼiŋ vugu moŋ ŋkiɛŋ chə́ɨŋ tɨtɨnɨ, mfɨ̄nɨ kwò muŋu ni kipaʼo.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ mbhi, Pɔɔ pugu Shaila luoŋ Minnwi njrāo ŋkhǐ pa ghaŋ chə́ɨŋ ywɛrɛ nu.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Shhɛ wīʼi nchɨʼɨ, ti kwonda chə́ɨŋ ghɔ chɨ̄ʼɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, ŋguoŋ chonda chuʼɔ, ŋguoŋ chɛiŋ kɨ̄gɛi mbɨŋ ŋguoŋ ghaŋ chə́ɨŋ.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ gha ndɔllɔ njəɨ ŋa cho chə́ɨŋ yi wo, nshūa kafa yi ntāʼa nu njwi nōoŋ yi, ŋgɛ̄ nu ŋa ghaŋ chə́ɨŋ kwo taoŋ ntei.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pɔɔ paʼo ŋgòu ni ŋguoŋ ŋggì yi ŋa, “Kiʼi njwi noŋ yɔ, pigi pɔ hɛiŋ ghao.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ mɛ̄iŋ ŋa pi thɔ ni laŋ, ntei nii moŋ chə́ɨŋ ghɔ, ŋgrū nu, ŋgū nɔ kwò Pɔɔ pugu Shaila,
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 mfuʼu vugu ntaoŋ nɔ mbhi nchhu ŋa, “Pa masha mi shi nchwīe pi nɛiŋ ndūgu?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Piŋ Jishɔ Taathɔ, kaŋ ɔ shi ndūgu, pəɨ pa mbaanda yɔ.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Pugu shwei chrà Taathɔ ghɔ pugu pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ nda yu nɛ.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ ni tuʼu ghɔ, a lɔ̄gɔ vugu ŋgə̄ɨ nshɨ̄gao fɨ́ yugu. Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ pugu pa ndaaŋoŋ yi kwe ŋkhǐ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ŋkɛ̄ʼi chə́ɨŋ ghɔ lɔ̄gɔ Pɔɔ pugu Shaila ŋkuʼɔ nɔ nda yu mfɛ maoŋ pugu jɨ. Ŋoŋ ghɔ fāʼo pwatua pugu pa ndaaŋoŋ yi nthɛ ŋa pugu piŋ Minnwi.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pa ghaŋ shaʼa sháʼa taoŋ pa brushi, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ chuʼɔ ŋgwa pɛ pugu ghə̄ɨ!”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ŋgaŋ kɛ̄ʼi chə́ɨŋ pɨnɨ, nchhu ni Pɔɔ ŋa, “Pa ghaŋ shaʼa sháʼa māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ŋa pi chuʼɔ vəɨ, pəɨ ghə̄ɨ nɛ ni vəɨ shiʼi.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ndɔ Pɔɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu wie vigi shɨna ŋgwa, ndɔ niʼiŋ vigi chə́ɨŋ ki lɔ naa nshaʼa vigi yaʼa pigi lɔ mbɔ pi ŋgwa Roma. Ti ndwɛ pugu tāʼa nu mfuʼu vigi pi njiŋnjiŋ? Ŋga! Pugu thɔ ni noŋ yugu mfuʼu vigi.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Pa brushi pɨnɨ māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ ghɔ ni ghaŋ shaʼa sháʼa pighɔ. Pugu gha njaʼo ŋa Pɔɔ pugu Shaila ni mbɔ pi ŋgwa Roma, mbɔgɔ a ghaʼa.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Nɛnnɛ pugu thɔ mbiŋ fàŋ ni pugu. Mfuʼu vugu moŋ chə́ɨŋ, nchhu ŋa pugu taoŋ ni vugu moŋ laʼa.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Nnɛ pugu taoŋ moŋ chə́ɨŋ, ŋgə̄ɨ nda Lidia. Ŋga ŋgə̄ɨ fɔ, mbāoŋ pugu pa ghaŋ piŋ, māʼaŋ ghrɨ́ yugu ŋgə̄ɨ kiʼɛ ni vugu.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.