Atos 15
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Pichəɨ ŋgwa ni ndhɔ Judia nthɔ Antiɔ, njɛʼi pa ghaŋ piŋ ŋa, “P̈əɨ mieŋ ki lɔ nii ŋgunu mbrɛi ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ Mushi chhu nɛ, paʼa pəɨ lɔ ndūgu.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pɔɔ pugu Banaba nii moŋ ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ mindoundou pugu pugu nthɛ yei nnu, nɛnnɛ, pugu taoŋ ni taʼancho ŋa Pɔɔ pugu Banaba pugu pa pichəɨ ŋgwa llɔ Antiɔ ghə̄ɨ Jerushalɛiŋ njəɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ nthɛ nnu yei.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Chɔshi taoŋ vugu, pugu tɔgɔ Fonishia pugu Shamaria nthɔ nshwei fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ŋgwa taoŋ nduoŋ piŋ Minnwi nɛ. Pishaʼakhɔ yei thɔ ni pwanjuʼɔ ni ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Jerushalɛiŋ, chɔshi pugu pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, ni pa thishɨ chhu ni pugu ŋa pugu thɔ a pwa, pugu fɨ̄ʼɨ ŋguoŋ pa nnu ŋa Minnwi fāʼa ntɔgɔ mbhɔ pugu nɛ ni pugu.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ndɔ pichəɨ pa ghaŋ piŋ ŋa pugu ni ndhɔ moŋ shɨna pa ŋgwa Farashi lɔllɔ tɔthɨ nchhu ŋa, “A pie ŋa pi niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi, mfɛ gɨ́ pugu nūʼɔŋ gɨ́ Mushi.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ paoŋ nɔ līi nu nnu yei.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Pugu ni ŋga ŋkwo lōu nɔ ntaaŋ ndɨɨ, Pita lɔllɔ tɔthɨ nchhu ni pugu ŋa, “Lǐŋ paŋ, pəɨ ji ŋa fie moŋ pɨɨ ndɨɨ chəɨ, Minnwi ni nchuʼɔ a shɨna pəɨ nɔ māʼaŋ nu ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni ŋgwa taoŋ nduoŋ, nnɛ ŋa a nthɛ pugu yaʼo ndɔ mbiŋ.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ndɔ Minnwi ŋa a ji njùʼɔ shesheŋoŋ nɛ, ni nōoŋ ŋa a piŋ vugu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ fɛ nu Jijwɛ yi ni pugu, pi wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ni pia nɛ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 A shini ndɔ nōoŋ ŋa kwrí pɔ shɨna pia pugu. A ni ŋka shɨ̄gao njùʼɔ yugu shɨ̄gao nthɛ ŋa pugu ni mbiŋ vi.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ti ndwɛ yei, pəɨ pɨnɨ nuʼuŋ ntāʼa nu njwɛʼi Minnwi nɔ khɔ, ni nūʼɔŋ nu lrì thɔ pa ghaŋ piŋ ŋa pa ŋkhu tǎa pia ki nduthɔ yia shini ndɔ ŋkāʼo nɔ tiɛŋ nu nɛ?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ndɔ pia piŋ ŋa pia lūgu ntɔgɔ pi moŋ pwapuŋ Taathɔ, mbɔ Jishɔ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pugu ŋkaa pugu lūgu nɛ.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ŋguoŋ kɨrɨ ghɔ ni ndɛrɛ laŋ njwɛrɛ nu ŋkwaŋ haʼaŋ Banaba pugu Pɔɔ thɔ mfɨ̄ʼɨ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao haʼaŋ Minnwi ni nchwīe ntɔgɔ pi mbhɔ pugu shɨna pa ŋgwa taoŋ nduoŋ nɛ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Pugu ni ŋga mfɨ̄ʼɨ ti mīʼɛŋ, Jɛiŋ khwɛ̄ ŋa, “Lǐŋ paŋ, p̂əɨ yaʼo vəɨ!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Shemu wuʼɔ ŋka fɨ̄ʼɨ fɨ̄ʼɨ ni pia ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni fǔoŋ ŋkra ŋgwa taoŋ nduoŋ nɔ fuʼu nu ŋgwa haʼaŋ pugu shi mbɔ ji nɛ.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ndɔ chrà pa njəɨlɨʼɨ Minnwi piŋ nnu ŋa Shemu chhu nɛ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ chrà Minnwi ŋa,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘A shi ŋga ndaʼa,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 nnɛ ŋa pɨgəɨ ŋgwamishua shigi Taathɔ,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Yei nnu ŋa Taathɔ, ŋa a ni nchwīe ŋgwa ji yei nnu fie llɛshhɨ, chhu nɛ.’
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Nthɛ yie ghɔ, m̀bīʼi nyaŋ ŋa kiʼi pia fɛ ŋgəʼɨ ni ŋgwa taoŋ nduoŋ yɛ ŋa pugu kara mbiŋ Minnwi nɛ.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Pia ka nāʼaŋ pi ŋwaʼaŋlɨ ni pugu, nshwei vugu ŋa kiʼi pugu jɨ sheshe maoŋ jɨ ŋa pi fɛ̄ʼi pa nnwi nɔ nɛ, ŋa pugu ləʼɨ shúoŋ, ki lɔ ŋkru minyieŋ ŋa pi nɨ̄naoŋ mmi yi a khu ki chhǐ lɔ ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, ndɔ ndəʼɨ jɨ nnu chhǐ.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Nthɛ ŋa llɔ llɛshhɨ Mushi fāʼo ŋgwa ŋa pugu gha mɛ̄iŋ gɨ́ yi moŋ ŋguoŋ laʼataoŋ ghao, pi ghà mɛ̄iŋ chrà yi ŋguoŋ llɛ́ ji ghao moŋ pa nda luoŋ Minnwi.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Nnɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ ni ŋguoŋ chɔshi ni njəɨ ŋa a pwa ŋa pugu chuʼɔ ŋgwa shɨna pugu ntaoŋ vugu pa Pɔɔ ni Banaba pugu ghə̄ɨ Antiɔ. Pugu ni nchuʼɔ Judashi, ŋa pi mɛ̄iŋ vi ŋa Bashaba, pugu Shaila, mbɔ pa ŋgwa chɨɨchɨɨ shɨna pugu.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ntaoŋ vugu ni yei ŋwaʼaŋlɨ, ŋwaʼaŋlɨ ghɔ chhu ŋa,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Pigi yaʼo ŋa pichəɨ ŋgwa llɔ shɨna pigi ghana vəɨ ni pichəɨ pa chrà, mvūʼu thɔ yəɨ. Ndɔ nɛ, chrà ghɔ shini ndɔ nɛ ndhɔ pi mbhɔ pigi.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Pigi paoŋ nɛ, njwɛrɛ ntaoŋ ni taʼaŋggi ŋa a pwa ŋa pigi chuʼɔ pa ŋgwa, ntaoŋ vugu ŋa pugu thɔ njəɨ vəɨ. Pugu shi nthɔ pugu pa ŋkiɛŋ pa lǐŋ pia, mbɔ Banaba pugu Pɔɔ,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 mbɔ ŋgwa ŋa pugu mīʼaŋ chɔmbhi yugu nthɛ ligi Taathɔ via, mbɔ Jishɔ Krishto.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nɛnnɛ, pigi taoŋ Judashi pugu Shaila ŋa pugu thɔ nshwei vəɨ ni nchò yugu ni nnu haʼaŋ pigi nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ nɛ.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Pigi pa Jijwɛ Minnwi pɔ ni taʼa nchò ŋa a pwa ŋa kiʼi pigi nuʼuŋ nūʼɔŋ yichəɨ sheshe lrì mbɨŋ pəɨ, ŋkiɛŋ ŋa pəɨ nūʼɔŋ pa mɛmmɛ nnu pei:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Kiʼi pəɨ jɨ maoŋ ŋa pi fɛ̄ʼi pa nnwi nɔ ghɔ nɛ, kiʼi pəɨ jɨ chhǐ, kiʼi pəɨ kru minyieŋ ŋa pi nɨ̄naoŋ mmi yi a khu ki chhǐ lɔ ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, kiʼi pəɨ kwoshuoŋ. P̈əɨ ndɨna pa nnu pei, kaŋ pəɨ shi mbɔ shiʼi. P̂əɨ chhɔ shiʼi.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Pi ni ŋga ntaoŋ vugu, pugu shwiʼi Antiɔ ŋkɨrɨ pa ghaŋ piŋ taʼa lɨʼɨ mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ ni pugu.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Pugu ni ŋga mɛ̄iŋ, mbɔ ni ntou pwatua nthɛ chrà māʼaŋ ghrɨ́ ghɔ moŋ ghɔ nɛ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ndɔ Judashi pugu Shaila, ŋa pugu ni mbɔ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, fɛ ntou chrà ntɨ́gɨ ni pugu nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ yugu ndɔ ntɨʼɨ vugu.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Pugu ni ŋga ndaʼa fɔ nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ, pa ghaŋ piŋ pighɔ chaʼa vugu ŋa pugu nyīeŋ shiʼi, pugu pɨ̄nɨ kəʼɨ ghɔ mbhɔ ŋgwa haʼaŋ pugu ni ntaoŋ vugu nɛ.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Ndɔ Shaila khwā nɔ kɨna nu fɔ.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ndɔ Pɔɔ pugu Banaba kɨna Antiɔ, nthɔ njɛʼi nu ndɔ nchīi chrà Taathɔ pugu pa pichəɨ ntou ŋgwa nduoŋ ŋkaa pugu.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 A ni ŋga ndaʼa, Pɔɔ chhu ni Banaba ŋa, “Pɔgɔ pɨnɨ mbɨ̄nɨ ŋkra pa ghaŋ piŋ moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ŋa pɔgɔ ni nchīi chrà Taathɔ fɔ nɛ, njəɨ ŋa pugu thɔ mbɔ pi ŋkwaŋ nɛiŋ.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Banaba ni ntāʼa nu ndɔ̄gɔ Jouŋ Maaku pugu pugu ghə̄ɨ kaʼa.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pɔɔ ni njwɛrɛ ŋa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ lɔ̄gɔ nu vi nthɛ ŋa a ki tei njiŋ yugu Pamfilia ki pugu pugu lɔ mīʼɛŋ fàʼa kaʼa.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Mindoundou ni nja ntɨnɨ shɨna pugu ti ndugwi yi pugu fɛ̄nɛ noŋ, Banaba lɔ̄gɔ Jouŋ Maaku, pugu shāʼa ŋkhǐ ŋgə̄ɨ Shaipru.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pɔɔ lɔ̄gɔ Shaila, pugu yu ghə̄ɨ, pa ghaŋ piŋ luoŋ ŋa Taathɔ nōoŋ pwapuŋ yi ni pugu.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Nnɛ, a ghə̄ɨ moŋ Shiria pugu Shilishia, nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ pa chɔshi fɔ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.